Rik Torfs

  • Gepost op woensdag 9 juli 2008 om 09:22
  • door De Standaard Online

Riktorfs Rik Torfs is hoogleraar kerkelijk recht aan de KU Leuven. Hij schrijft voor De Standaard de tweewekelijkse column Het hellend vlak.

1. Harriet de schildpad
2. Beheyt vs Van Looy
3. De bulderlach
4. Lee Harvey Oswald
5. Hermann Nitsch, het Orgien Mysterien Theater

  1. Harriet de schildpad

    De schildpad leeft langer dan de mens. Dat is een terechte honorering van haar ethische superioriteit. Zij wordt bij haar verjaardag gehuldigd door mensen. Het tegendeel komt minder vaak voor: mensen die worden gevierd door schildpadden. Een oude schildpad leert ons hoe jong oude mensen zijn.

  2. Beheyt vs Van Looy

    De beroemdste sprint uit de wereldgeschiedenis gaat nauwelijks over wielrennen. Wat telt is verraad. Heeft Benoni Beheyt zijn kopman Rik Van Looy verraden? Wellicht, maar niets is duidelijk. De meestermoord is vroeg of laat onvermijdelijk. Kabinetschefs verraden ministers, assistenten planten professoren een dolk in de rug. Het verraad maakt deel uit van het leven.

  3. De bulderlach

    De bulderlach laat zien dat het leven serieus is, maar dat supermachten dat veel minder zijn. Ofwel spelen Jeltsin en Clinton geen comedie, en dan is dat hoopgevend. Ofwel zijn ze heerlijke acteurs, wat eveneens een verademing is. De lach laat zien dat er een dag komt dat de mensheid zichzelf zal bevrijden van de ernst.

  4. Lee Harvey Oswald

    De moordenaar wordt vermoord. Niet omdat hij de moordenaar is, maar misschien wel omdat hij het niet is, of omdat hij in naam van iemand anders handelde. De directheid is geweldig. En de kracht van beelden die in 2008 mensen tonen die eruit zien als lieden die in 1963 leefden, wat inderdaad het geval was.

  5. Hermann Nitsch, het Orgien Mysterien Theater

    Je ziet er de kracht van de performances uit de jaren zestig en zeventig. Goed dat ze terug worden uitgevoerd. Maar ook de grenzen van het vertoon worden zichtbaar. Bloed en drama hebben vaak iets lichtvoetigs. Want hoe prachtig de enscenering van Hermann Nitsch ook is, je voelt dat niemand zal doodgaan. Soms is poëzie dodelijker dan een performance.


 

Reacties

  zei op 11 juli 2008 om 10:56

schitterend;
ik ben geen kul'er of aanhanger maar de wijsheid die rik torfs telkens weer, nu dus met deze nochtans gekende maar gecombineerde beelden, uitstraalt en uitzaait - tenminste bij de creaturen die de moeite doen om het leven, de vergankelijkheid, het worden en de kleine of scherpe kantjes van de mens te vatten - is onevenaarbaar;
wij moeten nog veel meer in vraag stellen

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

De Standaardgasten

Naar analogie met het Nederlandse tv-programma Zomergasten stellen meer of minder bekende Vlamingen u tijdens de vakantie hun favoriete beeldfragmenten voor.


Zoeken op deze blog





Vlaamse blogs