Het illegaal downloaden van muziek: al tien jaar lang een heikele kwestie onder muzikanten en vooral voor de muziekindustrie. Ik heb jarenlang tot de groep mensen behoord die heel veel illegale muziek downloadde, maar ook heel veel cd's kocht. De logica was simpel, in een pre-myspace periode waren Napster en Kazaa de ideale manier om nieuwe muziek te leren kennen, om een plaat te downloaden en zo voor te beluisteren, en indien wat ik hoorde goed was, me naar de platenzaak te begeven. Op die manier voorkwam ik de ontgoocheling van een plaat te kopen met 2 goeie songs en 10 fillers.
Nu, de jarenlange massale ontgoocheling van cdkopers is wat volgens mij mee aan de basis ligt van de crisis (=dalende cdverkoop) waarin de platenindustrie in beland is op het einde van de 20ste eeuw. Bij de intrede van de Compact Disc zijn er miljardenwinsten gemaakt door een simpele techniek waar de grote platenfirma's amper kosten aan hadden, namelijk aan het digitaliseren van de volledige backcatalogus van vinyl. Alle platen die tot en met begin jaren '80 op vinyl-LP verschenen waren, werden simpelweg op een cd'tje geperst, de cover werd verkleind naar 10 op 10 cm, en aan de binnenkant van de booklet werd ook niet al te veel extra inspanning voor geleverd. Maar jarenlange enorme woekerwinsten waren wel het resultaat, met talloze consequenties. Onder andere dat men in die gouden jaren al te onbezonnen in groepen en zangers/zangeressen investeerden, waardoor er dus talloze crappy cd's uitkwamen met slechts 1 of 2 goeie songs en voor de rest crap.
Het is wel zo dat dankzij de gouden jaren er op lange termijn kon geïnvesteerd worden in opkomend muzikaal talent. Het principe dat een deel van de winst van de gigantische sellers in nieuwe groepen geïnvesteerd wordt. En door de afkalvende winsten door dalende verkoop is dit zeker in een mini-land als België zo goed als voorbij. Heel af en toe krijgt een nieuwe groep een majordeal, maar vaak gaat die naar kutgroepen die een kopie zijn van buitenlandse hypes, en even vaak krijgen die groepen slechts 1 plaat de kans om door te breken of anders kunnen ze gaan. Terwijl er vroeger niet enkel artistiek meer risico genomen werd bij het tekenen van nieuwe groepen, maar toen mocht je ook eens een misser maken, als de groepen op termijn maar doorbraken. Dat is wel degelijk een zeer spijtige evolutie.
Nog nooit echter, heb ik ergens een publieke mea culpa gehoord vanwege de grote platenfirma's, voor de shite die ze ons in de jaren '80 en '90 in de strot hebben proberen te rammen. Mijn ongeveer 400 cd's tellende platencollectie bestaat desalniettemin voor een groot deel uit prachtige albums uit diezelfde periode. En dát ik die kleine meesterwerken heb kunnen filteren uit het gigantische aanbod, ladies en gentlemen, is voor een groot deel te danken aan het feit dat ik gratis muziek kon downloaden om zo de juweeltjes van de stront te scheiden.
Ongeveer tien jaar later bevind ik mij als 'performing & recording musician' aan een andere kant van de arena waarin het debat over downloaden woedt (en ben ik al een tijdje gestopt met massaal downloaden, omdat mijn pc op een universiteitsnetwerk zit die dergelijke software afblokt). Als je jarenlang aan liedjes werkt, die met je eigen geld opneemt en uitbrengt, én muzikant zijn bovendien niet beschouwt als een 'toffe hobby' maar daar integendeel fulltime mee bezig wil zijn, is het denk ik volkomen begrijpelijk dat je veel cd's wilt verkopen. En als je dan nuchter kan vaststellen dat van een cd die nu uitkomt 10-15 jaar geleden in de gouden periode 2 tot 3 keer zoveel was verkocht (daar bestaan statistieken van), dan zou de conclusie makkelijk gemaakt kunnen zijn. Ik zie dan ook veel mede-muzikanten die van leer trekken tegen het illegaal downloaden van zodra ze platen beginnen maken, terwijl ze jaren eerder waarschijnlijk evengoed muziek binnenhaalden. Ligt het aan het feit dat ik de Napster- en Kazaa-revolutie als tiener (actief!) heb meegemaakt, ik weet het niet, maar het is zo dat ik me niet tot eenzelfde ommezwaai wil bezondigen. Want toen ik daarnet "veel cd's verkopen" vermeldde dan was dat omdat veel cd's verkopen instrumentaal is om een zo groot mogelijk publiek te bereiken. En een zo groot mogelijk publiek (binnen of buiten de mainstream) bereiken is waar elke muzikant van droomt, stilletjes of luidop. 
Dat downloaden dus wel eens zou kunnen helpen om mensen te bereiken die anders (in het pre-download tijdperk) ook nooit mijn plaat hadden gekocht, dat is blijkbaar voor anderen een redenering te ver. Net zoals de redenering dat mensen mijn cd kunnen kopen nadat ze die gedownload hebben (omdat een mooi vormgegeven écht exemplaar toch nog iets anders is); of dat mensen mijn plaat zouden kunnen kopen na het zien van een optreden, waar ze naartoe gingen nádat ze Milow-songs hadden gedownload. Of de redenering dat... enzovoort enzovoort.
Wat ik wil zeggen is: ik heb de laatste weken gemerkt dat The Bigger Picture, mijn debuutplaat waar ik mijn hart en ziel (en veel poen) in heb gestoken steeds vaker opduikt in de free-download-engines zoals Soulseek, zoals je in bijgevoegde pics kan zien. Hoewel het dus ergens een klein beetje pijn doet (dat geef ik eerlijk toe), weiger ik te fulmineren tegen iedereen die mijn plaat online zet en/of binnenhaalt. Ik heb na 5 maanden een kleine 2000 cd's verkocht (10-15 jaar geleden was dat misschien al 5000 geweest, ouch), en als de komende twee singles het niet minstens even goed doen als One Of It, dan zal daar het komende jaar wel niet zo heel veel meer bij komen vermoed ik. Maar als ik merk hoeveel volk er de afgelopen weken en maanden soms naar een Milow-optreden kwam dan besef ik ook dat dat dankzij de downloaders is, en de doelstelling van 'een groot publiek bereiken' wordt ook op die manier beetje bij beetje behaald.
Het is eigenlijk veel te warm voor dergelijke overpeinzingen, maar dit alles kwam spontaan in me op. Ik hoop gewoon dat mensen die mijn plaat downloaden, en die ontroerd of geraakt worden door de meeste liedjes, ook de stap zullen zetten om de échte cd ook te kopen, op een optreden of in de platenwinkel. Al was het maar omwille van de eenvoudige reden dat je op die manier er mee voor helpt te zorgen dat ik de komende jaren nog platen kan maken. (Diegene die toch liever enkel de digitale versie hebben, binnen enkele weken zou mijn cd te koop moeten zijn op Itunes. Ik heb daarvoor een contract en 5 exemplaren van mijn cd opgestuurd naar een Bedrijf in Florida, The Orchard, die dat regelt)
En nu ga ik met mijn volgestouwde 20 GB Ipod (met de beste selectie van mijn platencollectie) in de zon zitten :-)
Archief
Categorieën
Recente berichten
Blogs De Standaard
Zoeken op deze blog
Laatste berichten
Bloggende politici
Bloggende journalisten
Vlaamse blogs
Stadsblogs
Fotoblogs
Buitenlandse blogs
Blogosfeer
Reacties
DLY DLRS zei op 11 juni 2006 om 14:55
Nice article. Zelfs al is het er te warm voor, die overpeinzingen zijn ook al door mijn hoofd geschoten. Een goedkoop gekopieerde cd in een plastiek hoesje gaat nog steeds niet boven de artwork van nen echte cd.
DS zei op 11 juni 2006 om 22:25
zeer mooi, en duidelijk overdacht artikel, ik ben heel blij dat hier niet alle downloaders over dezelfde lijn zijn getrokken, en dat ook voor een keer het downloaden als het absolute kwaad wordt gezien.
Ikzelf download redelijk veel cd's, en ik geef toe, ik heb nog niet vaak de neiging gehad een gedownloadde cd te kopen, maar ik moet wel zeggen, dat 90% van mijn maandbudget uitgegeven wordt aan optredens, waarvan ik zonder downloaden waarschijnlijk nooit naartoe was geweest. Dan vraag ik mij soms af, wat de artiest het liefste heeft, veel mensen die hun cd beluisteren die illegaal is gedownload, en hun concerten uitverkocht, of veel mensen die hun "echte" cd in hun rek hebben staan en luisteren, maar wel optreden voor een halflege zaal.
-screenager- zei op 11 juni 2006 om 23:06
ik volg DS in zijn uiteenzetting. en ik stel me ook de vraag die hij/zij hier poneert?
wat willen artiesten?
want momenteel is het to-taal onmogelijk om zowel de concertkalender te volgen als cd's te kopen. ik heb resoluut gekozen voor de concerten en als ik wat geld overheb zal ik op het concert een 12" kopen (ja u leest het goed, geen zilveren schijfjeq voor mij) en die dan nog laten tekenen ook ;-)
d
hans zei op 12 juni 2006 om 11:22
De langste post to nu toe!
