De afgelopen week was een heel productieve week, en wel omwille van drie creatieve verwezenlijkingen:
Het begon allemaal vorige week zaterdag toen ik de email van Steven Lemmens kreeg met de vraag naar een cover-versie van Mia voor De Tijdloze Revisited in zijn donderdagavondprogramma Hype Channel. Om deze onverwoestbare song vanuit een frisse invalshoek te benaderen dacht ik meteen aan een Engelse versie, waar ik mij meteen aan zette. Na een klein uurtje stond de Engelse tekst op papier, en dan was het nog slechts een kwestie van even het akkoordenschema uit te dokteren en een nieuwe structuur te bepalen. Maandagnamiddag in één enkele take gitaar en stem tegelijk opgenomen op mijn zolderkamer met behulp van mijn 2-sporen recorder. Op de akoestische gitaar een delay-effect gezet en flink wat reverb op de stem zodat het geheel heel ijl en donker zou klinken. Ik was zelf (eerlijk is eerlijk) wel tevreden van de versie maar was toch nog verrast toen de reacties donderdag en vrijdag zo positief uitvielen en Mia in een mum van tijd meer dan 1500 keer beluisterd werd op mijn Myspace. Het is uiteraard een beetje jammer dat ik de cover niet meer als b-side op de You Don't Know EP kan zetten, want die worden morgen geleverd. Voorlopig blijft het een web-exclusive voor op Myspace. We zullen wel zien of ik daar in de toekomst ooit nog iets mee doe.
Dan maandag een gloednieuw nummer afgewerkt (want de laatste weken ben ik weer aan het songschrijven geslagen) waar ik enorm blij mee ben. Het is een verhalend mini-epos van 5 minuten zoals ik er nooit een maakte. Dinsdag die song samen met 5 andere nieuwe songs (waarvan ik er enkele voor het eerst speelde op het optreden in De Minnepoort enkele weken geleden) op akoestische gitaar opgenomen en savonds omgezet van minidisc naar mp3 en doorgemaild naar de producer met wie ik mijn nieuwe plaat wil opnemen, Jo Francken. Ik was heel benieuwd naar zijn reactie op dat nieuwe materiaal, want als je die nummers aanvankelijk schrijft tussen je vier muren, dan heb je niet veel om op af te gaan wb de intrinsieke kwaliteit van de songs, behalve dan je intuïtie. Vrijdag telefoon gekregen van Jo waarin hij me vertelde dat hij erg onder de indruk was van de 6 songs en van de gewijzigde muzikale koers sinds mijn eerste plaat, waardoor de teksten nog prominenter zijn geworden. Vooral het nummer dat ik maandag had afgewerkt vond hij straf. Dat was een geweldige boost om te blijven schrijven voor mijn volgende plaat, en meteen ook een bevestiging dat Jo en ik op dezelfde golflengte zitten wat betreft de richting waar ik met mijn tweede plaat naar toe wil.
Tenslotte was er nog de montage van de nieuwe videoclip waar we woensdag mee begonnen. Rond de middag eerst beginnen met alle shots (+/-50min) te bekijken, benoemen en selecteren. Vervolgens werden de beste takes geselecteerd en op de tijdslijn geplaatst volgens het draaiboek. We waren met drie: regisseur Isaac Gozin, de monteur Stijn Deconinck, en ikzelf. Wegens onze drukke agenda's werd de montage pas gisterenvoormiddag hervat, maar gisteren ging het zo vlot dat we tegen de avond al helemaal klaar waren. Normaal was vandaag ook nog voorzien om te monteren maar dankzij de fantastische skills van monteur Stijn is die niet langer nodig. De videoclip is dus bijna af, enkel de kleurbewerking nog, dat hopelijk de komende week kan gebeuren.
En zo komt het dat de afgelopen week voor mij creatief gezien een van de meest voldoening gevende weken in lange tijd was. En er is wel degelijk een verband tussen de drie bovenstaande dingen. Ik hoop dat de aandacht die mijn Mia-versie gekregen heeft, samen met mijn bijdrage volgende week op Music For Life van Stubru, een goeie vibe creëert waarvan You Don't Know (de EP wordt op 8 januari naar de winkels en radiostations, en de clip naar de tv) een beetje kan profiteren en op die manier 1 jaar na de release van mijn plaat, qua airplay kan aanknopen met het succes van One Of It. Indien dit gebeurt dan wordt er een brug geslagen naar de release van mijn tweede plaat, die sowieso vanop een hogere startbasis zal vertrekken met 2 radio-successen ipv 1 kleintje.
Maar of dit nu gebeurt of niet, de nieuwe opname en de videoclip van You Don't Know zijn in mijn oren en ogen zo geslaagd dat ik ze zonder twijfelen uitroep tot het beste wat er van Milow sinds The Bigger Picture uitgegeven is. Nooit eerder viel het allemaal zo op zijn plaats. En artistieke voldoening is eigenlijk waar het allemaal om draait. Al de rest is bijzaak...
jonathan vandenbroeck op 17 december 2006
om 17:12 | Link ![]()
De voldoening is geheel de onze, Jonathan! Het is ongelooflijk hoe je blijft evolueren. Heb je maar amper iets van Milow grijsgespeeld, dan is er wel weer een nieuwe single klaar of is er alweer iets mee te pikken op een optreden of op één of andere website. Je blijft boeien. Respect! Benieuwd...
Geert op 17 december 2006 om 23:10
Wat een euforie :-)Fijn dat het allemaal zo goed gaat. Keep it up!
jolien *red head* op 18 december 2006 om 15:14
En net als je denkt dat je ergens bent waar je niet met Milow geconfronteerd kan worden, laten ze in de les een radioreportage horen van Nachtbraken, alwaar ons aller singer-songwriter op te horen was.
(en ook daar alleen lovende reacties)
k.scisers op 19 december 2006 om 16:31