Zwavelzuur, met zo'n titel kun je alle kanten uit. De eerste associatie die ik er mee leg is chemielessen uit de middelbare school en bijtende stof. Bijtend is alvast ook dit boek, al was het alleen al om de thematiek. Voor een nieuw realityprogramma (Concentratie) worden mensen al was het door willekeur uit hun dagelijkse leven weggerukt. Ze komen terecht in de waanzinnige realiteit van een concentratiekamp. Het enige verschil met toen is dat nu camera's uit alle ooghoeken de mensonterende toestanden vastleggen. 'Leiders' van het kamp zijn de zogenaamde kapo's. Zij folteren naar willekeur en maken aanvankelijk iedere ochtend de selectie voor wie in leven mag blijven en wie niet.
Coudie om 11:39 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
Een rank en slank meisje gewaad in een likje verf die een geurende bloemenpracht met zich mee dragen. Het is een summiere beschrijving van de kaft van Datumloze dagen, ofwel de negende roman van Jeroen Brouwers. De vrouw in kwestie kan doorgaan voor een 'hiernamaalse' schone waar het naamloze verteller wel eens in gedachten naar toezweeft. Een verteller die het vrouwelijke schoon weet te appreciëren, maar door zijn rusteloosheid nooit lang bij één iemand kan blijven tallen. Losse scharrels en heel wat echtelijk bedrog (ont)sieren zijn palmares. "Toen zij almaar orerend, haar hete hand met de karbonkelringen, waar de zon in vonkte, op de mijne vlijde en daar langer liet liggen dan een tel, waarachtig ook zachtjes knijpend, wist de ezel dat hij zijn verse wortel en sappige appel niet zou mislopen. (p.88)"
Coudie om 11:04 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack
