In godsnaam

  • Gepost op dinsdag 26 januari 2010 om 10:22
  • door De Standaard Online

Fkingodsnaam Staat u ons toe even een kop te plukken uit het nieuws van de dag: ‘Moslim geeft schijnhuwelijk toe in tv-programma’. De in opspraak gebrachte moslim is niemand minder dan Abdelali Jahoub, de (on)gelukkige die in het huwelijk trad met de Vlaamse Linsey Daman, een 21-jarig meisje dat zich vol overtuiging tot de islam bekeerde.

Hoe we dat allemaal weten, zonder het artikel te lezen? We keken gisterenavond naar de eerste aflevering van Annemie Struyfs ‘In godsnaam’, een docureeks over de zin en onzin van verschillende godsdiensten. De islam werd als eerste onder de loep genomen en daartoe keken we een klein uur lang naar de transformatie van de vrije Linsey naar de gesluierde en onderdanige Safiya.

In ‘In godsnaam’ kun je moeilijk op de boodschapper schieten. Annemie Struyf licht het geloof op een integere manier door. Haar bijtijds gezellige naïviteit werkt ontwapenend en het programma verzandt nooit in een kruisverhoor. Hoogstens in een kritische bevraging van de vooroordelen die we zo ijverig verzameld hebben tegenover alles wat niet onder de kerktoren past. Struyf laat niet na om van de gelovigen in het programma hetzelfde te vragen.

‘In godsnaam’ velt geen oordeel maar wil het ‘zachte en het harde gezicht’ van elke godsdienst tonen. Het maakt dat zowel de grootste ketter als de vurigste gelovige in dit programma een blauwdruk van zijn overtuigingen zal terugvinden. Het bevestigt wat we willen horen en laat ons de vrijheid om de ogen te sluiten voor wat we niet willen zien. Maar zo gaat dat met programma’s die een eerlijk beeld schetsen: we boetseren de docureeks tot de fictie van onze eigen verwachtingen.

De echte sterkte van het programma zal dit keer niet aan de kijkcijfers afgemeten kunnen worden maar aan zijn echo: hoe luid klinkt het debat dat ‘In godnaam’ opnieuw aanzwengelt? Hoe groot is het ongeloof over zoveel geloof in een land waar kerken leeglopen? De eerste aflevering is, als we de nieuwskoppen nagaan, alvast een schot in de roos: ‘Moslim geeft schijnhuwelijk toe in tv-programma’. Het cliché is in de arena geworpen, nu is het aan de gelovige en de ongelovige, kortom, aan de verlichte geesten om het aan flarden te trekken.  (vks) 


‘In godsnaam’, om 21.10u. op Eén, negen weken lang.


 

Reacties

moefie zei op 26 januari 2010 om 11:15

Hallo,

Ik vind het een heel interessant programma. Vaak zie ik op straat een gesluierd vlaams meisje rondlopen en dan stel ik me de vraag, hoe is het mogelijk zoiets uit vrije wil aan te trekken.
Annemie Struyf doet het fantastisch. Doordat zij geen oordeel velt over de degene die ze interviewt krijg je een eerlijk en oprecht portret.
Ik heb vol ongeloof zitten kijken naar al die Vlaamse meisjes die zich bekeren.

lieve m. zei op 26 januari 2010 om 12:49

In deze uitzending toch wel de sociale context van dat meisje gemist: welke opleiding genoot ze, reactie van klasgenoten, vriendinnen, haar collega's (zo ze werkt), waarvan leeft het koppel, dat kwam allemaal niet aan bod...

 John Van Puyvelde zei op 26 januari 2010 om 13:12

Ik heb eerlijk gezegd de uitzending niet uitgezeten.
Verschillend zaken zijn me opgevallen. Ten eerste, nergens een bekeerde man te vinden in Vlaanderen? Ten tweede, deze meisjes zoals ze genoemd worden naar Frans voorbeeld, of zussen, vinden het helemaal normaal dat ze ondergeschikt zijn aan hun man, of dat ze onrein zijn tijdens hun menstruatie, of dat ze niet “verder dan 70 km” mogen reizen zonder hun man, etc.
Verder is hun uitleg dezelfde als bij iedere gelovige: wij hebben het enige echte geloof (het boeddhisme is een uitvinding! Wat een idee om een koe te aanbidden!) en wie niet gelooft kunnen wij dit niet uitleggen want wij WETEN.
Wat me ook opviel is dat het Antwerpse zusje zich steeds weer naar haar man richtte:Adam en Eva hadden toch ook een appel hé?
Ook tekenend: het enorme TV-scherm met een Arabische zender.
Ook de negatie van de wetenschap was uiteraard op het appèl: creationisme zoals in iedere geopenbaarde religie. Het aannemen van een nieuwe naam hoort ook bij het afwijzen van de huidige samenleving en een terugplooien op vroegere tijden: het is hetzelfde mechanisme als een vrouw of een man die in het klooster intreedt (inclusief de sluier en de jurk voor de mannen!), of de genaamde Léonard die met elke nieuwe carrièremove een nieuwe voornaam kiest.
Over de genitale verminking van de jongetjes werd er (in het deel dat ik gezien heb) niet gesproken.
Eigenlijk verschilt de islam niet van de ons meer vertrouwde tradities. Alleen zijn de vormen soms iets anders dan wat we hier gewoon zijn. En bekeerlingen zijn meestal heviger dan geboren gelovigen.
Blijkbaar zijn er nog altijd (naïeve? kwetsbare?) mensen vatbaar voor degelijke prietpraat op het ogenblik dat 90% van de katholieke vrouwen in België verklaren de opeenvolgende bevelen van het vatikaan over seksualiteit naast zich neer te leggen (Le Soir). Beangstigend.

 pascal devillé zei op 26 januari 2010 om 13:31

Annemie Struyf beweerde gisteren op TV dat het bhoedisme ook 'een soort godsdienst' was. Dat heeft ze dan nog niet goed begrepen want hier ligt hem juist het fundamenteel verschil met monotheistische godsdiensten.Een simpel boekje over bhoedisme kan je dit doen begrijpen, annemie.

 Johan D zei op 26 januari 2010 om 14:52

Wat ik van dit programma onthouden heb is dat gelovige mensen helemaal niet kritisch door het leven gaan. Ze geloven alles wat er in hun boekske staat en dat verandert nooit. Daar mag zelfs niet aan getwijfeld worden.
Het boeiende aan wetenschap is dat altijd alles in vraag gesteld wordt als men een betere verklaring vindt. Helemaal niets dat vooraf reeds vaststaat. Op deze manier kan men een leven vol boeiende ontdekkingen hebben.

 Paul Franssen zei op 26 januari 2010 om 15:59

Dat dit programma me zou frustreren stond ... in de sterren geschreven. Wat me opviel is dat proselytische, eigen aan wat we normaliter als "sektes" omschrijven. Om van te sidderen. Niet dat ik me bedreigd voel, nee, gewoon walging over iets dat, op de keper beschouwd, tot het domein van de "vrije wilsbeschikking" behoort en dat leidt tot kaaskleurige aangezichten, zich wentelend in die soort onschuld waarbij een leugentje meer or minder blijkbaar mag en de rest boekhoudkundig wordt gerepertorieerd in een virtueel Rekenhof. Zo zie je maar...

 ingrid zei op 26 januari 2010 om 17:29

Goed programma, alleen jammer dat het nogal éénzijdig was. We zagen hier enkel bekeerde Vlaamse meisjes, nergens zag of hoorde ik een Marokkaanse of Turkse of.... vrouw. En geloof me, dat is niet omdat ze niet mogen, er is gewoon niet naar gezocht. Ik geef les aan anderstalige dames, veelal moslima's en ook in deze groep zit er heel wat verscheidenheid. Zeer jonge meisjes, oudere dames, dames met de broek aan (letterlijk en figuurlijk)en ga zo maar verder. 1 ding hebben ze gemeen: ze zijn gelovig. Maar zo 'extreem' als in deze reportage ken ik er geen één. Deze dames hebben wel gelakte tenen en gaan zo vrolijk en eerbiedig bidden. Deze dames gaan wel in hun ééntje op uitstap en feesten dagen aan een stuk als er een huwelijk is. Deze dames vinden het niet erg dat er een man in hun klas zit. Jammer dat zij niet aan het woord zijn gekomen, zij maken volgens mij het verschil.....

 Eddy Masschalck zei op 26 januari 2010 om 19:07

Jammer dat Mevr Struyf niet vroeg aan Linsey als ze zich ook bewust is dat moslims 4 vrouwen tegelijk mogen hebben. Als ze in Algerije een vrouw beu zijn dan kan die zonder veel formaliteiten aan de deur gezet worden. In moslimlanden is de kans ook groot dat de vrouw bijna niet meer buiten komt....Een verwittigde vrouw is er twee waard, maar liefde is ook blind natuurlijk. Verder lof voor elk programma dat noodgedwongen de irrationaliteit van de godsdiensten laat zien.

 Gert zei op 26 januari 2010 om 21:07

De mensheid heeft nog zoveel vooruitgang te boeken in haar kennis over ons bestaan. Stap voor stap weten we meer en blijkt dat alles nog boeiender in elkaar zit dan we eerst dachten.
Zonde om dan weer te moeten praten over wereldbeelden van 1500 jaar geleden. Een blok aan het been van de menselijke ontwikkeling.

 luk langhendries zei op 26 januari 2010 om 21:33

het is de eerste reportage van annemie die ik om allerlei reden boeiend vind. en ik heb op het randje van mijn zetel deze aflevering gevolgd, met steeds bangere voorgevoelens. nochthans, de dochter van mijn nicht is in parijs gehuwd met een marokkaanse jongen (evenwel ook na moslima te zijn geworden) en het ging er héél anders aan toe. het spijt me het te moeten schrijven, maar ik denk dat in alle gevallen het milieu waaruit beide partijen voorkomen tekenend is. goed opgeleide moslims zijn - net als bij ons - heel anders in hun opvattingen, zèlfs over hun religie. de burgerlijke plechtigheid in parijs was sober, maar daarna in marokko zou je - buiten de traditionele kledij voor vrouwen - aan weinig gemerkt hebben dat je in een moslimland was. hoedanook, de beelden van gisteren tonen dat ""multicultuur"" een zéér rekbaar en vooral politiek correct woordenspel zijn. ik zag eerder géén cultuur, en dat, gemengd met religieuze gedrevenheid, jaagt ons 500 jaar terug in plaats van vooruit.

 luk langhendries zei op 26 januari 2010 om 21:34

het is de eerste reportage van annemie die ik om allerlei reden boeiend vind. en ik heb op het randje van mijn zetel deze aflevering gevolgd, met steeds bangere voorgevoelens. nochthans, de dochter van mijn nicht is in parijs gehuwd met een marokkaanse jongen (evenwel ook na moslima te zijn geworden) en het ging er héél anders aan toe. het spijt me het te moeten schrijven, maar ik denk dat in alle gevallen het milieu waaruit beide partijen voorkomen tekenend is. goed opgeleide moslims zijn - net als bij ons - heel anders in hun opvattingen, zèlfs over hun religie. de burgerlijke plechtigheid in parijs was sober, maar daarna in marokko zou je - buiten de traditionele kledij voor vrouwen - aan weinig gemerkt hebben dat je in een moslimland was. hoedanook, de beelden van gisteren tonen dat ""multicultuur"" een zéér rekbaar en vooral politiek correct woordenspel zijn. ik zag eerder géén cultuur, en dat, gemengd met religieuze gedrevenheid, jaagt ons 500 jaar terug in plaats van vooruit.

 luk langhendries zei op 26 januari 2010 om 21:35

het is de eerste reportage van annemie die ik om allerlei reden boeiend vind. en ik heb op het randje van mijn zetel deze aflevering gevolgd, met steeds bangere voorgevoelens. nochthans, de dochter van mijn nicht is in parijs gehuwd met een marokkaanse jongen (evenwel ook na moslima te zijn geworden) en het ging er héél anders aan toe. het spijt me het te moeten schrijven, maar ik denk dat in alle gevallen het milieu waaruit beide partijen voorkomen tekenend is. goed opgeleide moslims zijn - net als bij ons - heel anders in hun opvattingen, zèlfs over hun religie. de burgerlijke plechtigheid in parijs was sober, maar daarna in marokko zou je - buiten de traditionele kledij voor vrouwen - aan weinig gemerkt hebben dat je in een moslimland was. hoedanook, de beelden van gisteren tonen dat ""multicultuur"" een zéér rekbaar en vooral politiek correct woordenspel zijn. ik zag eerder géén cultuur, en dat, gemengd met religieuze gedrevenheid, jaagt ons 500 jaar terug in plaats van vooruit.

 luk langhendries zei op 26 januari 2010 om 21:37

het is de eerste reportage van annemie die ik om allerlei reden boeiend vind. en ik heb op het randje van mijn zetel deze aflevering gevolgd, met steeds bangere voorgevoelens. nochthans, de dochter van mijn nicht is in parijs gehuwd met een marokkaanse jongen (evenwel ook na moslima te zijn geworden) en het ging er héél anders aan toe. het spijt me het te moeten schrijven, maar ik denk dat in alle gevallen het milieu waaruit beide partijen voorkomen tekenend is. goed opgeleide moslims zijn - net als bij ons - heel anders in hun opvattingen, zèlfs over hun religie. de burgerlijke plechtigheid in parijs was sober, maar daarna in marokko zou je - buiten de traditionele kledij voor vrouwen - aan weinig gemerkt hebben dat je in een moslimland was. hoedanook, de beelden van gisteren tonen dat ""multicultuur"" een zéér rekbaar en vooral politiek correct woordenspel zijn. ik zag eerder géén cultuur, en dat, gemengd met religieuze gedrevenheid, jaagt ons 500 jaar terug in plaats van vooruit.

 tuur broes zei op 27 januari 2010 om 00:55

het is een regelrechte schande wat dat meisje haar ouders aandoet!, ik heb echt met die ouders te doen, en huwen na 12 dagen, ttz geen wettelijk huwelijk maar een moslim huwelijk, en toch zwanger....., maar ja die moslims mogen alles als het hen maar goed uitkomt. die man vindt haar goed omdat ze alles doet wat hij haar zegt!, afschuwelijk.... ik gruwel bij de gedachte dat ik hetzelfde als haar ouders zou moeten meemaken. niettegenstaande alles wens ik hen een gezonde baby, die later misschien alles kan goedmaken door met iemand van hier te huwen.

 Guido G zei op 27 januari 2010 om 09:39

Ik onderschrijf helemaal de opinie van Johan Van Puyvelde, dan moet ik het niet meer herhalen!

Zelf heb ik de uitzending met veel moeite en stijgende walging, tot het einde uitgezeten.
Hoe is een dergelijke naiviteit of zinsverbijstering vandaag nog mogelijk?
Maar ik vrees dat ons nog wat te wachten staat in de komende uitzendingen.
Wanneer laten we nu eindelijk die god eens los?

 rita Van den Broecke zei op 27 januari 2010 om 10:26

Interessant format, boeiende informatieve televisie, De aard van de vragen de intonatie van A. Struyf geven terechte verwondering weer. Geen oordeel. Waardering daarvoor.
Mijn bekommernis: in welke mate hebben alle betrokkenen de impact van deze uitzending voldoende ingeschat.
Zoals in deze blog en elders blijkt krijgen deze mensen bakken kritiek over zich, en met hen allerlei anderen die met hen geassocieerd worden. Ik mag aannemen dat de programmamakers niet de bedoeling hadden een heksenjacht te ontketenen. Was achteraf een knip in het interviewte overwegen, deontologisch verantwoord, daar waar die de illegale aspecten zo onverbloemd en binnen de gemoedelijke sfeer aan bod kwamen?
Ik ben benieuwd naar volgende uitzendingen.

 Peter Van den Branden zei op 27 januari 2010 om 15:52

Toch wel veel betekenend dat de reeks van Jan Leyers over de Godsdienst(en) "De weg naar Mekka" en nu 'In Godsnaam" van Annemie Struyf ons beroeren. Niet dat ik godsdienstig ben of gelovig, maar iets waar 80% of meer van de wereldbevolking zich mee bezighoud moet onze aandacht wekken. Wat wel eigenaardig is , is dat het koppeltje alle aandacht wegdraagt naast een aantal nevenaspecten van de Islam. Terwijl naar mijn bescheiden oordeel , het toch wel zeer duidelijk bleek dat heel die operatie , gefinancierd door Saoudie Arabie , enkel een bekeringsdoel heeft.

Benieuwd wat Annemie Struyf die het geheel zeer goed onderbouwd had en helemaal niet naïef te werk ging over de Joden zal te vertellen hebben. Want daar waar andere godsdiensten politiek minder impact hebben, zijn de Islam en het jodendom politiek zeer betekenisvol.

 Lucas Verlinden zei op 28 januari 2010 om 12:13

Het is duidelijk dat godsdienst vele emoties en dus conflicten veroorzaakt. Doorheen de geschiedenis zijn dan ook meermaals 'godsdienstoorlogen' uitgevochten. Maar aan de basis van die oorlogen lag eigenlijk niet de kern van die godsdienst maar wel de interpretatie van de geboden van de godsdienst door de leiders ervan. Al die oorlogen hadden immers slechts tot doel de macht en het aanzien van de leiders van een gemeenschap van 'gelovigen' te vergroten . Dat daarvoor mensen onderdrukt en zelfs vermoord dienden te worden, daar lagen die leiders niet wakk1er van. Als die mensen maar luisteren naar de door hen verkondigde regeltjes. Wat mij wel stoort is dat sommige 'godsdiensten' nog steeds pogen mensen dom te houden en daar ook te vaak nog in slagen. Niemand heeft immers dé juiste interpretatie van het woord van God zelf wanneer hij beweert een rechtstreekse lijn met God te hebben : God is er niet alleen voor één gepriviligieerde mens, hij is er voor iedere mens die van HEM houdt.

 Peter Van den Branden zei op 28 januari 2010 om 13:22

Ik wil het hier even hebben over de opinie van Hüsein Aydinli van het Minderheden forum. De heer Aydinli heeft blijkbaar niet begrepen dat een artikel, een reportage of zelfs een historisch relaas nooit helemaal volledig kan zijn en dat het de som is van die artikels, reportages en historische verslaggeving die onze mening vormt.
De reportage van Annemie Struyf heeft dus inderdaad slechts een beperkt aspect van de Islam laten zien, maar wel een zeer belangrijk. Namelijk dat van de leer en de werving.
Dat de heer Aydinli vindt dat de
Media-Islam er bekaaid van afkomt is dus enkel te wijten aan het feit dat er voor ons westerlingen niet veel positiefs over de Islam te zeggen valt.
Het is trouwens opvallend dat de Heer Aydinli in zijn opinie stuk wel van leer trekt tegen de media, maar zelf geen enkel punt over de "progressieve Islam" weet te melden.

 Paul F. zei op 28 januari 2010 om 18:24

Jammer van het geld dat men daaraan besteed. Zijn wij nog in de middeleeuwen of in de 21 ste eeuw. in godsnaam waar zijn we mee bezig.

 Paul F. zei op 28 januari 2010 om 18:25

Jammer van het geld dat men daaraan besteed. Zijn wij nog in de middeleeuwen of in de 21 ste eeuw. in godsnaam waar zijn we mee bezig.

Juliette zei op 29 januari 2010 om 16:23

Ik heb enorm veel bijgeleerd door naar deze 'aflevering' te kijken! Er zijn inderdaad ook anderen die de Islam anders beleven, maar je kan moeilijk alles belichten denk ik...
Mevrouw Struyfs, goed gedaan en ik kijk enorm uit naar de volgende aflevering!!

 luc de broe zei op 31 januari 2010 om 10:51

Waarom moet men hier VIER keer hetzelfde relaas lezen van Luc Langhendries ? En TWEE keer hetzelfde van Paul F. ?
Als men toch zo graag censureerd à la DDR ( Democratische Dictatuur Redactie ?).

 Patrick zei op 1 februari 2010 om 12:54

Wat ook choqueert is de manier waarmee de Algerijnse jongen er voor uitkomt dat hij onze maatschappij bedriegt: het lijkt een doodgewone praktijk.
Verder spreken de reacties zoals die van Hüsein Aydinli boekdelen: Welk “genuanceerd” beeld willen zij opgehangen zien van de moslim? Alleen het beeld dat hen aanstaat? Kritiek op de de islam is gewoon "not done", of moslims shieten uit hun krammen. Een systeem dat dit,en vele andere uitingen van egocentrisch suprieur gedrag,zo maar wil eisen van een multiculturele maatschappij,is hier gewoon niet op haar plaats.Zo simpel is het.
En dan spreekt men van het cliché beeld over de islam: het bedrog van de Algerijn, de bekrompen reactie van o.a. Hüsein Aydinli, de juridische stappen naar die gene die een bekentenis uitzendt over bedrog en van de bedrieger een slachtoffer maakt…
Waarom zouden wij “in godsnaam” moeite moeten doen om clichébeelden op te hangen over de Islam en de moslims, als moslims ons er vanuit alle hoeken mee overstelpen?

 Patrick zei op 1 februari 2010 om 13:16

@Paul Franssen Dergelijke mensen creëren idd. hun eigen surrealiteit. Wahabi invloed zorgt voor het dragen van hoofddoeken, wat bijzonder opvallend strikt wordt nageleefd. Terwijl vlgs het Wahabisme de Moslima niet per auto mag rijden. Maar dan is de moslim plots "ook maar een mens" en steekt het niet zo nauw! Hoe handig, toch!
Opvallend daar waar onze maatschappij wordt gejend (relletjes over hoofddoeken, aanpassingen van wetgeving, halal eten,...) wordt de islam verbazend "strikt beleefd" Ook daar waar het hen uitkomt om de burgerwet te omzeilen.
Maar ik zag nog geen relletjes over moslima's die per auto rijden. Het is de reden waarom Islam geen respect uitlokt, maar het moet eisen.
Morgen krijgen we een godsdienst die het niet nodig vindt om te stoppen voor rood als er geen tegenligger komt, maar die gebied te stoppen op kruispunten zonder lichten, ook bij voorrang. En eisen de leden ervan respect voor het eerste, waarbij ze hun voeten vegen aan het laatste.

 Carine Vissers zei op 6 februari 2010 om 15:48

Terwijl proselitisme (bekeren tot een andere godsdienst dan islam)strikt verboden is in elk land met een moslimeerderheid, wordt moslimproselitisme hier gesubsidieerd door de overheid, via moslimproselieten zoals Sami Zemmi en Nadia Fadil, die voor een leugentje meer of minder niet terugdeinzen: als alle weerstanden tegen de islamisering maar worden uit de weg geruimd. Zowel in Marokko, Turkije (waar de laatste autochtone christenen zwaar worden vervolgd) als Tunesië wordt het zich openlijk bekeren tot christen bestraft met gevangenisstraf, wie bekeringswerk doet wordt opgepakt, opgesloten of het land uitgezet. Andere religies zoals jodendom en christendom worden er hooguit gedoogd, in een minderwaardig dhimmi-statuut. In Iran en Saoedie-Arabië staat op bekering de doodsstraf.In alle moslimlanden worden minderheden gediscrimineerd,soms verdreven, vervolgd.In Egypte worden autochtone christenen (Kopten)bedreigd, met kerstmis zijn er zes doodgeschoten bij het verlaten van de kerk.

Bart Muyldermans  zei op 10 maart 2010 om 09:51

Na deze wonderlijke en diverse religieuze kleuren te bekijken, werd ik plotseling bevangen door een akelig gelaten gevoel. Die nacht droomde ik van God die met betraande ogen toekeek waarom zijn kinderen het nog altijd niet begrepen hadden.

Bart Muyldermans  zei op 10 maart 2010 om 09:59

Lieve Annemie , prachtig hoe jij onze verschillen hebt weergegeven. Ik koester een stille hoop dat jij volgende keer onze raakpunten eens uitvergroot.

  zei op 16 oktober 2010 om 13:22

beste

Ik ben zeer teleurgesteld in dit programma...Das weer iets typisch om de islam zwart te maken..Een ding is zeker..wat er hier allemaal verteld is, is allemaal dikke zever!!! ik ben zelf moslima en iedereen die logisch nadenkt weet dat da allemaal gelogen is!! Ik vraag mij af waarom ze geen goede voorbeeld moslims kunnen interviewen in plaats van mensen die zoals gewoonlijk de islam willen belachelijk maken!! Mensen die niks van de islam afweten, moeten zeker niet dingen beginnen vertellen alsof ze er veel van weten!!
bedankt voor jullie aandacht

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs