Proces L&H wijkt half februari uit

Het proces L&H, waar vanochtend de verdediging van financieel directeur Carl Dammekens aan het woord is, wijkt vanaf 11 februari tijdelijk uit naar een kleinere zaal. Of dit zo blijft, is nog onduidelijk.

Tot nu toe is het grote auditorium in het ICC een maatje te groot gebleken wegens gebrek aan publieke belangstelling.

(pdd)


 

'Bastiaens was geen insider'

Gaston Bastiaens was geen insider, de stichters wilden hem op een bepaald ogenblik zelfs afzetten, zo zei zijn advocaat Philip Walravens die scherp is voor het OM dat eerder op de dag veel bloemen kreeg van de advocaten van Nico Willaert.

'Men beroept zich op verklaringen van partijen die ik als onbetrouwbaar moet omschrijven.

Het is een intentieproces, men gelooft niet dat hij (Bastiaens) het niet kan geweten hebben.

Tien pagina’s heeft het OM nodig om zijn rol aan te tonen, zoveel omdat het niet duidelijk is', zei Philip Walravens, advocaat van Gaston Bastiaens.

'Ik voel me uitbater van een carwash die de modder nu moet afwassen', zei Bastiaens.

Bastiaens, was verantwoordelijk voor communicatie, relatie met personeel, analisten. Hij sprak ook met het auditcomité. Hij zou hun werking bemoeilijken. Dat blijkt niet uit het strafdossier. 'Ik had soms de indruk dat het een juryvergadering was van het manager van het jaar, toen ik het OM hoorde. Het gaat hier om de strafrechterlijke verantwoordelijkheid', zegt Walravens.

Volgens Walravens was Bastiaens een workaholic, maar werd hij zelf ook onder druk gezet.

'De druk kwam ook van de stichters, ze namen dictaphone en dragon over, Gaston Bastiaens mocht de integratie daarvan erbij nemen.'

Gaston Bastiaens zette druk voor het innen van vorderingen. Wat is daar slecht mee?

Hij ging zelf in Korea een auditor aanwerven, om ervoor te zorgen dat alles er correct verloopt. Hij is ook boos als iets niet in orde is, stelt Walravens.

Gaston verbleef in Boston. Men ziet fraude in belgie en in Korea. Maar geen feiten gepleegd in de VS behalve één incident dat hij opgelost heeft.

Waarom moet men per sé bastiaens bij deze zaak betrekken? Vastspijkeren aan de deur terwijl er geen solide bewijzen zijn.

Waren er bij L&H al niet eerder twijfelachtige praktijken voor de komst van Gaston Bastiaens?

'Men ging bij advocaten, sommige advocaten maar gaston Bastiaens was daar niet bij. Er is zelfs een poging geweest hem af te zetten. Hij was geen vertrouweling, met smeedde achter zijn rug een complot om hem af te zeggen, zegt Walravens over het project 'Angell' van de stichters.


 

‘Bedenker(s) van het systeem blijven onbekend’

De kiem van het systeem – boekhoudkundige creativiteit – vindt men al in het systeem van de NDC’s in 1996 terug. Nico Willaert is een bestaand systeem binnengestapt. Door wie is dat concept nu eigenlijk uitgedacht? Dat heeft het onderzoek niet aan het licht gebracht. Wie draagt een soort basisverantwoordelijkheid daarvoor? Tot op vandaag geen antwoord’, lanceert Frank Marneffe, de advocaat van Willaert, de vraag die al maanden iedereen bezig houdt.

‘Willaert, Hauspie en Lernout  waren omgeven door adviseurs van het hoogste niveau. Ze hebben niet aan de noodrem getrokken. Ze hebben hen gesteund in hun project. Ze hebben niet gezegd van ‘zo rij je naar de afgrond’, zegt Marneffe.
‘We waren op een zucht van de realisatie van de droom’, citeert Frank Marneffe advocaat Louis Verbeke.

Marneffe maakte ook een zijsprong naar de pers. ‘Er is daar onbegrip voor onze schuldbekentenis, dat begrijp ik niet want Hauspie bekende al eind 2004 schuld.’

Volgens Marneffe liet het bij L&H fout, niet alleen omdat alle topadviseurs hun rol niet speelden, maar ook omdat er de druk was van de kwartaalcijfers.

Maar die topadviseurs hadden hen moeten waarschuwen. ‘Waar zijn die beleidsmakers dan die zegden, zo ga je de dieperik in als je zo verder doet?’, zegt de strafpleiter.

Marneffe spreekt van een wedloop tegen de tijd die een wedloop naar de afgrond werd.

‘Waren die mensen (de stichters) blind geworden? Waar is hun  gezond verstand? Het is precies of dat je op een muur afrijdt en niet meer kan remmen’, schetst de advocaat de dynamiek die speelde.

Hauspie zei destijds dat de LDC’s  een stap te ver waren. ‘We hebben niet aan de druk van Gaston Bastiaens en Ellen Spooren (de investor relations die bijzonder dicht bij Bastiaens stond nvdr.) kunnen weerstaan. Hij verhoogde constant zijn prognoses en verkrachte alles wat in de weg stond. Tot dat ene kwartaal dat hij  ons geluk verstoorde en zei dat hij zijn cijfers niet zou halen. Of we het concept van de nevenbedrijven niet sneller in de markt konden plaatsen? We liepen er in en deden dat.’

Hauspie bekende eind 2004 al schuld in een brief aan de onderzoeksrechter. ‘Nu van divide et impera spreken vanuit hoofde van het OM raakt kant noch wal’, stelt Marneffe.

‘Men erkende vier jaar geleden al zijn aansprakelijkheden. Men moet nu niet doen dat we met een bepaalde taktiek of kwader trouw handelen.’

Waarom beken je schuldig, vraagt men? ‘Het is het inhoud van het dossier, zeg ik’. ‘Als je dat zegt, kijkt men precies of dat ik een marsmannetje ben.’

Marneffe zei de houding van Bastiaens 'raar' te vinden. Hij citeerde het OM die al opmerkte dat ‘Bastiaens bijna op irrationele wijze ontkent dat de zon schijnt.’

‘Ik begriijp niet dat iemand van dit niveau in plaats van aan de noodrem te trekken, op de gaspedaal duwde en die kwartaaldruk ten top dreef. Als je daar inzit, dan weet je toch dat dit catastrofaal gaat aflopen’, zei Marneffe over de ambitie van Bastiaens.

Marneffe vraagt zich af hoe het mogelijk is dat  KPMG, advocatenkantoren, banken, boekhoudkantoren, adviseurs alle slag, elk met hun  eigen gedragscodes, niet aan de alarmbel trokken
‘Alle raadgevers deden rustig mee.’


 

Willaert in aanval tegen KPMG

De verdediging van Nico Willaert heeft de aanval op KPMG ingezet. KPMG wordt beticht dat het financieel afhankelijk was van L&H. Op een bepaald moment factureerde KPMG België drie keer zoveel aan L&H als aan zijn tweede belangrijkste klant: InBev.

Frank Vandewalle, advocaat van Willaert, zegt dat het feit dat KPMG zich op 6 april 2001 burgerlijke partij stelde getuigt van lef. ‘Als een medebeklaagde zich keert tegen een andere? Is die dan heiliger dan de paus. Of is het een manoeuver om zichzelf uit de wind te zetten? Een sprong, niet in het ijskoude water maar ergens op een vlotje dat daar nog dreef om alsnog aan wal te geraken.’

Willaert wordt mee beticht van een ‘technische inbreuk’ met name dat de bezoldiging van KPMG niet op voorhand is voorgelegd aan de goedkeuring van de aandeelhoudersvergadering.

In ’96 ontving KPMG anderhalf miljoen franken voor zijn auditopdracht. In '98 meer dan 62 miljoen. In 1999 nog eens 117 miljoen en in 2000 173 miljoen Belgische franken.