Helemaal mee eens trouwens...
tom(zzz) zei op 12 juni 2006 om 11:31
Dag Jonathan, als je het enigszins kan troosten: ik heb zaterdagnamiddag in de Fnac je schijf gekocht. And I like it.
jonathan zei op 12 juni 2006 om 13:02
@DS&Screenager: Als het illegaal downloaden je op optredens brengt waar je anders nooit was beland, dan lijkt me dat een typisch voorbeeld van 'het doel heiligt de middelen'.
Ik kan hier natuurlijk enkel voor mezelf spreken maar ik wil uiteraard liever voor grote gevulde zalen spelen (ook als dat voor een deel dankzij het downloaden is), dan dat mijn plaat nergens online (illegaal) te verkrijgen zou zijn (indien dat ook tot halflege zalen zou leiden).
Live spelen beschouw ik nog altijd tot de ultiemste vorm van wat ik voor het gemak de muzikale drievuldigheid zal noemen: songs schrijven - plaat opnemen - optreden. Hoewel ik met optredens het publiek probeer te overtuigen mijn cd aan te schaffen, heb ik deze plaat vooral gemaakt om veel te kunnen optreden.
Maar ik merk ook dat er sprake is van schaalvergroting: plaat verkoopt veel => plaat wordt veel download => concertorganisatoren merken je op => een steeds groter wordend live-publiek => plaat verkoopt nog meer => nog meer downloads
Een mogelijke conclusie: het illegaal downloaden is een uitstekend middel om een publiek te bereiken voor wie de stap tot cd-aankoop toch (nog) te groot is. Aangezien de stap naar een concert of festival tegenwoordig kleiner is dan deze naar een cd-aankoop, helpen downloads om mensen naar je optredens te komen kijken. Maar belangrijk is hierbij op te merken dat de illegale downloads evenredig lopen met de cdverkoop (grote verkoop - veel downloads lage verkoop - weinig downloads), en dus blijft een grote verkoop instrumentaal om een groot publiek te bereiken.
k zei op 12 juni 2006 om 13:06
Dag Jonathan,
Ook ik download illegaal, zo ook jouw cd. (min of meer dan toch: een vriendin stuurde enkele liedjes van de cd door). Maar anderzijds heb ik de cd daarna ook zelf gekocht. (mede door de video van in de AB).
Zo gaat het bij mij wel vaker met films of boeken die ik gedownload heb; vind ik iets echt de moeite waard dan koop ik de legale versie in de winkel.
Tim zei op 13 juni 2006 om 11:43
Hey Jonathan,
Wat ik me vaak afvraag, en ook geregeld als reden gebruik om mijn downloadgedrag enigzinds te rechtvaardigen is: waar houdt een artiest het meeste aan over? Een verkochte CD (via de winkel) of een verkocht concertticket?
En zit er veel verschil op tussen wat je overhoudt aan een CD verkocht in de winkel en één verkocht na een optreden?
jonathan zei op 13 juni 2006 om 12:13
@Tim: omdat ik zelf ook mijn eigen platenbaas ben (het eigen beheer verhaal weetjewel) hou ik in verhouding ongeveer evenveel over aan cdverkoop dan aan concerten. Per verkochte cd in de winkel krijg ik ongeveer 6,50 euro. Als ik bij een platenfirma zat dan was dat een schamele 1,20 euro per cd of zo (bij een groothandelprijs van 9,6 euro aan een royalty fee van 13% bijvoorbeeld), maar dan had ik natuurlijk ook niet het hele productieproces moeten bekostigen. Van die 6,50 euro moet je dus in mijn geval wel nog alle kosten aftrekken (opname, persen, videoclips, etc).
Ik hou iets meer over aan de cd's die op optredens verkocht worden omdat er dan geen percent naar Munich Records (de verdeler) gaat, maar cdverkoop via de winkels is heel belangrijk voor mij omdat de plaat in de rekken blijft liggen zolang er vraag naar is, want anders worden die onverkocht teruggestuurd naar mij.
Met de gage van optredens moet ik mijn geluidsman en muzikanten betalen, en verder zijn er nog percentages voor het boekingskantoor en management. In mijn geval zijn de 'inkomsten' (die virtueel zijn want ik ben nog niet uit de kosten) dus evenredig verdeeld over optredens en cdverkoop.
