De Standaard Online

Hallo hallo,

oké, ik moet jullie teleurstellen. Het boek is nog niet uit. Maar ik lees wél nog steeds verder. Het gaat nu al veel beter en ik ben zeker dat ik het boek ga uitkrijgen. Al weet ik nog niet wanneer.

In het begin had ik het wel lastig, blijkbaar moest ik nog wat wennen aan de schrijfstijl en aan het trage tempo. Maar eens je aan pagina 93 begint gaat het opeens een stuk vlotter. Dit wil nu niet zeggen dat ik constant in het boek aan het lezen ben, maar ik zie het lezen eindelijk niet meer als een opdracht. Nee, dat zeg ik verkeerd. Ik zag het nooit als een opdracht, en toch om één of andere reden kon ik maar niet verder lezen. Ik heb ook niet echt een haat ontwikkeld voor Gram. Hij is gewoon lekker down to earth. En juist omdat ik het tegenovergestelde ben van hem, lees ik het zo graag. Het is toch veel interessanter om te lezen over mensen die totaal van jou verschillen?

Graag wou ik het ook nog eventjes hebben over een klein miniscuul zinnetje op pagina 73. Daar staat : "Nu ja, als je mocht kiezen tussen liefde of onsterfelijkheid, de keuze was snel gemaakt, denk ik."

Inderdaad. LIEFDE! Dat was mijn eerste reactie, tot ik er begon over na te denken.. Onsterfelijkheid, hoe zalig zou dat wel niet zijn. ALLES eens proberen, eeuwig bestaan, eeuwige roem ..Of zoals Gram denkt :

" De kwaliteit onsterfelijkheid appelleert oneindig veel sterker aan de menselijke ijdelheid dan het vermogen om te beminnen of de behoefte om bemind te worden, dat spreekt voor zich."

De combinatie van de twee zou natuurlijk de max zijn. Eeuwig leven, en dus heel veel liefde geven..En krijgen natuurlijk!

Ik kijk al erg uit naar het volgende boek. Ideetjes heb ik niet, voorkeuren wel. :-)

xx, Floriaa.

Floria Lomme om 21:07 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack

9 januari 2007

nagenot

Tjonge jonge,

het boek " de achterblijver " is uit. Hip hip hoera met dank aan Yves Petry. Hij is er in geslaagd opdat ik - als veellezer, maar ook als niet-uitlezer - het boek van begin tot einde toch wel kon boeien. Uitermate zelfs.

Hier en daar struikelde ik wel over enkele - te verwaarlozen - moeilijke en onduidelijke stukken, maar voor het overige heb ik werkelijk genoten van het boek. En jawel, ik kan zelfs wat sympathie opbrengen voor het hoofdpersonage GRAM GOETLEVEN. Een vriend zal hij niet worden, maar ik kan me zijn manier van denken en handelen wel volgen. In zijn eigen gevoelswereld geeft hij op gepaste manier uiting van hoe hij zich dient te gedragen t.o.v. de anderen en zijn omgeving. En ja, ik volg Geert - die het fantastisch kan verwoorden - hij mag zich gerust in mijn hersencellen komen nestelen - helemaal.
Ik heb het gevoel dat het boek grotendeels gewijd is aan de liefde (en het gebrek eraan). Gram Goetleven heeft zijn manier om hier mee om te gaan. Verder zie je dat (overdreven) toewijding aan je werk niet bevorderlijk is voor het gevoelsleven van jezelf en van anderen. Communiceren is moeilijk. Samenleven een struikelblok.

Het was mijn eerste kennismaking met een boek van Yves Petry. Het heeft me gesmaakt. Vermits ik kort bij de bron zit - boekenpaleis - zal ik met enige vertraging eens verder proeven uit man's archief.
Eerst nog het boek van Mark Haddon "het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht" lezen in het kader van een Europees Readcomproject (leesgroep met Annemie Leysen). En met veel "goesting" uitkijken naar het volgende boek.

2 suggesties :

Thomas Blondeau "EX" ?

Joey Goebbel " Het kan altijd erger " ?

met bijzondere dank

Verve7

danny theuwis om 12:57 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

6 januari 2007

' Uitgelezen ',

In het rustgevend kader van ' le vieux Lille ', gedurende die verloren eerste dagen van een nieuw jaar, volledig in de roes gekomen van ' de achterblijver ', en het boek meteen ook maar volledig uitgelezen.

Hieronder een korte 1-ste impressie adhv 3 citaten uit het boek :

../..

Geert Lomme om 13:31 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

4 januari 2007

ik haat hem gram

Gisteren op een treinrit Antwerpen -Roeselare heen en terug verder gelzen in mijn boek en ondertussen meer en meer verzonken geraakt in mijn gedachten. Ik heb zelfs mijn alarm van de gsm gezet telkens ik moets overstappen uit schrik om een wissel te missen.

Ondertussen ben ik bij het lezen zelf gaan denken aan mijn vlucht richting de states (16 uur). En ik kwam tot de conclusie dat ik onze GraM HAAT. Hij is nu echt het type persoon dat ik noch op de werkvloer, noch in mijn vriendenkring, noch in mijn familie wil tegenkomen. Zijn detaillistisch, zakelijke, onmenselijke kijk op het leven roept bij mij haat op. Maar het doet me ook nadenken over mezelf, en hierbij kwam ik tot de conclusie dat ik en Gram geen enkele gemeenschappelijk kenmerk hebben. Wetende dat ik een emotiegestuurd leven nastreef waar het om het geheel gaat en waarbij details maar van ondergeschikt belang zijn herken ik mzelf titaal niet in het personage. Maar hij roept wel emoties bij me op, dus op dit punt is de schrijver zeker in zijn opzet geslaagd. Het personage laat me niet koud.

