In korte broek

  • Gepost op woensdag 28 oktober 2009 om 02:14
  • door Lotte Alsteens

Hier ben ik dan. New York, Manhattan, Central Park. Hier moet het gebeuren.

Geen wonder dat de marathon van New York de bekendste ter wereld is. Het groene hart van de Big Apple blijkt het loopparadijs te zijn. Ik had al vaker gehoord dat je wel altijd joggers ziet in Central Park, maar dat het er werkelijk krioelt van de hardlopers had ik nooit verwacht. 

Meteen na aankomst in mijn hostel heb ik me omgekleed voor een eerste rustige training. Hoewel het regende, schatte ik in dat een T-shirt zou volstaan. De portier dacht daar anders over, maar ik verzekerde hem dat ik het niet te koud zou hebben. Ik liep vervolgens op goed geluk het park binnen, in de hoop meteen de weg te vinden naar het Reservoir, de gigantische plas water waarrond ook in Hollywood-films gelopen wordt. Lang moest ik niet zoeken: ik kon gewoon de stroom lopers volgen. 

Terwijl ik me even daarvoor in de straat bekeken voelde omdat ik met korte mouwen de regen indook, keek ik zelf met stijgende verbazing naar de schaars geklede kerels die me in het park voorbij snelden. Bij de eerste jongen in bloot bovenlijf dacht ik nog dat het om een uitzondering ging, een plaatselijke gek. Maar niet veel later raasden drie mannen met louter een shortje aan voorbij. Hun ruggen zagen zwart van de opspattende modder. Na hen heb ik er zo nog wel een tiental zien passeren. 

Een half uurtje, langer heeft mijn eerste kennismaking met Central Park niet geduurd. Maar toch was dit al een onvergetelijke ervaring. Ik schat dat ik in die korte tijd wel tweehonderd lopers gezien heb. Hardlopers, met nadruk op hard. Het was pas in de laatste meters dat ik voor het eerst iemand voorbijstak. Waardoor ik me in extremis toch nog goed genoeg voelde om me onder de sportieve uptowners te mengen. 


 

Comments

 Sebas zei op 28 October 2009 om 10:46

Hi Lotte,
eerst en vooral: leuke blog!
Lopen in New York is inderdaad een fantastische belevenis en vooral: je bent nooit alleen. Of je nu om half 6 's ochtends of om 10 uur 's avonds gaat lopen. Lopen in bloot bovenlijf lijkt voor de mannen inderdaad bijna een must.
Als je de tijd vindt, probeer dan zeker ook eens in het Hudson Park te gaan lopen, echt de moeite!
Laat je verder niet ontmoedigen door al die "hard"lopers. De laatste dagen voor een wedstrijd moet je rustige en korte looptraingen doen. Hard lopen kan je op de wedstrijd. Geniet van New York en geniet van de marathon!

 Sebas zei op 28 October 2009 om 10:49

Ik bedoelde: Riverside Park!

 Olivier Verhaege zei op 28 October 2009 om 12:53

Beste Lotte

Een marathon loop je in de eerste plaats voor jezelf.Dus niet denken aan "wat als het niet lukt"? Denk aan je maandenlange voorbereiding, aan alle gelopen kilometers en inspanningen,enz. Nu moet je rusten tot 1 november. En de dag zelf het beste van jezelf geven.Niet te snel starten maar op een rustig tempo genieten van iedere kilometer.

Ik kijk al uit naar je verslag van na je marathon.Ik heb zelf nog maar 1 Marathon gelopen maar het was, sportief gezien, de grootste voldoening die ik ooit heb gevoeld.Met niks te vergelijken.

Nu is mijn ultieme loopdroom deelnemen aan de Marathon van NY. Hopelijk lukt het mij ook ooit.

You go!

The comments to this entry are closed.

Over deze blog



Webredactrice Lotte Alsteens loopt op 1 november - als alles goed gaat - de marathon van New York. Het is de eerste (en laatste?) keer dat ze zich aan 42,195 kilometer zal wagen. Uitlopen is het enige doel.

Na maanden langzaam opbouwen, staat nu de laatste, intensieve trainingsmaand voor de deur. De eindsprint richting Big Apple begon op 4 oktober met de Brussels Half Marathon.


Zoeken op deze blog





Vlaamse blogs