Conclusie: het geld dat je aan platen geeft die door de groep zelf werden gefinancierd komt dus wel degelijk ALTIJD bij de muzikanten zelf terecht, en niet bij een of ander anonieme major...
tom helsen zei op 13 juni 2006 om 12:28
@DS en zijn gelijkgezinden: natuurlijk is illegaal downloaden niet het absolute kwaad, want dat zijn oorlogen, honger en musicals zoals we allemaal wel weten. Ik heb geen probleem met illegaal downloaden maar enkel als je dan het album dat je ECHT goed vindt gaat kopen in de winkel of bvb je twee favoriete tracks daaruit legaal download...
Iemand die het grootste deel van zijn maandbudget uitgeeft aan concerten moet toch wel een echte muziekliefhebber zijn en dan vind ik het toch weel heel bizar dat je zo onrespectloos(= ik vind je muziek super,ik geniet ervan maar koop toch je albums niet) naar een concert kan gaan. Het is zoals de boterham en de choco: ik ga naar de winkel en koop choco en vind van mezelf dat ik nu al genoeg geinvesteerd heb in het concept"boterham met choco" dat ik het brood gewoon gratis mee naar buiten neem. het is en blijft STELEN.
Maar soit, iedereen moet doen wat ie denkt datie moet doen. Moest ik zelf bakker geworden zijn zou dit alles me volstrekt koud laten maar toevallig is het mijn broodwinning(dus toch bakker) al jaren en moet ik blijven vechten om mezelf een minimumloon te kunnen uitbetalen en ik ben al één van de weinige gelukkigen hier in belgie die ervan kan leven, geloof me.
Als ik door hier nu te reageren al 1 iemand kan overhalen om het illegaal downloaden tot het minimum te herleiden ben ik al een gelukkig man.
ps veel respect en een standbeeld voor jonathan
jbeckers zei op 13 juni 2006 om 17:37
waw, een niet-ontaarde discussie over downloaden. sterk. laten we dat alvast zo houden.
ook komende uit het legertje downloaders (niet echt zwaar, en ik geef verder ook al mijn geld uit aan tickets/merch en cd's) wil ik toch ook effe mijn mening kwijt.
om te beginnen vind ik dat iedereen die voor tom postte wel gelijk heeft. ergens is muziek downloaden zoals naar de radio luisteren. je hoort de nummers wel, maar ze zijn niet echt van jou (ok, ze staan op je harddisk, maar da's virtueel). niemand zal er aan twijfelen dat veel airplay goed is voor een artiest, omdat het de muziek bij een groter publiek brengt. illegaal verspreiden van muziek doet dat ook. (daarmee bedoel ik dan niet alleen 'georganiseerd' downloaden, maar ook "hé, ken jij dat nieuwe liedje van milow?" "ja, zal ik het doorsturen?")
anderzijds heeft ook tom gelijk, het is en blijft stelen. punt. alleen klopt de vergelijking niet helemaal. door te downloaden ga je eigenlijk in de winkel je bokes smeren, maar laat je de pot (=de cd, fysiek) staan ;-)
ik hoor jonathan ook zeggen: "de stap naar een cd kopen is te groot, groter dan die naar een concertticket kopen". tja, daar zie ik maar één reden voor: cd's kosten stukken van mensen, allemaal. tickets kan je hebben voor 7 euro in een grote club (botanige bvb, met een botacarte), maar ook voor veel meer (sportpaleis iemand?)
zolang daar niks aan verandert, zal de cdverkoop nog wel een tijdje blijven sukkelen.
meanwhile raad ik alle band aan zoveel mogelijk geld uit hun fans te persen op concerten. als ik er bij ben, koop ik al 80% zeker een t-shirt. en screenager koopt jullie vinyl (je kan hem zelfs geld vragen voor de handtekening :-p).
Bert zei op 13 juni 2006 om 23:50
Gohja, ik download vrij veel muziek, maar ik koop er zeker ook regelmatig en probeer mijn aankopen toe te spitsen op Belgische of kleine groepen.
Sowieso gaat de vergelijking met stelen niet op. Stelen impliceert dat je iets wegneemt van iemand, dat die het dus niet meer heeft. Als ik een cd download is er gewoon een extra exemplaar van ontstaan waar niemand geld voor gekregen heeft, maar dat ook niemand effectief extra op kosten jaagt door het downloaden op zich.
Er zijn in de voorbije maanden enkele onderzoeken geweest die aanduiden dat downloaden vooral een negatief effect heeft op de verkoop van commerciële groepen, terwijl indiebands er zelfs voordeel aan zouden kunnen hebben (concerten, merchandising, zelfs cd's...).
babs zei op 14 juni 2006 om 00:11
Je was gisteren een fantastische opwarmer (ha, dubbelzinnigheid) voor Ron Sexsmith. En ik ben blij met mijn verse cd. Waar ik inderdaad ook eerst wat van gedownload had (ah, wie doet het niet?), nadat ik je ergens had zien optreden. En door het uitzonderlijk smaken van die gedownloade liedjes, naar dit optreden kwam. (En voor Sexsmith natuurlijk ;-).) En uiteindelijk na het optreden je cd kocht. Waardoor ik nog meer naar je optredens zal komen. Enzoverder. Ik ben dus het schoolvoorbeeld van je stelling. Nu hopen dat er nog velen volgen.
Philip zei op 14 juni 2006 om 13:12
Ik snap de redenering van muziekliefhebbers die downloaden verantwoord vinden omdat zij dat voor een stuk compenseren met het kopen van concerttickets, t-shirts, etc. Helaas denk ik dat dat echt alleen maar opgaat voor muziekliefhebbers (=mensen voor wie muziek een belangrijk deel van hun leven is). De meeste mensen downloaden wat liedjes en zijn daar al lang tevreden mee, zonder dat ze dan ook een meteen optreden willen bijwonen of de echte cd in huis willen halen. Ook al is er dan een kleine groep mensen die nog evenveel of zelfs meer geld aan muziek uitgeeft dan vroeger, op dit moment gaat downloaden nog altijd ten koste van de artiesten.
Misschien dat dat in de toekomst niet meer het geval zal zijn en dat op termijn de inkomsten van artiesten nauwelijks nog uit de cd-verkoop zullen komen. Het downloaden van muziek zal ook niet op een dag ophouden hé? En hoe je het ook draait of keert, het internet IS een geweldig medium om muziek te leren kennen en op dit eigenste moment misschien al stukken belangrijker dan het medium cd. Iedere artiest heeft een website en op de meeste van die websites zijn een paar liedjes te horen. Zo heb ik ook de muziek van Milow leren kennen en appreciëren. Door de eerste akoestische liedjes die op zijn site stonden.
overdoos zei op 14 juni 2006 om 13:54
Ook ik download. Legaal en illegaal, maar er gaat uiteindelijk niets boven een echte CD en dat is te merken aan mijn collectie. Ik zorg ervoor dat ik de stukken (CDs en DVDs) die ik echt wil ook echt in mijn collectie zitten heb.
Daarnaast maak ik nog een afweging, want soms zijn er effectief nummers die de moeite zijn, maar niet de hele CD. Terwijl dat vroeger een probleem gaf (de beste nummers waren naar mijn smaak niet altijd de singles) biedt iTunes nu de uitkomst. Ik kies zelf mijn singles terwijl ik vroeger jammer genoeg de plaat liet links liggen of ze copieerde op cassette.
Ik ben nog steeds van mening dat downloaden een goede zaak is (zou moeten zijn) voor een artiest maar ben er tevens van overtuigd dat er een vergoeding moet tegenover staan.
Als je download moet je de volgende afweging maken:
"Wil ik dat deze artiest in het vervolg nog dingen maakt" als het antwoord daarop JA is, dan moet je betalen. Dat is de enige manier om er zeker van te zijn dat de artiest de mogelijkheid heeft om zijn volgende product te maken.
(Als IT-er kan ik alleen maar zeggen dat hetzelfde geldt voor software... betaal voor de dingen die je de moeite vindt!)
koen zei op 14 juni 2006 om 14:39
Even mijn twee eurocenten:
1. Illegaal downloaden is niet zoals naar de radio luisteren, want de radio's betalen de songschrijvers en de artiesten voor de muziek die gedraaid wordt. (Er bestaan interessante opties om de internet-providers hetzelfde te laten doen aan artiesten, en aldus downloaden legaler te maken. Ik ben daar voorstander van, het is alleen niet poepsimpel om te realiseren - weer heel de discussie van "ik download geen muziek, dus waarom er voor betalen?").
2. Ik begrijp de redenering van DS wel als het gaat over concertbezoek, maar je mag niet vergeten dat veel buitenlandse acts hun optredens juist doen om de CD te promoten en niet omgekeerd! Een kleine artiest op tour in het buitenland verdient daar vaak niet zoveel aan, laat u vooral niet blindstaren door Peppers, U2s en consoorten.
3. De vergelijking tussen brood stelen en muziek downloaden gaat inderdaad niet helemaal op, maar ik huiver soms van de evidentie waarmee mensen erover praten.
4. Ik vind ook dat de muziekindustrie niet vrij is van alle schuld voor de malaise in de muziekindustrie (en er lopen inderdaad wat onnozelaars tussen), maar ze allemaal op een hoopje gooien (met inbegrip van de mensen die -vaak zeer hard - werken voor platenfirma's) vind ik erover. De centen "meteen" naar de artiest laten vloeien lijkt nobel, maar uiteindelijk komt het er toch op neer dat geld voor promotie (ook buitelandse tours worden vaak gefinancierd, zelfs al betaal je 15 euro voor een ticket, zie boven) van ergens moet komen...
Voilà, maar een paar losse gedachten, en dit gezegd zijnde, ik vind de oorlogstaal van de muziekindustrie vaak nogal erover
groets, koen
stefaan zei op 14 juni 2006 om 14:43
Een integraal legaal te downloaden pareltje van op het nieuwe label van Bright Eyes ( http://www.team-love.com/headphones/releases/tl04/ ). Misschien wel voer voor enkele Milow-fans.
Wim zei op 14 juni 2006 om 16:58
Eindelijk een zeer interessante en serene discussie!
Een bemerking die ik wil maken is dit: artiesten/platenfirma's moeten niet doen alsof elk gedownload liedje in werkelijkheid ook gekocht zou zijn. Het grootste deel van mijn gedownloade muziek zou ik NOOIT kopen, maar ik vind het wel leuk om te beluisteren. In dat opzicht zie ik het dus wél als radio: mijn itunes staat op en levert me leuke muziek ZONDER die vervelende jingles,reclame, zever ertussen.
En ja, als ik het echt een super song/CD vind, dan koop ik het ook. Het eindresultaat is dat ik even veel cd's koop als vroeger, alleen heb ik nu veel betere muziek en heb ik nieuwe dingen ontdekt die ik niet met de radio had leren kennen.
U moet mij nu verontschuldigen, ik loop nu naar de winkel voor de cd van Anthony & the Johnsons te gaan kopen ...
Karel zei op 14 juni 2006 om 17:03
@Koen:
De vergelijking met de radio gaat volgens mij niet altijd op. In principe moeten de radiozenders de songschrijvers en artiesten betalen voor de gedraaide muziek, maar er zijn ook voldoende gevallen bekend waarbij het omgekeerde gebeurde. Platenmaatschappijen zijn er niet vies van geweest om wat uitzendtijd 'af te kopen'. Hetzelfde fenomeen met het zelf aankopen van singles in opdracht van een platenmaatschappij om zo de hitparades te beïnvloeden.
Dergelijke praktijken plus het feit dat veel artiesten tegenwoordig niet veel meer van muziek moeten kennen om een platencontract te krijgen (zie wedstrijden als idool, staracademy en aanverwante X-factoren), geeft me alleen maar het gevoel dat de commerciële muziek één grote oplichterij is.
In dat opzicht vind ik het ergens normaal dat bedrog (platenmaatschappijen) met bedrog (downloaden) 'bestraft' wordt. Wie geeft er immers nog geld uit aan ééndagsvliegen?
Aan de andere kant wordt er nog erg veel oprechte en goede muziek gemaakt. Veel van die muziek wordt in eigen beheer uitgebracht omdat de platenmaatschappijen er 'niet in geloven' (lees: denken er onvoldoende winst uit te kunnen halen).
Volgens mij moeten de platenfirma's eens in hun eigen boezem kijken. Nieuw en goed talent krijgt nauwelijks de kans om zichzelf kenbaar te maken, terwijl de grootste rotzooi een hele marketingmachine achter zich krijgt.
Ik koop veel cd's en dat zijn meestal cd's van artiesten die nauwelijks of niet bekend zijn bij het grote publiek. Terwijl ik veel van de zaken die de hitparade halen niet eens goed genoeg vind om illegaal te downloaden.
seppe zei op 14 juni 2006 om 19:18
Muziekformaten zoals MP3 en OGG bestaan nu eenmaal, en platenmaatschappijen, en vooral artiesten kunnen dit nieuwe medium beter omarmen in plaats van het de oorlog te verklaren. Het tegenhouden lukt toch niet. "If you can't beat them, join them".
Ik las hier in de reacties bv van "als je een album echt goed vind, koop het dan". Euh .. waarom zou ik? Ik zou het toch direct terug rippen naar een digitaal formaat, omdat ik het toch direct op mijn digitale mediaspeler zwier. Bovendien heb ik de cd (het medium) zelf niet nodig, en ook de cover niet.
Platenmaatschappijen zijn gewoon uit den boze. Een betalende downloaddienst waar je mp3's aan een hoge bitrate (dus hoge kwaliteit) kan downloaden en waarvan de opbrengsten rechtstreeks naar de artiesten gaan zou dan ook de oplossing zijn, want albums kosten dan een heel stuk minder (geen medium meer nodig, geen coverart, geen platenmaatschappijen, ..). Kijk maar naar allofmp3.com! Illegale mp3's (van Kazaa) hebben meestal een lagere bitrate, wat je dus eigelijk kan vergelijken met cassettes die ondertussen al ruim aanvaard zijn.
