In zes afleveringen portretteert Canvas evenveel monumenten van de Vlaamse popmuziek. Arno Hintjens is een monument, en waarschijnlijk de belangrijkste zanger in België sinds Jacques Brel. Het was terecht dat hij de reeks mocht openen.
Het was een vrij klassieke benadering. Chronologisch opgebouwd, met de meeste belangrijke getuigen, gemonteerd aan een aangenaam vertelritme, en gestoffeerd met veel bekend en onbekend visueel materiaal. Voor jong en oud ongetwijfeld een boeiend verhaal.
Het viel vooral mee dat de makers de beginjaren van Arno goed in de verf zetten. Zijn Oostendse roots en zijn relatie met Paul Decoutere zijn hoekstenen van zijn carrière geweest. De Arno van vandaag is in grote mate het product van de dromen die hij als jonge gast koesterde.
Daarna zagen we de opgang via de T.C. Band naar TC Matic, en daarna de solo-carrière. De belangrijkste informatie werd vervat, deze film is gemaakt door mensen die hun huiswerk gedaan hadden. Al stonden ze merkwaardig lang stil bij de frustratie van Jean-Marie Aerts, voor wie het einde van TC Matic als ‘een uppercut van Mike Tyson’ overkwam.
Misschien had de documentaire een tikje dieper op de heel specifieke eigenschappen van Arno mogen ingaan. Dat het publiek zijn leven is, dat zal wel voor meerdere zangers gelden. Maar wat maakt Arno tot Arno? Hij is een ‘vampier’, zeggen de muzikanten die hem erg goed kennen, en dat is zeker een deel van het geheim dat we niet zagen. Wat zijn zijn angsten, welk soort vader is hij, waarom maakt hij liedjes?
Sommige beelden gingen ongewild wel wat dieper. Arno’s plotse oproep, door het scenario heen, naar drummer Piet Jorens om terug muziek te maken was een schijnbaar achteloos moment, maar verried eerlijke bezorgdheid. Hoe Arno en Jane Birkin over elkaar spraken, daar sprak een gemiste persoonlijke kans uit.
Het was even schrikken toen ik hoorde dat ‘le plus beau’ al 34 platen gemaakt heeft. Is de tijd zo snel gegaan? Deze man wordt volgend jaar zestig en staat al zowat veertig jaar op de planken. De documentaire gaf een coherent beeld van die jaren, en bracht de grote stappen vakkundig in herinnering. Mooi gedaan.
Peter Vantyghem
'Belpop', gezien op dinsdag 18 november om 22uur05 op Canvas
Archief
Categorieën
Recente berichten
Blogs De Standaard
Zoeken op deze blog
Laatste berichten
Categorieën
Bloggende politici
Bloggende journalisten
Vlaamse blogs
Stadsblogs
Fotoblogs
Buitenlandse blogs
Blogosfeer
Reacties
ferdinand zei op 19 november 2008 om 01:28
Onzen Arno, ne mens waar ik heel lang naar opgekeken heb tot ik merkte dat hij egomaniakaal en geobsedeerd was door onze vrouwen. U straal negeert en enkel oog heeft voor den decolté van uw madam. c'est une putte de luxe ce bonhomme!Pas fascile detre une star!
Chris Borry zei op 19 november 2008 om 03:09
Jean-Marie Aerts mag met recht gefrustreerd zijn. Muziek wordt gemaakt door muzikanten. Een theaterstuk is van de schrijver, niet van de acteur.
steven zei op 19 november 2008 om 08:39
Ik behoor tot de generatie die met Arno's muziek is opgegroeid. Na het schitterende TC Matic ben ik afgehaakt en heb ik hem alleen nog van in de verte gevolgd. Ik vond hem nadien te pretentieus, te artistiekerig, te politiekerig en te geforceerd francais.
Zorro zei op 19 november 2008 om 09:15
Voor mij was de uitzending iets aan de late kant. Gelukkig heb ik het opgenomen, ik ben benieuwd.
Dit gebeurt helaas wel vaker op de VRT. Op prime time krijgen we soaps en hollands gezever, voor quality moeten we onze nachtrust laten.
