Tirza! Mijn eerste gedachtesprongetjes kwamen uit bij een wulpse tijger, ja een dametje met pit. Maar tot daar mijn zieke geest, want voor ik er acht erg in had, raasde ik door het verhaal van Jörgen Hofmeester. Hij is niet meer dan een grijze muis in de massa (zijn echtgenote verwijt hem meermaals dat het beest in hem weg is), die niettegenstaande een uitgekiend financieringssysteem een klein fortuin ziet verdwijnen in het niets (boosdoener van dienst is zijn hedge fund). Bovendien wordt hij op non-actief geplaatst als literair redacteur, maar toch nog enig geluk want door zijn anciënniteit moeten ze hem verder bezoldigen. Maar dat alles verbleekt in het licht van zijn zonnekoningin, zijn muze, zijn alles, zijn Tirza (zonder haar is het leven niet meer denkbaar).
Op haar eindexamenfeest leert Jörgen haar vriendje Choukri kennen. Voor hem de vertegenwoordiger van Mohammed Atta (remember 9/11) en vanaf dan weet je dat het nooit (meer) goed komt. Bovendien vertrekt Tirza samen met het kwaad op trektocht naar Afrika. Een nakend afscheid, een gedwongen loslaten, een opflakkering van het beest? Wanneer Tirza niets van zich laat horen, reist Jörgen haar achterna...
Arnon Grunberg levert met deze prijsverslindende roman (AKO en Gouden Uil) een meesterlijk werk af. Lang uitgesponnen fragmenten die nergens de drang naar lezen doen afnemen, boeiende plot. Een bij momenten tragisch verhaal van op het eerste zicht een doodnormaal gezin. Verplichte lectuur!
Zomerse groet,
Coudie
Coudie op 11 juli 2007 om 19:11 | Link
Beste Coudie,
Je schrijfsels lezen heel aangenaam: rake recensies zonder cynische uithalen, knap beknopt met een positieve ondertoon. Een mens zou voorwaar zin krijgen om - het moet niet altijd uw geliefde zijn - een boek vast te nemen! Je berichtjes fleuren alvast deze fletse zomer wat op. Graag meer van dat fraais!
O ja, omdat alleen de paus onfeilbaar is: "voor ik er ACHT in had". Volgens mij bedoelde je "voor ik er ERG in had". Tenzij je inderdaad last hebt van een perverse geest, en dus acht pittige dames binnengespeeld hebt.
Talerige groeten,
Kurt
Kurt Leenknecht op 2 augustus 2007 om 23:05
ik las dit boek ook met veel plezier maaar was het niet schervengericht ofzo die uiteindelijk de ako literatuur prijs won onterecht trouwens want tirza las ik in 1 ruk uit en de andere worstel ik nog steeds door het eerste hoofdstuk
els op 24 december 2007 om 15:25
@ Els: volkomen terecht uw opmerking. De AKO Literatuurprijs van 2007 ging inderdaad naar A.F.Th. met de roman Het schervengericht.
Coudie op 31 januari 2008 om 20:21