Spijtig genoeg laten platenmaatschappijen zich niet zo maar doen ...
saïdya zei op 14 juni 2006 om 19:50
hey,
ik zou het erg spijtig vinden moesten cd's verdwijnen..ik vind het altijd leuker om echt iets in je handen te kunnen houden zoals een cdhoesje enzo..die sfeer die daarvanuit gaat is ook veel waard vind ik..het is leuk om de lyrics eens na te lezen ect.
downloaden was natuurlijk wel een gemakkelijke manier om nieuwe muziek te leren kennen..ookal gebruik ik deze al bijna een jaar niet meer...myspace is een veel betere manier vind ik..
jurgen zei op 14 juni 2006 om 20:40
@ seppe want tis hier niet altijd even duidelijk: 'als je het echt goed vindt koop het dan' wil ook zeggen, download het dan legaal, want idd hoesje en plastiekje hebben is voor velen (zoals ik) niet echt een meerwaarde, komt idd direkt op mijn i pod terecht...
marc zei op 14 juni 2006 om 20:49
geef mij ook nog maar de hoes, en liefst die van een vinylalbum, want dat zijn vaak pareltjes van vormgeving. Ik kom uit het prehistorische tijdperk toen we nog naar cassettetapes luisterden. Toen werd er dus ook al gekopieerd. Een van de problemen nu is dat er geen of nauwelijks kwaliteitsverlies meer is bij het kopiëren tegen hoge bitrates. Misschien kan dat een oplossing zijn: songs van lage bitrates aanbieden om te proberen en als je de song echt wil in een hogere bitrate of een ander formaat dan MP3, want de geluidskwaliteit daarvan is echt wel lager dan op CD of vinyl.
Soundfever zei op 15 juni 2006 om 10:41
Eerst en vooral ook eens meedelen dat ik het leuk vind om eens zo'n serene discussie te zien! Daarom wil ik ook graag even mijn mening kwijt.
Eerst en vooral zou ik graag het argument van Wim willen benadrukken. Het is inderdaad zo dat ik de muziek die ik nu op mijn harddisk heb staan nooit allemaal zou gekocht hebben als downloaden niet zou bestaan. Ik ben van mening dat je door het downloaden gewoon veel meer muziek hebt dan je zou hebben als het downloaden niet zou bestaan. In die zin maken artiesten en platenmaatschappijen geen enkel verlies!
Anderzijds moeten we toegeven dat er misbruik van wordt gemaakt. Niet iedereen is nog zo eerlijk om af en toe nog eens een cd te kopen van een groep die hij/zij goed vind. Dat is heel jammer vind ik want op die manier worden alle downloaders over dezelfde kam gescheerd. Ik ken mensen die als volgt redeneren: 'Waarom zouden we er nog geld voor geven als we het gratis kunnen downloaden?' Mijn antwoord daarop is eerst en vooral dat je respect moet hebben voor de artiesten. Je zou eens moeten weten hoeveel tijd en energie er kruipt in het produceren van een album. Verder vind ik het ook veel leuker om een echte cd in mijn handen te hebben dan een gekopieerde of een digitale versie op mijn pc. Het is zoals iemand reeds aanhaalde zeer leuk om de coverart en alles wat erbij hoort echt te hebben!
Eigenlijk komt het erop neer dat er 2 soorten downloaders zijn: de eerlijke en de oneerlijke. Het is aan ons om uit te maken tot welk groep wij willen behoren... Er is niets verkeerd met het downloaden om meer muziek te leren kennen of om meer muziek te hebben, zolang je de cds die je vroeger zou kopen ook nu nog steeds koopt. Het is zielig en oneerlijk als je in je cdcollectie maar 10 orginele albums hebt terwijl er tonnen illegale cds op je pc staan...
koen zei op 15 juni 2006 om 10:59
Hallo, nog enkele losse gedachtjes;
1. Ik vind de bekering tot het marxisme van de jongste generetie (althans wat downloaden betreft) een merkwaardig fenomeen ;-). Fabrieksbazen, Grootkapitaal, Platenindustrie, Microsoft, weg ermee!
Ik stel het wat cru, maar ik ontwaar toch een soort van "ik ben tegen commercie, dus betaal ik niet" mentaliteit. Wat dom is. Vroeger, toen de mensen geen platen konden betalen of er nog geen waren, zongen ze zelf. Misschien geen slecht idee?Hallo, nog enkele losse gedachtjes;
1. Ik vind de bekering tot het marxisme van de jongste generetie (althans wat downloaden betreft) een merkwaardig fenomeen ;-). Fabrieksbazen, Grootkapitaal, Platenindustrie, Microsoft, weg ermee!
