Nog even gezocht naar wat Macworld-filmpjes op YouTube (zelf had ik geen cam bij, misschien maar best gezien de internetproblemen). Dit clipje geeft een mooie impressie van de sfeer, binnen en buiten. Let op de rij mensen aan de ingang van de beurs.
Deze kids waren veruit de jongste gebruikers van de perszaal op MacWorld. Voor een journalistiek schoolproject mochten ze de keynote van Jobs bijwonen en op de beurs rondlopen als "echte" reporters. Hoedje af!
Na de voorstelling van de Macbook Air was dit misschien wel het hoogtepunt van Macworld 2008: het gastoptreden van Randy Newman. Van overdreven patriottisme durf ik hem niet verdenken, maar het liedje waarin hij het opneemt voor zijn land kon ik best wel smaken.
- del.icio.us
- MySpace
- Netlog
Zo. Een wandelingetje door San Francisco en een lange vlucht later, en we zitten weer in rainy Belgium. Conclusie van mijn eerste Macworld? Het was leuk om eens meegemaakt te hebben, vooral om met eigen ogen te zien wat een enorm showgehalte deze beurs heeft. Ik kan me in België of Europa geen enkel bedrijfsevenement voorstellen waarvoor gewone mensen een nachtje op straat zouden overnachten om er als eerste binnen te kunnen geraken. En geen enkele CEO van bij ons is in staat om zoveel emotionele reacties teweeg te brengen met een simpele productvoorstelling, ook al zit die dan nog zo knap in elkaar.
Maar je loopt er als journalist ook wel wat gefrustreerd rond. Omdat je maar een klein visje bent in een zee van honderden perscollega's, en omdat de omkadering voor die pers wat te wensen overliet. Maar ook en vooral omdat je als verslaggever van een relatief klein medium geen toegang hebt tot de top van Apple.
De blitze marketingstrategie van dit bedrijf heeft immers ook een keerzijde. Ze hebben wat graag dat je over hen schrijft, maar ze vertikken het om echte antwoorden te geven op relevante vragen (over hun Europese plannen, over hun kijk op open standaarden, over het belang van content-diensten versus de verkoop van producten, over de echte reden waarom Apple nu plots met 'groene' accenten uitpakt, noem maar op...). De lokale PR-mensen van Apple werken zich te pletter - soms letterlijk - maar worden zelf in het ongewisse gelaten over de plannen van hun grote bazen, en ze mogen met geen woord reppen over de strategische lijn van het bedrijf. Het valt me altijd op dat ze, zelfs off the record, geen puntje van kritiek willen accepteren.
Er wordt wel eens beweerd dat Steve Jobs nagenoeg alles wil weten dat over zijn bedrijf verschijnt. Dus, Steve, als je dit leest, probeer die greep op je communicatie toch eens wat losser te laten. Mooie producten hebben jullie al, wees nu ook eens wat opener en eerlijker tegenover de publieke opinie. Het zal jullie als merk alleen nog geloofwaardiger maken.
Macworld is een beurs die helemaal rond Apple draait. Letterlijk. In de grote tentoonstellingshal domineert het bedrijf de hele centrale ruimte, met gigantische affiches voor zijn Macbook Air. Maar daarrond vind je de stands van tientallen bedrijven die meedraaien in het "ecosysteem" van Apple. En eigenlijk vormen zij het kloppende hart van de consumentenbeurs die Macworld eigenlijk is. Duizenden gewone Amerikanen komen hier deze week kijken welke nieuwe gadgets er op de markt zijn, en de meesten gaan ook met een gevulde boodschappentas weer naar buiten. Een snelle zwerftocht over de beursvloer leverde volgende kleine oogst op aan opmerkelijke gadgets.
Het bedrijf Solio brengt enkele elektrische laders op de markt die gebruik maken van zonne-energie. De opgeslagen energie kan je naar verluidt tot een jaar lang stockeren. Een handig ding als je bijvoorbeeld een paar weken in de Afrikaanse savanne gaat kamperen.
De iRecord kwam vandaag al aan bod in de lokale kwaliteitskrant San Francisco Chronicle. Het is een klein toestelletje waarmee je videobeelden van diverse bronnen - tv, dvd-speler, videospeler,... - op je iPod kan overzetten. Legaal, want je kan de beelden vandaar niet verder kopiëren. Het apparaat kost hier 199 dollar en is ook in andere landen te koop. Het ondersteunt ook de Europese tv-standaarden Pal en Secam.
