De Standaard Online

Doe eens een Christiaantje

Met een beetje welwillendheid zou men mij het embleem hondstrouw kunnen opspelden. Iedere week komt hier namelijk een kribbelpootje over boeken en in het bijzonder het Leesclubboek aan bod. Niet altijd bijster origineel, zoveel zelfkennis hebben we ook wel, maar altijd met een zekere begeestering. Het feit dat u hier zit te lezen, bewijst dat me dat ook deze week weer gelukt is. Alleen, laat ons daar eerlijk in zijn, bloggen moet het toch ook hebben van een reeks invallen. Plotse ideetjes die oprispen en vaak al even snel weer verdwijnen. Iets dan snel kribbelen in een notaboekje, dat ergens ligt te slingeren, kan die hersenspinsels vereeuwigen.

Een paar uren, dagen, weken later blader je daar nog even door en dan weet je bij jezelf, dat ga ik nu eens niet doen. Zo ontstond al heel vroeg de idee om een traditie van het vorige boek (De achterblijver) verder te zetten. 'Om het met een Weijts te zeggen', de titel spreekt waarschijnlijk boekdelen, dat zou het worden. Alhoewel, al even snel besefte ik ter degen dat het bij de collectie 'bad ideas' onder te brengen was (sequels smaken nooit zo zoet als het origineel). Aan wat geknutsel in de zin van "Verdachte verklaarde allesbehalve pianissimo zijn liefde aan de Walletjes, toen hij zijn ogen langs de roze ramen liet glijden om er vervolgens binnen te dringen.", zou ik me geenszins wagen. Ezels en stenen, weet je wel. Of waren het de uilen die zo gegeerd waren?

In ieder geval het eerste non-bericht is een feit en meteen ook het laatste bericht over dit boek. Aja, voor ik het vergeet: 'Doe eens een Christiaantje' is de iets Hollandsere variant op 'Om het met een Weijts te zeggen'. Het is maar dat u het weet, nietwaar.

Op naar de volgende literaire hap!
Coudie

Boekenworm_coudie

Coudie op 4 april 2007 om 21:16 | Link

Abonneesectie

Doe eens een Christiaantje

TrackBack

Reacties

Laat een reactie achter

In samenwerking met

DS Blogs

Categorieën

Literaire blogs