Round-up

  • Gepost op zaterdag 7 november 2009 om 21:01
  • door Lotte Alsteens

Het zit erop: ik ben weer in België, de pijn is verdwenen, de foto's zijn opgeslagen, familie en vrienden zijn gebeld en mijn loopschoenen staan opnieuw in de kast. Maar lang zullen ze daar niet blijven: ik heb nu alweer zin om de benen los te draven, misschien waag ik me morgen wel aan een 5-tal kilometer.

Als afsluiter van deze blog maak ik graag een overzichtje met enkele tips en bevindingen. Niet datgene wat iedereen kant-en-klaar en beter op meerdere websites kan lezen en van begeleiders kan horen, maar wel de antwoorden op vragen die de afgelopen maanden door mijn hoofd spookten.

1. Iedereen kan een marathon lopen. In New York waren we afgelopen zondag met ongeveer 44.000, maar ook de rest van de wereldbevolking moet dit kunnen. Ikzelf ben het voorbeeld dat je geen magere topatlete met aanleg voor langeafstandlopen moet zijn: zolang je je eigen tempo vindt, is 42 km haalbaar. En dan bedoel ik echt haalbaar voor íedereen: ik heb in New York mensen met één of géén benen de finish zien halen, blinden, mensen die ziektes als kanker en obesitas overwonnen hadden, mensen van meer dan 70 jaar oud,...

2. Begin bescheiden. Hoewel marathons dus niet onoverkomelijk zijn, mag je ze niet onderschatten. Ik heb op aanraden van mijn dokter meerdere sites afgespeurd, op zoek naar het makkelijkste schema. Uiteindelijk kwam ik bij eentje terecht dat me niet verder pushte dan een training van 32 kilometer. Dat lijkt (te) weinig, maar het bleek voldoende. Je zal er geen tijd van 3u30 mee halen, maar dat is een ambitie die je voor later kunt houden.

3. Overschat je uitdaging een beetje. Meer dan eens heb ik te horen gekregen dat het parcours in New York veel zwaarder is dan het op het eerste gezicht lijkt. Ik werd gewaarschuwd voor erg veel stukken vals plat, voor moeilijke bruggen, voor venijnige hellingen in Central Park. En dus legde ik mezelf geregeld een moeilijk trainingsparcours op. In mijn generale repetitie van 32 km heb ik 17 hellingen overwonnen. Dat hielp: de marathon viel me veel beter mee dan ik gevreesd had.

4. Laat je niet gek maken. Ik heb nu in totaal aan vijf wedstrijden deelgenomen (Halve marathon Brussel '08/'09, 20 km Brussel '09, Dwars door Mechelen '09 en NYC Marathon '09) en keer op keer voelde ik me bij de start geïntimideerd door medelopers in uiterst professionele pakjes, die bovendien erg professionele praat verkochten. Bleek dat je ook zonder dat alles de meet kan halen: gebruik enkel dat waarmee je vertrouwd bent. Als je op training zonder gels en camelbags loopt, hoef je die niet aan te schaffen voor het echte werk.

5. Neem elk pijntje serieus. Het voelde als een beetje overbelasting, maar de pijn in mijn onderbenen bleek toch serieuzer te zijn: mocht ik niet naar de kinesist gestapt zijn, dan zou ik nooit de finish van de marathon gehaald hebben. Probeer dus niet verder te lopen met een ongemakje, want voor je het weet, ligt je droom aan diggelen.

6. Panikeer niet als er iets misloopt. Bij de start van mijn voorbereiding was ik zwaar op mijn zij gevallen, waardoor ik al meteen met een week achterstand moest beginnen. En de avond voor de marathon leek alles alsnog in het water te vallen, toen ik door omstandigheden veel meer moest stappen dan goed voor me was. In beide gevallen dacht ik meteen aan het ergste, maar uiteindelijk liep alles nog goed af. Blijf dus kalm, en bedenk hoe je de situatie het best kunt aanpakken.

7. Kom op tijd, maar gun jezelf ook vakantie. Als je een marathon in een ander land of zelfs een ander continent gaat lopen, zoals die in New York, hou dan rekening met het uurverschil en de tijd die je nodig hebt om je aan te passen. Maar overdrijf niet: ik was dinsdag al ter plaatse, meer dan vier volle dagen voor de start, en dat was voor mij veel te vroeg. Tegen vriijdag was ik al ongeduldig en gefrustreerd omdat ik toch niet ten volle de stad kon bezoeken. Mocht ik op donderdag gekomen zijn, was het mij ook nog gelukt om de jetlag te verwerken en had ik na de marathon nog een paar dagen extra van New York kunnen genieten.

8. Drink, maar verdrink niet. Tijdens de marathon stond er vanaf de vijfde mijl (8 km) elke mijl (elke 1,6 km) een drankstation waar je keuze had tussen water en Gatorade. Ik heb élke keer gedronken, behalve de laatste twee keer, toen ik zo goed als binnen was. In New York serveren ze de drank in grote bekers, en wanneer je die niet gewoon bent, kan je maar beter de tijd nemen om ze te leren kennen. Bij het eerste drankstation probeerde ik toch koppig al lopende te drinken, met als gevolg dat ik proestend het water langs mijn neus weer naar buiten voelde lopen. Gewoon een paar passen stappen is dus de betere oplossing.

9. Schrijf je naam op je shirt. Een beetje persoonlijke aanmoedigingen kunnen, denk ik, wonderen doen. Ik had mijn naam niet op mijn shirt staan, maar hoorde wel wat de supporters naar mijn medelopers riepen. Zelfs een land volstaat: ik heb wel tien keer "Go Egypt" en "Go Denmark" gehoord.

10. Geniet. Op de ferry naar de start hoorde ik een Amerikaanse ervaren loper aan een groentje vertellen dat de marathon van New York lopen zo fantastic is, dat het publiek the best is, dat het amazing voelt, dat je van elke stap moet genieten. Omdat ik op dat moment bloednerveus was en echt geen nood had aan dat positivogeklets, ergerde ik mij. Maar hij had wel gelijk: je moet elke minuut van een marathondag koesteren, ook wanneer het moeizaam gaat. Het draagt bij tot het onbeschrijfelijke gevoel dat door je heen gaat wanneer je die langverwachte meet overschrijdt.


 

Comments

louis vuitton zei op 7 April 2010 om 08:52

Good luck for us.

The comments to this entry are closed.

Over deze blog



Webredactrice Lotte Alsteens loopt op 1 november - als alles goed gaat - de marathon van New York. Het is de eerste (en laatste?) keer dat ze zich aan 42,195 kilometer zal wagen. Uitlopen is het enige doel.

Na maanden langzaam opbouwen, staat nu de laatste, intensieve trainingsmaand voor de deur. De eindsprint richting Big Apple begon op 4 oktober met de Brussels Half Marathon.


Zoeken op deze blog





Vlaamse blogs