“300”

  • Gepost op vrijdag 6 april 2007 om 12:25
  • door Peter Speetjens

Woensdag lentedag, woensdag vrije dag. De vijgebomen staan in knop, zee en lucht zijn een wolkenloos blauw, terwijl de sneeuw op de bergen eraan herinnert dat Koning Winter nog maar net vertrokken is. Libanon is mooi in de lente! De temperatuur is een aangename 25 graden. Tijd voor een wandeling!

Ik volg meestal dezelfde route. De oude stenen trap af en dan langs de café’s en restaurants van Gemazieh naar downtown. Er is veel aan te merken op het herboren hart van Beiroet, maar het is van de weinige stadsdelen waar geen overdosis auto’s rijdt, en de mengelmoes van opgeknapte Franse en Ottomaanse architectuur, hyper-nieuwbouw en Romeinse resten had veel slechter uit kunnen pakken.

Vervolgens via het oude Hilton Hotel, en enkele prachtige 19e eeuwse landhuizen, weer omhoog richting Clemenceau en Hamra. Ik houd van “rood” Hamra, het meest gemengde deel van Beiroet. Bij Barbar, 24-uur per dag de beste snackbar ter wereld, drink ik granaatappelsap. Dat zuivert het lichaam, zegt mijn vriendin. Weer verder. Door de winkelstraat naar het reuzerad van Rawda, en dan via de boulevard weer terug naar downtown.

Onderweg koop ik een boek, “Hezbollah, View from the Inside,” van Sheikh Naim Kassim, Hezbollah’s tweede man. Dat werd recentelijk in het Engels vertaald. Nu had ik meteen naar huis kunnen gaan om dat te gaan lezen, maar hey, dat is niet de meest opwindende kost, en ik heb tenslotte een vrije dag. In plaats daarvan besluit ik naar de bioscoop te gaan. Het is 5 uur, heb bijna 2,5 uur gelopen, en dus is een filmpje wel even lekker.

Dat filmpje werd het heerlijk simplistische “300,” een zeer vrije interpretatie van de beroemde veldslag tussen koning Leonidas en diens 300 Spartanen versus een overmacht aan Perzen. Veel heldhaftig vechten met speren en schilden, en aan “Perzische” zijde tal van monsters en creatief uitgedoste krijgers.

Iran beklaagde zich recentelijk over de film, omdat de Perzen er zo slecht van af komen. Dat doen ze ook. Met zijn piercings en sierraden kan de baardloze “Xerxes” zo het toneel op van de eerste beste striptent, terwijl diens beroemde regiment der “10,000 immortals” tot een soort van Ninja strijders met lepra zijn verbasterd.

Maar goed, het is maar een film, een film bovendien gebaseerd een Frank Millers comic book, niet direct op de Griekse overlevering. En dus kunnen er best science fiction wezens op duiken aan Perzische kant. Neem niet weg dat het verschil tussen beide partijen wel erg groot is. Ik bedoel, terwijl de “Perzen” een uiterst monsterlijk karakter krijgen, zijn de “Spartanen” stuk voor stuk: blanke, vrijheidslievende supermannen.

En dat terwijl Sparta de meest totalitaire van alle Griekse stadstaten was. Ook zijn de 300 Spartanen allen super-hetero’s. Leonidas mag in de film zelfs een grapje maken over de mietjes van Athene. In werkelijkheid waren de mannen van Sparta natuurlijk net zo homofiel als alle andere Grieken. Hollywood heeft het maar moeilijk met homosexualiteit. In Troy ontmoeten we Brad Pitt voor het eerst als Achilles met 2 vrouwen in bed: stel je voor dat de kijker zou durven denken dat Achilles (of erger: Brad) bi- of homo is.

Tot slot ligt de Hollywoodiaanse vrijheidsmoraal er zoals altijd weer lekker dik bovenop, en dringt zich een vergelijking op met de politieke situatie vandaag de dag. Zo moet Leonidas’ vrouw het verdeelde Spartaanse congres (bestond dat?) ervan overtuigen haar man met een leger te hulp te schieten, en natuurlijk doet ze dat met een lofzang op de vrijheid. Leonidas als George Bush? Me don't think so.

Hoe dan ook, tot zover mijn vrije woensdag in Beiroet, waar zoals u ziet het leven verder gaat.


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs