De Standaard Online

29 november 2006

Hidden agenda

Driewerf hoera: ook ik mocht gisteren eventjes 3 minuten mijn mond opendoen op de radio :-) Toch altijd spannend moet ik zeggen...

Zoals ik gisteren al een beetje bekend heb, ben ik hier ook aan 't bloggen met een kleine verborgen agenda: ik zou namelijk in de nabije toekomst graag 'dingen' (als daar zijn films, boeken, restaurants met drie michelinsterren, ...) willen recenseren of columns schrijven over 'onderwerpen' (die lastige hond van de buren, den Amerikaan in Irak, onthaasting bij mindervalide gesluierde lesbiennes, ...)

Weet u niet wat u moet denken van die laatste film met Tom Cruise? Krijgt u ook altijd zo'n opgeblazen gevoel wanneer u op het toilet zit zonder bijpassende lectuur? Zoekt u al geruime tijd iemand die de irritante gewoonte heeft om over vanallesennogwat zijn opinie te ventileren in min of meer leesbare volzinnen? Aarzel dan niet en mail Recensieman*!

Recensieman: wij schrijven het voor u!

En nu maar wachten tot die reacties binnenstromen :-)

*voor verdere info en boekingen: gert.bonjean@telenet.be

Gert Bonjean om 18:24 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack

27 november 2006

Ridder van de bruine dreef

Belofte maakt schuld. Dit weekend ben ik er eens stevig ingevlogen. Een overvloed aan drank werd mij even ontzegd. De geneugten van het lezen werden echter ten top gedreven. Deze 'rush' deed me stranden op pagina 195. Alles prijs geven, daar ga ik me nu eens niet mee bezighouden, wel volgende vaststelling.

In mijn vorige post haalde ik al even de al dan niet 'homoseksuele' trekjes van Gram aan. Het dubbelzinnige citaat op pagina 27 stuurde me al even het bos in. Eén luttel moment had ik een gevoel van verdwalen; één moment het gevoel, Gram jongen, van de venten lust je wel pap. Deze luchtbel van vluchtige fantasie werd algauw weer doorprikt, maar het citaat bleef hangen.

Lees verder

Coudie om 16:54 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

26 november 2006

Defence of a poet

Het fragment over de waarde van Shakespeare en de bedenkingen die Gert hierover maakte, hebben mij nog eens doen stilstaan bij Shakespeare.  Is het niet zo dat een groot deel van de waarde van Shakespeare hierin ligt dat hij zo'n onmiskenbare invloed heeft nagelaten in zowel de Engelse taal als in de literatuur? Kijk maar eens hoeveel courante uitdrukkingen en woorden in het Engels ooit als neologisme zijn geïntroduceerd door Shakespeare. In zijn werk zitten genoeg 'catchy' zinnetjes die in het collectieve geheugen zijn beland. Wie kent nu niet bv. "To be, or not to be, - that is the question" of "What's in a name! that which we call a rose/By any other name would smell as sweet".
En hoe je het ook bekijkt, Baby kan dan hypothetisch gezien een evenwaardig literair werkstuk produceren, het is slechts nà ingave van het werk van Shakespeare; het blijft naar voorbeeld.
Zo kan je wel elke kunstvorm bekijken: waarschijnlijk kan een computer als Baby na analyse een even groots oeuvre bijeen schrijven als bv Bach of Mozart, schilderijen in de genre van Da Vinci, Michelangelo of wie dan ook maken; toch ook allemaal kunstenaars die door heel veel mensen op handen gedragen worden. Maar om nu te zeggen dat het werk van een computer dan evenveel waard zou zijn?  Zou die er evenveel vernieuwing in kunnen steken?
En maakt dit van mij nu ook een cultuursnob? ;-)

Julie Vanwalleghem om 20:41 | Link | 11 Reacties | 0 TrackBack

Uw Ticketje alstublieft?

Mijn GPS staat nu op pagina 161 oftewel het begin van het 6e hoofdstuk. Gistermiddag stond de teller nog maar op pag 32, 2e paragraaf. 4 uur trein heen en 4 uur trein terug zijn dus wel bevorderlijk voor het vorderen in een boek. En eigenlijk zijn die uren omgevlogen! Vandaag kwam de conducteur kaartjes knippen... Ik had hem helemaal niet opgemerkt tot ik opeens een hand boven mijn boek zag zwaaien met de vraag of hij m'n treinticketje mocht zien... Hihi, verschrikt keek ik op want ik was toch behoorlijk geconcentreerd aan het lezen...

Af en toe waren er wel opmerkelijke en hier en daar een grappige situaties maar ook wel vaak sombere stukken. Stukken zoals hoe leeg mensen zijn, hoe leeg het bestaan is en hoe alles om een machine kan draaien dat uiteindelijk een kloon is van de mensheid maar dan zonder de slechte eigenschappen, hoewel dat nog valt af te wachten. En die stukken zetten je soms toch wel aan het denken...

Zo, dat was het weer van mijn kant, een kleine update! Jullie horen snel weer nieuws van mij!

An

An Lambrechts om 17:08 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

25 november 2006

Dear all,

Gedekt door het cliché 'last but not least' stel ik me eindelijk ook eens voor. (He, iemand moest die honneurs toch waarnemen nietwaar. :-))
Julie Vanwalleghem is de naam; 23 jaar de leeftijd; opleiding Taal- en Letterkunde Nederlands-Engels de bezigheid (en al doet die term het niet vermoeden, dat maakt mij wel degelijk de tweede Germanist op deze blog).

Als compensatie voor mijn laattijdige post heb ik stevig doorgekauwd en daarmee de eerste 4 hoofdstukken – pagina 133 (!) – achter de kiezen.
Mijn eerste impressies? Eindelijk nog eens een écht goed, niet voor de hand liggend boek dat je concentratie opeist en je dwingt na te denken. Het lukt m.a.w. niet om het te lezen wanneer je omver valt van de slaap (dixit ik, Ervaringsdeskundige).

Lees verder

Julie Vanwalleghem om 16:10 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

To lees or not to lees!

Aargl en verdoemenis! Was hier daarnet mezelf een paar trappen onder mijn achterwerk aan het verkopen om verder te lezen in 'De Achterblijver', toen ik tot de vaststelling kwam dat ik wederom boeken uit 'verplichting' was aan het lezen. Iets waarvan ik had gehoopt verlost te zijn na mijn niet altijd even boeiende studies…

Dit gevoel van 'verplichting' was deels ontstaan doordat 'De Achterblijver' op mijn leeslijstje plots zware concurrentie heeft gekregen van 'Het Spel', een vrij ophefmakend boekje van een rockjournalist genaamd Neil Strauss over de kunst van het 'versieren'. Ik weet het, 't klinkt als zo'n goedkoop psychologiserend hulpboekje en dat is het mss gedeeltelijk ook wel, maar vooralsnog lijkt het me ongelooflijk boeiende materie die ik in één of meerdere rukjes plan uit te lezen. Vrouwen aller landen, here I come :-)!

Maar beloofd is beloofd: plichtsgetrouw als we zijn heb ik mezelf terug aan 'De achterblijver' gezet. Begrijp me niet verkeerd, ’t is niet dat ik dit een slecht boek vind hoor. Integendeel, ik kan het redelijk smaken: af en toe staat er inderdaad een zinnetje in dat je een paar keer moet herlezen, maar ’t is nu ook weer niet zo complex dat het 'werkliteratuur' wordt die je niet ter ontspanning kan lezen.

Qua analyse blijf ik het onderbrengen in de utopie vs. dystopie Science Fiction (of kortweg SF): heb vroeger ooit eens een vakje 'Science Fiction en Postmodernism' gevolgd en verrek, het komt nog van pas!

