Kwiskwat

We worden op televisie doodgegooid met quizzen in alle maten en gewichten, maar een quiz voor vier- tot zesjarigen, dat hadden we nog niet gezien. Kwiskwat houdt het midden tussen een quiz, een racegame en een animatiereeks. Drie teams, elk samengesteld uit een mensachtig wezentje en een dier, beantwoorden vragen waarmee ze een ‘wat’ kunnen verdienen om er hun ‘kwat’ mee uit te rusten. Met die kwats rijden ze na afloop een race.

De enige mensen van vlees en bloed in het programma zijn de kinderen die op commando vlaggetjes in de lucht steken en het quizteam van hun kleur luidkeels aanmoedigen, en de presentator – pardon, kwizentator – Ward Kerremans. Die zit voor de gelegenheid strak in het formule-1-pak en spreekt een opgepept taaltje dat bij momenten nogal irriterend werkt: ‘Zullen onze totaal te gekke teams helemaal de pan uitswingen?’ Heel flashy allemaal, maar ook afstandelijk en zielloos.

Op geen enkel ogenblik heb je de indruk dat er interactie is tussen de kwizentator en de animatiefiguren. Ze opereren naast elkaar heen. Bovendien komt Ward Kerremans nogal houterig over; hij lijkt veeleer een marionet die zijn tekst afraffelt dan een presentator die de kijkers bij het programma betrekt.

Daardoor, en ook doordat het verloop van de quiz en de race bij voorbaat vastliggen, krijg je geen enkele voeling met wat er op het scherm gebeurt. De kinderen die als klapvee worden opgevoerd kunnen daar maar weinig aan veranderen. Bij ons in de woonkamer werd niet mee gesupporterd. Mijn vierjarige testpubliek werd niet warm of koud van Kwiskwat, en ik evenmin.

Veerle Vanden Bosch

‘Kwiskwat’, elke zaterdag om 7.20u op Ketnet. Gezien op zaterdag 5 september.

• Permalink