Kwiskwat

Kwiskwat We worden op televisie doodgegooid met quizzen in alle maten en gewichten, maar een quiz voor vier- tot zesjarigen, dat hadden we nog niet gezien. Kwiskwat houdt het midden tussen een quiz, een racegame en een animatiereeks. Drie teams, elk samengesteld uit een mensachtig wezentje en een dier, beantwoorden vragen waarmee ze een ‘wat’ kunnen verdienen om er hun ‘kwat’ mee uit te rusten. Met die kwats rijden ze na afloop een race.

De enige mensen van vlees en bloed in het programma zijn de kinderen die op commando vlaggetjes in de lucht steken en het quizteam van hun kleur luidkeels aanmoedigen, en de presentator – pardon, kwizentator – Ward Kerremans. Die zit voor de gelegenheid strak in het formule-1-pak en spreekt een opgepept taaltje dat bij momenten nogal irriterend werkt: ‘Zullen onze totaal te gekke teams helemaal de pan uitswingen?’ Heel flashy allemaal, maar ook afstandelijk en zielloos.

Op geen enkel ogenblik heb je de indruk dat er interactie is tussen de kwizentator en de animatiefiguren. Ze opereren naast elkaar heen. Bovendien komt Ward Kerremans nogal houterig over; hij lijkt veeleer een marionet die zijn tekst afraffelt dan een presentator die de kijkers bij het programma betrekt.

Daardoor, en ook doordat het verloop van de quiz en de race bij voorbaat vastliggen, krijg je geen enkele voeling met wat er op het scherm gebeurt. De kinderen die als klapvee worden opgevoerd kunnen daar maar weinig aan veranderen. Bij ons in de woonkamer werd niet mee gesupporterd. Mijn vierjarige testpubliek werd niet warm of koud van Kwiskwat, en ik evenmin.

Veerle Vanden Bosch

‘Kwiskwat’, elke zaterdag om 7.20u op Ketnet. Gezien op zaterdag 5 september.

 

Hole in the wall

‘Met uw poep hoger! Met uw poep hoger!! MET UW POEP HOGER!!!’ Het is een zinnetje dat Joyce Van Nimmem in de huiselijke sfeer vast wel meer te horen krijgt, maar deze keer riep ze het naar haar teamgenoot Freddy De Kerpel, en bedoelde ze niet ‘poep’, maar ‘hoofd’. En dus ging De Kerpel roemloos kopje onder.

Welkom in Hole in the wall, een Japanse tv-format waarin twee teams van drie personen in spannende pakjes voor een zwembad moeten gaan staan. Vervolgens komt er een muur op hen af waarin een paar vreemde gaten zitten. Als de spelers de juiste lichaamshouding aannemen, komen ze er zonder kleerscheuren door, zoniet duwt de muur hen in het zwembad. Lachen! Gieren! Brullen!

VT4 koketteert met de inhoudsloze lichtheid van dit hopeloos gedateerde programma en omschrijft het als ‘een spektakel vol ledigheid, behendigheid en dwaasheid’. Wij zouden daar nog willen aan toevoegen: ‘vol ongein, schuine praat en fake enthousiasme’.

Hans Otten is als off screen commentator gruwelijk ongrappig en klinkt alsof hij een struisvogelei probeert te leggen. Samen met de presentatrice Roos Van Acker en de deelnemers maakt hij de ene dubbelzinnige opmerking na de andere, genre: ‘Wil jij ook graag zien wanneer Ann Van Elsen een natte broek krijgt, blijf kijken!’ of ‘We gaan voor iemand die nog niet vochtig is.’ Lachen! Gieren! Brullen!

Misschien bestaat er wel een publiek voor een programma als dit; een ziekenzaal voor hersendoden, bijvoorbeeld. Maar wij vrezen dat Hole in the wall voor VT4 niet het gat in de markt zal zijn, veeleer een slag in het water.

Filip Van Ongevalle

Gezien op donderdag 3 september op VT4 om 20.40 uur.

 

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs