C2C: investeren in herbruikbare en vernieuwbare competenties

  • Gepost op dinsdag 12 mei 2009 om 11:44
  • door Fons Leroy

“Afval is voedsel”, zo luidt de titel van het boek waarin de befaamde eco-denkers William McDonough en Michael Braungart een radicale koerswijziging presenteren op het vlak van productontwikkeling. Terwijl de huidige generatie producten een levenscyclus doorlopen die zich uiteindelijk altijd afspeelt tussen ontstaan (‘de wieg’) en vergaan (‘het graf’), gaan de auteurs uit van een ‘wieg tot wieg’-cyclus (‘cradle to cradle’ – “C2C”). In plaats van te streven naar ‘minder schadelijke’ ontwerpen (gezond, zuinig, recycleerbaar), pleiten zij voor producten die ook bij hergebruik niet aan kwaliteit inboeten en zelfs een ecologische meerwaarde opleveren. Ter illustratie kan verwezen worden naar het project van tapijtproducent DESSO om gebruikte tapijten van klanten terug te halen en opnieuw te verwerken of naar de Ford Model U, een concept-auto samengesteld uit materialen die ofwel technisch volledig recupereerbaar ofwel biologisch afbreekbaar zijn.

Deze paradigmawissel zou ook moeten gelden in het competentiebeleid.

Met de vergijzing van de bevolking op beroepsaktieve leeftijd voor de deur moeten we ons realiseren dat, zoals onze natuurlijke grondstoffen, onze “human resources” niet onuitputtelijk zijn. Het komt erop aan om zorgvuldig met competenties om te springen en te maken dat er géén competentieverlies optreedt bij verschuivingen of veranderingen op de arbeidsmarkt of in een loopbaan. Integendeel, alle mogelijkheden moeten worden aangeboord om competenties te recycleren, verrijken en zelfs te vermeerderen.

In dat licht is het zonder meer een gemiste kans dat de buffersystemen die nu veelvuldig gebruikt worden om afdankingen te voorkomen (tijdelijke werkloosheid, crisis-tijdskrediet, werktijdverkorting….) niet gekoppeld worden aan bijkomende opleiding. De voorbije jaren was er ingevolge de economische hoogconjunctuur vaak geen of te weinig tijd voor bijkomende opleiding. Nu is er wel tijd en zou deze tijd nuttig kunnen ingevuld worden door de competenties van werknemers te versterken. Dat waarborgt hen een meer duurzame plaats op de arbeidsmarkt en komt ook het bedrijfsleven ten goede.

Daarom moet het beleid volop inzetten op een arbeidsmarkt die gedreven wordt door C2C-cycli, door cycli van competenties naar competenties. Dan hoeven loopbanen niet te verarmen als er tijdelijk minder werk is of als een arbeidsovereenkomst afloopt, maar vindt er een voortdurende kruisbestuiving en competentieverruiming plaats. Dan vormt elk einde een nieuw begin.


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.



Beursblogs