De Standaard Online

Herfstblaadje #1

Haruki Murakami, het klinkt voor mij als Aziatisch voedsel, dus spek voor mijn bek moeten mijn hersenen gedacht hebben. Feit is dat ik me voor het eerst gewaagd heb aan een boek van Japans meest prestigieuze auteur. Spoetnikliefde gaat, uiteraard zou ik zeggen, over het mooiste en meteen ook het meest kwetsbare in een mensenleven, de liefde. Niet zoals er dertien in een dozijn bestaan, maar echte liefde. Een liefdesrelatie, al is 'relatie' een slecht gekozen woord, waarbij drie mensen de hoeken van een driehoek vormen.

Met deze gegevens in het achterhoofd en Spoetnikliefde als 'reisgenoot' werd mijn treinreis richting studentenstad weer literair gekleurd. Heel summier gezegd, K. (de verteller van het verhaal) heeft meer dan een boon voor Sumire, die in hem echter geen liefdespartner ziet. Haar gevoelens zijn er wel voor de getrouwde vrouw Mioe (in een later stadium haar werkgeefster). Sumire focust zich helemaal op haar roman, maar als dat niet helemaal blijkt te lukken (p. 19: 'Misschien ontbreekt er iets fundamenteels en heb ik iets niet wat een schrijver wel nodig heeft. Iets heel belangrijks.'), komt ze enerzijds per toeval aan de bak bij Mioe. Alles wordt anders wanneer ze voor het werk op reis vertrekken en Sumire plots verdwijnt.

Wat volgt is eigenlijk een verhaal over hoop en wanhoop, verrassende wendingen, veel vragen en weinig antwoorden, sprekende metaforen en gevoelens op een andere dimensie. Beklijvend, maar ook beklijvend anders. Wie een rechtlijnig boek met een gesloten einde wil, blijft hier beter vanaf. Voor wie het wat meer ga zijn, haal Murakami eens uit de plaatselijke bib.

Studentikoze groet,
Coudie

Coudie op 8 oktober 2007 om 21:09 | Link

Abonneesectie

Herfstblaadje #1

TrackBack

Reacties

Laat een reactie achter

In samenwerking met

DS Blogs

Categorieën

Literaire blogs