Een publiekstrekker zijn ook de videobrillen van myvu. Je sluit ze aan op je iPod en het lijkt alsof je naar een breedbeeldscherm zit te kijken. Nuttig spul voor lange vliegtuigreizen - misschien koop ik er straks wel eentje voor mijn terugvlucht.
Ook iets voor reizigers: het inklapbare toetsenbord van het bedrijfje Matias. Het kost 60 dollar en zou vanaf februari ook in Europa op de markt komen.
En dan zijn er natuurlijk de honderden, zoniet duizenden, leuke maar nutteloze speeltjes die je op de USB-poort van je computer kan aansluiten. Persoonlijk werd ik geraakt - letterlijk dan - door de USB raketlanceerder van het bedrijf Dream Cheeky. Misschien een idee om vervelende collega's op kantoor op afstand te houden.
Zoals altijd wanneer je schrijft over Apple, maar net zo goed wanneer je schrijft over Microsoft, komen er weer reacties binnen van lezers die vinden dat we deze bedrijven te veel aandacht geven en er gratis reclame voor maken. Ik ben daar vrij pragmatisch in: die stukken worden wel degelijk gelezen, en als wij ze niet schrijven, zijn er honderden technologiejournalisten die dat wel doen. Ja, ook van gerespecteerde kranten zoals de Wall Street Journal of de New York Times. En reclame? Tja, dat verwijt krijg je altijd wanneer je over concrete producten schrijft. Behalve wanneer je er kritisch over schrijft, want dan heet het vooringenomenheid en krijg je het hele PR-departement van zo’n bedrijf over je heen.
De berichtgeving in onze woensdagkrant, en ook die in andere Belgische kranten, was louter gebaseerd op de keynote speech van Steve Jobs. Ik had na die speech zowat een uur tijd om een artikel te maken en door te sturen – zonder werkende breedbandverbinding dan nog. Op zo’n moment beperk je je tot de feiten die je hebt gehoord, en is er geen tijd voor veel technische details of kritische noten.
Maar goed, er zaten zeker heel wat ontgoochelende punten in de aankondigingen van Jobs. Zoals het gebrek aan een Europese invalshoek, waar ik eerder over schreef. Veel ontgoocheling was er ook over de software-update voor de iPod Touch. Die kost 20 dollar (17,99 euro) en biedt ongeveer dezelfde extra functies als de update voor de iPhone, die nochtans gratis wordt weggegeven. Het prijsbeleid van Apple heeft toch altijd iets van een zwarte doos.
Ook de Macbook Air, het paradepaardje van deze Macworld, kan me maar half overtuigen. Het is weer een prachtig staaltje design dat niet zal misstaan op menig salontafel, dat wel. Maar het ding heeft zijn minpunten: het interne RAM-geheugen van 2 gigabyte is niet uitbreidbaar, het mist connectiepoorten die je op andere laptops wel kan vinden (geen Firewire of audio/video, slechts één USB-poort), en last but not least is het echt wel een dure laptop: 1699 euro, plus 89 euro als je er een externe schijflezer (‘SuperDrive’) bij wilt hebben. Voor die prijs heb je bij de concurrentie twee laptops die er dan misschien niet zo cool uitzien, maar toch behoorlijk hun werk zullen doen.
Over prijzen gesproken: de prijzen in euro heb ik pas ontdekt via een persbericht dat Apple België gisteren uitstuurde. Opvallend is wel dat Apple begint af te wijken van zijn praktijk om in dollar en in euro gewoon dezelfde prijs aan te rekenen. Door de euro-prijs iets lager te zetten, wordt er eindelijk rekening gehouden met de enorme depreciatie van de dollar. Op dat punt wil ik Apple dan toch een klein schouderklopje geven.
Door al het gedoe met de internetverbindingen heb ik nog de kans niet gehad om het te hebben over een paar kleinere aankondigingen op Macworld.