Ik maak me één kleine bedenking, hoe komt een wiskundige aan dit soort taalgebruik, dit gaat compleet in tegen het beeld dat ik heb van wiskundige. Of ben ik nu bevooroordeeld ?

loreke Vienne om 11:16 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

3 januari 2007

Afscheid, voor even!

Hersenen zijn in deze tijden van 'ellende' niet meer dan een zompige massa die blootgesteld wordt aan de wijsheden van de wetenschap. En dan heb ik het niet over een overdaad aan geestesverrijkende (of waren het geestesverarmende?) dranken, maar wel degelijk over de examens die het begin van 2007 'kleur' geven. Allemaal om mij in te 'dekken' voor een nakende periode van rust op deze blog. Tot in het begin van februari kom ik hier af en toe wel eens piepen, maar daar zal het dan ook bij blijven. Toch wil ik nog enkele zaken over 'De Achterblijver' kwijt.

Coudie om 21:29 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

20 december 2006

BIBLIOTHEEK TWEEBRONNEN - MUSIC FOR LIFE

www.leuven.be/bibliotheek

Hey,

meelezers uit Leesclub land

Vergeet je shoppinglists, Kerstcadeaus en je laatste schoonmaakbeloftes net voor het eindejaar.

MUSIC FOR LIFE maakt iets los in ieder van ons, dus het lijkt me aangewezen om dit toch niet onvermeld te laten.
Op zaterdag 23 december (na de examens voor onze scholieren) doen we een mooie duit in de zak van het Rode Kruis.

Op zaterdag gaat er een eenmalige, grootse voorleesactie van start om 10uur. Tot 17uur lezen schrijvers, lokale helden, politici, muzikanten, acteurs, ... voor ten voordele van het goede doel.
Alles is gratis ! Maar je kunt uiteraard die dag een vrijwillige bijdrage leveren in de bibliotheek. En ... als je een gigantische boete hebt staan, betaal die dan op zaterdag. De inkomsten gaan integraal naar de actie MUSIC FOR LIFE.

Wie doet mee ?

HEIDI LENAERTS "de 2de slimste vrouw van de wereld ?" of de mooiste vrouw van de wereld ?

YVES PETRY "ons allen welbekend als de geestelijke vader van GRAM EN ZAK GOETLEVEN." Yves zal op zijn manier het boek helemaal doen opleven.

ZOHRA - exotisch voorleesgeweld met oog voor de jongsten onder ons. Breng die Kinderbende maar mee !

PIETER EMBRECHTS en ADRIAAN VAN DEN HOOF - 2 Kakkewieten

SASKIA DE COSTER - "mooiste dame van de wereld" (naast Heidi Lenaerts) en bijzonder talentvol schrijfster.

en ...
ELVIS PEETERS - WIM HELSEN - JAN HAUTEKIET - DIDI DE PARIS - DIRK BRACKE - MARTINE TANGHE - MILOW - NONA MEZ - CHACDA - STIJN VRANKEN - BRUNO TOBBACK - MARCEL VANTHILT - STIJN VAN DE VOORDE - EVA DE ROOVERE - JAN SIMOEN - BURGEMEESTER LOUIS TOBBACK ...

Deze week - uitgezonderd enkele pagina's gisteren op de trein richting Parijs - heb ik "de Achterblijver" gemist.

meer info

www.stubru.be/musicforlife

ga voor engagement !

danny theuwis om 11:45 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack

14 december 2006

eindelijke

Hé, he,

Na veel vijven zen zessen (lees protesterede computers en andere orkanen op het werk) toch aan mijn eerste berichtje toe geraakt. Maar ik beloof het plechtig, ik zal het de komende tijd meer dan goed maken. Heb namelijk de kersvakantie in het vooruitzicht en das als leerkracht natuurlijk genieten, genieten en genieten.

Maar nu wat meer over het boek. Mijn eerste reactie was "amaai, wat een zware kost, zo veel moeilijke woorden in één zin." En als TEW-er en leerkracht handelsvakken vind ik mijn eigen woordenschat nie bepaald beperkt. Ik heb tijdens het afnemen van mijn examens verschillende keren het boek gepakt om stukken te proberen lezen. Maar tussen de "mevrouw wat bedoel je hier mee? Mevrouw is da goe, mevrouw kom eens hier k heb een vraagje" door lezen geen is goede keuze. Ontertussen gaat die Gram mij meer en meer facineren? Zijn kijk op zijn afkomst (vader), zijn kijk op zijn job vind ik echt bizar. En zijn kijk op vrouwen al helemaal. Zal wel zijn "homokantje" zijn. Ik stel me alleen de vraag of uit een exacte wetenschapper wel zo'n gehocus pocus met taal kan komen.

En naar de auteur toe vraag ik mij af wie zijn "doelgroep" is bij het schrijven van zo"n boek. Heb jij behalve de 18+ er nog een veel specifieker publiek voor ogen? scholingsgraad? afkomst? geslacht? Hoe ziet jou "lezer" er uit in jou gedachten? Ik zie alleszinds mijn leerlingen (16-20 jarigen, TSO,BSO) dit boek niet doorworstelen. Wetende dat woorden als "failliet" en "clausule" voor hen al moeilijke woorden zijn. En da kleur van de sokken natuurlijk, da wil ik ook weten.

