Tussen Obama en de holebi’s komt het wellicht nooit meer goed. Ze waren ziedend van woede toen bekend werd dat hij een notoire tegenstander van gelijke rechten, dominee Rick Warren uit Californië, het openingsgebed op zijn inauguratie zou laten uitspreken.
En dus dacht Obama het goed te maken door bisschop Gene Robinson, die openlijk voor zijn geaardheid uitkomt, het gebed te laten zeggen op het concert aan het Lincoln Memorial zondag. Maar prompt deed de geluidsinstallatie het niet. Die geraakte pas vlak voor het ‘amen’ weer hersteld.
Maar verder was het concert perfect. Bruce Springsteen mocht de spits afbijten. Tom Hanks, Tiger Woods, Jamie Foxx en Denzel Washington lazen historische teksten over de lange weg die dit land aflegde, van slavernij naar een zwarte president. Alle grote namen waren er, van Mary J. Blige over Shakira en Bon Jovi tot Bono…
Maar aan het enthousiasme te horen was de grote ster toch Obama. Ik moet zeggen: het doet wat als je hem daar zo in levende lijve ziet staan. Samen met Michelle, hun dochters en de Bidens heeft hij het concert vanachter kogelvrij glas gevolgd. Rockend en wiegend. En duidelijk genietend.
En dan heette hij hen welkom op zijn inauguratie, sprekend over de hoop en het idealisme dat hem zover had gebracht.
Het was de moeite om er urenlang rechtstaand in de koude op te wachten. Sommige mensen waren al rond half acht komen kamperen terwijl het concert pas om half drie begon. Een uitstekende repetitie voor dinsdag.
In de straten rond de Mall heerste een gezellige drukte. 17th Street was afgezoomd met kraampjes die de meest onmogelijke Obama-memorabilia verkochten. Voor het Witte Huis poogden enkele demonstranten het feestje te vergallen met slogans tegen Obama’s beleid, vooral dan zijn plan om meer troepen naar Afghanistan te sturen. Of tegen Obama puur en simpel. Hij zou geen Amerikaan zijn, enkel Keniaan. Maar ze werden compleet genegeerd door de feestvierders.
Obama’s inauguratie wordt de meest glamoureuze uit de geschiedenis.
- del.icio.us
- MySpace
- Netlog
Neem nu Pam Bridges uit Tacoma in de staat Washington. Ik onmoette haar toen ze samen met haar nichtje Angela stond te glunderen voor het Capitool. Het tweetal had zich uitgedost voor karnaval: een enorme zonnebril die het getal 2009 vormt en een rood-wit-blauwe muts met een groot Victorie-teken.
Haar dochter J’Nai, een operastudente, treedt maandagavond op in het Kennedy Center. ‘Ze werd geselecteerd uit honderden kandidaten. Het programma heet The Changing of Amerika en wordt uitgezonden door Oprah Winfrey’, bazuinde ze fier rond.
Haar nichtje Angela Muirui is in Kenya geboren, vertelde ze op een toon alsof ze daardoor een stap dichter bij Obama stond dan een gewone sterveling. ‘Ik ben Kikuyu en Obama is een Luo’, legt ze uit, maar voor het moment blijkt ook daar het One-Nationmotto van Obama te gelden.
Geen Blauwe Maandag voor die twee. Dat is duidelijk. Zij gaan naar Oprah.
Zowat iedereen met naam en faam in de showbizz is naar Washington afgezakt voor Obama's inauguratie. Heel grote namen zoals Beyonce, Bruce Springsteen, Stevie Wonder, Mary J. Blige, Bono, Garth Brooks, Sheryl Crow en Shakira geven straks een concert aan het Lincoln Memorial. Queen Latifah and Denzel Washington lezen historische teksten voor.
Allemaal gratis. En zo hebben mensen zonder geld er toch ook nog iets aan.
Misschien hadden we van Obama’s inauguratie toch wel meer ‘verandering’ verwacht. Niet al die traditionele dure, stijve bals. Maar een groot volksfeest.
