Latijn dood?
Vergeet het! Een stel Duitsers geeft klassieke teksten een hip-hopjasje.
Bart Van Belle op 1 februari 2006 om 19:22 | Link
TrackBack
TrackBack URL van dit bericht:http://www.typepad.com/t/trackback/4170798 Hieronder vindt u links naar weblogs die verwijzen naar Latijn dood?:
Reacties
Veni, vedi, spaghetti. Zo kan ik het ook!
Steven Tijpels op 8 februari 2006 om 16:48
Latijn is zo dood als dood kan zijn. Per definitie is een dode taal een natuurlijke taal, die niet meer actief als taal wordt gebruikt.
Tenzij er op een of ander vergeten eiland in de adriatische zee nog een stelletje romeinen vrolijk een brood vragen in het Latijn, kan men wel degelijk stellen dat Latijn een dode taal is.
Het is niet genoeg dat een wat Latijn studenten een paar oude teksten kunnen begrijpen in het latijn om het "levend" te krijgen.
Dood is dood
Clovis de Goot op 10 februari 2006 om 11:29
Morsdood. Ik ken geen enkele plek waar ik in het Latijn een brood of een computer kan kopen. Latijn is zeker nuttig voor bepaalde groepen mensen die een aantal dingen uit een ver verleden bestuderen, maar dat maakt van het Latijn geen levende taal en over het koeterwaals in de geneeskunde zwijgen we maar, dat is hooguit een verzameling dialecten waar de verwarring totaal is.
De enige groep die nog Latijn gebruikt, zijn de vissers. Die spreken visserslatijn. Giechel.
Bart B. Van Bockstaele op 16 februari 2006 om 12:00
Latijn is waarachtig niet morsdood (wat dubbeldood betekent, "mors" is Latijn voor, u raadt het al: dood!); Latijn is ook niet "gewóon" dood.... Al kent de taal geen natuurlijke sprekers meer, de Kerk schrijft en publiceert haar encyclieken nog steeds in het Latijn, waarbij men ook nog eens vertalingen of omschrijvingen produceert voor "nieuwerwetse" woorden, nieuwwoordvormingen, zog. neologismen, die in vrijwel al onze moderne, levende talen als nieuw "opduiken", of liever, nieuw worden gevormd. Het Latijn heeft àlle westerse talen reeds millennia-lang beïnvloed, en het beïnvloedt (samen met het oud-Grieks) nu ook nog steeds, onrechtstreeks weliswaar, via het Engels, dat zijn woordenschat weer uit het Frans heeft gehaald, alle andere talen in de wereld van enige omvang of enig gebruik. Denkt hierbij maar aan wetenschap en techniek. Zolang dit proces voorduurt, en zolang het Latijn nog steeds de wereld voedt, basis èn uitvalsbasis is voor een miljard Rooms-Katholieken, en hun identiteit, in de wereld, en gebezigd wordt in geschrift - al is dat laatste maar door een handjevol oude, wijze mannen in en rond Rome - zolang is de taal niet dood! Het Egyptisch en het Sumerisch zijn dood; het Latijn is dat niet!
Bennie de Jong op 20 februari 2006 om 22:23
Oud is niet dood. En zelfs al was het wel zo: dood is niet gelijk aan waarde(n)loos. Of mag proeven en genieten ook al niet meer? (Klinkt dat elitair?) Naast alle andere argumenten: voor de liefhebbers van het genre: Sanskriet is zowel leuk voor taalkundigen als voor hindoe-amateurs. Hoeveel bijbel-lezers willen geen Hebreeuws leren? En is Ivriet in Israël geen moderne vorm van het (Bijbelse) Hebreeuws? En ook al is modern Grieks geen klassiek Grieks, de band tussen beide blijft leuk. Ook zonder Duitse rappers is Latijn een knipoog van herkenning waard. Wie zegt dat er nooit meer een renaissance komt? De Lingua Franca in heel de Islam-wereld is het Arabisch, meestal als tweede taal. etc. Zelden is kennis overbodig. Wat je weet, kan niemand je afpakken. Een beschaving die zijn verleden uit het oog verliest, lijdt aan collectief geheugenverlies, met alle gevolgen van dien.
Lukas Vandersteene op 22 februari 2006 om 10:11
Het Latijn is niet dood; hoe kan een taal die nooit geleefd heeft dood gegaan zijn? Latijn was het "esperanto" van de geleerden en is nog altijd de geleerde voertaal in bepaalde kristelijke kerken. In grote trekken waren de oorspronkelijke bijbelse boeken geschreven in het Aramees (en misschien wel een deel in het Hebreeuws), daarna overgeschreven in het Grieks en pas daarna in het Latijn. Het is ook bevreemdend dat Frans (of een andere Latijnse taal) beter helpt om andere Latijnse talen te leren dan het Latijn zelf! Het is ook verrassend hoe gezwind eigennamen vertaald werden naar het Latijn. Dit alles zonder afbreuk te willen doen aan de waarde van deze "esperanto-taal" voor de wetenschapsgeschiedenis en de geschiedschrijving in het algemeen.
Frans Vermeulen op 22 februari 2006 om 23:32
Ik ben het met Lukas Vandersteene grotendeels eens.
Latijn is dood, morsdood, maar dat belet inderdaad niet dat sommige mensen er veel plezier aan kunnen beleven. "Lingua Latina sine molestia" wordt nog altijd uitgegeven, er is dus een markt voor. Het betekent ook niet dat de informatie die in die taal geschreven, oninteressant is. Het betekent wel dat ik zelf nog nooit veenbessensap of maccha heb kunnen bestellen in het Latijn, en dat ik ook nog nooit heb gehoord van iemand die dat heeft gekund, en al even weinig van een plaats waar dat zou kunnen, behalve dan misschien in een klas waar Latijn wordt geleerd en een rollenspel wordt gespeeld/gezweet.
Wat je weet, kan inderdaad alleen seniliteit of Alzheimer je afnemen.
En inderdaad, wie zijn verleden verliest, verliest veel. Na bijna 30 jaar met computers bezig te zijn geweest, heb ik dat al verschillende keren kunnen ondervinden.
Gelukkig zijn we ondertussen wel van de illusie af dat Latijn je denkvermogen ontwikkelt en dat je Latijn moet leren om makkelijker andere talen te leren. Je kunt het beter omdraaien en zoals Frans Vermeulen stelt maar beter een andere, nog levende, taal leren zoals Italiaans. Dan heb je alvast een taal geleerd waar je iets mee kunt. Heb je naderhand onverhoopt Latijn nodig, of voel je een brandend verlangen Latijn te leren, dan zul je merken dat het een gewone taal is, met een erg beperkte woordenschat omdat ze wegens haar dode status al vele eeuwen niet meer is uitgebreid.
Leuk kan de studie ervan zeker zijn, hoewel er vaak alles aan wordt gedaan om het allemaal zo onleuk mogelijk te maken. In de PNA spreken we nu helaas over de musculus latissimus dorsi (brede rugspier), de scalptor ani (gatkrabber) was zoveel leuker.
Bart B. Van Bockstaele op 1 maart 2006 om 18:28
