NASA en zombies

Oregon is één groot bos. De ardennen, maar dan met spinnen die een volwassen mens kunnen neerleggen, afgehakte hertenhoofden op pick-uptrucks en veel footballfans, allemaal met vlagjes aan hun auto bevestigd, en zich in een lange rij verplaatsend over het land. Hooligans hebben ze overal.

We speelden in de Diablo’s Downtown Lounge in Eugene, na de slechtste stand-upcomedyshow die we in jaren hebben meegemaakt en een aangename countryband uit Texas.  Bij een band uit Texas horen bijnamen. We ontmoeten drummer “Tugboat” Chris, de mooie zangeres “Pearl” Amanda en ronselen nieuwe fans waaronder een Nasa-ingenieur die zichzelf de naam “Dangerous Dan” meegeeft.  Tugboat en Pearl loodsen ons na de show naar een sloot Blue Ribbon bier en een hoop straffe verhalen op een themafeest over zombies waar we ons – zwarte kringen om de ogen van dagen rijden en weinig slaap – meteen ingeburgerd voelen.  

De Texanen komen uit Lubbock, de op een na meest conservatieve stad in Amerika, maar zijn allemaal zeer grappig en dragen humor die je eerder van Europeanen zou verwachten. Guns hebben ze wel allemaal; Pearl draagt een klein handpistool in haar groene Cowboyboots die gemaakt werden door de gitarist en Rob – de eigenaar van het huis, een houthakker die in zijn vrije tijd aan Belgen bewijst dat zijn voorhoofd een tiental serieuze stoten van een veiligheidshelm aankan – heeft in zijn slaapkamer drie jachtgeweren en een six-shooter. 

Veel gebrul en zombiegedrag later crashte iedereen op de vloer of de dichtstbijzijnde sofa’s. Tugboat Chris kletste bij het pannenkoekenontbijt nog een ferme scheut whisky en drie pinten achterover en liet weten dat we altijd welkom zijn in Texas wanneer we afscheid namen en aanzetten naar de 101 Scenic freeway richting San Fransisco.

Wie interesse heeft in echte handgemaakte cowboyboots kunnen we altijd doorverwijzen naar Cobrarock.

IMG_9038

IMG_9190

IMG_9252

IMG_9324

IMG_9164

IMG_9298

IMG_9346

IMG_9141

IMG_9228

IMG_9331

IMG_9293


 

Reap akoestisch in Ritzville


 

Anthony and The Starship Submarine

Onze tweede dag in de stad van Nirvana, The Pixies, Pearl Jam en Sonic Youth verliep silky smooth. We sliepen bij Antony en zijn vriendenkring die zichzelf The Starship Submarine noemen. Goeie mensen met het hart op de juiste plaats en een gevarieerde selectie aan bier in de frigo. Niet onvergelijkbaar met een gemiddeld Belgisch studentenkot, maar dan in een kast van een huis met zicht over het grote meer midden in Seattle en de bergen daarachter.

We speelden in de Skylark club in West Seattle. Een classy venue deze keer. Half diner-, half rockclub en redelijk goed gevuld met onder andere mensen die onze vorige show wilden herbeleven. We kregen het nieuws dat er een bootleg opgenomen werd van onze show in de Funhouse. Opnametechnieken via verstopte micro’s in een pet. Funny stuff. We hebben ondertussen een exemplaartje bemachtigd.

Er is ondertussen een reviewtje online verschenen van onze eerste show in Spokane. Check het hier: http://checkitoutmusic.com/wallacevanborn.html

IMG_8824

IMG_8796

IMG_9152

IMG_8966

IMG_8837

IMG_8972

IMG_9149

IMG_8951

IMG_8982

IMG_9011




 

 


 

Hotter than a crotch

Seattle! De Spaceneedle, het grote meer, de i-90 brug, het subpoplabel en KEXP Radio, een radiozender waarvan er meer moeten zijn in deze wereld.


Een kleine greep uit de playlist: Black Rebel Motorcycle Club, Minus the Bear, My Morning Jacket, Sonic Youth en Wolf Parade. Allemaal achter elkaar.


Het eerste dat opvalt – naast het verschil in landschap – is dat Spokane en Seattle, nochtans twee steden van dezelfde staat (Washington), veel verschillen qua denkwijze en snelheid. Hoewel Spokane ook een relatief grote stad is (een half miljoen inwoners), zijn de straten er redelijk rustig. In Seattle ligt het tempo een heel stuk hoger. Deze kant van de staat Washington blijkt ook een heel stuk liberaler als Spokane, dat eerder landinwaards ligt.


We speelden in The Funhouse, vlak onder de Spaceneedle. Een club die hier in de buurt blijkbaar een serieuze cultstatus heeft als divebar, een trashy rockclub waar mensen eerder hard drinken en headbangen dan zitten en staren. We deelden de line-up met Hotter than a Crotch. Schitterende trashrock uit Portland met drie bandleden stijf van de coke, tijgerveldrums, glitters, brillen en een frigo vol potato salad in hun ongelooflijk stinkend busje. Ondanks een behoorlijk magere opkomst speelden we een betere set als de avond voordien. Overtuigend genoeg om een hoop aanwezigen mee te lokken naar onze volgende show, aan de andere kant van Seattle.


De avond werd afgesloten met een hevige chickfight op een parking naast de Funhouse met de bijhorende "fuck’s" en "shit’s" verpakt in miniskirts en diepe decolletés. Mooie boze meisjes.

Zotte sfeer.

We gingen ook even langs bij Emerald City Guitars, een echte aanrader voor de liefhebbers van serieus vintage materiaal. What’s good enough for Santana and Billy Gibbons is good enough for us!


IMG_8546

IMG_8552

IMG_8599

IMG_8515

IMG_8729

IMG_8532

IMG_8698







 

"Well... I’m glad he doesn’t bang my drums"

We speelden in Spokane op een thema-avond. Chelsea Heidenreich, Letraintrainquotidien, Stockholm en Wallace Vanborn. Thema 'Europa' dus. Ondanks wat technische mankementjes verliep de vuurdoop vlot. Een verdwaalde oude dame in het publiek was onder de indruk van Sylvester's performance: "Well... I'm glad he didn't bang my drums" luidde het achteraf. Amerikanen zijn ongelofelijk enthousiast en gastvrij, zoveel bleek uit onze eerste ontmoeting met het publiek en de andere muzikanten. Na de show hadden we meteen keuze uit een vijftal verschillende plaatsen om te blijven slapen.

We verbleven in Ritzville, een klein dorpje op de terugweg naar Seattle. Het dorp ligt tussen kilometers gele akkers. Een kleine community die elkaar door en door kent, voor elkaar uitkijkt en de politie belt wanneer er enkele vreemde mensen langzaam van deur tot deur rijden om het juiste adres te vinden dat ze slordig op een flyer hebben geschreven. “Licence and registration please sir, could you step out of the car?”. We komen er vanaf zonder blauwe plekken. Vraag ons trouwens niet hoe de Amerikanen hier hun huisnummers rangschikken.


IMG_8433

IMG_8368

IMG_8435

IMG_8440

IMG_8467

IMG_8414

IMG_8525

 


 

On The Road

Cruisend door Seattle in een pasgehuurde Dodge "Regi". The Dandy Warhols op de radio en via de carpooling lane in volle zon. Zo hoort dat.

We doorstonden gisteren 24 uur non-stop reizen. Drie treinen, twee vliegtuigen en twee taxi's. Tijdens de eerste vlucht werden we getrakteerd op een zicht over het overstroomde gebied rond Atlanta met bruine poelen en rivieren, alle "complimentary peanuts" in de wereld en de film State Of Play met Russel Crowe (Vier keer zelfs, dankuwel). Op de tweede, kleinere binnenlandse vlucht konden we proeven van gratis internet op 10 kilometer hoogte en een zicht over de bergen rond Seattle (de grens van Canada).

Ondanks de twee jarigen in onze groep zijn we na aankomst meteen neergestort in het eerste motel dat we konden vinden: de Town and Country Suites in Tukwila (niet te verwarren met de Comfort Suites wat verderop). Een Amerikaans motel zoals we er waarschijnlijk nog een miljoen gaan zien vandaag, onderweg naar Spokane.

En wat een landschap.

IMG_8210

IMG_8240 

IMG_8281

IMG_8313

IMG_8267 

IMG_8339  

IMG_8308  

IMG_8256

 


 

Wallace Vanborn USA tour '09

U wilt weten of de gemiddelde Amerikaan echt dikker is dan de gemiddelde Belg? U wilt weten of Wendy's, Jack-in-The-Box, Mc'Donalds en KFC een ander aanbod hebben in het land van de vrijheid? Of u wilt gewoon volgen wat een jonge Belgische rockband zoal meemaakt op een Amerikaanse tournee?

Wallace Vanborn, de Gentse trio-rockformatie, stapt volgende dinsdag het vliegtuig op om in Seattle te landen voor een 14-daagse tournee langs de Westkust. Elf shows lang passeren ze steden als Eugene, San Fransisco, Fresno, San Diego, Hollywood en Las Vegas. Fotograaf Anton Coene reist mee om u van een fotoverslag te voorzien en een online dagboek van de band kan u volgen op destandaard.be. Deze blog dus.

Wie nog een degelijke introductie nodig heeft verwijzen we graag naar onze myspacepagina: http://www.myspace.com/wallacevanborn

Vanaf volgende week houden we jullie op de hoogte van het reilen en zeilen aan de andere kant van het water.


USAffiche400px


 

Zoeken op deze blog





Vlaamse blogs