Op zoek naar een goede plot tijdens de zomermaanden, een boek over een nog steeds actueel thema (klonen) met een walgelijk randje? Dan moet u zeker eens De Engelenmaker van Stefan Brijs erbij nemen. Een roman waarin Victor Hoppe, een arts / onderzoeker met een geniaal brein maar met het syndroom van Asperger (vorm van autisme), de plak zwaait.
- del.icio.us
- MySpace
- Netlog
Ik wil beginnen met te zeggen dat het me spijt.
We zijn al begonnen met een derde boek en ik moet nog bloggen over Stefan Brijs...
Ik had beloofd dat ik binnen een week het boek zou uitlezen.Wel dat is bijna gelukt maar ik heb dan weer lang gewacht om te bloggen. Ik beloof dat ik over het volgende boek veel meer zal schrijven.
Maar nu eerst de Engelenmaker!
Na een eerste deel, een tweede en ook een derde. 3 boeken voor de prijs van 1 dus. Ik ben er nog niet uit hetwelk ik het beste vind. Het eerste deel over het kleine Belgische dorpje, het tweede over het leven van Doktor Hoppe en in het derde de terugkeer van het dorp.
Hoewel ik steeds toch een beetje sympathie voor de man probeerde te krijgen had ik toch meestal de neiging om hem vast te pakken en goed door elkaar te schudden. Hoemeer het boek vorderde hoe meer ik een afkeer kreeg van alles waar Hoppe mee bezig is. Vooral het einde waar ik haast met afschuw met het boek ik mijn handen zat. De wereld van het klonen in de handen van een zonderling.
Ik heb al duidelijk gemaakt dat ik het boek enorm graag gelezen heb hoewel het einde wel minder vlot ging dan het begin. Ik ben zeker van plan nog andere boeken van Stefan Brijs te lezen. Op vakantie neemt men toch ongeveer een meter boeken mee, dus tijd genoeg. Ik heb ook al mijn stem uit gebracht voor de Goudenuil. Het was voor mij een nek aan nek strijd tussen Zwerm en De Engelenmaker. En nu op naar het volgend boek!
Met mijn excuses aan Stefan Brijs, want dit boek verdient wel beter dan een weblogster die niet weblogt...
De Boekenleek.
Ik ben gisteren begonnen aan het laatste deel van De Engelenmaker.
Dus begon ik met volle moed aan de laatste 130 pagina's.
Het begin van het derde deel begon onmiddellijk met het feit dat Rex Cremer dokter Hoppe tegenkwam op een beurs in Frankfurt en hij de 3 gekloonde kinderen zou mogen zien.
Dat is alvast een goed begin. De drang was er om verder te lezen, maar na enkele pagina's was er wat gehuil. Dus vader het boek aan de kant leggen en Aaron een verse pamper aandoen. Dan heb ik Aaron aan de moeder gegeven en hem "ten borste" gelegd (dat is een deel dat ik zelf niet aankan).
Tussen het boeren door heb ik wel doorgelezen. Ik moet zeggen dat dit op een vlot tempo gebeurde.
Het is een boek met een paar indrukwekkende wendingen waardoor je de drang blijft hebben om verder te lezen. Ik kon op een bepaald moment het boek niet meer aan de kant leggen en daardoor is mijn vrouw alleen moeten gaan slapen. Mijn drang was te groot om te weten hoe dit zou eindigen, alhoewel er al een paar punten duidelijk waren, maar niet allemaal. Dit geeft je juist die prikkels om verder te lezen.
Naar het einde naderend, kon ik niet meer. Ik moest en ik zou het boek de dag zelf nog uitlezen en dat heb ik dus gedaan. Nadat ik het boek had uitgelezen begon ik alles eens op een rijtje te plaatsen en alle puzzelstukjes in elkaar te passen.
Ik vond het al een goed boek maar nu ik het uitgelezen heb vind ik het nog een beter boek.
Wat een einde. Echt knap.
De 12 hoofdstukken in het laatste deel. Slaat dit op de twaalf apostelen?