Ik stel het wat cru, maar ik ontwaar toch een soort van "ik ben tegen commercie, dus betaal ik niet" mentaliteit. Wat dom is. Vroeger, toen de mensen geen platen konden betalen of er nog geen waren, zongen ze zelf. Misschien geen slecht idee?
2. Bovendien, de muziekliefhebber die veel download en veel koopt is een beetje zoals de zelfstandige die hard werkt en een deel in't wit doet en een deel in't zwart. Begrijpelijk, en iedereen doet het, maar eerlijk? En dit gaat ook alleen maar op voor de muziekliefhebber, niet voor de mens die de muziek "nooit zou kopen", maar "alleen maar leuk vindt". (Ik hoor u al denken, als ik muziek alleen maar "leuk" vind, moet ik er niets voor betalen, als ik het "goed" vind, wel? - Strange.)
3. Wat me tot het volgende puntje brengt, radio die je helemaal zelf samenstelt, zonder reclame en vervelende jingles, helemaal gratis? Sorry maar dat is de boter, én het geld van de boter willen hebben, wat zoals mijn grootmoeder al wist, niet kan.
4. De technologische vooruitgang van de geluidskwaliteit en het gemak waarmee muziek kan illegaal beluisterd worden zijn inderdaad factoren die het probleem groter maken. Ik stam nog uit het casettekes tijdperk, waar radioprogramma's van scorpio werden opgenomen (zonder de presentatie :-)) en zo doorgegeven om nieuwe muziek te ontdekken, of waar ik de dylan-platencollectie van mijn lief haar stiefvader opnam en later op cd kocht. Geef toe, als iemand hier nog weet hoe ambetant het is om een cassetje door te spoelen tot de juiste plaats, is de aantrekking om muziek effectief te kopen toch iets groter, niet?
5. Ik heb ook al muziek uitgebracht, zowel in eigen beheer als bij platenfirma's, en ze hebben beide hun voordelen... Het vervelende aan eigen beheer platen is dat de artiest zich met allerlei dingen moet bezighouden die hij vaak liever niet doet. Sommige mensen gaat dat goed af, ik vind Milow daar een schoolvoorbeeld van; op een natuurlijke, sympathieke manier uw eigen kunnen verkopen. Mij bijvoorbeeld gaat dat niet goed af. Als ik met mijn eigen CD op de bureau van een muzieksamensteller sta, krimp ik ineen en zeg stoemme dingen. Niet leuk. Ik vrees alleen dat het klimaat van nu de artiest verplicht om zijn eigen firma te spelen, zijn eigen CDs te promoten, wat mij opeens doet zeggen: mmm, die platenfirma's waren toch zo slecht nog niet. :-)
6. @ Stef; sorry, maar ik vind I-tunes helemaal niet prijzig. Een euro voor een liedje? Ik koop er regelmatig iets op. (spijtig van het protected formaat, maar dat is gelukkig te omzeilen, en ik verwacht trouwens dat daar wel eens verandering in zal komen). Natuurlijk zou het goedkoper zijn als je de muziek rechtstreeks bij de artiest koopt, en misschien evolueert de muziekwereld in die richting... so be it. maar als je denkt dat alle artiesten daar blij mee zijn, sla je de bal mis. En het verwijt dat de platenfirma's het internet en digitale muziek zouden moeten omarmen is toch een beetje achterhaald, niet?
7. Okee, ik ben een 30er met een job (weliswaar met een bescheiden salaris - nee ik leef dus niet van muziek), dus ik kan CD's en MP3's kopen etc., wat niet zo makkelijk was als tiener of als student (vandaar de cassetjes). Maar het is de boodschap dat alle muziek gratis voor iedereen ter beschikking moet zijn die me af en toe de wenkbrauwen doet fronsen.
Dada, Koen
2. Bovendien, de muziekliefhebber die veel download en veel koopt is een beetje zoals de zelfstandige die hard werkt en een deel in't wit doet en een deel in't zwart. Begrijpelijk, en iedereen doet het, maar eerlijk? En dit gaat ook alleen maar op voor de muziekliefhebber, niet voor de mens die de muziek "nooit zou kopen", maar "alleen maar leuk vindt". (Ik hoor u al denken, als ik muziek alleen maar "leuk" vind, moet ik er niets voor betalen, als ik het "goed" vind, wel? - Strange.)
3. Wat me tot het volgende puntje brengt, radio die je helemaal zelf samenstelt, zonder reclame en vervelende jingles, helemaal gratis? Sorry maar dat is de boter, én het geld van de boter willen hebben, wat zoals mijn grootmoeder al wist, niet kan.
4. De technologische vooruitgang van de geluidskwaliteit en het gemak waarmee muziek kan illegaal beluisterd worden