Lees verder

Gert Bonjean om 15:07 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

23 november 2006

Opsporing verzocht

Tien frisgewassen hoentjes startten twee weken geleden met de tweede editie van de leesclub. Reno, Jet, An, Gert, Geert, Floria, Danny en mezelf (Coudie) lieten zich al horen. U hoeft er geen telraam bij te nemen om te weten dat er twee sloebers zich wegstoppen. Twee dames als mijn geheugen me niet in de steek laat (waaronder een zotte doos). De weg in cyberland nog niet gevonden? Het boek doorgespoeld? Of gewoon nog geen zinnig woord te zeggen? Laat jullie horen, ik wacht vol spanning.

Als een volleerd boekenwormpje laveer ik door het boek. Ik proef, ik smaak, ik lust er wel pap van. Volgend citaat zette me bijna op een verkeerd spoor:

"En zelfs al waren mij betrekkingen met mijn mannelijke collega's niet veel minder afstandelijk dan die met mijn vrouwelijke, er was tenminste één man die ik vrij goed kende, met wie ik sliep en opstond, met wie ik onder de douche stond en die ik aftrok, namelijk ikzelf..." (pagina 27)

Dacht ik nou enkele milliseconden dat onze Gram wel van de venten lust. Mispoes!

Veel leesgenot!
Coudie

Coudie om 20:10 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

22 november 2006

'prefrontale cortex'

Hallo iedereen,

ik zal maar onmiddellijk eerlijk beginnen, dit is de eerste keer in mijn leven dat ik mijzelf niet echt goed kan verwoorden. Ik zit ' nog maar' aan hoofdstuk twee en weet dus nog niet echt goed wat te vertellen. En toegegeven ik voel mij schuldig. Schuldig omdat ik al veel meer zou moeten gelezen hebben.Maar dat ligt zeker niet aan het boek, maar meer aan de Latijnse teksten van Hero & Leander die ik moet vertalen. Maar soit, zoals iedereen mij had verteld, is de achterblijver niet echt gemakkelijk.'t Is te zeggen , ik kan het zeker en vast niet lezen met lawaai op de achtergrond. En inderdaad, ik moet mij erg concentreren om te kunnen volgen en ja, woorden zoals 'prefrontale cortex' snap ik niet onmiddellijk, maar daar heb ik mijn vader voor. Hij zit altijd één hoofdstuk voor en heeft mij nu beloofd voor een 'wegomlegging' te zorgen.De situatie is simpel.Ik snap het. Ik weet dat ik hard ga moeten werken om dit te lezen, maar ik vind het een goed boek.Ik blijf benieuwd naar het vervolg en als ik het niet snap... Daar zijn vaders voor! ;-)

Floria

Floria Lomme om 20:39 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

Einde in zicht

GPS: p. 252

inderdaad, het einde is in zicht bij mij, tot men grote spijt. Zoals altijd lees ik het boek graag snel door om daarna een tragere tweede lezing door te voeren. Het boek en de ideeën in het boek blijven me intrigeren. Gram is een ontzettend complex persoon, hoewel hij steeds eenvoudig overkomen: wiskundig te reduceren. Ik ben er enorm door geboeid en weet nu al dat ik er wel meer over zou willen weten.

Mooiste passage vind ik als hij het dagboek van zen vader vindt en daarin leest, maar ik zal maar niet teveel vertellen aangezien jullie daar nog niet allemaal zitten.

Ik ben ook benieuwd wat Flora ervan vindt, want er zitten soms toch ontzettend zware stukken in (waar ik dan weer van hou en dus zeker niet afhaak ... maar daarom zit je ook in een leesclub, niet?)
Ik zal straks een navragen of het Mekka-effect hier ook aanwezig is, in het landelijke meise aan mijn zus die hier in de bibliotheek werkt. Alleszins dat hoop ik voor de mensjes hier, want zo'n boek mogen ze niet missen!

groetjes
Jet

Jet Stukkens om 16:45 | Link | 7 Reacties | 0 TrackBack

21 november 2006

Niet langer de verveelde achterblijver

Tussen het nieuws van de massale ontslagen bij Volkswagen Vorst door, was er vandaag ook even tijd om "De achterblijver" er nog eens bij te nemen. Het tweede hoofdstuk moest er deze keer aan geloven. Mijn GPS, zoals Geert het stelde, bevindt zich dus op pagina 52.

Ik moet zeggen, een vrij moeilijk begin van het tweede hoofdstuk, doorspekt met de onheilspellende berichten. Een universele en totale intelligentie, dames en heren, duldt misschien wel kopieën van zichzelf maar geen variaties (pagina 30). En het zou niet de eerste keer zijn, en verre van de laatste keer, dat het ontwerp de ontwerper onderwierp (pagina 37).

Koude rillingen overvallen met tijdens het lezen. Ik wil helemaal geen wereld waarin liefde wordt vervangen door macht, waarin totale intelligentie het levensbeeld bepaalt, en waarin het zelfrespect verdwijnt.

Lees verder

Coudie om 20:28 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

18 november 2006

1-ste halte: Brave New World ?

huidige GPS-coördinaten :  Floria blz. 15 / Geert blz. 52.. 

Floria heeft een drukke toetsen-week achter de rug, en heeft dan ook enkel nog maar eens haar neus aan het venster kunnen komen steken..  haar eerste indruk bij het naar binnen kijken : " wijs geschreven.. " ( een typisch oost-vlaamse uitdrukking ), " maar wel soms lange zinnen.. " 

bij mij is het wonder ondertussen al wél geschied : we zitten amper een week ver, of ik zit reeds helemaal in de wereld van Gram Goetleven..  het is alsof ik dagelijks een eindje met hem meewandel, en ondertussen inzage krijg in z'n dagboek.. 

aanvankelijk bleek hieruit een nogal weinig respectvol wereldbeeld..  weinig respect tov zijn vader ( " een uit de verre begintijd daterend toevallig verbindingskanaal " ), weinig respect tov vrouwen ( " dat zij dieren zijn is wellicht een intuïtief inzicht dat altijd al heel natuurlijk voortvloeide uit hun intiem-lichamelijke zelf-ervaring " ), geen respect voor het verleden (het gaat immers om de toekomst), en geen respect voor de liefde (het gaat immers om de macht).. 

ik moet onwillekeurig denken aan ' Brave New World ' van Aldous Huxley..  weet niet goed waarom, maar een beetje hetzelfde, weinig hoopgevende, wereldbeeld..  " i can sympathise with other people's pains, but not with their pleasures..  there is something curiously boring about somebody else's happiness.. " 

omdat ik tijdens het lezen van een boek blijkbaar telkens ook een beetje op zoek ga naar herkenbaarheden, is het op dat ogenblik moeilijk praten met Gram Goetleven..  en vraag ik me op dat ogenblik ook af of Floria wel tot een echte dialoog kan/zal komen met deze Gram.. 

tot zich ( vanaf pakweg blz. 35 ) plots enkele aanknopingspunten aandienen die opnieuw hoop geven..  de man blijkt immers niet ongevoelig voor de poëzie van een ochtendfile, haalt herinneringen op aan een kerstboom en een zondvloed aan sneeuw, en doet zich in een ronduit hilarische dialoog met een taxi-chauffeur voor als een porno-acteur..  nee, ik ben duidelijk nog niet klaar met de psychologische scan van deze zonderlinge figuur.. 

een fascinerende zoektocht is het ondertussen wel..  Yves Petry is zonder meer een intelligente schrijver, en bedient zich van een prachtig ( ietwat omslachtig ) taalgebruik..  wel niet gemakkelijk..  maar voor wie eventjes doorbijt ( blz. 21 tot blz. 31 zijn niet evident ) opent zich hier toch wel een fascinerende wereld..  benieuwd hoe deze volgende week verder zal evolueren..  en wat m'n collega leesclub'bers hier ondertussen van vinden..  laat eens iets van je horen.. 

