De gekke kikker

Mijn twee jongste kinderen zijn weg van de gekke kikker - ofte Crazy Frog. Voor wie deze irriterende 'muziek' niet kent: het gaat om 'herwerkingen' van klassiekers zoals Popcorn of Axel F. Zelf hou ik van Mahler en Mozart. Mijn vrouw speelt cello en de oudste zoon gaat naar de muziekacademie. Dus stond ik in dubio: de CD kopen of niet. Ik heb de knoop doorgehakt: ze mogen luisteren naar de klanken van de gekke kikker. Toen ik jong was luisterde ik ook naar lawaai - althans volgens mensen die het kunnen weten. Het is pas later dat ik de 'echte' muziek heb weten te smaken. De komende dagen zal ik me dus moeten terugtrekken om naar een pianoconcerto van Mozart te kunnen luisteren. Als de gekke kikker maar niet te luid kweelt.


 

Aan tafel

Kinderen en eten. Als je met vaders en - vooral - moeders spreekt, dan merk je snel dat dit onderwerp in de top drie van bekommernissen staat. Laatst vertelde een moeder - twee zoontjes van 7 en 10 - me dat ze haar kinderen enkel magere producten te eten gaf. Ageroomde melk, magere platte kaas, mager vlees. Ik drukte mijn verbazing uit. Ik ben zeker geen specialist ter zake, maar ik heb wel onthouden dat kinderen best volle melk te drinken krijgen. Of op zijn minst halfvolle. DE vrouw vertelde me verder dat haar kinderen te mager waren - letterlijk 'mager vlees' dus. Ik suggereerde voorzichtig dat dit misschien aan het dieet lag. Verontwaardigd vertelde ze me dat de pediater dit 'dieet' had aangeraden. Erg vreemd. Wellicht had ze enkel begrepen wat ze wilde begrijpen. Zelf volgt ze een dieet bij Weight Watchers. Zou het kunnen dat ze dit dieet - onbewust - aan haar kinderen opdringt?


 

Kinderen leren omgaan met overvloed

Economie gaat over het beheren en beheersen van schaarse middelen. Op dit moment merk je daar eigenlijk bitter weinig van. De speelgoedcatalogussen worden volop verstuurd en het is elk jaar weer moeilijk kiezen - voor kinderen en ouders - in deze overvloed. Ander fenomeen: de ene kinderfilm na de andere wordt in sneltempo op ons losgelaten. Geen tijd om naar de bioscoop te gaan? Dan is er uiteraard nog de DVD. Is de basisstelling van de economie verkeerd? Onlangs verscheen een erg intelligent boek - Overvloed van Benammar. Zijn stelling is dat we moeten leren om te gaan met overvloed - en niet schaarste. Zeker voor kinderen is dit een nieuw fenomeen. En wellicht dé uitdaging van dit moment. Misschien kunnen sommige economisten hun invalshoek een draai geven door te stellen dat geld geen schaars goed meer is, maar tijd. En wellicht hebben ze nog gelijk ook.


 

Verhoog de kinderbijslag... voor alle kinderen

Laatst las ik een artikel met een onderzoekster; ze stelde voor om de kinderbijslag te laten vallen vanaf het derde kind; de logica ontging me enigszins aangezien ze iets later vertelde dat veel gezinnen graag drie kinderen willen maar het toch maar bij twee houden; ik geef toe dat een extra financiële prikkel niet echt een argument is om al dan niet een derde kind te nemen; maar het voorstel om de kinderbijslag te laten vallen vanaf het derde kind is ronduit b-e-l-a-c-h-e-l-i-j-k; de dame noemt zichzelf onderzoekster - maar misschien kan ze zich toch even afvragen waarmee ze de godganse dag bezig is; neen, er is maar een logische stap en dat is de kinderbijslag te verhogen, vanaf het eerste kind en dit voor alle kinderen - en kom niet zeveren dat er geen geld is; geld is er altijd, al is het maar om Bernie Ecclestone nog wat rijker te maken


 

Maak je kind zichtbaar...ajb?

De laatste dagen reed ik 's morgens vroeg door enkele dorpskernen in Vlaanderen. Het was nog donker en het viel me op hoe weinig zichtbaar sommige kinderen wel zijn. Soms merk je ze pas op het allerlaatste moment op. De fiets heeft geen achterlicht en ze hebben donkere kleren aan. Onlangs las ik dat een school kinderen beloont met extra speeltijd als ze allemaal een reflecterende band omdoen. Fantastisch initiatief uiteraard - maar waarom laten sommige ouders hun kinderen dergelijke onnodige risico's lopen? Een argument is natuurlijk dat die ouders zich misschien zelf niet in het verkeer verplaatsen en op die manier niet met de neus op de feiten gedrukt worden. Zwak argument overigens.


 

Drie leerlingen per klas in het basisonderwijs?

Gisteren had ik een gesprek met een moeder van drie; haar grootste pijnpunt was dat het basisonderwijs niet genoeg gepersonaliseerd was; misschien droomde ze van klasjes van drie of vier leerlingen? feit is dat er heel wat onderzoek op dat vlak is uitgevoerd en de resultaten zijn nogal contra-intuïtief: er blijkt namelijk geen verband te bestaan tussen de grootte van de klas en de behaalde resultaten van de leerlingen; een hele geruststelling voor heel wat ouders die kinderen hebben in klassen van 25 of meer leerlingen; het onderzoek geeft niet meteen een verklaring voor dit fenomeen; een ding is zeker: klassen van drie leerlingen zijn niet noodzakelijk beter dan bomvolle klaslokalen - behalve dan misschien voor de leraar...


 

waarom het leuk is vader te zijn

enkele dagen geleden kwam ik 's avond thuis; tussen de gewone post stak een envelop die ik herkende; het was er een van mijn eigen voorraadje; ik deed de brief open en er stak een kattebelletje in geschreven door een van mijn kinderen: 'liefst papa, jij bent de enige dat de computer kan herstellen  ps: kom snel'

ondertussen was mijn kroost naar beneden gestormd; er was inderdaad iets mis met de computer en mijn vrouw kon het probleem niet oplossen; een uurtje later waren ze opnieuw hun lievelingsspel aan het spelen en ik besefte dat het soms echt leuk kan zijn om vader te zijn


 

Doen kansarmen zichzelf de das om?

Via het tijdschrift Klasse leerde ik kennis maken met Brigitte; ze omschrijft zichzelf als kansarm; in een van de artikels konden we lezen dat haar kinderen niets mogen verkopen voor de school; iedereen heeft wel eens een kind aan de deur gehad die marsepein of wafels probeert te sluiten; zelf heb ik tonnen lotjes van Domus Dei verkocht; ik hield van de geur van de boekjes; leuk was bovendien dat we de 'omslag' voor ons mochten houden indien we de lotjes apart verkochten; indien een 'boekje' verkocht werd, ging de omslag onherroepelijk mee bij de koper; ik maakte er zelfs een verkoopsargument van; in ieder geval: Brigitte verbiedt dus haar kinderen om aan dergelijke acties deel te nemen; waarom? uit principe; ze is tegen verkoop op straat; fout uiteraard, op die manier leren kinderen immers bij; mag ik eens politiek niet correct zijn? zouden de kansarmen voor een stuk het systeem handhaven waarin ze zich bevinden? waarom immers kinderen een leeropportuniteit onthouden? Brigitte: waarom ontneem je je kinderen de kans om vaardigheden te leren die esentieel zijn in de wereld van de 'kansrijken'? 


 

de nieuwe spelling stinkt

Mijn middelste zoon leert nu hoe hij 'kale' moet schrijven; hij gebruikt hiervoor een 'robot'  die hem moet leren of het woord kort of lang is, en dus één a of twee a's bezit en of er een 'l' of twee zijn; hij zit in het tweede leerjaar; goed leren schrijven is natuurlijk belangrijk; van dt-fouten wordt elke rechtgeaarde  journalist uiteraard ziek (behalve in blogs, daar mag dit); maar moet ik nu wakker liggen van het feit dat het 'ideeëloos' is in plaats van 'ideeënloos'? En wat te denken van sommige cCc...(?)christelijke uitgevers die boudweg stellen de regels in sommige gevallen aan hun laars te lappen; ze schrijven Christus met hoofdletter, het groene (of rode?) boekje schrijft christus - althans de komende 10 (?) jaar; zolang mijn kinderen 'kale' met een a en een l schrijven en zo weinig mogelijk dt-fouten neerpennen, ben ik al gelukkig; en voor mijn part schrijven ze ideeënloos - wedden dat dit woord over tien jaar opnieuw zo geschreven wordt?


 

slaap zoet patricia

patricia ceysens heeft het geheim ontdekt om veel energie te hebben als volwassene; als kind moest ze immers 'heel lang, heel vroeg' naar bed; nu zit ze boordevol energie - tot spijt van wie het benijdt. 'ik heb mijn winterslaap al gehad', beweert ze in deze krant; zelf vindt ceysens het erg belangrijk dat kinderen veel slapen; kinderen en slaap, een thema dat altijd actueel zal blijven; zelf herinner ik me de stelregel thuis - van zodra ik kon lezen - dat ik mocht slapen wanneer ik wou; op mijn nachtkastje lag altijd een stapel van 5 boeken en 's avonds las ik tot ik moe was; soms was dat vroeg, soms iets later; feit is dat, als de week om was, de vijf boeken uit waren; nu pas ik dezelfde regel met mijn kinderen toe: slaap als je moe bent; mijn oudste heeft hetzelfde ritueel als toen ik klein was; hij leest in bed nog enkele tientallen bladzijden; tot hij moe is; 's morgens staat hij kwiek en monter op; wat een onzin zou het zijn die jongen te 'verplichten' om veel te slapen; maar misschien heeft patricia nooit gehoord van de vaststelling dat de slaapbehoefte een indiviueel iets is...   


 

Zoeken op deze blog





Vlaamse blogs