De voorstelling van de “Time Capsule” ging bijvoorbeeld wat verloren in de drukte rond iTunes en de Macbook Air. Op zich is er ook weinig nieuws aan een extern opslagmedium, zelfs als dat een capaciteit heeft van een terabyte. Maar Apple speelt wel mooi in op de mankementen die zo’n opslagmedia traditioneel vertonen. Mensen willen ze vaak gebruiken voor meer dan één computer in huis, maar komen er niet toe om met hun apparaat op ronde te gaan en overal hun backups te maken. De Time Capsule vangt dat op met een draadloze connectie, zodat je je backups gewoon via je Wifi-netwerk kan doen.
Over de iPhone wist Jobs te vertellen dat die commercieel op rolletjes loopt: 200 dagen na de lancering in de VS waren er 4 miljoen exemplaren verkocht. Dat betekent dat de doelstelling om 10 miljoen iPhones te verkopen tegen het einde van dit jaar al veel vroeger zal gehaald worden.
Dankzij een nieuwe, gratis software update zal de iPhone voortaan ook een geografische applicatie hebben. Dat gebeurt niet op basis van een batterijverslindende gps-antenne, maar via het detecteren van Wifi-hotspots in de buurt. Die technologie werd ontwikkeld door het bedrijf Skyhook Wireless. Het betekent wel dat je voldoende hotspots in de buurt moet hebben om de kaartenapplicatie te gebruiken. In de praktijk betekent dat: alleen in stedelijke gebieden in de ontwikkelde wereld.
Het zal ook mogelijk worden om met je iPhone naar verschillende mensen tegelijk een sms te sturen, een kleine verbetering die evenwel door veel gebruikers gesmaakt zal worden. Er komen ook nieuwe functies om je iPhone meer en beter te personaliseren, en om tot negen hoofdmenu’s aan te maken.
Met de Macbook Air ten slotte richtte Steve Jobs zich ook tot de milieubewuste computergebruiker. De nieuwe mini-laptop heeft een aluminium behuizing die volledig recycleerbaar is, en schadelijke stoffen als kwik, arseen en pvc werden verwijderd uit het scherm en het moederbord. Omdat het toestel zo klein is, kon er ook 36% bespaard worden op de verpakking, zei Jobs.
Als u dit kunt lezen, ben ik een gelukkig man. Het betekent namelijk dat ik ergens in San Francisco een werkende internetverbinding heb gevonden. De tekst heb ik eerder vandaag geschreven, in de hoop dat ik ze later wel online zou kunnen zetten.
Ik ben er intussen achter dat ik bijlange niet de enige was die gisteren en vandaag tot wanhoop werd gedreven door de complete internet blackout. Tientallen journalisten in mijn hotel, en in hotels in de buurt, slaagden er ook niet in om online te gaan. Allemaal moesten ze met creatieve oplossingen voor de dag komen.
Een Nederlandse collega belde zijn tekst mondeling door. Een paar anderen zochten hun heil in een Starbucks-koffieshop in de buurt, waar de connectie wel nog bleek te werken. En zelf deed ik het dus op de oude manier, door met mijn vaste hoteltelefoon in te bellen op een Belgische internetserver. Ik wist dat dat een dure grap kon zijn, maar aan een factuur van bijna 100 dollar had ik me toch ook weer niet verwacht. Gelukkig zag ook het hotel de absurditeit van de toestand in en werd het grootste deel van die schuld kwijtgescholden. Maar het geeft te denken over de belachelijke bedragen die hotels nog altijd durven aanrekenen voor een internationaal telefoontje. We spreken hier over winstmarges van honderden procenten.
Ik weet niet zeker wat de verklaring is voor deze internetramp, maar het zal me niet verbazen als Macworld er voor iets tussen zit. Blijkbaar is zelfs San Francisco niet voorzien op een plotse piek in de vraag naar breedbandcapaciteit wanneer een paar duizend mensen tegelijk online willen. Enkele maanden geleden maakte ik precies hetzelfde mee in een groot Berlijns hotel, waar nota bene een conferentie plaatsvond van breedbandaanbieders. En iets zegt me dat het steeds vaker zal gebeuren tijdens evenementen met zo’n omvang. Misschien wordt het tijd dat congresorganisatoren en breedbandaanbieders wat meer met elkaar gaan praten om zo’n fiasco’s te vermijden. Want uiteindelijk wordt hier niemand beter van…
Het enthousiasme waarmee de MacBook Air dinsdagavond werd verwelkomd, staat in schril contrast met de prestatie van Apple gisteren op de Nasdaq. Het aandeel kreeg een vrij forse klap van 5,45%. Het grootste deel van het verlies was al geleden voordat Steve Jobs begon aan zijn keynote speech.