En zo zijn de feestelijkheden voor zijn eedaflegging begonnen. Vandaag is het voor de Obama’s trouwens dubbel feest: first lady Michelle wordt 45 jaar.
Zoals we in de papieren krant vandaag uitleggen, inspireerde Obama zich op de treinreis die Abraham Lincoln in 1861 maakte. President Lincoln is Obama’s grote held.
In Delaware stopt de trein om vicepresident Joe Biden en diens gezin op te pikken. Hij houdt ook halt in Baltimore voor een speech van Obama. En in de vooravond komt hij aan in Union Station in Washington, maar bij die aankomst is het publiek niet toegelaten. Op enkele plaatsen langsheen het zowat 200 km lange parcours zal de trein wel trager rijden ten behoeve van het publiek.
De komende dagen zouden de temperaturen in Washington stijgen tot net boven het vriespunt, maar er zou mogelijk wat sneeuw vallen. Niemand verwacht echter dat het weer de duizenden en duizenden – miljoenen? – Obamafans zonder tickets voor de ceremonie of zonder slaapplek zal afschrikken. In ieder geval Washington is klaar voor de massa.
De dranghekken rond de Mall, waar ticketlozen dinsdag de eedaflegging kunnen bijwonen, zijn geplaatst. De 28.000 stoelen voor de betalende gasten staan netjes op rijen. De vlaggen hangen. Duizenden chemische toilethokjes in bonte kleuren staan opgesteld op de Mall en langsheen Pennsylvania Avenue, waarlangs de Obama’s na de eedaflegging naar het Witte Huis zullen rijden.
En de veiligheidsdiensten staan paraat. Nooit eerder is er zo’n enorme veiligheidsoperatie gelanceerd voor een inauguratie dan voor deze van de eerste (half)zwarte president.
Vanmiddag wordt een speciaal ‘veiligheidscentrum’ in gebruik genomen. Vanuit dat commandocenter worden de 5.265 camera’s die in de stad zijn opgesteld, in het oog gehouden. En de 40.000 politiemensen en leden van de Nationale Garde aangestuurd.
Barack Obama is de nieuwe president van de VS.
Het woord historisch is te zwak om dit moment te beschrijven.
De redenen voor zijn overwinning zijn veelvoudig.
Obama had een enthousiasmerende boodschap en was een uitstekende kandidaat.
Hij voerde een perfecte campagne. Hij was ambitieus genoeg om oude Republikeinse staten in zijn strategie te betrekken en hij had het geld om er een intense campagne te voeren.
Maar Obama werd ook enorm geholpen door de zwakte van zijn rivaal. John McCain kon zich niet losmaken van president George Bush, de op één na meest gehate president uit de naoorlogse geschiedenis. De kiezers verwierpen een derde ambtstermijn voor de Republikeinen.
McCains leeftijd speelde tegen hem. Hij had dat kunnen compenseren met een goede running mate, maar hij meende stemmen van de sociale conservatieven te kunnen winnen met de totaal ongeschikte Sarah Palin.
De negatieve toon van McCain en vooral van Palin werd niet gesmaakt.
En dan was er de economische crisis. Die tilde Obama wellicht over de schreef. Voor 62 procent van de kiezers was dat de voornaamste bekommernis. McCain bleef de oude, voorbijgestreefde recepten verdedigen. Obama daarentegen beloofde een socialer, zorgzamer land op te bouwen.
Veel Amerikanen lijden en Obama gaf hen hoop.
De analyses zijn voor later. De resultaten zijn nog niet volledig, maar het ziet er niet naar uit de marge in de popular vote heel ruim is. Obama lijkt ook geen heel lange coattails te hebben gehad voor Congresleden.
Grote verrassingen in de Rode Staten die hij won, werden niet genoteerd. Hij won de staten waar demografische verschuivingen hadden plaatsgevonden.
Obama erft een diep verdeeld land. Hij zal al zijn capaciteiten als leider en als verzoener nodig hebben. Hoe zal hij omgaan met de hoog gespannen verwachtingen van zijn achterban, die allemaal om een beloning zullen komen aankloppen?
Een bijzonder boeiend verhaal in de komende jaren wordt de strijd om de ziel van de Republikeinse partij. Palin en Mike Huckabee zullen strijden om het leiderschap van de sociaal-conservatieven; Mitt Romney wordt wellicht de woordvoerder van de zakenvleugel. Het resultaat van die 'burgeroorlog' bepaalt de toekomst van de GOP.
Maar die analyses zijn voor later. Vandaag wordt er gefeest, want of je nu links of rechts bent, de verkiezing van een African American is een geweldig signaal. Miljoenen niet-blanken zijn vanaf vandaag niet langer tweederangsburgers.
Hier in Boulder, Colorado, is het vuurwerk begonnen.
Winnen volstaat niet voor Barack Obama. Als hij met de hakken over de sloot geraakt, waren de verkiezingen niet meer dan een afwijzing van de Republikeinen. De GOP krijgt dan de schuld voor de oorlog in Irak en vooral voor de barslechte economische situatie.
Alleen met een ruime voorsprong kan Obama met recht en rede zeggen dat hij een mandaat heeft gekregen van de kiezers om zijn hervormingen door te voeren.
Daarom kijken we straks niet alleen naar het aantal procentpunten dat beide kandidaten scheidt. Obama moet ruim boven de 50 procent zitten om van een 'stem voor Obama' te kunnen spreken, in tegenstelling tot een 'stem tegen McCain' of beter 'tegen Bush' .
De 21 kiezers van Dixville Notch, in New Hampshire, waren naar aloude gewoonte de eersten die stemden - even na middernacht. Ze maakten het naar even oude gewoonte ook meteen bekend.
Maar in tegenstelling tot hun gewoonte, zorgden ze voor een verrassing: 15 stemmen voor Obama, 6 voor McCain. Sinds 1960 hebben ze slechts één keer voor een Democraat stemde (in 1968 voor Hubert Humphrey).
Als het zo voortgaat de rest van de dag, dan is 'de Mac not back', in tegenstelling tot wat McCain zondag voorspelde.
Het kleine plaatsje in een noordoostelijke uithoek van het land koos duidelijk voor verandering.
Met Joe the Plumber boorde John McCain tijdens het laatste tv-debat op 15 oktober een goudmijn aan – Joe zelf schijnt er ook niet slecht bij te varen. Hij heeft nu al een manager en een boekcontract.
Joe gaf John de gelegenheid de Amerikanen de stuipen op het lijf te jagen: een stem voor Barack Obama is een stem voor hogere belastingen. Obama gaat uw zuurverdiende centen gebruiken to 'spread around the wealth', om inkomen te herverdelen naar mensen die het niet waard zijn.
Dat is een heel krachtige boodschap in een samenleving die gebouwd is op een filosofie van individualisme en self-reliance.
Het ligt mee aan de basis van een lichte stijging van zijn score in de peilingen de voorbije dagen. Een deel van de kiezers die tot op het laatst onbeslist bleven, lijken naar McCain te neigen.
Maar Joe daagde te laat op om nog een diepgaand effect te boeken. McCain heeft ook niet de middelen om het thema nog echt uit te melken.
Ik ben net terug van het Halloween-feest in downtown Boulder, Colorado. Sarah Palin was er ook, of beter veel Sarah Palins. Allemaal in keurige mantelpakjes met het dure prijskaartje opzichtig op de rug wapperend.
Een van de Sarahs had haar dochter meegebracht: een jonge vrouw met op haar blote (echt) zwangere buik een sticker van McCain.
Hoogtepunt van de avond was de 'naked pumkin run', waarbij de zowat vijftig à zestig deelnemers naakt door de straten lopen met alleen een grote uitgeholde pompoen op het hoofd als vermomming. Het komt er op aan om de politie, die in grote getale op post is, te slim af te zijn.
Die kon welgeteld twee mannen boeken voor 'zedenschennis', onder luid protest van de toeschouwers.
Uiteraard was er ook een schare engelen, duivels, pietjes-de-dood, feeën, tovenaars en ander echt Halloween-volk rond. En heel veel Obama-stickers.
Colorado is rood en conservatief, maar zou onder meer door de instroom van latino's wel eens naar de Democraten kunnen kantelen. Obama ligt momenteel 6,6 procentpunt voor.
Meer dan negentig procent van de Amerikanen vindt dat het slecht gaat met de VS. Een van hen is mijn buurman hier in Fort Worth, Texas, Garrett R. Tucker III, een beminnelijke gepensioneerde arts en kolonel bij de Luchtmacht.
Mr. Tucker (71) vindt dat er te veel profiteurs rondlopen, die geen belasting betalen en die verwachten dat de overheid hen onderhoudt.
Met afschuw kijkt hij naar de gevallen van agressie in het verkeer, naar de gekken die al te snel hun wapen trekken, naar de drugsverslaafden en naar de hebzucht van Wall Street.
‘Er is duidelijk iets fout gegaan met dit land. Maar ik weet niet of dit een gevolg is van de verstedelijking of van het feit dat de families tegenwoordig zo ver uiteen wonen’, zegt hij. En hij vertelt met een tikkeltje jaloezie over een baptistische dominee die hij kent in het oosten van Texas en die elke zondag zijn hele familie – zo’n vijftig mensen – samenbrengt voor een picknick.
‘Het is duidelijk dat er iets mis is in dit land en het is niet de fout van de conservatieven. Ik geef de schuld aan de liberals’, zegt hij.
Tucker noemt zich een ‘conservatief’ in hart en nieren. Hij gaat drie maal per week naar zijn bijbelklas en zijn episcopaalse kerk zal volgende maand splijten omdat een deel van de kerk niet langer de bijbel als uitgangspunt neemt, maar de lering aanpast aan de veranderende tijden, voorspelt hij. Zijn diocees zal het voortouw nemen in de splitsing.
Maar voor een ‘fundamentalistische christen’ heeft Tucker ook enkele opmerkelijke standpunten. Zo zijn sterilisatie en zelfs abortus voor hem aanvaardbaar. ‘Het ergste wat er is, is een ongewenst kind’, vindt dr. Tucker. Een vrouw mag maar zoveel kinderen hebben dan ze goed kan opvoeden.
Ook zijn stelling dat iedereen in de VS tweetalig Engels en Spaans zou moeten zijn, klinkt vele conservatieven ongetwijfeld als ketterij in de oren. Net als zijn uitspraken dat ‘we de grenzen moeten afbreken’ en dat het reddingsplan voor Wall Street de enig mogelijke oplossing was.
Volgende blog: Tucker over Obama en McCain.
De Republikeinen lijken er zich bij te hebben neergelegd dat ze zware verliezen zullen lijden in de verkiezingen voor het Congres.
Sommige waarzeggers voorspellen zelfs dat de Democraten in de Senaat de vereiste zestig zetels zullen hebben om Republikeinse filibusters tegen te houden.
Dat biedt John McCain een nieuw argument: ik kan als president voor tegengewicht zorgen. Anders komt het land in handen van drie ultra-progressieven: Nancy Pelosi in het Huis van Afgevaardigden, Harry Reid in de Senaat en Barack Obama in het Witte Huis.
Het ziet er evenwel niet naar uit dat die mogelijkheid de kiezers op dit moment grote zorgen baart.
McCain lijkt opgegeven, zelfs door zijn eigen kandidaat-vicepresidente. Sarah Palin geeft sterk de indruk dat ze al lang niet meer voor McCain rijdt, maar volop bezig is de grondslagen te leggen voor haar eigen presidentiële campagne van 2012.
Blogs De Standaard
Zoeken op deze blog
Laatste berichten
Bloggende politici
Bloggende journalisten
Vlaamse blogs
Stadsblogs
Fotoblogs
Buitenlandse blogs
Blogosfeer
