De Standaard Online

27 januari 2007

Art. 285b : l'amuse-bouche..

GPS-coördinaten: Floria: blz. 14 / Geert: blz. 30,

Ondertussen een 1-ste keer kunnen proeven van ' Art. 285b ', en alvast meer appetijt gekregen !  De schrijfstijl is opvallend verschillend dan die van Yves Petry : minder verstild, meer verhalend.  Het is een schrijfstijl die Floria meer lijkt te liggen, want ze is met een grotere gretigheid van start gegaan dan destijds met ' De Achterblijver '. 

Ik heb ondertussen ook reeds enkele passages onderstreept.  Ze getuigen voor mij van een grote creativiteit en originaliteit.  Enkele voorbeelden :

" alle overeenkomsten tussen gebeurtenissen in dit boek en de werkelijkheid moeten beschouwd worden als moedige pogingen van het toeval "  ( pre-ambule )

of nog

" flikker toch op met je fifty ways to leave your lover, er zijn er maar twee: uit de trein springen of eerst wachten tot je volledig stilstaat " ( blz. 11-12 )

en tenslotte

" een man schippert altijd tussen Tristan en Casanova " ( blz. 16 )

Neem daarnaast nog de frequente verwijzingen naar de klassieke piano-literatuur, en ik voel aan, dit zit opnieuw goed.  Goede keuze van de Mekka-redactie !

Hoop er binnenkort met jullie verder te kunnen over bloggen..

In afwachting, een warme groet,

Geert.

PS : Gisteren in m'n krant gelezen dat Yves Petry ' de BNG Nieuwe Literatuur Prijs 2006 ' heeft gewonnen.  Een mooie compensatie, nadat hij eerder deze week zo schandelijk over het hoofd werd gezien bij de opmaak van de Gouden Uil longlist.

Geert Lomme om 16:47 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

25 januari 2007

It's all Christiaan Weijts in the House

Tot dusver geen DING DONG bij mij thuis. Woon ik in een achterhoek ? Ben ik een achterblijver ? Gaat de postbode zelf met het boek lopen ?

Lang mag het in elk geval niet meer duren. Ik droom, slaap, eet Christiaan Weijts bij wijze van spreken. Alle superlatieven ten spijt, ik zit hier nog steeds zonder boek. Kaat of Ruth, je mag het me altijd thuisbezorgen, zo kunnen we alvast een fijne boekenbabbel opstarten.

verve7

misschien tot op de nachten op zaterdag (kaat nog eenmaal als het mag !). Kijk uit naar Sharko om 23 uur (broerlief is gitarist).

danny theuwis om 14:02 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

22 januari 2007

Art.285b

Een primeur! Een Nederlands leesclubboek. Het alom geprezen debuut van Christiaan Weijts: “Art.285b”. Alle deuren gaan vanaf nu open. Jouw mening hier! Begin er maar aan.
Maandag in Mekka een interview met de schrijver. Herbeluister op www.stubru.be en doorklikken naar Mekka.

De Standaard Weblog om 18:55 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack

19 januari 2007

Warning: niet lezen als je het einde niet wil weten!

Jaja, tijd voor een eindoordeeltje... 't Is wel een beetje moeilijk om nu nog iets over 'De Achterblijver' te zeggen, vermits het toch al weer een tijdje geleden is dat ik het boek heb uitgelezen.

Wat me eigenlijk 't meest is bijgebleven van het boek is -logisch misschien- het einde: de zeepbel van Gram wordt plots doorprikt, en dit heeft tot gevolg dat hij in een soort van catatonische depressie verzinkt. 'k Vond dit toch wel een straffe wending: het boek krijgt er iets van 'Wachten op Godot' door: de hele tijd verwacht je je aan een glorieuze lezing die er uiteindelijk nooit komt. Een beetje een 'surprise ending' dus: nog geen 'Fight Club' (een boek kan helaas niet eindigen met 'Where is my mind' van Pixies met de volumeknop op 11 :-), maar toch behoorlijk sterk...

Ff denken, wat heb ik hier nog over te zeggen? Ah ja, I remember: 'De Achterblijver' deed mij ook een beetje aan 'Death of a salesman' denken: beide hoofdpersonages blijken hun eigen fictieve gedachtenwereld te hebben opgebouwd, wat onvermijdelijk tot een 'Euro NCap crashtest' met de realiteit leidt. Kommer en kwel alom dus, maar 't moet niet altijd Will Tura met 'Mooi 't leven is mooi zijn' nietwaar :-)?