Groetjes
Zotte doos.

Wat ik

loreke Vienne om 17:01 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack

13 december 2006

Baby I'm Yours (Arctic Monkeys)

De toekomst zal ons uitkleden.
Er zal niets te verbergen en niets te
bewijzen vallen. De toekomst zelf is naakt.
Baby is haar naam.

Het is de veelbelovende tekst op de achterflap van "De achterblijver". De aandachtige lezer zal hetzelfde citaat ook in zijn vlucht doorheen het boek tegen zijn gekomen (pagina 216). Terwijl Gert vol verlangen zit te wachten op een antwoord op al zijn prangende vragen, wil ik Baby eens onder 'bloghanden' nemen.

Coudie om 23:35 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

8 december 2006

Om het met een Petry te zeggen

Niet altijd alles loopt van een leien dakje... een gegeven dat de laatste tijd me wel vaker overkomt. Na een kliedernatte plensbui hield ik enkel nog een 'verzopen' gevoel over. Op zich niet erg, er bestaat zoiets als verse kleren, handdoeken, heerlijk warme douche, en een behaaglijk haardvuur. Alleen als de tv er dan ook nog enkele minuten later in slaagt om een eigen leven te gaan leiden (of hoe noem je anders een kleine salto van dit brokje technologie). Levenloos en verweesd, bleef ik achter, het ding marcheert blijkbaar niet meer.

De oplossing? Het ding laten herstellen natuurlijk, en ondertussen jullie, mijn lieve lezers, nog even 'warm' houden met mijn vertelsels. Maar dan wil ik ook rekening houden met mijn 'meelezers', dus ik ga vandaag eens lekker niks aan jullie wijsneus hangen. Of toch? Om mijn 'taak' als fervent blogkonijn alle eer aan te doen, wissel ik ook buiten deze blog even van gedachten over 'De achterblijver'.

Coudie om 22:32 | Link | 19 Reacties | 0 TrackBack

5 december 2006

boekgenot in meervoud

Blijkbaar hink ik een beetje achterop, want iedereen geeft er mijns inziens nogal een lap op. Misschien is lezen op de schoolbanken ergens achterin de aula nog te verantwoorden, maar hier op mijn bureau - en dat als bibliothecaris - echt niet. 't Is misschien raar, maar het beeld dat de jongeren doorgaans nog hebben van ons vak blijkt ongelooflijk achterhaald.

Ik geef een anekdotisch gesprek aan als voorbeeld

setting : voetbalkantine Diegem Sport

" En trainer, hoe zit het in de bibliotheek ?"

Goed, Maxime (fictieve naam). Veel werk !

"Allez trainer, je moet daar toch niks doen. Enkel boeken lezen en ze in de rekken plaatsen."

Neen, Maxime. Mijn job is veel boeiender dan dat.

Begin maar rond het veld te lopen. Dan loop je die onzin misschien uit je benen.

"Sorry trainer !"

Deze babbel in de voetbalkantine heeft wellicht niet veel nieuwswaarde, maar illustreert bij vele jongeren hoe het werk achter de bibschermen wordt ervaren. Hoezeer we ook ons best doen, lezen en voetballen, het is geen mooi huwelijk.

Was het maar zo, dat ik " De achterblijver " aan de balie zou kunnen lezen. Dat ik de rijen mensen laat wachten, omdat ik even verdiept ben in een schitterend boek. Jawel, meneer Petry, ik moet het je geven, het verhaal raakt me en geeft een tintelend gevoel aan mijn voor het overige nutteloze kleine linkerteen. Sorry mevrouw, ik kan "de achterblijver" echt niet laten liggen. Nog 1 hoofdstuk en ik kom u zo dadelijk helpen. Laten we er nu echter geen leeftijd op kleven. Net als vader Goetleven zal ik mijn balie gedrag enigszins aanpassen indien de schoonheid van de bibgebruiker hierom vraagt.

Coudie,

nog niet teveel prijsgeven. Ga alvast aan de slag met je boekentips.

Floria,

misschien kan je je vader naar de examens sturen, zodat je het boek in alle rust kan uitlezen. Jij aan de slag met de volwassenliteratuur. Laat je vader zich verdiepen in de jongerenleerstof. Draai de rollen gewoon om.

Veel succes !

verve7

danny theuwis om 17:37 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

4 december 2006

Gezocht: mensen met (lees)ervaring

Een week liet ik jullie verweesd achter, een week zonder 'De achterblijver' door jullie maag te spiesen. Maar er komt verbetering aan, mijn schrijfkriebels verlangen vurig naar expressie. Zwevend tussen enquêtes, ziektekiemen, leestests en kindvriendelijkheid in 't zwart, heb ik ook nog wat tijd gevonden om mijn auto en bijhordende GPS bij de plaats van bestemming te parkeren. De volle 286 pagina's liggen achter me, sijpelen door, en blijven even hangen.

Maar daarover wil ik het vanavond niet hebben. Nee, oh nee, ik kies wel een ander stukje charcuterie tussen de boterham. 'De achterblijver' is nog maar één dag uit, of er stak vanmorgen al een briefje in de bus. Geen reclame, noch boete, en ook helemaal geen factuur. Wel één boekenbon met een waarde van €25, te besteden in één of ander gekende boekenketen.

U raadt het al, ik heb nood aan een hulplijn. Mijn boekenwormgehalte is niet van dien aard dat ik meteen een duidelijk zicht heb op het aanbod binnen literatuurlandschap. Hebt u een tip voor mij? Welk boek moet ik dringend aanschaffen? Is er een 'bijzondere' leeservaring die u wilt delen met mij en de andere 'leesclubbers'? Deponeer hier dan gerust auteur en titel van zo'n meesterwerk, eventueel voorzien van een 'waarom'.

Om het goede voorbeeld te geven, mijn eigen tip.
Mark Haddon - Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht

Als ik me niet vergis, bestaat er zowel een exemplaar voor volwassen, als voor de jeugd. De sterkte van het boek moet je vooral zoeken in de realistische weergave van autisme. De auteur verplaatst zich op wonderbaarlijke wijze in de gedachtegang van een autistische puber. Hetgeen overgoten wordt met een sausje van wiskunde en fysica. Klinkt misschien niet meteen als de sappigste bedlectuur, maar ik was er toch van onder de indruk.

Tot blogs!
Coudie Boekenworm_coudie_4

Coudie om 23:44 | Link | 20 Reacties | 0 TrackBack

3 december 2006

ademnood

Hallo iedereen,

hier ben ik weer. De jongste van allemaal. Ik schrik elke keer weer als ik naar de anderen hun berichten kijk. Sommigen hebben 't boek zelfs al uit!Ik krijg in 1 week maar net 1 hoofstuk uit. Inderdaad, beste lezertjes, ik zit nog maar aan hoofstuk 3 ! Geen probleem. Mijn voorlopige mening van het boek luidt als volgt : Het verhaal is geweldig. Ik heb mij een breuk gelachen met de conversatie in de taxi. Al vind ik wel dat er heel erg lange zinnen in staan. Dat klinkt nu misschien wel belachelijk, maar ik heb meestal de gewoonte om mijn zinnen in één adem door te lezen ( weliswaar in stilte in mijn hoofd), en telkens weer heb ik na elke zin een soort"ademnood" . Misschien moet ik gewoon wat trager lezen ,of tussendoor eens naar adem happen.

Soms heb ik ook wel het gevoel dat het boek niet echt vooruit gaat . Ik ben een tiener weet je wel, een beetje actie in het leven, dat heb ik nodig. Bijvoorbeeld gaat het in hoodstuk 2 , 2 à 3 pagina's lang alleen maar over een file. Dan heb ik zoiets van ' doe ne keer voort jongen'.

Misschien had de auteur gelijk over het 18+label op zijn boek. Ik begin het wel moeilijk te krijgen. Eens ik het boek vast heb en begin te lezen gaat alles vlotjes. Maar het zijn soms die lange zinnen en moeilijke zinsconstructies die mij tegenhouden om lang na elkaar "de achterblijver" te lezen en soms zelfs om er in verder te lezen en telkens opnieuw te beginnen lezen.

Maar ik hou vol, want ik wil wél weten of baby de mensheid nu echt gaat veroveren en hoe dan wel...

x! Floria

ps: Het zal de komende weken wel stilletjes zijn rond mijn blogs want ik heb namelijk examens, van donderdag 7/12 tot 18/12. (foto: ijverige studente Floria aan het werk)

Floria Lomme om 21:01 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack

2 december 2006

2-de halte : ' de toeschouwer ',

GPS-coördinaten: Floria blz. 52 / Geert blz. 81..

ik geef het toe.. ik ben zelf ook een beetje 'een achterblijver' geweest de voorbije 2 weken.. ik moest nl. zelf ook ergens een lezing geven, en was zelf ook te gast op een zgn. ' company convention '.. een grappige samenloop van toevalligheden.. al houdt elke vergelijking met onze vriend Gram daar wel op.. gelukkig maar..

( by the way, het viel me daarbij op hoe accuraat Yves Petry dit soort van bijeenkomsten weet te beschrijven.. hij heeft z'n research duidelijk heel goed gedaan.. )

het gevolg van één en ander is wel dat ik ondertussen nogal wat leesachterstand heb opgelopen ten opzichte van m'n dierbare collega's leesclubbers.. ( trouwens behoorlijk onder de indruk van het intellectuele niveau van sommige bijdragen.. ) kijk er dan ook reeds naar uit straks te kunnen deelnemen aan discussies over Shakespeare, homo-erotiek, &c..

wat Gram betreft ben ik met de dag meer van oordeel dat we hier eerder te maken hebben met een toeschouwer langs de zijlijn, dan wel met iemand die midden in het leven staat.. ( Zak verwijt hem dit trouwens ook : " leef jij eigenlijk wel ? daar merk ik anders niets van " (blz. 66) ) ik vraag me af : hoe komt dit..? zou het iets te maken hebben met leeftijd..? vermoedelijk ben ik zelf ondertussen nl. ook reeds meer toeschouwer dan Floria.. of zit hier toch nog iets anders achter..? ik ga alvast verder op zoek naar het antwoord in het vervolg van het boek..

tenslotte, zoals Ruth en ' recensieman ' Gert zich afgelopen di.-avond nog afvroegen tijdens Mekka, kan ik jullie meedelen dat Floria ondertussen nog steeds aan het worstelen is met het boek.. we praten er samen veel over, en het boek slingert ook nog steeds rond in haar persoonlijke hoekjes in huis ( een goed teken.. ) ik vraag haar binnenkort nog eens een update te posten.. vraag me wel af of dit de ideale ontspanningslectuur zal zijn tijdens de nakende examenperiode.. enfin, we zien wel hoe dit verder evolueert..

in afwachting, een warme groet,

-g.

Eerste_keer_134_4

ps: mijn favoriete quote van de week : " zodra ze hun geloof in de macht van woorden totaal verloren hebben, zullen velen door een sprakeloosheid bevangen worden waarin het vuur van de haat zal doven.. " ( blz. 59 )

Geert Lomme om 20:38 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

26 november 2006

Defence of a poet

Het fragment over de waarde van Shakespeare en de bedenkingen die Gert hierover maakte, hebben mij nog eens doen stilstaan bij Shakespeare. Is het niet zo dat een groot deel van de waarde van Shakespeare hierin ligt dat hij zo'n onmiskenbare invloed heeft nagelaten in zowel de Engelse taal als in de literatuur? Kijk maar eens hoeveel courante uitdrukkingen en woorden in het Engels ooit als neologisme zijn geïntroduceerd door Shakespeare. In zijn werk zitten genoeg 'catchy' zinnetjes die in het collectieve geheugen zijn beland. Wie kent nu niet bv. "To be, or not to be, - that is the question" of "What's in a name! that which we call a rose/By any other name would smell as sweet".
En hoe je het ook bekijkt, Baby kan dan hypothetisch gezien een evenwaardig literair werkstuk produceren, het is slechts nà ingave van het werk van Shakespeare; het blijft naar voorbeeld.
Zo kan je wel elke kunstvorm bekijken: waarschijnlijk kan een computer als Baby na analyse een even groots oeuvre bijeen schrijven als bv Bach of Mozart, schilderijen in de genre van Da Vinci, Michelangelo of wie dan ook maken; toch ook allemaal kunstenaars die door heel veel mensen op handen gedragen worden. Maar om nu te zeggen dat het werk van een computer dan evenveel waard zou zijn? Zou die er evenveel vernieuwing in kunnen steken?
En maakt dit van mij nu ook een cultuursnob? ;-)

Julie Vanwalleghem om 20:41 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack

Uw Ticketje alstublieft?

Mijn GPS staat nu op pagina 161 oftewel het begin van het 6e hoofdstuk. Gistermiddag stond de teller nog maar op pag 32, 2e paragraaf. 4 uur trein heen en 4 uur trein terug zijn dus wel bevorderlijk voor het vorderen in een boek. En eigenlijk zijn die uren omgevlogen! Vandaag kwam de conducteur kaartjes knippen... Ik had hem helemaal niet opgemerkt tot ik opeens een hand boven mijn boek zag zwaaien met de vraag of hij m'n treinticketje mocht zien... Hihi, verschrikt keek ik op want ik was toch behoorlijk geconcentreerd aan het lezen...

Af en toe waren er wel opmerkelijke en hier en daar een grappige situaties maar ook wel vaak sombere stukken. Stukken zoals hoe leeg mensen zijn, hoe leeg het bestaan is en hoe alles om een machine kan draaien dat uiteindelijk een kloon is van de mensheid maar dan zonder de slechte eigenschappen, hoewel dat nog valt af te wachten. En die stukken zetten je soms toch wel aan het denken...

Zo, dat was het weer van mijn kant, een kleine update! Jullie horen snel weer nieuws van mij!

An

An Lambrechts om 17:08 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

25 november 2006

Dear all,

Gedekt door het cliché 'last but not least' stel ik me eindelijk ook eens voor. (He, iemand moest die honneurs toch waarnemen nietwaar. :-))
Julie Vanwalleghem is de naam; 23 jaar de leeftijd; opleiding Taal- en Letterkunde Nederlands-Engels de bezigheid (en al doet die term het niet vermoeden, dat maakt mij wel degelijk de tweede Germanist op deze blog).

Als compensatie voor mijn laattijdige post heb ik stevig doorgekauwd en daarmee de eerste 4 hoofdstukken – pagina 133 (!) – achter de kiezen.
Mijn eerste impressies? Eindelijk nog eens een écht goed, niet voor de hand liggend boek dat je concentratie opeist en je dwingt na te denken. Het lukt m.a.w. niet om het te lezen wanneer je omver valt van de slaap (dixit ik, Ervaringsdeskundige).

Julie Vanwalleghem om 16:10 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

To lees or not to lees!

Aargl en verdoemenis! Was hier daarnet mezelf een paar trappen onder mijn achterwerk aan het verkopen om verder te lezen in 'De Achterblijver', toen ik tot de vaststelling kwam dat ik wederom boeken uit 'verplichting' was aan het lezen. Iets waarvan ik had gehoopt verlost te zijn na mijn niet altijd even boeiende studies…

Dit gevoel van 'verplichting' was deels ontstaan doordat 'De Achterblijver' op mijn leeslijstje plots zware concurrentie heeft gekregen van 'Het Spel', een vrij ophefmakend boekje van een rockjournalist genaamd Neil Strauss over de kunst van het 'versieren'. Ik weet het, 't klinkt als zo'n goedkoop psychologiserend hulpboekje en dat is het mss gedeeltelijk ook wel, maar vooralsnog lijkt het me ongelooflijk boeiende materie die ik in één of meerdere rukjes plan uit te lezen. Vrouwen aller landen, here I come :-)!

Maar beloofd is beloofd: plichtsgetrouw als we zijn heb ik mezelf terug aan 'De achterblijver' gezet. Begrijp me niet verkeerd, ’t is niet dat ik dit een slecht boek vind hoor. Integendeel, ik kan het redelijk smaken: af en toe staat er inderdaad een zinnetje in dat je een paar keer moet herlezen, maar ’t is nu ook weer niet zo complex dat het 'werkliteratuur' wordt die je niet ter ontspanning kan lezen.

Qua analyse blijf ik het onderbrengen in de utopie vs. dystopie Science Fiction (of kortweg SF): heb vroeger ooit eens een vakje 'Science Fiction en Postmodernism' gevolgd en verrek, het komt nog van pas!

Gert Bonjean om 15:07 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

23 november 2006

Opsporing verzocht

Tien frisgewassen hoentjes startten twee weken geleden met de tweede editie van de leesclub. Reno, Jet, An, Gert, Geert, Floria, Danny en mezelf (Coudie) lieten zich al horen. U hoeft er geen telraam bij te nemen om te weten dat er twee sloebers zich wegstoppen. Twee dames als mijn geheugen me niet in de steek laat (waaronder een zotte doos). De weg in cyberland nog niet gevonden? Het boek doorgespoeld? Of gewoon nog geen zinnig woord te zeggen? Laat jullie horen, ik wacht vol spanning.

Als een volleerd boekenwormpje laveer ik door het boek. Ik proef, ik smaak, ik lust er wel pap van. Volgend citaat zette me bijna op een verkeerd spoor:

"En zelfs al waren mij betrekkingen met mijn mannelijke collega's niet veel minder afstandelijk dan die met mijn vrouwelijke, er was tenminste één man die ik vrij goed kende, met wie ik sliep en opstond, met wie ik onder de douche stond en die ik aftrok, namelijk ikzelf..." (pagina 27)

Dacht ik nou enkele milliseconden dat onze Gram wel van de venten lust. Mispoes!

Veel leesgenot!
Coudie Boekenworm_coudie_2

Coudie om 20:10 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

22 november 2006

Einde in zicht

GPS: p. 252

inderdaad, het einde is in zicht bij mij, tot men grote spijt. Zoals altijd lees ik het boek graag snel door om daarna een tragere tweede lezing door te voeren. Het boek en de ideeën in het boek blijven me intrigeren. Gram is een ontzettend complex persoon, hoewel hij steeds eenvoudig overkomen: wiskundig te reduceren. Ik ben er enorm door geboeid en weet nu al dat ik er wel meer over zou willen weten.

Mooiste passage vind ik als hij het dagboek van zen vader vindt en daarin leest, maar ik zal maar niet teveel vertellen aangezien jullie daar nog niet allemaal zitten.

Ik ben ook benieuwd wat Flora ervan vindt, want er zitten soms toch ontzettend zware stukken in (waar ik dan weer van hou en dus zeker niet afhaak ... maar daarom zit je ook in een leesclub, niet?)
Ik zal straks een navragen of het Mekka-effect hier ook aanwezig is, in het landelijke meise aan mijn zus die hier in de bibliotheek werkt. Alleszins dat hoop ik voor de mensjes hier, want zo'n boek mogen ze niet missen!

groetjes
Jet

Jet Stukkens om 16:45 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack

21 november 2006

Niet langer de verveelde achterblijver

Tussen het nieuws van de massale ontslagen bij Volkswagen Vorst door, was er vandaag ook even tijd om "De achterblijver" er nog eens bij te nemen. Het tweede hoofdstuk moest er deze keer aan geloven. Mijn GPS, zoals Geert het stelde, bevindt zich dus op pagina 52.

Ik moet zeggen, een vrij moeilijk begin van het tweede hoofdstuk, doorspekt met de onheilspellende berichten. Een universele en totale intelligentie, dames en heren, duldt misschien wel kopieën van zichzelf maar geen variaties (pagina 30). En het zou niet de eerste keer zijn, en verre van de laatste keer, dat het ontwerp de ontwerper onderwierp (pagina 37).

Koude rillingen overvallen met tijdens het lezen. Ik wil helemaal geen wereld waarin liefde wordt vervangen door macht, waarin totale intelligentie het levensbeeld bepaalt, en waarin het zelfrespect verdwijnt.

Coudie om 20:28 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

18 november 2006

1-ste halte: Brave New World ?

huidige GPS-coördinaten : Floria blz. 15 / Geert blz. 52..

Floria heeft een drukke toetsen-week achter de rug, en heeft dan ook enkel nog maar eens haar neus aan het venster kunnen komen steken.. haar eerste indruk bij het naar binnen kijken : " wijs geschreven.. " ( een typisch oost-vlaamse uitdrukking ), " maar wel soms lange zinnen.. "

bij mij is het wonder ondertussen al wél geschied : we zitten amper een week ver, of ik zit reeds helemaal in de wereld van Gram Goetleven.. het is alsof ik dagelijks een eindje met hem meewandel, en ondertussen inzage krijg in z'n dagboek..

aanvankelijk bleek hieruit een nogal weinig respectvol wereldbeeld.. weinig respect tov zijn vader ( " een uit de verre begintijd daterend toevallig verbindingskanaal " ), weinig respect tov vrouwen ( " dat zij dieren zijn is wellicht een intuïtief inzicht dat altijd al heel natuurlijk voortvloeide uit hun intiem-lichamelijke zelf-ervaring " ), geen respect voor het verleden (het gaat immers om de toekomst), en geen respect voor de liefde (het gaat immers om de macht)..

ik moet onwillekeurig denken aan ' Brave New World ' van Aldous Huxley.. weet niet goed waarom, maar een beetje hetzelfde, weinig hoopgevende, wereldbeeld.. " i can sympathise with other people's pains, but not with their pleasures.. there is something curiously boring about somebody else's happiness.. "

omdat ik tijdens het lezen van een boek blijkbaar telkens ook een beetje op zoek ga naar herkenbaarheden, is het op dat ogenblik moeilijk praten met Gram Goetleven.. en vraag ik me op dat ogenblik ook af of Floria wel tot een echte dialoog kan/zal komen met deze Gram..

tot zich ( vanaf pakweg blz. 35 ) plots enkele aanknopingspunten aandienen die opnieuw hoop geven.. de man blijkt immers niet ongevoelig voor de poëzie van een ochtendfile, haalt herinneringen op aan een kerstboom en een zondvloed aan sneeuw, en doet zich in een ronduit hilarische dialoog met een taxi-chauffeur voor als een porno-acteur.. nee, ik ben duidelijk nog niet klaar met de psychologische scan van deze zonderlinge figuur..

een fascinerende zoektocht is het ondertussen wel.. Yves Petry is zonder meer een intelligente schrijver, en bedient zich van een prachtig ( ietwat omslachtig ) taalgebruik.. wel niet gemakkelijk.. maar voor wie eventjes doorbijt ( blz. 21 tot blz. 31 zijn niet evident ) opent zich hier toch wel een fascinerende wereld.. benieuwd hoe deze volgende week verder zal evolueren.. en wat m'n collega leesclub'bers hier ondertussen van vinden.. laat eens iets van je horen..

in afwachting, een herfstige groet,

Geert, ( ' Flori-Pa ')

PS: mijn favoriete quote van de week :

" het is eigenlijk ronduit ergerlijk, de gemakzucht van een intelligentie die haar avondlicht over een ingeslapen geschiedenis laat schijnen in plaats van met haar morgenlicht een toekomst te beramen.. " ( blz. 28 )

Geert Lomme om 15:32 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

Het begin is er!

Oef, ik ben dan toch weer goed op de blog terecht gekomen na eventjes paniek hoe dit weer allemaal werkte (jaja, ik ben hét nieuwe computerwonder).

Maar dit ter zijde. Ik ben hier natuurlijk om te vertellen dat ik het eerste hoofdstuk van mijn 'echte' boek gelezen heb... Gisteren, tijdens het harde labeur van het babysitten heb ik de eerste pagina's omgeslagen (de kindertjes lagen al lang in bed)... Helaas kwamen de ouders al thuis na het eerste hoofdstuk. Ik heb dus niet meer verder gelezen. Maar ik denk dat dat verder lezen er vandaag zeker wel van zal komen! Ik ben heel erg benieuwd naar de rest van het boek. En als die nieuwgierigheid er is, leg ik een boek niet zomaar naast mij neer.

En wat vond ik ervan? Ik vond het heel leuk geschreven, het leest heel vlot. Maar het begin is zelfs al vrij zwaar, vind ik...

Jullie horen nog van mij!

Tot snel!

An Lambrechts om 12:51 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

16 november 2006

Stof tot nadenken

De boekenworm in mezelf is uit de startblokken geschoten. Ik moet Danny en Jet bijtreden, het boek leest als een trein. Als een TGV raasde ik dan ook door het eerste hoofdstuk. En natuurlijk heb ik daar een mening over.

Het eerste hoofdstuk bestaat uit nogal wat "stoffige" fragmenten.

Jij lijkt me helemaal, ik zou zeggen van onder tot boven, opgetrokken uit de stof waaruit de toekomst bestaat. (dr. Miami over Gram)
Stook me maar op en strooi me uit. (vader van Gram over de dood)
Niet alleen was ze haar tanden kwijt, vanaf haar vijftigste waren bovendien de vier ruiters van haar fysieke apocalyps (Tietenverval, Halsverzakking, Botporose en Rimpelramp) een verontrustende stofwolk beginnen op te werpen aan de niet zo heel verre horizon. (vader van Gram over zijn ex-vrouw)
Zo kwam het dat ik op zijn begrafenis, hoewel niet verdrietig of beschouwelijk gestemd, toch een nogal verstrooide indruk maakte. (gedachte bij Gram op de begrafenis van zijn vader)

Daar hou ik wel van, de wederkerigheid van een begrip, maar dan steeds met een andere nuance, een andere betekenis. Spelen met taal, maar dan niet in overdreven mate.

Coudie om 16:35 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack

15 november 2006

En we zijn vertrokken

hallo medelezers,

ben deze namiddag in het boek begonnen en heb al zo'n 60 blz omgeslagen. Ik heb geen idee waar het boek naartoe gaat, maar ben er meer dan benieuwd naar.
Het leest vlot en ik hou wel van de vele details die Yves Petry heeft neergepend. Het is alleszins geen boek dat je zomaar naast je kan neerleggen en dat is al een eerste positief punt wat mij betreft. Voor verdere commentaren van mij zullen jullie nog even moeten wachten tot ik wat verder gevorderd ben.

Ik ben alvast benieuwd wat jullie eerste gedachten van het boek zijn ...

En waarom ik lees? alleszins zie ik het niet als een verplichting (romans dan toch niet), maar omdat ik ervan hou om even weg van mijn wereldje te zijn.

groetjes en laat het jullie smaken!

jet

Jet Stukkens om 16:49 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

BOEKENPALEIS

Goh,

al twee dagen overrompeld in de bibliotheek door jonge, oudere mensen. Onze bibliotheek wordt momenteel bestormd door allemaal nieuwe leners en lezers. Is dit het MEKKA effect ?

Aan mij zal het allicht niet liggen, maar laat deze maar even in de waan. Schoon volk dat leest. Het klinkt lekker en smaakt naar lectuur.

"De Achterblijver" van Yves Petry is al geruime tijd niet meer te vinden in de bibliotheek. Alle exemplaren vliegen de deur uit en worden naar hartelust gereserveerd. Yves Petry zal het toch niet zelf klaarspelen, toch. Als lid van onze bibliotheek is hij een welgekome gast. Zou die man ons een loer willen draaien en al zijn boeken zelf uitlenen en reserveren ?

Neen tuurlijk niet. Schoon volk leest "De achterblijver". Schoon volk met allemaal mooie boeken.

Straks geef ik er alweer een lap op. Be aware !

verve7

danny theuwis om 16:03 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

13 november 2006

PRIMA START

Op de trein op weg naar huis, onmiddellijk begonnen aan het boek " de achterblijver". Eerst toch eens goed achterom kijken om te zien of niemand meeleest. Dit boek is bestemd voor de bende van 10. De Mekka-bende.

De voorflap als piepjonge vader intrigeert me wel. Een babyhoofd laat me sinds 15 mei j.l. niet meer ongeroerd.

Snel beginnen. Ik lees - jij leest - we lezen met z'n allen. Spannend, sensatiegevoel, tintelingetjes. De kriebels wriemelen langs mijn vingertoppen richting toetsenbord.

Nog nooit eerder had ik een boek van Yves Petry gelezen. Schande nu blijkt. Het leek me allemaal wat te moeilijk en te afstandelijk, te hermetisch ook. Net als bij collega Saskia de Coster - straffe knappe madame trouwens - haast ondoordringbare lectuur. Maar na de eerste hoofdstuk moet ik mijn mening toch herzien. Ik neem een sprint als start, wik de woorden hier en daar en vlieg als een sneltrein (niet die van Antwerpen naar Leuven) door naar hoofdstuk 2.
In tegenstelling tot p. 20 zal mijn toekomst toch één van vader en dochter zijn.

Verve7

danny theuwis om 15:38 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

Het moet hard zijn...

Met een frisse geest, dat is dé manier om aan het boek te beginnen. De afgelopen dagen heeft mijn geest zich echter nog niet in een dergelijke toestand bevonden. U raadt het al, aan het boek ben ik nog niet begonnen. Verder dan de verpakking ben ik nog niet geraakt.

Een verpakking die al de nodige aandacht kreeg in de startaflevering. Bleek, zeer bleek, overheersend wit zelfs. De foto van de baby vloeit mooi over in de rest van de kaft. De staalblauwe kijkers van de boreling en het ietwat pruilend lipje de opvallendste kenmerken. Mooie foto vinden ze ten huize Lomme. Ik zal dat zeker niet ontkennen, het heeft iets. [Tip: klik op de foto, voor een groter formaat]

Alleen wit wordt zo snel vuil en vaal. Het bezorgt me een gevoel van kwetsbaarheid. Iets wat ook bij me naar boven komt borrelen als ik An Pierlé zie. Het bleke sterretje aan het muzikantenfirmament. Zal het boek ook dergelijke kwetsbaarheid uitdragen?

Onder dat kwetsbaar deken zit een harde, zeer klassiek ogende rode kaft. "Is het niet mooi, dan is het toch hard", zou Luc De Vos stamelen. Het papier en lettertype nodigen in ieder geval tot lezen uit . Tijd dat ik eens aan begin.

Wat vindt u eigenlijk van de verpakking? Kan het u bekoren? Of is het één van de meest verwerpelijke covers in jaren? Reageren mag, ik bijt niet. Nog niet.

Leesgroeten
Coudie

Coudie om 15:01 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack

12 november 2006

Introducing..Me!

Hallo iedereen,

hèhè,hier ben ik dan met mijn eerste blog. Ik moet eerlijk toegeven dat ik nog niet ben beginnen lezen. Niet omdat ik niet wil -want ik sterf van nieuwsgierigheid- maar simpelweg omdat ik nog niet veel tijd heb gehad. Maar,ik heb morgenavond tussen 7 en 8 al een plaatsje gereserveerd in de sofa om een uurtje mijn neus tussen de krakelverse bladzijden te steken. Zoals iedereen ,zal ik mij eens voorstellen. Ik ben dus Floria. Ik doe Latijn-Wiskunde,terwijl ik helemaal niet geïnteresseerd ben in ontbinden in factoren en dergelijke. Ik ben verslaafd aan druiven, muziek, kousen en mijn gsm. Verder doe ik tennis,toneel en voordracht. Ik geef ook zoals de meeste tieners mijn zakgeld uit aan kleren,en hou mij 's nachts bezig met sms'jes sturen naar klasgenoten die nog wakker zijn.

Ik ben wel wat zenuwachtig. Het is niet mijn eerste keer dat ik volwassenboeken lees, maar wel dat ik er mijn eigen commentaar moet bij geven.Gelukkig heb ik mijn vader nog bij mij ,die voor het komende jaar mijn "wikipedia" zal spelen. Het zal dus soms wel tot wat gedachtenwisselingen leiden want onze 'leeswijze' is compleet anders. Hij onderstreept vanalles, noteert zinnen in een zwart schriftje, leest ongelooflijk traag, en zorgt ervoor dat zijn boek kraaknet blijft. Ik daarentegen hou van kreukels en ezelsoren, en lees aan één stuk door.

Het maakt echter niet uit HOE je het boek leest. Het gaat erom WAT je leest.

Floria

Floria Lomme om 20:02 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

11 november 2006

' Blurb ',