KPMG had zelf moeten toezien dat zijn vergoeding als commissaris door de aandeelhouders werd goedgekeurd, suggereert Vandewalle.

Waarom betaal je je revisor? Toch voor toezicht? 

Vandewalle ontkent ook dat zijn cliënt KPMG om de tuin zou geleid hebben. Willaert geeft wel toe dat hij aanwezig was in Korea toen drie zogenaamde Koreaanse investeerders een show opvoerden om controleur William Van Aerde (KPMG) in slaap te wiegen.

Vandewalle wijst er op dat KPMG destijds niet alleen dik verdiende aan L&H maar dat de controleur wist dat L&H een risicoklant was. Hij citeert in verband daarmee een mail van Van Aerde die een analyse maakte over L&H toen hij het mandaat overnam van KPMG-partner Paul Behets.

Keek KPMG bewust de verkeerde kant op? Volgens Vandewalle had KPMG zelf moeten verifiëren en zelf de emails van bijvoorbeeld Willaert moeten opvragen als ze de ware toedracht wou kennen. Iets wat in de wandelgangen vervolgens de opmerking uitlokte bij KPMG-advocaat Jozef Lievens dat dit te gek was. ‘Zie je een auditor als tegen Maurice Lippens (topman Fortis) zeggen van geef mij inzage in al uw emails?’

Ook over de zogenaamde managementbrieven die de top ondertekende om te attesteren dat alles regelmatig verliep, is Vandewalle kritische. ‘Je controleert of alles klopt, zo’n managementbrief is geen paraplu.’


 

‘Bastiaens moest zijn deel doen om omzet te creëren’

Nico Willaert was eind 1999 het gedoe met nevenbedrijven bij L&H beu. Via de lening van Katchadourian was men eind 1999 ternauwernood aan het terugschroeven van omzet ontsnapt. Toen Bastiaens in 2000 weer eens zijn budgetten niet haalde, zei ‘men’ dat hij nu maar zelf met geld over de brug moest komen. Vandaar het krediet Bastiaens van 25 miljoen dollar in juli 2000. Aldus Frank Vandewalle, advocaat van Nico Willaert.

Dit krediet is onderdeel van de ‘parvest-carrousel’ waarbij Bastiaens geld leende bij Artesia om 625.000 aandelen L&H te kunnen overkopen uit de L&H Holding. Die holding was voor 85 procent in handen van Pol Hauspie en Jo Lernout en voor 15 procent van een groep beleggers rond advocaat Louis Verbeke. Die holding bezat 8,9 procent van de aandelen L&H. Nico Willaert was geen aandeelhouder in die structuur en had geen aandelen L&H, stelt Vandewalle.

Het OM stelt dat er sprake is van misbruik van vennootschapsgoederen en witwassen, maar Willaert en zijn advocaat Vandewalle ontkennen dat.

Bij de transactie vallen verschillende elementen op. Het is Banque Artesia Nederland (BAN) die het krediet geeft aan Bastiaens om de aandelen over te kopen want Bastiaens, ex-ceo van L&H, was een Amerikaanse ingezetene en er bestond een belastingverdrag tussen America en Nederland.

Bij de verkoop van de aandelen aan Bastiaens is de handtekening van minstens 2 bestuurders nodig. Dat merkt ook BAN op, maar alleen Jo Lernout tekent en dit passeert. Er was immers druk van artesia België, heet het, van willaert, en van een West-Vlaming die bij de bank CAIL werkte in Luxemburg. ‘Tiens, die wisten blijkbaar dat er er geld zou vrijkomen’, merkt Vandewalle en passant op.

Op 25 juli 2000 gaat Tony Snauwaert een krediet aan bij Cail van 24 miljoen dollar. Al op 25 juli wordt de waarborg gegeven terwijl dat die nog niet bestond. Het geld voor de belegging in stukken parvest werd pas op 27 juli vrijgegeven door Artesia.

Men kon dus niet over het geld beschikken, stelt Vandewalle. Dit belet niet dat de BBI ondertussen beslag heeft laten leggen op de woning van Willaert in Brasschaat.

Volgens Vandewalle is er voorts geen misdrijf omdat ook Louis Verbeke, die ‘uiterlijk in oktober 2000’ vernam dat de L&H Holding een deel van zijn aandelen L&H verkocht had, stelt dat dit geen probleem is, zegt Vandewalle.

‘Maar de opbrengst is niet teruggevloeid, dat is een probleem. De verkoop wordt geboekt in rekening courant en de aandeelhoudersvergadering van 2002 van de L&H Holding bevestigde de verkoop, stelt de verdediging.

De curator van de L&H Holding heeft op 1 maart 2004 klacht neergelegd tegen misbruik van vennootschapsgoederen en misbruik van vertrouwen. Volgens Vandewalle waren de minderheidsaandeelhouders tevreden die Louis Verbeke citeert: ‘We kregen 40 dollar per aandeel en ze stonden maar 33, het punt is, waar bleef de opbrengst?


 

‘Ex-schoonzoon Roger De Clerck zat achter lening Katchadourian’

De 36 miljoen dollar die de Libanees Harout Katchadourian leende aan de nevenholding Velstra in het dossier L&H zijn afkomstig van Carl Bouckaert, destijds gehuwd met de oudste dochter van Roger De Clerck, Mieke De Clerck.Dat zei de advocaat van Nico Willaert, Frank Vandewalle. Carl Bouckaert was tot voor kort topman van Beaulieu of America maar moest een stap opzij zetten.

De advocaat van Nico Willaert heeft deze ochtend in detail de akte van beschuldiging overlopen. Willaert pleit schuldig ‘zonder schuldverschuiving’ in verband met de valsheid in de jaarrekening, emissiebedrog, koersmanipulatie en technische inbreuken op de boekhoudwetgeving. Bij sommige van de schulderkenningen zijn er wel betwistingen in verband met burgerlijke partijstellingen.

Wat wordt wel betwist: de inbreuken op de bezoldiging van de commissaris en het misbruik van vennootschapsgoederen, het witwassen en het verhinderen van de verificaties van commissaris KPMG. Dit wordt wel niet betwist voor de periode ‘Korea’. Ook de oplichting Katchadourian wordt betwist.

Advocaat Frank Vandewalle was scherp voor KPMG, voor Banque Artesia Nederland, voor de curator van de L&H holding (De Rouck), en voor Katchadourian waarachter het geld van Carl Bouckaert steekt van Beaulieu of America, stelt Vandewalle. Hij vond die informatie op een website in de VS die in kaart bracht dat Bouckaert grond die hij in de VS had voor 35 miljoen dollar had beleend met het oog op de lening aan Velstra via Katchadourian.

De advocaat van Carl Bouckaert, Walter Van Steenbrugge, is het niet eens met deze voorstelling van zaken en meldt dat zijn cliënt jaren geleden geld geleend heeft van Katchadourian, via vier Europese banken, om kapitaalsverhogingen door te voeren bij Beaulieu of America. Deze leningen waren volgens meester Van Steenbrugge volledig vreemd aan activiteiten of financiële verrichtingen binnen L&H of de nevenholding Velstra. Hij heeft het dan ook over 'desinformatie' door raadsman Willaert.


 

Ook Nico Willaert pleit schuldig

Net zoals Pol Hauspie geeft Nico Willaert schuld toe maar worden enkele tenlasteleggingen weerlegd.

‘Een strafrechterlijke verdediging is geen kwestie van strategie of reden van knieval, niet gebonden aan systematische ontkenning alsof de realiteit van het onderzoeken van een strafdossier niet erkent’, begon Frank Marneffe advocaat van Nico Willaert.

Ik ben hardop verbaasd dat men verbaasd is over de pleidooien van Hauspie. Men heeft 21 beklaagden, 350.000 pagina’s tellend strafdossiers, duizenden burgerlijke partijen, rekwisitoor van 650 pagina’s. Men kan niet buiten het strafdossier zegt Gheysens, hij heeft gelijk. Mijn patron leerde me dat de advocaat van de verdediging de eerste rechter is in het dossier. Hij bekijkt het dossier onbevangen.
Men tracht het zich eigen te maken, men kijkt met de nodige intellectuele eerlijkheid naar het dossier, men toetst het geheel aan de wetgeving en de rechtspraak, in overleg met de cliënt. Los van de media, los van de omvang van het dossier, los van de verwachtingen. Op basis van dit alles een stelling innemen.
Ja er is fraude geweest, ja er zijn inbreuken gepleegd. Wij hebben niet gewacht op de stelling van Hauspie om dit standpunt in te nemen. Er is geen sprake van misplaatste solidariteit. Het is wel zo dat er geen enkele sprake kan zijn van een soort globaal project om de wereld eens gaan op te lichten. Het is een ramp geworden. Was het de bedoeling de zakken te vullen? Evident niet. Het OM poneert dit ook niet.
Maar dat stellen dat er geen inbreuken zijn gepleegd, dat er geen strafrechterlijke zaken zijn, is iets heel iets anders. Het werd een dolle koers om tijd te winnen, men heeft tijd willen kopen. Met betrekking tot de finaliteit was er geen bedrieglijk opzet. De inbreuken waren een noodzakelijk kwaad en dat ze van tijdelijke aard waren.
U heeft hier niet met een bende oplichters te maken. Hebben ze zich schuldig gemaakt aan strafrechterlijke inbreuken? Ja.
Dit stellen, is dat een strategie, een knieval voor het hof of is dit een lezing van het dossier? Het vereist moed om dit vandaag onverbloemd voor uw hof te erkennen. Mijnheer Willaert maakt deze moed tot de zijne.
Men had kunnen dromen van een eensgezinde houding waarbij iedereen een soort collectieve aansprakelijkheid aanvaardt. Dat is uiteraard zeer naïef. Ik voorspel u dat uw hof de komende weken zal geconfronteerd worden met talloze ontkenningen. ‘Niemand wist het, niemand heeft eraan meegewerkt, men is om de tuin geleid’, dat gaat u horen. Met één doel: aan zijn eigen aansprakelijkheid ontsnappen, met de nodige schuldverschuiving, blind voor de realiteit, blind voor het dossier, in een soort negationisme dat noch kant nog wal raakt.
Uiteraard hebben we aan  niemand lessen te geven, maar wat hoopt men hiermee te bereiken?
Het is niet de juiste koers.
Nico Willaert neemt zijn verantwoordelijkheden. We willen aan het hof de feiten zeggen zoals ze zijn. Wanneer u zich terugtrekt na ons pleidooien, u de indruk zou hebben dat dit correct is. Dan hebben we goed gepleit. We willen uiteenzetten hoe het zo ver is kunnen komen, met de exacte rol van Willaert, en zonder schuldverschuiving.


 

Verdediging vraagt 5 jaar voorwaardelijk voor Hauspie

Advocaat Frank Van Leemput vraagt 5 jaar voorwaardelijk voor Pol Hauspie en geen effectieve gevangenisstraf in tegenstelling tot het openbaar ministerie.

'Ik vraag geen vrijispraak. Ik pleit hier niet van ik wou dat er niets gebeurd is, dat doen we niet, de dingen zijn wat ze zijn. Ik heb wel een merkwaardig verzoek, dat ook een signaal naar buiten is. Wetende wie Pol is, wat hem achtervolgt en nog boven het hoofd hangt (in Ieper), geef hem 5 jaar maar helemaal met uitstel en dit op basis van de onherstelbaarheid van de schade die er voor hem is en op basis van zijn blanco strafregister. Ik hoop dat u vindt dat deze mensen niet in de gevangenis thuishoren als u het dossier heeft onderzocht. Dat 5 jaar maximaal voorwaardelijk een voldoende signaal is. Maar ik hoop ook dat dit hof het enige rechtscollege blijft die de strafmaat bepaalt omdat u kennis heeft van de totaliteit.'