Laat de volgende maar komen. Ik ben er klaar voor.
Nog 130 pagina's te gaan.
Ik zal binnenkort mijn mening geven ALS ik het boek heb uitgelezen.
Tot binnenkort.....
De Boekenleek
Een pluim voor de post ! De engelen zijn één dag te vroeg geland.
Het zal waarschijnlijk niemand verwonderen dat ik De Engelenmaker een schitterend boek vind !
Ik heb er enorm van genoten en er ook uit bijgeleerd.
De rode draad in het boek is de strijd tussen God en Victor Hoppe of met andere woorden : de symbolische strijd tussen goed en kwaad, volgens de bijbel toch. Maar waar trek je de lijn daar tussen ? Het boek stelt gewoon alles in vraag. Is God het goede ? Is Victor Hoppe het kwaad ?
Je ziet het goed. De drie engeltjes van kinderen in chocolade. De Bibliomaan (in een ander leven ook wel chocolatier) heeft weer toegeslagen. Mekka heeft snel een foto gemaakt, voor ze gulzig onthoofd werden door de Studio Brussel-redactie. Op deze manier kondigt De Bibliomaan aan dat hij bijna klaar is met lezen en dat we zijn eindconclusie mogen verwachten. Stefan Brijs zei gisteren in Mekka ook dat hij benieuwd is naar de reactie van Michele, De Moeder. Want er gebeuren in het boek nogal vreselijke dingen met kinderen. Dus Michele, we wachten op jouw verdict! Ondertussen knabbelen wij voort aan Gabriël, Michaëk en Rafaël (mét bijpassende armbandjes). Vooral Libelia De Splenter laat weten dat het smaakt!
Groeten en een fijn engelenmaker-einde gewenst! We zijn benieuwd naar jullie eindconclusies.
(o ja, klik op de foto om te vergroten)
Caput III, Nervi 7,8,9,10,11 & 12
Het boek is uit.
De komst van Rebekka Fischer zet een mechanisme in werking dat niet meer te stoppen is. De ontknoping dendert voort, niet alleen tot aan het einde van het boek maar ook nog lang erna.
Rex Cremer doet zijn naam intussen ook nog alle eer aan (zie vorige blog).
Ik denk dat Ulri iets op het spoor is met het idee 'Frankenstein'. Volgens mij kan de naam 'Victor Hoppe' best naar 'Victor Frankenstein' verwijzen. Waarom?
In het originele boek van Mary Shelley, is Victor Frankenstein niet het monster. Victor Frankenstein is een jonge, ambitieuze student die gepassioneerd is door het leven en die de die wetenschap wil vooruit helpen door een wezen te creeëren uit lichaamsdelen van lijken. Dat wezen wordt gemaakt, maar krijgt nooit een naam. Het wezen voelt zich eenzaam en verlaten in de wereld, en eist dat de jonge Victor nog een vrouwelijk wezen wil maken om hem te vergezellen. Maar Victor weigert dat. Het wezen wordt erg kwaad en neemt wraak op Victor. Het wezen achtervolgt Victor tot op de Noordpool, waar Victor uiteindelijk sterft.
Net zoals de jonge Victor Frankenstein is Victor Hoppe een wetenschapper die de pedalen verliest in zijn enthousiasme om het geheim van het leven te ontdekken. En net zoals 'De Engelenmaker' gaat ook 'Frankenstein' over de vraag naar het goed of kwaad van wetenschappelijke vooruitgang.
Caput III, Nervi 1,2,3,4,5 & 6
Caput III gaat verder waar Caput I stopte.
Eindelijk krijg ik hier de antwoorden op de vele vragen die ik over de draagmoeder van de drieling had. Wat Victor Hoppe betreft, die neigt meer en meer naar krankzinnigheid.
Blogs De Standaard
Zoeken op deze blog
Laatste berichten
Categorieën
Literaire blogs
Bloggende politici
Bloggende journalisten
Vlaamse blogs
Stadsblogs
Fotoblogs
Buitenlandse blogs
Blogosfeer