Slotsom: ik had in 't begin niet zoveel trek in dit boek omdat ik Yves Petry eens had 'gegoogled' en de uitspraken die ik daarbij tegenkwam mij niet echt aanstonden. Maar uiteindelijk heb ik het boek graag gelezen. Het had wel nog iets te weinig om het lijf om als 'absolute aanrader' of 'meesterwerk' geklasseerd te worden. Klinkt mss wat vreemd (en Yves zal het niet graag horen vrees ik), maar ik miste toch wat -afgrijselijk woord trouwens- diepgang. Of misschien iets waar ik persoonlijk iets aan had. Met boeken en films hoop ik toch altijd een beetje van mijn sokken geblazen te worden en er -Bondzondernaamgewijs zo u wil- een beetje 'soulfood' uit te halen, en dat gevoel had ik hier slechts gedeeltelijk. Ik kan er moeilijk mijn vinger op leggen, maar er ontbrak nog iets aan om een absolute topper te zijn. Anderzijds wil ik zeker niet te negatief doen en vond ik het al bij al een goed boek: 7,5/10 laten we zeggen. En nu op naar het volgende :-)!

Gert Bonjean om 18:24 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack

17 januari 2007

Een 'echt' boek

Gisteren kreeg ik een mailtje van Kaat Mendonck met de boodschap dat we volgende week ons nieuwe boek in de brievenbus krijgen. Jippie jippie want ik kijk er al naar uit!

Kaat vroeg ons ook nog om een einde te breien aan onze bevindingen van de Achterblijver en dus doe ik dat maar.
Toen Yves Petry mijn boek singeerde in Antwerpendeed hij dat met deze woorden: "Voor An, hopelijk lust je dit 'echte' boek". Om hier een antwoord op te geven: ja, ik heb dit echte boek gelust.

Op naar het volgende 'echte' boek!.

An Lambrechts om 18:49 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

14 januari 2007

Liefde - Onsterfelijkheid

Hallo hallo,

oké, ik moet jullie teleurstellen. Het boek is nog niet uit. Maar ik lees wél nog steeds verder. Het gaat nu al veel beter en ik ben zeker dat ik het  boek ga uitkrijgen. Al weet ik nog niet wanneer.

In het begin had ik het wel lastig, blijkbaar moest ik nog wat wennen aan de schrijfstijl en aan het trage tempo. Maar eens je aan pagina 93 begint gaat het opeens een stuk vlotter. Dit wil nu niet zeggen dat ik constant in het boek aan het lezen ben, maar ik zie het lezen eindelijk niet meer als een opdracht. Nee, dat zeg ik verkeerd. Ik zag het nooit als een opdracht, en toch om één of andere reden kon ik maar niet verder lezen.   Ik heb ook niet echt een haat ontwikkeld voor Gram.  Hij is gewoon lekker down to earth. En juist omdat ik het tegenovergestelde ben van hem, lees ik het zo graag. Het is toch veel interessanter om te lezen over mensen die totaal van jou verschillen?

Graag wou ik het ook nog eventjes hebben over een klein miniscuul zinnetje op pagina 73. Daar staat : "Nu ja, als je mocht kiezen tussen liefde of onsterfelijkheid, de keuze was snel gemaakt, denk ik."

Inderdaad. LIEFDE! Dat was mijn eerste reactie, tot ik er begon over na te denken.. Onsterfelijkheid, hoe zalig zou dat wel niet zijn. ALLES eens proberen, eeuwig bestaan, eeuwige roem ..Of zoals Gram denkt :

" De kwaliteit onsterfelijkheid appelleert oneindig veel sterker aan de menselijke ijdelheid dan het vermogen om te beminnen of de behoefte om bemind te worden, dat spreekt voor zich."

De combinatie van de twee zou natuurlijk de max zijn. Eeuwig leven, en dus heel veel liefde geven..En krijgen natuurlijk!

Ik kijk al erg uit naar het volgende boek. Ideetjes heb ik niet, voorkeuren wel. :-)

xx, Floriaa.

Floria Lomme om 21:07 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack

9 januari 2007

nagenot

Tjonge jonge,

het boek " de achterblijver " is uit. Hip hip hoera met dank aan Yves Petry. Hij is er in geslaagd opdat ik - als veellezer, maar ook als niet-uitlezer - het boek van begin tot einde toch wel kon boeien. Uitermate zelfs.

Hier en daar struikelde ik wel over enkele - te verwaarlozen - moeilijke en onduidelijke stukken, maar voor het overige heb ik werkelijk genoten van het boek. En jawel, ik kan zelfs wat sympathie opbrengen voor het hoofdpersonage GRAM GOETLEVEN. Een vriend zal hij niet worden, maar ik kan me zijn manier van denken en handelen wel volgen. In zijn eigen gevoelswereld geeft hij op gepaste manier uiting van hoe hij zich dient te gedragen t.o.v. de anderen en zijn omgeving. En ja, ik volg Geert - die het fantastisch kan verwoorden - hij mag zich gerust in mijn hersencellen komen nestelen - helemaal.
Ik heb het gevoel dat het boek grotendeels gewijd is aan de liefde (en het gebrek eraan). Gram Goetleven heeft zijn manier om hier mee om te gaan. Verder zie je dat (overdreven) toewijding aan je werk niet bevorderlijk is voor het gevoelsleven van jezelf en van anderen. Communiceren is moeilijk. Samenleven een struikelblok.

Het was mijn eerste kennismaking met een boek van Yves Petry. Het heeft me gesmaakt. Vermits ik kort bij de bron zit - boekenpaleis - zal ik met enige vertraging eens verder proeven uit man's archief.
Eerst nog het boek van Mark Haddon "het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht" lezen in het kader van een Europees Readcomproject (leesgroep met Annemie Leysen). En met veel "goesting" uitkijken naar het volgende boek.

2 suggesties :

Thomas Blondeau "EX" ?

Joey Goebbel " Het kan altijd erger " ?

met bijzondere dank

Verve7

danny theuwis om 12:57 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

6 januari 2007

' Uitgelezen ',

In het rustgevend kader van ' le vieux Lille ', gedurende die verloren eerste dagen van een nieuw jaar, volledig in de roes gekomen van ' de achterblijver ', en het boek meteen ook maar volledig uitgelezen. 

Hieronder een korte 1-ste impressie adhv 3 citaten uit het boek :

../.. 

Lees verder

Geert Lomme om 13:31 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

4 januari 2007

ik haat hem gram

Gisteren op een treinrit Antwerpen -Roeselare heen en terug verder gelzen in mijn boek en ondertussen meer en meer verzonken geraakt in mijn gedachten.  Ik heb zelfs mijn alarm van de gsm gezet telkens ik moets overstappen uit schrik om een wissel te missen.

Ondertussen ben ik bij het lezen zelf gaan denken aan mijn vlucht richting de states (16 uur).  En ik kwam tot de conclusie dat ik onze GraM HAAT. Hij is nu echt het type  persoon dat ik noch op de werkvloer, noch  in mijn vriendenkring, noch in mijn familie wil tegenkomen.  Zijn detaillistisch,  zakelijke, onmenselijke kijk op het leven  roept bij mij haat op.  Maar het doet me ook nadenken  over mezelf, en hierbij kwam ik tot de conclusie dat ik en Gram geen enkele gemeenschappelijk kenmerk hebben.  Wetende dat ik een emotiegestuurd leven nastreef waar het om het geheel gaat en waarbij details maar van ondergeschikt belang zijn herken ik mzelf titaal niet in het personage.  Maar hij roept wel emoties bij me op, dus op dit punt is de schrijver zeker in zijn opzet geslaagd.  Het personage laat me niet koud.

Ik maak me één kleine bedenking, hoe komt een  wiskundige aan dit soort taalgebruik, dit gaat compleet in tegen het beeld dat ik heb van wiskundige.  Of ben ik nu bevooroordeeld ?

loreke Vienne om 11:16 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

3 januari 2007

Afscheid, voor even!

Hersenen zijn in deze tijden van 'ellende' niet meer dan een zompige massa die blootgesteld wordt aan de wijsheden van de wetenschap. En dan heb ik het niet over een overdaad aan geestesverrijkende (of waren het geestesverarmende?) dranken, maar wel degelijk over de examens die het begin van 2007 'kleur' geven. Allemaal om mij in te 'dekken' voor een nakende periode van rust op deze blog. Tot in het begin van februari kom ik hier af en toe wel eens piepen, maar daar zal het dan ook bij blijven. Toch wil ik nog enkele zaken over 'De Achterblijver' kwijt.

Lees verder

Coudie om 21:29 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

1 januari 2007

Update De Achterblijver

Dag Mekka leesclubbers! De beste wensen voor het nieuwe jaar met natuurlijk veel leesplezier!

Maar deze blog is er natuurlijk niet om nieuwjaar te vieren want ik ben eigenlijk benieuwd naar de reacties op het boek 'De Achterblijver'. Hebben jullie het boek helemaal uitgelezen? Zo ja: wat vinden jullie ervan?

Groetjes,
An (van den blog)

An Lambrechts om 23:52 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack