Met een beetje welwillendheid zou men mij het embleem hondstrouw kunnen opspelden. Iedere week komt hier namelijk een kribbelpootje over boeken en in het bijzonder het Leesclubboek aan bod. Niet altijd bijster origineel, zoveel zelfkennis hebben we ook wel, maar altijd met een zekere begeestering. Het feit dat u hier zit te lezen, bewijst dat me dat ook deze week weer gelukt is. Alleen, laat ons daar eerlijk in zijn, bloggen moet het toch ook hebben van een reeks invallen. Plotse ideetjes die oprispen en vaak al even snel weer verdwijnen. Iets dan snel kribbelen in een notaboekje, dat ergens ligt te slingeren, kan die hersenspinsels vereeuwigen.
Coudie om 21:16 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
De eerste zonnestralen, die nu pas echt warmte afgeven, laten me terugdenken aan de vakantie die ik vorig jaar in Italië had, Toscane om precies te zijn. Doe daar dan nog eens paasmuziek van Scarlatti bij en de herinneringen aan Art. 258b komen weer helemaal naar boven… De foto heb ik vorig jaar gemaakt in Lucca, past hier dan ook helemaal.
Art. 258b was een heel leuk boek om te lezen. Wel moet ik eerlijk toegeven dat ik in de eerste 60 pagina’s totaal niet vooruit kwam en dat ik er niet veel van begreep. Pas vanaf het vierde hoofdstuk werd er mij een hele boel duidelijk waardoor de bladzijden snel achter elkaar werden omgeslagen.
De dubbele relatie die Verdachte heeft, de stalking, de liefde voor een minderjarig meisje, de liefde voor een striteasedanseres, ... , het laat menig mensen de wenkbrauwen fronsen maar de schrijver kan deze thema's heel menselijk omschrijven.
Toch ging het niet zo gemakkelijk om te bloggen over de debuutroman van Christiaan Weiyts, in tegenstelling tot het andere leesclubboek; vandaar met enige vertraging mijn eerste blog.
Maar nu een andere kwestie… Is dit boek de prijs die Ruth Joos, ons grote leesvoorbeeld, morgen uitreikt waardig? Voor mij en Walter Van Steenbergen, de promotor die Art.285b vanavond op Canvas voorstelde, in ieder geval wel.
Hoe dan ook, morgen weten we het! In mijn agenda staat al in koeien van letters genoteerd: ‘Gouden Uil, 22u, Canvas’.
Groetjes,
An
An Lambrechts om 23:42 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Op de terugweg in de auto schalt heerlijke muziek uit de speakers, rustgevend. Een ideale soundtrack na een trouwfeest, de gedachten dwalen bij wijlen af van de weg. Terug de gedachten bij de weg, eraf, erop, eraf. De garage binnenrijden en beseffen dat liefde soms heel simpel is of zou moeten zijn?!
Now I don’t need a girl with a perfect 10
But I need chemistry when I work with them
[US3 - Girls U Like]
Coudie om 06:20 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Het lentezonnetje houdt zich angstvallig verborgen achter een wolkentapijt. Een combinatie van een pulpachtige massa en allerlei hagelvarianten zorgen ervoor dat ik diep in mijn jas duik. Een huiveringwekkende rilling doet me beseffen dat maartse buien het deze week halen van de lente. Ideaal weer dus om ergens knus in een hoekje te kruipen en wat te lezen (momenteel is dat 'Wees maar niet bang' van Christophe Vekeman). Wie zich liever waagt aan visueel spektakel, schaart zich in de al dan niet knusse cinemazetel. 'Dagen zonder lief' behoort dan tot de mogelijkheden. Een film over twijfelde twintigers op de rand van hun volwassen bestaan. Tot de twijfelende categorie valt ook 'verdachte' onder te brengen.
Coudie om 23:38 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Art.285b vertelt het verhaal van ene Sebastiaan Johannes Steijn (naderhand de verdachte). Een meer dan behoorlijke pianist ook, die godbetert nog niet veel zoden aan de dijk heeft gebracht. Ondanks zijn haast virtuoos talent voor het pianospel is zijn getokkel enkel te bewonderen in restaurant La Domenica en ten aanzien van zijn leerlingen. Op relationeel gebied zit hij in de naweeën van een tristaneske relatie met Elfenmeisje, waar hij zeven jaar lief en leed mee deelde.
Coudie om 20:09 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
" I have no thoughts, and this is one of them.. " ( Claire Marshall / Tine Van Aerschot )
Ik vind het momenteel nogal stil op dit forum. Een beetje eigenaardig, want ' Art. 285b ' nodigt naar mijn mening toch wel uit op een aantal topics verder in te zoomen ( passie vs. obsessie, het al dan niet behouden van je eigenheid binnen een relatie, kunnen sex en liefde worden losgekoppeld van elkaar ?, is een groot leeftijdsverschil een belemmering dan wel een verrijking ?, enz. enz. )
Anyway, op naar een volgend boek dan maar ! Ruth, Kaat, Sara, reeds enig idee wanneer we dit ongeveer mogen verwachten ? Kwestie van te weten of het nog zin heeft ondertussen eerst nog een ander boek aan te snijden. De zwaluwen van de nieuwe Literaire Lente kondigen alvast interessant nieuwe vlaams werk aan : ' Kamermuziek ' van Paul Mennes, ' Slagschaduw ' van David Van Reybrouck en/of ' het Gebied van Nevski ' van Bart Koubaa; misschien moeten we één van deze romans maar eens laten ' fileren ' door onze LeesClub.
Warme groet,
-g.
Geert Lomme om 10:42 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack
Zoals het hoort, heb ik mijn wagentje naast die van Geert, Jet, An... geparkeerd. Ook Art.285b heeft de volledige rit uitgezeten en ligt nu achter me. Alhoewel, het zal de volgende weken nog even blijven hangen, even blijven nazinderen, even... we zien wel. Eén ding is nu al zeker, het was een heerlijke trip doorheen een, op zijn zachts gezegd, heftige liefdeshistorie. En dat vind ik best wel vet, u niet?
Coudie om 16:26 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
' FINE ',
GPS : blz. 321 ( = ' fully downloaded ' ),
de opbouwende spanning van de eindfase van een boek, het daardoor systematisch versnellen van het leesritme, het gevoel eventjes weg te zijn van de wereld, de ontlading van het einde, en de onmiddellijk erop volgende heimwee naar de voorbije lectuur : ik heb het afgelopen week allemaal nog eens mogen mee-maken.. h-e-e-r-l-i-j-k verslavend vond ik dat..! enfin, om maar te zeggen dat ik ondertussen klaar ben met het boek, en dan ook kan beginnen aan de nabespreking ervan..
il seguito..,
om de forum-discussie met m'n gewaardeerde collega's LeesClub'bers ( en andere.. ) op te starten een persoonlijke bedenking en een vraagje..
persoonlijke bedenking : ik moet zeggen dat er mij tijdens de lectuur van het boek nogal wat parallellen zijn opgevallen tussen Gram Goetleven enerzijds en Sebastiaan Steijn anderszijds : beiden hebben een naam met dubbele initialen ( resp. GG en SS ), beiden baseren nogal wat van hun levensopvattingen op een persoonlijke obsessie ( resp. Carnitec's Baby en de Scarlatti-variaties ), beiden zoeken af en toe hun heil in de erotische onderwereld ( resp. in de darkroom AnyBody en op de pornosite met Felix Vicious in de hoofrol ), beiden hebben een panische vliegangst, en vooral.. beiden zijn in essentie vooral op zoek naar ( " en het spijt me dat ik dit woord moet gebruiken ", blz. 320 ) LIEFDE ( resp. love en amore ).. wat denken jullie hierover..?
vraagje: iemand enig idee wat Christiaan Weijts ons had willen vertellen in Lid 2, Hst. 7..? heeft blijkbaar de censuur-commissie niet gehaald.. ;-) laat jullie verbeelding maar eens gaan..
arrivederci, e a la prossima,
-g.
Geert Lomme om 16:17 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Hallo iedereen ,
het is alweer een tijdje geleden en ondertussen ben ik toch al aardig wat gevorderd in mijn Art.285b. Ik zit nu aan..eventjes gluren.. pagina 158 en graag zou ik tegen de avond klaarraken met lid één, dus dat moet wel lukken. Laat ik beginnen met te zeggen dat ik Rosetta veel liever heb dan Victoria, dat is ook erg logisch want ik ben even oud als Rosetta. Het is gewoon heel leuk om af en toe eens iets te lezen dat sterk aanleunt bij mij. Ik was dan ook erg gechoqueerd toen ze hals over kop begon te vrijen met Verdachte. Vooral omdat ik mijzelf altijd inbeeld als Rosetta, misschien is dat geen goed idee (?).
Omdat ik aan de kant sta van Rosetta vind ik dat Verdachte Victoria achter zich zou moeten laten. Waarom blijft hij toch bij haar? Ze wil geen seks met hem en ik heb het gevoel dat ze met zijn voeten aan het spelen is. Terwijl Rosetta echt van Verdachte houdt.
En waarom begint Verdachte Victoria bij de stalking uit te schelden? Dat gaat er bij mij niet in.Hoe kun je iemand waarvan je houdt een "chlamydiahoer" noemen?! Natuurlijk snap ik zijn frustratie wel.Hij wil persé seks met Victoria en zij wil alles behalve seks met hem. Het is eigenlijk allemaal erg verwarrend. Maar het eigenaardige is dat de manier waarop Christiaan Weijts het omschrijft het allemaal zo logisch lijkt!
Het is dus zeker een leuk en interessant boek.En het leest als een trein.Ik ben benieuwd hoe het verder zal verlopen. Wat gebeurt er met Victoria,Rosetta en het proces?
X Floria.
Floria Lomme om 20:18 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Victoria Fabers is het type vrouw dat angstvallig stiltes uit haar leven bant. In haar energieke momenten wil ze leven, wil ze onder de mensen zijn, wil ze (actief) benutten. [Zonder reclame te willen maken, een duracell-konijn avant la lettre.] Biologen weten ook dat die beesten als het ware rampetampen als een stel hitsige bavianen (ik ben geen bioloog dus deze vergelijking kunt u ook alweer mooi schrappen). Voor Victoria is seks niets meer dan een drug waarbij gevoelens alleen maar het weekste en meest onwenselijke in haar ziel lospeuteren. Seks als dwangmatig(?) primaat, niets meer en niets minder. In haar rustige momenten laadt ze haar batterijen mooi weer op en valt ze dan ook als een baksteen in slaap.
Coudie om 21:00 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Deze week zat ik in volle spanning te wachten, te verlangen, te smachten tot één van de blogkonijnen hier een lyrisch stuk over de liefde zou neerpoten. Een boek doorspekt van de liefde en Saint-Amour in één haal, dat moet vonken geven, dat moet kletteren, dat moet bonken, maar doet het dat ook?
Coudie om 00:11 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack
Maandag 12 februari, op het eerste zicht een doordeweekse maandag. Grijs, grauw en een paar uurtjes pendelen om terug naar oorden van kennis te verzeilen. Maar het was meteen ook het startsein om Art.285b er eens bij te nemen, of wat had je gedacht. Vandaag voor het eerst mijn ogen laten glijden over de letters van dit 'prijsbeest'. Prijsbeest, of toch in wording, want deze roman staat sinds vandaag bij de vijf 'overblijvers' (ook wel shortlist genaamd) voor De Gouden Uil 2007 (ervaring leert ons dat uilen 'slimme' beesten zijn) te prijken. Een mens zou er stilaan torenhoge verwachtingen door krijgen.
Coudie om 23:57 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
GPS : blz. 110 ( = ca 34 % ' already downloaded ' ),
Blijf het moeilijk vinden midden de lectuur van een boek er al veel beschouwingen over te geven ( ' de globale boog ' ontbreekt dan nl. nog ), maar over 2 zaken wil ik het vandaag toch al eventjes hebben : over de schrijfstijl / ( ' il modo di scrivere ' ) van Christiaan Weijts ( laten we hem hier verder voor het gemak ' dader ' noemen ), en over de inhoud ( ' il argomento ' ) van het boek.
De schrijfstijl van dader is zonder meer beklijvend te noemen. Het boek grijpt je vanaf de eerste bladzijden vast en laat je daarna niet meer los. Wat ik daarbij persoonlijk bijzonder leuk vind is dat dader zich daarbij bedient van een breed gamma aan instrumenten zoals daar zijn op het 1-ste zicht mysterieuze tussentitels ( " K.87 ", " Buongiorno I ", enz. ), nieuwe woorden ( " mooie-meisjes-macht ", " kunst-zusje ", enz. ), rake nevenbeschouwingen ( zoals over de SMS op blz. 48 : " De Short Message Service paart bedachtzaamheid aan spontaneïteit en is dus uitermate geschikt voor het amoureuze verkeer. De door technische beperking gedicteerde beknoptheid garandeert een hoge mate van projectie aan de kant van de tegenpartij " ), en een beeldspraak met een glimlach ( " ik interesseer me voor voetbal, evenals voor politiek, zoals een fotograaf zich bijvoorbeeld interesseert voor vissersboten : zonder er belangstelling voor de haringstand op na te houden ", blz. 91 ). En dan heb ik het nog niet eens over de diverse verwijzingen naar de klassieke piano-literatuur, en de met flardjes italiaans gelardeerde Rosetta-passages. En dat allemaal in 1 boek.
Met de inhoud ben ik nog wat meer aan het worstelen. Tot ik gisteren een opinie-stukje van Bernard Dewulf in DeMorgen las, en toen wist ik het, dit boek gaat over ' opwinding ' / ( ' l' Eccitazione ' ). BdW verwoordt het als volgt " Ik hoop dat ik over opwinding schrijf. Dat ik rond zinnelijkheid cirkel. Als ik errond cirkel, dan komt zij, schokkend en stil. Zit ik er echter op, dan zit ik ernaast, dan trekt zij zich terug, verschanst de opwinding zich in het slakkenhuis ". Daarover dus, en ( voorlopig ) ook nog over verleiding en geflirt.
Ik koester dit boek, dat zal je ondertussen al wel begrepen hebben, en kan het iedereen aanraden.
Volgende week blogt ons Floria haar verdere reacties op dit boek.
In afwachting, een warme groet, ' amici del Circolo di Lettura di Mekka ' ( of zo-iets.. ),
-g.
ps-1: mijn quote van de week : " Het individu is op te vatten als een bedrijf waar van tijd tot tijd vacatures ontstaan. Voor welke functie je bij elkaar solliciteert, is meestal onduidelijk. Er waren parttime en fulltime functies, en tijdelijke contracten die bij gebleken geschiktheid stilzwijgend voor onbepaalde duur verlengd konden worden. De arbeidsmobiliteit was de laatste jaren flink toegenomen, en links en rechts zag hij types bij wie het faillissement onafwendbaar was ", blz. 71,
ps-2 : dader is de komende week ook te gast op Saint Amour,
ps-3 : heb ondertussen, samen met een aantal collega's / vrienden een heuse LeesClub binnen de LeesClub. Dit boek weet blijkbaar nogal wat mensen te enthousiasme'ren. Agnes, Marc, Mie, Veronique, laat eens iets van jullie horen hé..
Geert Lomme om 20:02 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Ik zit halverwege het boek en alweer smaakt het mij bijzonder.
"Verdachte" zit op een tweesprong in zijn leven, wordt duidelijk in het verloop van het boek. Deze tweesprong wordt voorgesteld door twee vrouwen (Diana/Victoria/Vicky en Zetty/Rosetta/Rosa/...) en door hun respectievelijk geboortelanden Holland en Italië.
Hij kiest op een bepaald moment, maar op een 'moment van zwakte' hervalt hij in zijn dubbel leven. Ik vind het alvast spannend en ben bijzonder geïntrigeerd door zijn (levens)visies.
Het boek leest vlot en is nooit saai of langdradig. Hoewel ik soms de pianobeschrijvingen een beetje te lang en overbodig vind. Waarschijnlijk omdat ik er gaan zak van ken :) Maar de dialogen zijn veruit het interessantst!
De schrijfstijl en taalgebruik is overduidelijk hollands, vind het wel grappig om te lezen. Vooral de 'jongerentaal' die toch duidelijk verschilt van de Vlaamse.
En nu heb ik ontzettend veel zin om naar Italië te gaan! hmmm
groetjes,
Jet x
Jet Stukkens om 16:05 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Hallo daar,
Met goede moed ben ik aan mijn tweede boek begonnen. Ik moet zeggen dat de achterflap mij erg aansprak, en waarschijnlijk wel ietsje meer dan" de achterblijver". Ik zit nu aan pagina 40 en het gaat erg vlot. Totaal anders dan de achterblijver. Er is actie, reactie, er zijn mensen van mijn leeftijd en het gaat over mijn favoriete thema: liefde. Waar ik het wel een klein beetje moeilijk mee had was de overgang van hoofdstuk één naar hoofdstuk twee. Ik had het totaal niet door dat er gewisseld werd van vertelstandpunt en kon het dus niet onmiddellijk volgen. Maar ik lees het boek erg graag. Bijvoorbeeld de beschrijving van tienermeisjes in de discotheken vind ik erg grappig. En erg goed uitgelegd, ik zou het zelf niet beter kunnen verwoorden. Dit is duidelijk mijn terrein.
volgende week meer,
xx. Floria.
Floria Lomme om 19:38 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
Mijn omwalde ogen speuren door de kamer. Ik zie je liggen. Je ligt naast me, maar schuurt niet tegen me aan. We houden wat afstand. Net voldoende zodat je warme gloed enkel mijn zintuigen prikkelt. Mijn geest is leeg, mijn lichaam een wrak. Ik verman me en streel je voor de eerste maal. Voorzichtig alsof het hier om een kostbaar juweel gaat. Misschien ben je dat ook, maar in een vlaag van onzekerheid twijfel ik aan alles. Ik weet niets meer. Je bent zacht, glad, bijna een perfecte oppervlakte zonder onvolmaaktheden. Of toch? Je scherpe rand maakt bijna een insnijding in mijn bleke huid. Het is donker, maar je opvallende, gedetailleerde make-up valt op. Een perfect afgelijnde naar roze neigende toets. Ik weersta je, maar voor hoe lang nog?
Coudie
Coudie om 13:30 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack
GPS-coördinaten: Floria: blz. 14 / Geert: blz. 30,
Ondertussen een 1-ste keer kunnen proeven van ' Art. 285b ', en alvast meer appetijt gekregen ! De schrijfstijl is opvallend verschillend dan die van Yves Petry : minder verstild, meer verhalend. Het is een schrijfstijl die Floria meer lijkt te liggen, want ze is met een grotere gretigheid van start gegaan dan destijds met ' De Achterblijver '.
Ik heb ondertussen ook reeds enkele passages onderstreept. Ze getuigen voor mij van een grote creativiteit en originaliteit. Enkele voorbeelden :
" alle overeenkomsten tussen gebeurtenissen in dit boek en de werkelijkheid moeten beschouwd worden als moedige pogingen van het toeval " ( pre-ambule )
of nog
" flikker toch op met je fifty ways to leave your lover, er zijn er maar twee: uit de trein springen of eerst wachten tot je volledig stilstaat " ( blz. 11-12 )
en tenslotte
" een man schippert altijd tussen Tristan en Casanova " ( blz. 16 )
Neem daarnaast nog de frequente verwijzingen naar de klassieke piano-literatuur, en ik voel aan, dit zit opnieuw goed. Goede keuze van de Mekka-redactie !
Hoop er binnenkort met jullie verder te kunnen over bloggen..
In afwachting, een warme groet,
Geert.
PS : Gisteren in m'n krant gelezen dat Yves Petry ' de BNG Nieuwe Literatuur Prijs 2006 ' heeft gewonnen. Een mooie compensatie, nadat hij eerder deze week zo schandelijk over het hoofd werd gezien bij de opmaak van de Gouden Uil longlist.
Geert Lomme om 16:47 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack
Tot dusver geen DING DONG bij mij thuis. Woon ik in een achterhoek ? Ben ik een achterblijver ? Gaat de postbode zelf met het boek lopen ?
Lang mag het in elk geval niet meer duren. Ik droom, slaap, eet Christiaan Weijts bij wijze van spreken. Alle superlatieven ten spijt, ik zit hier nog steeds zonder boek. Kaat of Ruth, je mag het me altijd thuisbezorgen, zo kunnen we alvast een fijne boekenbabbel opstarten.
verve7
misschien tot op de nachten op zaterdag (kaat nog eenmaal als het mag !). Kijk uit naar Sharko om 23 uur (broerlief is gitarist).
danny theuwis om 14:02 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack
Een primeur! Een Nederlands leesclubboek. Het alom geprezen debuut van Christiaan Weijts: “Art.285b”. Alle deuren gaan vanaf nu open. Jouw mening hier! Begin er maar aan.
Maandag in Mekka een interview met de schrijver. Herbeluister op www.stubru.be en doorklikken naar Mekka.
De Standaard Weblog om 18:55 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack
