Scooter, Dick en Judy

  • Gepost op maandag 12 maart 2007 om 14:30
  • door Peter Speetjens

Het is nog even wachten op de defintieve strafbepaling, maar de jury heeft de toon gezet in de rechtszaak tegen Lewis “Scooter” Libby. Scooter werd schuldig bevonden aan (o.a.) het afleggen van valse verklaringen en liegen onder ede. Arme trouwe Scooter, ook wel bekend als: Dick Cheney’s Dick Cheney. Iedereen weet natuurlijk dat hij slechts de orders van grote baas Dick uit voerde, maar dat kon trouwe hond Scooter niet zeggen.

Wat is er gebeurd? Scooter gaf in 2003 de naam van CIA-agente Valerie Plame aan 3 journalisten, vermoedelijk uit wraak op Plame’s man, ex-diplomaat Joseph C. Wilson IV. Wilson had zojuist een opiniestuk in de New York Times gepubliceerd, waarin hij zich verbaasde over het feit dat de Amerikaanse en Britse regeringen nog altijd verkondigden dat Saddam in Niger “yellow cake” had gekocht. Dit als “bewijs” voor Saddams nucleaire ambities. Op verzoek van Washington echter, was Wilson al in februari 2002 voor een onderzoek naar Niger afgereisd, waarna hij concludeerde dat de beschuldiging vals was. Dat was overigens ook het vermoeden van de CIA en had het Internationaal Atoomagentschap eerder al verkondigd.

Nu heb ik verder geen medelijden met neo-con Scooter. Hij was met (o.a.) Cheney, Rumsfeld en Wolfowitz, een van de oprichters van PNAC (Project for a New American Century), hetgeen Bill Clinton reeds in 1998 adviseerde Irak binnen te vallen. Wie met vuur speelt, kan de vingers branden, nietwaar? De kans is sowieso minimaal dat Scooter moet zitten. Hij gaat in beroep en de dag voordat George W. Bush het Witte Huis verlaat, zal hij Scooter gratie verlenen. Zo ging dat in het Iran-Contra schandaal immers ook.

Het verhaal van Dick en Scooter is echter niet compleet zonder dat van Judith “Judy” Miller, een van de drie journalisten die de naam van Plame publiceerde. Judy was indertijd een ster-reporter van The New York Times en zij kwam in de aanloop van de oorlog in Irak met de ene na de nadere “scoop” op de proppen. Toen zij, in de ophef rondom het lekken van de naam (en dus in levensgevaar brengen) van een CIA-agente, werd gevraagd wie haar bron was, weigerde zij die vrij te geven. Judy beriep zich op de journalistieke ethiek door te stellen dat haar bronnen beschermd dienen te blijven. Judy moest bijna 3 maanden zitten.

Nu, dat klinkt allemaal harstikke mooi, moedig en prachtig. Het vreemde is echter, dat ze de naam van Scooter zelfs niet wilde geven, nadat laatstgenoemde had gezegd dat dat OK was. Judy’s gedrag is sowieso wat vreemd, gezien het feit dat hier niet gaat om een kleine “whistleblower,” die de almachtige staat vreest, maar om de rechterhand van de Amerikaanse vice-president. Daar komt bij, dat Judy het indertijd niet zo nauw nam met de regels der journalistieke kunst.

Zoals gezegd, verscheen Judy keer op keer met de meest wilde verhalen over Saddams biologische, chemische en nucleaire capaciteiten, welke door de Times keer op keer, en vrij klakkeloos, werden gepubliceerd. Judy bleek als geen ander toegang te hebben tot, enerzijds, de hoogste politieke kringen in Washington en, anderzijds, het Iraqi National Congress (INC). Claims van laatstgenoemde verifieerde ze door even te bellen met eerstgenoemde, die trouw alles bevestigde. Dat is niet zo vreemd. Er bestond immers helemaal geen INC, totdat die werd “uitgevonden” door het Pentagon.

De reden dat Judy de naam van Scooter niet wilde geven, had dan ook niets te maken met ethiek. Judy werd, buiten de New York Times, al maanden bekritiseerd vanwege haar verhalen, en zij had wel in de gaten dat haar, uiterst vriendschappelijke, relatie met Scooter het begin van het einde zou zijn. Dat was het ook. De New York Times publiceerde in 2005 een “mea culpa,” waarin het schoorvoetend toegaf dat krant en redacteuren zich onvoldoende kritisch hadden opgesteld ten opzichte van de rechtvaardiging van de oorlog in Irak. Judy werd ontslagen. Echter, het kwaad, zijnde een oorlog onder valse voorwenselen, was toen al geschied.


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs