Everything is media

  • Gepost op donderdag 25 juni 2009 om 09:32
  • door Bart Cattaert

Tijd voor een midweekse Cannes Lions update. De teller staat ondertussen op 28! (zie www.mm.be) Belgische Lions. In verhouding met de grootte van ons land is dit een ontzettend knap resultaat. Zeker als je de voorlopige resultaten van onze buurlanden ter hand neemt. Mààr welke rol spelen de zeven Belgische juryleden in dat palmares? Zij geven natuurlijk niet meteen alles prijs, maar gelukkig heeft een journalist een arsenaal aan trucs om interessante pieren uit de neus te halen. Of zou de spraakzaamheid van de juryleden toch door die losse sfeer komen die er dit jaar rond de Cannes Lions hangt?

Hoewel. Het blijft vermakelijk om te zien hoe na afloop van een persconferentie elk lid van de begeerde jury wordt bestormd door een deel van het internationale journaille. De meer spontane gesprekken met enkele Belgische juryleden - leve de crisis, meer interviewtijd voor de journalisten - leert me vooral dat er op een gestructureerde en open manier tot een objectieve uitslag wordt gekomen. Eerst is er de persoonlijke beoordeling van de inzendingen op het thuisfront in sommige categorieën. Toegekomen op het festival worden de juryleden in verschillende groepjes ingedeeld, wordt een eerst selectie gemaakt en wordt vervolgens gezamelijk gedebatteerd over de prijzen. Zo proberen ze ze zo objectief mogelijk te verdelen. Nu ja, objectief. Is het objectief als een jurylid de nuances in een campagne van zijn land verdedigt aan zijn internationale lotgenoten of is het objectief als zijn hart sneller gaat slaan bij het beoordelen van een Belgische campagne? Ik zie er alleszins geen graten in. Of zoals Adriaan Van Looy (Head Office), jurylid in de Promo categorie, me op het openingsgala vertelde dat hij zijn rol ook als een ambassadeur- en promo-opdracht voor de Belgische sector ziet.

De intensiteit van zo’n opdracht valt wel niet te onderschatten, leid ik af uit de rode ogen van onze ambassadeurs. Het gemiddeld tijdsschema om de inzendingen te jureren werd me gisterenmiddag meegedeeld door Sam De Volder (These Days), jurylid in de Cyber competitie: een veertigtal uren thuis voor het bekijken van de inzendingen en dan vijf lange dagen om van de shortlist tot de uiteindelijke Lions te komen. Faut le faire, chapeau gasten!

Elk van de juryleden heeft ook zijn stokpaardje. Bij Bruno Liesse (Deepblue), jurylid in de categorie media, is dat of de resultaten van de campagne uitvoerig worden gemeten en geanalyseerd. Sam Devolder zoekt vooral naar emotie tussen de online inzendingen. Hij laat er enkele zien die zijn hart hebben gestolen en die ik jullie vooral niet wil onthouden. Zoek op http://work.canneslions.com/cyber/ naar de banner en het viralfilmpje van respectievelijk TagFlyget en Schweppes Signs. Zeer mooi!

Net zoals enkele campagnes zijn de gesprekken die ik opvang van het merendeel van de weliswaar kleine Belgische delegatie (een tweehonderdtal mannen en vrouwen) dit jaar van een hoog niveau. Ook al vloeien de Ricard, de Aix Rosé, de champagne en de biermerken (nu ja) Heineken en Kronenburg hier rijkelijk door elkaar op de Croisette. Toch worden meningen gefundeerd, andere campagnes geapprecieerd en wordt er enthousiast gediscussieerd. En hoogdravende Engelse termen blijven binnen de perken. Zowaar een verademing voor een MM journalist. In zoverre zelfs dat ik de sector niet verloochen en er toch één binnensmokkel in deze blog (hence the title).


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.




Beursblogs