Lehman Brothers’ steekvlieg maakt brandhout van toezichthouder & co

  • Gepost op vrijdag 5 juni 2009 om 01:33
  • door pascal dendooven

Hefboomfondsmanager David Einhorn, in de financiële sector beter bekend als de ergste nachtmerrie van het ondertussen failliete Lehman Brothers, maakte vandaag op Columbia University brandhout van de manier waarop de Amerikaanse overheid probeert de banken recht te houden. ‘Wat goed is voor de banken is slecht voor de economie’, zegt hij.


Einhorn, een prille veertiger die elke ochtend even na 3u uit zijn bed rolt, zei in november 2007 voor het eerst dat Lehman Brothers in ernstige financiële problemen zat. In eigen land had Fortis toen zijn monsterkapitaalverhoging voor de overname van het Nederlands deel van ABN Amro achter de rug en werden de problemen met het subprimepapier nog handig verborgen gehouden.


Toen Einhorn, die het hefboomfonds Greenlight Capital leidt dat een vermogen onder beheer heeft van iets meer dan 5 miljard dollar en daarmee net in de top 100 van de hefboomfondsen zit, voor het eerst een donderpreek hield over Lehman Brothers, steeg de koers prompt met 5 dollar. Hoeveel die eerste speech hem gekost heeft, wil hij niet zeggen. Einhorn zat immers short: hij speculeerde op een koersdaling.


POLITIEKE TOEZICHTHOUDERS


Op 21 mei 2008 trok Einhorn hard aan de alarmbel. Lehman Brothers nam zijn problemen niet ernstig en Einhorn probeerde de toezichthouder SEC en de minister van Financiën Paulson te overtuigen dat Lehman Brothers zijn verliezen moest erkennen en geherkapitaliseerd worden.


De toezichthouder liet betijen. ‘Omdat de controleur zelf politieke reflexen heeft en aan zijn eigen positie denkt. Als ik Lehman aanpak, riskeer ik kwalijke telefoontjes te krijgen uit politieke hoek en dat is niet goed voor mijn verdere carrière’, vat Einhorn samen hoe  toezichthouders het financiële landschap bewaken. ‘Af en toe pakken ze een kleine garnaal aan, maar de grote jongens blijven buiten schot en daardoor worden die grote jongens steeds stoutmoediger.’


Einhorn zelf heeft het zelf meegemaakt. Toen hij zeven jaar geleden zei dat Allied Capital zijn boekhouding niet klopte en dat het vast zat in en soort pyramidespel, kreeg hij een banvloek over zich en werd hij onder meer door de SEC hard aangepakt. Zijn echtgenote verloor haar job bij het financieel magazine Baron’s. Uiteindelijk bleek Einhorn gelijk te hebben. Hij heeft er een boek over geschreven ‘Fooling Some of the People All of the Time’.

 Einhorn zelf schonk het meest van  het geld dat hij verdiend had met short te gaan op Allied Capital weg. Onder meer aan Pogo, een organisatie die mistoestanden aan de kaak stelt en ijvert voor meer ethiek bij politici en verantwoording door politici. Ook het Center for Public Integrity dat transparantie probeert af te dwingen van machtige instellingen, kon op geld rekenen.


MADOFF AL IN 1999 ONTMASKERD


Einhorn begrijpt perfect waarom Harry Markopolos, de vroegere investeringsmanager van Rampant Investment Management er negen jaar lang niet in slaagde om  toezichthouder SEC er van te overtuigen dat Bernard L. Madoff een oplichter was. ‘Madoff Securties is ’s werelds grootste Ponzi-schema’ schreef Markopolos in een 17 pagina’s tellend rapport aan de SEC in november 2005. De SEC stelt de zaak onderzocht te hebben maar niets gevonden te hebben. De eerste waarschuwingen van Markopolos dateren van 1999.


‘Weinigen in de financiële sector hadden er belang bij om wat verkeerd ging aan te klagen’, stelt Einhorn. De kredietagentschappen dragen een grote verantwoordelijkheid aan de financiële crisis. Einhorn pleit ervoor hen op te doeken. ‘In plaats van beleggers te laten beslissen te investeren in schuldpapier op basis van een kredietrating kan je beter de spread gebruiken. Het bovenste segment van de markt met de laagste spread is een betere indicator dan een artificiële AAA-rating’, zegt Einhorn.


