
VTM zet het najaar in met een programma dat eerder al furore maakte op de Nederlandse televisie. Het concept: zet tien vrouwelijk BV's bij elkaar, laat ze elkaar beoordelen en hoop op een cat fight van jewelste. Om het helemaal af te maken mag de fijnbesnaarde Sergio ceremoniemeester spelen.
Van de Nederlandse versie zag ik afgelopen seizoen één aflevering en die deed me weinig goeds verhopen voor de VTM-variant. Het ging er bij onze noorderburen bij momenten namelijk tamelijk heftig aantoe - wat de amusementswaarde alleen maar ten goede komt uiteraard - en Vlaamse dames hebben nu eenmaal de naam een béétje ingetogener te zijn.
Gelukkig - voor de programmamakers dan toch - zijn er enkelingen die zich van tradities niets aantrekken. Tanja Dexters deed haar imago van luidruchtige bimbo alle eer aan ('Blonde vamp? Dat ben ik!' of 'Ik hou nu toch al een jaar geheim dat ik een relatie heb!'), Kelly Pfaff liet zich niets zeggen ('Doe allemaal mee in een realityshow en we zullen nog eens klappen') en Vanessa Hoefkens had duidelijk meer behoefte aan een sessie bij de therapeut dan een rol in een tv-programma ('Ik ben nu eenmaal altijd de slechte').
Toch bleef het al bij al nog heel braaf. Vragen als 'Wie van jullie heeft het meeste talent?', 'Wie kan het slechtst om met kritiek?' en 'Wie is het makkelijkst te verleiden?' ontlokten vaker giechels dan grollen. En als er al eens een grof woord viel, was er wel een Elke Van Elderen of Sabine Appelmans in de buurt om een troostend woordje te plaatsen.
Het is eens iets anders, sterren tegen elkaar in het harnas jagen (of toch een poging doen tot), maar als je één aflevering gezien hebt, heb je ze volgens mij allemaal gezien.
Ann Van Den Broek om 22:45 | Link
| 6 Reacties
| 0 TrackBack
![]()