Met dit verlies was Apple een van de sterkste verliezers binnen de Nasdaq, die 2,45% verloor.Vorige week stond het aandeel og op een recordniveau van 202,96 dollar. Bij het sluiten van de beurs gisteren was daar 15 procent vanaf.
Reden tot wanhoop is er echter niet. Het aandeel staat nu weer op dezelfde hoogte als begin december, een prestatie waar veel andere bedrijven gezien de recente beursmalaise zouden voor tekenen.
Een nieuwe dienste om films te huren via interent, en een ultralichte computer. Dat zou Steve Jobs voorstellen tijdens zijn keynote speech op MacWorld, zo was de voorbije dagen al uitgelekt. Grote verrassingen waren er niet tijdens de keynote speech, maar we willen u de beelden van de toespraak toch niet onthouden
Jobs stelt iTunes movie rental voor. Let op het gejoel dat al opstijgt als Jobs het woordje 'introduce' uitspreekt.
Bij de voorstelling van de MacBook Air -'zo dun dat hij in een enveloppe past', gaat het publiek helemaal door het dolle heen
De volledige, meer dan een uur durende toespraak, is te bekijken op de site van Apple.
Op Mahalo Daily hebben ze die hele speech samengevat in 60 seconden:
Dit is te erg! De hele voormiddag en een stuk van de namiddag slaag ik er maar niet in om online te geraken. Vanuit San Francisco, de technologische hoofdstad van de aardbol, nota bene. Het stuk over de keynote van Steve Jobs heb ik ten einde raad met een goede oude, en dure, inbelverbinding doorgestuurd. Een uurtje geleden lukt het me dan toch. Maar net op het moment dat ik een nieuwe blogbijdrage wil publiceren, valt de verbinding uit en ben ik mijn hele artikel kwijt. Is het onze straf omdat we op De Standaard met Windows-computers werken, of gewoon de wet van Murphy ?
Maar goed, die keynote dus. Die was een beetje een ontgoocheling voor de duizenden techies in de zaal. Omdat de belangrijkste aankondigingen al grotendeels op voorhand uitgelekt waren. En omdat Heilige Steve zijn show, in tegenstelling tot vorige jaren, niet afsloot met de woorden “oh, and one more thing”, om vervolgens uit te pakken met hét nieuws van de dag. In de plaats daarvan kregen we weliswaar iets veel beters: een kort gastoptreden van Randy Newman.
De aandacht van fotografen en vakpers ging vooral naar die onwaarschijnlijk dunne Macbook Air. Zelf vond ik vooral het nieuws over de filmverhuur op iTunes en over de herlancering van de Apple TV interessant. Met de combinatie van die twee heeft Apple nu een kant- en-klare oplossing om films en tv-programma’s vanuit je luie zetel via het internet te bestellen. Na de computer- en softwareverkopers, de verkopers van digitale muziek en de aanbieders van mobiele communicatie pakt Apple nu ook de film- en tv-distributeurs aan. Het is niet slecht voor een bedrijf dat een goede tien jaar geleden al door velen compleet was afgeschreven.
Als ik toch op mijn honger bleef, was het vooral omdat de show van Jobs weer eens helemaal op Amerikaanse leest geschoeid was. Films kopen of huren via iTunes kan je in Europa en de rest van de wereld nog altijd niet. En nog steeds is er geen sprake van een iPhone waarmee je op de snelle 3G-netwerken kan surfen, die in Europa stilaan overvloedig aanwezig zijn. Benieuwd of Apple daar morgen, in zijn internationale persbriefings, een goede uitleg aan kan geven.
Wie niet genoeg heeft aan het verslag van Wim De Preter, kan terecht bij enkele blogs die van minuut tot minuut de key note van Steve Jobs beloven te volgen.
TUAW
Engadget
MacDailyNews
AppleShops
Bizblogs
Recente berichten
Meer biz blogs
Bedrijfs- en CEO-blogs
Marketingblogs
Reclamebureaus
Beursblogs
Blogs De Standaard