Filip zei op 19 november 2008 om 10:02
Eindelijk een beetje erkenning voor de enige Vlaming die in de voetsporen van Brel kan en mag stappen. Mooi gemaakt, doch ik miste wel een luik over de vele filmmuziek die Arno geschreven heeft en waarvoor hij (vooral in het buitenland) gewaardeerd wordt.
Ik heb ooit het geluk gehad om, weliswaar ca 25 jaar geleden, met hem een paar uur in een Oostends café door te brengen, zonder camera's of perslui in de buurt. Een mooie, eerlijke mens en een groots artiest!
Het feit dat mijn zoon dezelde voornaam draagt heeft héél véél met de persoon van Arno Hintjens te maken.
filip zei op 19 november 2008 om 10:17
Prachtige tijden beleefd met de muziek van Tjens-couter en TC-Matic. Vele concerten bijgewoond waaronder eentje in de Alma in Leuven waar ik waarschijnlijk toch wel wat blijvende gehoorschade heb opgelopen. Die energie van Arno is legendarisch. Wat hij achteraf maakte heb ik nooit goed gevonden; veel te geforceerd.
Christel zei op 19 november 2008 om 12:06
Als ik van IETS spijt heb in mijn leven,dan is het dat ik,gezien mijn jonge leeftijd toen,niet de kans heb gehad Brel(de beste aller tijden)live te zien optreden.Gezien ik Arno naast Brel plaats is zoiets me geen tweede keer overkomen.
Pas na het uiteenvallen van TC Matic kwam Hij ten volle tot leven!
Arno is echt, Arno is puur. Ik denk dat je een kunstenaar geen mooier compliment kunt geven.
Paul zei op 19 november 2008 om 13:05
De laatste tijd was Arno's gezever beu, vooral zijn "belgofiele" uitspraken zitten me dwars. Maar het is zijn recht, dus toch gezien, die docu, en met veel plezier. TCMatic, top der belgische rockmuziek. Ik zag Arno verleden jaar in de Ancienne B., viel wel wat tegen, men kan niet iedere dag in super vorm zijn; de dag daarop ging het al beter :-)
Jos zei op 19 november 2008 om 14:21
Een echt artiest, en zijn optredens zijn werkelijk FeNoMeNaal.
Ken hem (zijn werk) van in het begin van TC Matic, ben even afgehaakt bij Yé Yé, maar nu is Arno terug.
Zijn uitlatingen worden niet steeds door iedereen geapprecieerd, maar dat is Arno.
Is zeker geen vies vuil ventje, en als hij het al zou zijn, komt hij er wel voor uit ook!
Had België maar meer van dat.
Marcel Duhamel zei op 19 november 2008 om 17:06
Prima reportage was het. Ging een stuk dieper dan ik dacht. Pijnlijk moment met Jean-Marie Aerts die de T.C. Matic-breuk nog steeds niet verwerkt lijkt te hebben. Het is zalig om Arno bezig te zien: tijdens optredens (jaren '80, jaren '90, jaren '00 ... steeds even energiek), tijdens interviews, op straat in Brussel!
Op een of andere manier is hij larger than life.
Merci Arno! Wat de nieuwe richting betreft die hij nu zoekt: mix jazz en reggae?
Dirk Vandewiele zei op 19 november 2008 om 17:38
Prima reportage: goed voorbereid, degelijk gedocumenteerd, goeie montage. Want Arno is een rasartiest zonder gêne. Een schril contrast met veel-te-veel geprefabriceerde flauwekul die er vandaag te horen/zien valt in de muzieksien. Als Belg ben ik er trots over dat hij tenminste wordt erkend terwijl hij nog leeft.
Lowie DEVAERE zei op 19 november 2008 om 21:31
Een goede performer, een slechte zanger met gespeeld westvlaams en gespeelde nonchalance .
Vaak grof en vulgair op zoek naar gemakkelijke populariteit .
Yves DG zei op 19 november 2008 om 22:16
Zo gemaakt als het maar zijn kan. Niets is echt aan die man, hij speelt de bohémien. Een optreden van hem is gedetailleerd voorbereid, maar naar buiten doet hij alsof hij zonder programma werkt:'ik weet nog niet wat ik ga spelen'. Hij wauwelt wat, doet alsof hij lichtjes aangeschoten is en draait zijn fans een rad voor de ogen. Bwa.
Koen Van de Wiele zei op 19 november 2008 om 23:10
belangrijkste zanger in ons land sinds brel? ik begrijp dat een krant moet verkopenn, met ronkende titels, maar dat vind ik toch wat veel eer voor hintjens. en nee, ik ben geen clouseau-fan.
Gert Nuyts zei op 20 november 2008 om 18:04
Zoals hij even aan het publiek uitlegde hoe een suppo op te steken, hilarisch.
bart van waesberghe zei op 21 november 2008 om 09:46
Ik vond het een eenzijdige reportage waarbij 2 elementen niet (voldoende) aan bod kwamen. Enerzijds het feit dat Arno allesbepalend is en groepsleden enkel dienen om zijn muziek te spelen. Anderzijds het imago van de man. Waar is de tijd dat hij net gekleed en volledig nuchter met een valies in de hand (met daar onder meer een fles water in)bij concertorganisatoren binnenkwam en eerst het geld vroeg, om daarna, plots stomdronken spelend het podium opkwam en optrad
Ward van Pouters zei op 21 november 2008 om 10:21
Arno Hintjens? eerlijk en heerlijk, je geriekt da (of niet)!
Sven zei op 21 november 2008 om 11:20
Dinsdagavond heb ik enorm genoten van de documentaire over Arno Hintjens op Canvas. Tijdens de uitzending flitsten de jeugdherinneringen voorbij. Arno en TC Matic hebben in grote mate een invloed gehad op mijn generatie. Maar ook mijn ouders bleven niet onbewogen bij le plus beau uit Oostende: mijn vader , voormalig leraar Nederlands, vond de stotterende West-Vlaming hilarisch toen hij op woensdagnamiddag op radio 2 een nieuwe elpee kwam voorstellen en mijn moeder kon over hem meespreken toen hij garnaalkroketten klaarmaakte in een of ander kookprogramma op de Vlaamse TV. Gewoonweg legendarische radio en televisie.
Tjens-Couter tekende voor de eerste grote levenswijsheid bij ons, jonge 14-jarige snaken: 'First I believed in hair on my head, now I believe in hair on my chest ' (uit Milkcow).
Daarna ben ik met mijn vrienden ettelijke keren in Vlaamse parochiezalen naar TC Matic gaan kijken en luisteren. Hoewel TC Matic altijd bestempeld werd als een Europese band, was de groep voor ons in de eerste plaats een voorbeeld om het West-Vlaamse underdoggevoel van ons af te schudden. 'Putain, Putain' was niet alleen de eerste moderne Europese hymne, maar tevens het officieuze West-Vlaamse volkslied ('kên ê kleintje mô 't schiet verre')
Maar genoeg sentimentele zever. Eigenlijk had ik maar een klein vraagje aan Arno en Jean-Marie: voor wanneer de reunie van TC matic? Deze veertiger zal er voorwaar bij zijn.
filip zei op 21 november 2008 om 11:52
@ sven
1. ik verzet hemel en aarde om een reunie mee te maken.
2. ik was 17 of 18 jaar en op internaat toen arno bij gust decoster zijn plaat kwam voorstellen: "wet je wat de mjeste mensken doen achter armand pien? hé? wetjet? POEPN GVDMME, POEPN..."
hilarische radio op internaat een kwarteeuw geleden.
Huitte zei op 21 november 2008 om 14:29
Gekeken naar de reportage over Arno,die ik al redelijke keren heb bezig gezien , met Frecle face, Tiens couter,T C Matic en Arno ,Telkens (vooral de 3 laatste ) goed bevonden ,maar hierbuiten is hij wel degelijk een bestudeerde nochalente egotripper,die vooral wil scoren bij de madammen en daar heel ver in gaat ,meermaals op het randje van plaatsvervangende schaamte,maar hij weet dat hij er mee wegkomt met zijn al dan niet plezant gelul! De vergelijking met Brel gaat niet op ,gewoon omdat ze voledig verscillend zijn !
paul Mattelaer zei op 21 november 2008 om 22:37
Waarom spreekt Arno geen Nederlands? (Wannes ook niet). Zijn idool, Serge Gainsbourg sprak toch ook gewoon Frans.Een beetje kneuterig !