Boven alles kan het niet dat de kredietagentschappen betaald worden door wie ze moeten controleren. Einhorn vindt het totaal abnormaal dat het zo lang duurde vooraleer de monolineverzekeraar MBIA, die eerder dit jaar KBC Groep bijna op de knieën kreeg, zo lang zijn AAA-rating behield, ‘terwijl iedereen in de sector wist dat het onhoudbaar was’. Toch wil Einhorn zich niet uitspreken over KBC zelf. Over de opsplitsing van MBIA in een goed en een slecht deel waarbij banken als KBC gerold werden, zegt hij dat die opslitsing ‘problematisch’ is.


SLECHT BANKENPLAN


Maar Einhorn is vandaag vooral bezorgd over de manier waarop de overheid de banken probeert recht te houden. ‘De overheid denkt dat wat goed is voor de banken, goed is voor de economie, maar dat is niet zo.’ De banken hebben er belang bij om tijd te kopen zodat toekomstige winsten de verliezen in hun boeken kunnen compenseren. Voor de economie is het van groot belang dat de verliezen snel geslikt worden en de banken geherkapitaliseerd zodat de banken in een volgende fase opnieuw hun rol van kredietverschaffer kunnen opnemen. Zolang ze met al die probleemkredieten zitten die ze deels voor zich uitschuiven, zal dat niet gebeuren. Men riskeert op die manier de crisis onnodig lang te maken, zegt de hefboomspecialist.


Einhorn vindt dat de markt moet spelen: de verliezen moeten gepakt worden en dat betekent dat de aandeelhouders de eerste stoot opvangen, vervolgens gaan de preferente aandelen onderuit, nog een stap verder sneuvelen de achtergestelde leningen enzovoort. ‘Het betekent dat de schuldeisers eigenaar worden van de bank. Maar het betekent ook dat het risicokapitaal zijn verantwoordelijkheid neemt terwijl het nu de belastingbetaler is die de factuur betaalt.’


De hefboomfondsenspecialist ontkent dat de hefboomfondsen mee de crisis veroorzaakt hebben. ‘Greenlight (het fonds van Einhorn) werkt met zeer weinig schulden en we zijn meer lang belegd dan kort’, zegt Einhorn. ‘Ik denk niet dat het de hefboomfondsen zijn die met een schuldenhefboom van 30 tot 50 werkten (wat betekent dat tegenover iedere dollar eigen kapitaal 30 dollar tot 50 dollar schulden stonden). Dat bleken meer instellingen zoals Lehman Brothers en andere banken te zijn. Ik denk dat veel hefboomfondsen na de crisis in 1998 met LTCM hun les geleerd hebben.’


Einhorn zelf heeft ondanks de val van Lehman Brothers afgelopen jaar zijn eerste verliesjaar ooit gekend. Een negatief rendement van 20% onder meer omdat hij vast zat in Volkswagen maar vooral omdat de vele beleggingen met een lang karakter waarde verloren. ‘2009 ziet er goed uit maar dat is omdat veel van die verliezen van eind vorig jaar nu omgekeerd zijn in winst, uiteraard hadden we liever de dip niet meegemaakt of beter nog op het dieptepunt gekocht.’


Greenlight Capital is vandaag veel meer gediversifieerd dan voorheen. Van aandelen over goud tot probleemkredieten. Tussen de aandelenbeleggingen zitten er toch aardig wat chemie-aandelen, laat Einhorn zich na afloop van de meeting ontvallen. ‘Maar het investeringsklimaat is moeilijk voor hefboomfondsen. Individuele analyses tellen vandaag veel minder dan de vele macro-economische onzekerheden.’ Maar hij amuseert zich nog altijd rot in dit vak. Op zijn veertigste is hij niet van plan een  job waar hij bij toeval via een headhunter in rolde, op te geven.


 

Reacties

 Andreas Tirez zei op 5 juni 2009 om 17:53

Mij is het een raadsel waarom de rating agencies de dans blijkbaar lijken te ontspringen. Ze moeten de producten beoordelen van banken die hen betalen? Dat is toch een georganiseerd belangenconflict...
Toen Enron failliet ging door fraude, werd er (terecht) met de vinger naar de audit/consultancy bedrijven gewezen met een faillisement en een splitsing van de audit-consultancy taken als gevolg. Waarom hoor ik niet dezelfde zaken over de rating agencies?

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.



Beursblogs