Liegen tegen de auditor

  • Gepost op vrijdag 13 februari 2009 om 14:23
  • door Taxtalk
  • in Actualiteit

Liegen tegen de commissaris is een doodzonde. Groter kan de vertrouwensbreuk tussen liegen.jpgde onderneming en zijn statutaire controleur niet zijn. Volstaat het dat de commissaris een onthoudende of afkeurende verklaring afgeeft of neemt hij best meteen ontslag? Gewezen Deloitte-voorzitter William Parrett nam geen blad voor de mond toen hij in 2006 verklaarde dat liegen tegen de auditor simpelweg strafbaar moet zijn.

Beleggers en allen die betrokken zijn bij een onderneming eisen terecht correcte informatie”, stelt Parrett. “Zij stellen hoge verwachtingen in de auditor die de rekeningen controleert. Tussen verwachtingen en realiteit gaapt vaak nog een diepe kloof.  De verwachtingskloof tussen wat beleggers verwachten van de auditor en wat hij echt kan leveren, is nog niet gedicht. Integendeel, ze groeit nog. Het staat buiten kijf dat de beleggergemeenschap een grotere precisie wil van de auditor. Het eerste wat hem te doen staat, is uitleggen wat hij precies doet. De toezichthouders moeten hem helpen om deze verwachtingskloof te dichten.” In de meeste landen is het jammer genoeg geen misdaad om te liegen tegen de auditor. “Dat kan toch niet”, vindt Parrett. “Liegen tegen de auditor moet worden bestraft door de rechtbank. In de meeste landen moet een bedrijf trouwens ook niet uitleggen waarom het van auditor verandert. Ook dat proces moet veel transparanter worden.”  

Bevestigingsbrief verplicht  Lees verder


 

Reacties

 stefan zei op 10 april 2009 om 09:49

Dit lijkt me toch wel kort door de bocht ...

je moet er een auditrapport over een onderneming maar eens op nalezen.
Auditors zijn werkelijk meesters in het zich indekken tegen alles (op die manier kunnen ze immers moeilijk aangesproken worden door enerzijds de aandeelhouders of het publiek en anderzijds zijn ze ook zeker dat ze volgend jaar mogen terugkomen (lees verder ...))

Weet immers dat een auditor wordt betaald door zijn opdrachtgever en zegt het spreekwoord niet diens brood men eet, diens woord men spreekt?

Vandaar ook dat de auteur in hogervermeld artikel het de ondernemingen zo moeilijk wil maken om van auditor te kunnen veranderen: als een bepaalde auditor de plaats moet ruimen (het lijkt me trouwens logisch dat de auditfirma van een bedrijf periodiek vervangen wordt om tenminste een zekere onafhankelijkheid te kunnen garanderen) ziet die auditor een deel van zijn jaarlijkse omzet verdwijnen.

Vandaar ook: welk belang heeft een auditor erbij om een doorgedreven controle uit te voeren?
Als hij te veel opmerkingen maakt zou hij wel eens volgend jaar niet meer moeten aantreden ...

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.



Beursblogs