Volgens Van Leemput is Hauspie burgerlijk morsdood en kan hij niet hopen op een nieuwe kans. Zijn naam was verbonden met het bedrijf en is verbrand. Hij illustreerde dit met een foto in Humo afgelopen maand waar Lernout en Hauspie rond een tafel zitten met Osama Bin Laden, Adolf Hitler en Marc Dutroux. 'Hij en ook Lernout zijn vogelvrij.' Van Leemput wees er ook op dat er geen persoonlijke verrijking is geweest. Hij illustreerde hoe Fernand Cloet één miljard frank kreeg van Hauspie en Lernout puur op basis van een mondelinge belofte. 'Ik ken er velen die minstens tijd zouden geprobeerd hebben tijd te winnen toen ze met een mondelinge belofte geconfronteerd werden.'

Merkwaardig was ten slotte dat Hauspie vroeg om niet minder van 5 jaar voorwaardelijk te geven omdat indien hij minder zou krijgen, de strafrechter in Ieper, waar nog een zaak tegen Hauspie loopt (en niet tegen Lernout) hij toch een effectieve straf nog zou kunnen oplopen. Van Leemput zei geen vertrouwen te hebben in Ieper.


 

Open breuk tussen Jo Lernout en Pol Hauspie

Wat al een tijdje in de lucht hing, is vandaag voluit naar buiten gekomen. In het proces Lernout & Hauspie is het tot een open breuk gekomen tussen de twee stichters: Jo Lernout en Pol Hauspie.

Hauspie praat in zijn pleidooi zowat iedereen aan de galg, aangezien hij wat betreft het vervalsen van de jaarrekening volledig schuld bekent. Hij hoopt daarmee strafvermindering te bekomen.

Hij maakte een knieval voor het openbaar ministerie, zong de lofzang van de onderzoekers, sprak zijn diepe spijt uit en haalde expliciet de verdediging van Jo Lernout onderuit.

De advocaat van Lernout, Gheysens, benadrukt dat dit maar al te doorzichtig is en dat hij nadrukkelijker zal wijzen op de verschillende rol die Lernout had ten opzichte van Hauspie.

Ook Nico Willaert, die samen met Hauspie de financiële constructies behartigde, vond het pleidooi van de advocaat van Hauspie, Frank Van Leemput, bijzonder sterk. Gaston Bastiaens, ex-ceo van L&H, wou niet reageren.

Met de knieval van Hauspie heeft het proces een fundamentele wending genomen. Een grotere wending dan waar het OM wellicht durfde op hopen.


 

Hauspie legt zich neer bij arrest Hof

Pol Hauspie voert geen strafrechterlijk verweer tegen de beschuldigingen van valsheid van jaarrekeningen, valsheid van licentiecontracten, emissiebedrog, koersmanipulatie en technische inbreuken op de jaarrekeningen. Hij voert wel een grondige betwisting tegen de beschuldigingen van misbruik van vennootschapsgoederen, witwassen en oplichting.

'Mijn cliënt verschijnt teneergeslangen en aangedaan, schuldig, beschaamd, geschonden en medeverantwoordelijk', zo zegt Frank Van Leemput, zijn advocaat.

'Hij (Hauspie, nvdr.) buigt het hoofd. Hij uit een nooit verminderde spijt over wat er ooit gebeurd is en biedt zijn excuses aan, onder meer aan de vroegere CFO Carl Dammekens.' Dammekens was jarenlang een trouwe medewerker, die geen vragen kreeg en werd in de niet even hartelijke armen van KPMG geduwd. Hij werd op die manier wandelen gestuurd.

'Ook tegenover de leden van de raad van bestuur en  het auditcomité excuseert hij zich. Door de kern van de bestuurders zijn zij in slaap gewiegd.' De advocaat zegt ook dat Hauspie zijn 'eindeloze spijt en oprechte excuses' uitdrukt 'aan wie altijd geduld gevraagd werd, wachtend op de mirakels die zich niet verwezenlijkt hebben.'


 



Beursblogs