in afwachting, een herfstige groet,

Geert, ( ' Flori-Pa ')

PS: mijn favoriete quote van de week :

" het is eigenlijk ronduit ergerlijk, de gemakzucht van een intelligentie die haar avondlicht over een ingeslapen geschiedenis laat schijnen in plaats van met haar morgenlicht een toekomst te beramen.. "  ( blz. 28 ) 

Geert Lomme om 15:32 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

Het begin is er!

Oef, ik ben dan toch weer goed op de blog terecht gekomen na eventjes paniek hoe dit weer allemaal werkte (jaja, ik ben hét nieuwe computerwonder).

Maar dit ter zijde. Ik ben hier natuurlijk om te vertellen dat ik het eerste hoofdstuk van mijn 'echte' boek gelezen heb... Gisteren, tijdens het harde labeur van het babysitten heb ik de eerste pagina's omgeslagen (de kindertjes lagen al lang in bed)... Helaas kwamen de ouders al thuis na het eerste hoofdstuk. Ik heb dus niet meer verder gelezen. Maar ik denk dat dat verder lezen er vandaag zeker wel van zal komen! Ik ben heel erg benieuwd naar de rest van het boek. En als die nieuwgierigheid er is, leg ik een boek niet zomaar naast mij neer.

En wat vond ik ervan? Ik vond het heel leuk geschreven, het leest heel vlot. Maar het begin is zelfs al vrij zwaar, vind ik...

Jullie horen nog van mij!

Tot snel!

An

An Lambrechts om 12:51 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

16 november 2006

Stof tot nadenken

De boekenworm in mezelf is uit de startblokken geschoten. Ik moet Danny en Jet bijtreden, het boek leest als een trein. Als een TGV raasde ik dan ook door het eerste hoofdstuk. En natuurlijk heb ik daar een mening over.

Het eerste hoofdstuk bestaat uit nogal wat "stoffige" fragmenten.

• Jij lijkt me helemaal, ik zou zeggen van onder tot boven, opgetrokken uit de stof waaruit de toekomst bestaat. (dr. Miami over Gram)
• Stook me maar op en strooi me uit. (vader van Gram over de dood)
• Niet alleen was ze haar tanden kwijt, vanaf haar vijftigste waren bovendien de vier ruiters van haar fysieke apocalyps (Tietenverval, Halsverzakking, Botporose en Rimpelramp) een verontrustende stofwolk beginnen op te werpen aan de niet zo heel verre horizon. (vader van Gram over zijn ex-vrouw)
• Zo kwam het dat ik op zijn begrafenis, hoewel niet verdrietig of beschouwelijk gestemd, toch een nogal verstrooide indruk maakte. (gedachte bij Gram op de begrafenis van zijn vader)
  
  Daar hou ik wel van, de wederkerigheid van een begrip, maar dan steeds met een andere nuance, een andere betekenis. Spelen met taal, maar dan niet in overdreven mate.

Lees verder

Coudie om 16:35 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack

15 november 2006

En we zijn vertrokken

hallo medelezers,

ben deze namiddag in het boek begonnen en heb al zo'n 60 blz omgeslagen. Ik heb geen idee waar het boek naartoe gaat, maar ben er meer dan benieuwd naar.
Het leest vlot en ik hou wel van de vele details die Yves Petry heeft neergepend. Het is alleszins geen boek dat je zomaar naast je kan neerleggen en dat is al een eerste positief punt wat mij betreft. Voor verdere commentaren van mij zullen jullie nog even moeten wachten tot ik wat verder gevorderd ben.

Ik ben alvast benieuwd wat jullie eerste gedachten van het boek zijn ...

En waarom ik lees? alleszins zie ik het niet als een verplichting (romans dan toch niet), maar omdat ik ervan hou om even weg van mijn wereldje te zijn.

groetjes en laat het jullie smaken!

jet

Jet Stukkens om 16:49 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

BOEKENPALEIS

Goh,

al twee dagen overrompeld in de bibliotheek door jonge, oudere mensen. Onze bibliotheek wordt momenteel bestormd door allemaal nieuwe leners en lezers. Is dit het MEKKA effect ?

Aan mij zal het allicht niet liggen, maar laat deze maar even in de waan. Schoon volk dat leest. Het klinkt lekker en smaakt naar lectuur.

"De Achterblijver" van Yves Petry is al geruime tijd niet meer te vinden in de bibliotheek. Alle exemplaren vliegen de deur uit en worden naar hartelust gereserveerd. Yves Petry zal het toch niet zelf klaarspelen, toch. Als lid van onze bibliotheek is hij een welgekome gast. Zou die man ons een loer willen draaien en al zijn boeken zelf uitlenen en reserveren ?

Neen tuurlijk niet. Schoon volk leest "De achterblijver". Schoon volk met allemaal mooie boeken.

Straks geef ik er alweer een lap op. Be aware !

verve7

danny theuwis om 16:03 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

14 november 2006

Bel me even op

Geen Heleen aan de andere kant van de lijn. Ook helemaal niet in de mix met Sean Paul. De vooravond kreeg gisteren kleur door een telefoontje van Ruth met de vraag of ik het zag zitten om 's avonds met mijn stemgeluid de huiskamers in de Vlaanderen te vullen. Ola, ze zijn bij Studio Brussel nog sneller dan ik dacht. Uiteraard geen probleem, meewillend als we zijn.

Helemaal onverwacht was het telefoontje van Kaatje (jawel, de enige echte met haar poezelige, kleine vingertjes, zo zou Tomas het toch verwoorden) niet. Net op dat moment komt mijn ma de kamer binnengevallen. Een figuurlijke "schop onder haar kont", en ik was weer op mijn gemak. CSS schalde keihard door de speaker van mijn gsm, even later een meer gedempt geluid.

Goeienavond Dieter ***... ik mag Coudie zeggen. Zo'n aanspreking had ik niet meteen in gedachten. Ruth, je had me weer verdomd liggen. Verder best wel een leuk gesprekje (Ruth bijt niet, wat een geruststelling, maar ook niet meteen iets wat ik nog niet wist). Achteraf eens naar mezelf geluisterd (meer uit zelfevaluatie, dan uit narcisme). Mijn vocabularium wordt toch heel vaak doorspekt door woorden als "eigenlijk" en "inderdaad". Ga ik dringend eens werk van moeten maken.

[Er is nog goed nieuws over "De achterblijver". Ik voel de onweerstaanbare drang opborrelen. Vanavond begin ik er aan. Het eerste hoofdstuk ga ik helemaal verslinden, oppeuzelen, herkauwen, en natuurlijk aan een "Coudiaanse" keuring onderwerpen. Ik voel me helder, ik voel me fris, ik ga ervoor.]

Tot blogs!
Coudie

[Logo van Studio Blogger, met dank aan Mr.B]

Coudie om 15:51 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

13 november 2006

Moeder, waarom lezen wij?

Ik lag hier daarnet op mijn zetel een paar (pogingen tot) sit-ups te doen (wat doet een mens zoal op een druilerige maandagavond wanneer zijn meest uitdagende vooruitzicht het begapen van een reeds 5 x bezichtigde film is?), toen er mij plots een topic te binnen viel voor ons leesclubje. Eerlijkheidshalve moet ik hieraan toevoegen dat ons aller Ruth tijdens de 'openingsshow' al tot dezelfde vaststelling was gekomen: er schijnen nogal wat mensen (including me) te lezen uit een vorm van 'zondebesef', een soort van morele verplichting die er met de paplepel der opvoeding is ingegoten.

Lezen is vanuit dit perspectief een daad van zelfverheffing: 't is goed voor uw hersenontwikkeling, in tegenstelling tot een dagelijkse portie Undercover lover of Big Brother VIPS. Een dergelijke gedachtengang noopt ons tot het dwangmatig verslinden van boeken of, als we niet verder geraken dan de Flair of de P-Magazine, tot een schuldgevoel formaat zware bowlingbal (zo'n zwarte met een 13 erop) wegens het niet verorberen van Literatuur met de grote L.

Vandaar mijn vraag: waarom leest u zoal, beste lezer?

1. Uit bovengenoemde morele verplichting;
2. Omdat ik het plezant vind om helemaal op te gaan in een boek, zodat ik de wereld die de auteur schept voor mijn fantasierijke oogjes tot leven kan zien komen;
3. Omdat mijn woordenschat dringend aan dinges, euh uitbreiding, toe is;
4. Omdat een boek mij meer over het leven leert dan een avondje zuipen met mijn vrienden;
5. Om een combinatie van bovengenoemde én andere redenen, nl. ...;
6. Waarover gaat dit in godsnaam, ik ben precies op ne verkeerde site beland, doe mij maar ne goeien aksiefilm gelijk als 'The fast and the furious 3' of die laatste met Steven Seagal, 'Fists of dinges'!

Euh, laat van je horen zou ik zo zeggen! Dan ga ik ondertussen die film met Nicole Kidman op VT4 bezichtigen :-)

Gert B.

Gert Bonjean om 21:17 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

PRIMA START

Op de trein op weg naar huis, onmiddellijk begonnen aan het boek " de achterblijver". Eerst toch eens goed achterom kijken om te zien of niemand meeleest. Dit boek is bestemd voor de bende van 10. De Mekka-bende.

De voorflap als piepjonge vader intrigeert me wel. Een babyhoofd laat me sinds 15 mei j.l. niet meer ongeroerd.

Snel beginnen. Ik lees - jij leest - we lezen met z'n allen. Spannend, sensatiegevoel, tintelingetjes. De kriebels wriemelen langs mijn vingertoppen richting toetsenbord.

Nog nooit eerder had ik een boek van Yves Petry gelezen. Schande nu blijkt. Het leek me allemaal wat te moeilijk en te afstandelijk, te hermetisch ook. Net als bij collega Saskia de Coster - straffe knappe madame trouwens - haast ondoordringbare lectuur. Maar na de eerste hoofdstuk moet ik mijn mening toch herzien. Ik neem een sprint als start, wik de woorden hier en daar en vlieg als een sneltrein (niet die van Antwerpen naar Leuven) door naar hoofdstuk 2.
In tegenstelling tot p. 20 zal mijn toekomst toch één van vader en dochter zijn.

Verve7

danny theuwis om 15:38 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

Het moet hard zijn...

Met een frisse geest, dat is dé manier om aan het boek te beginnen. De afgelopen dagen heeft mijn geest zich echter nog niet in een dergelijke toestand bevonden. U raadt het al, aan het boek ben ik nog niet begonnen. Verder dan de verpakking ben ik nog niet geraakt.

Een verpakking die al de nodige aandacht kreeg in de startaflevering. Bleek, zeer bleek, overheersend wit zelfs. De foto van de baby vloeit mooi over in de rest van de kaft. De staalblauwe kijkers van de boreling en het ietwat pruilend lipje de opvallendste kenmerken. Mooie foto vinden ze ten huize Lomme. Ik zal dat zeker niet ontkennen, het heeft iets. [Tip: klik op de foto, voor een groter formaat]

Alleen wit wordt zo snel vuil en vaal. Het bezorgt me een gevoel van kwetsbaarheid. Iets wat ook bij me naar boven komt borrelen als ik An Pierlé zie. Het bleke sterretje aan het muzikantenfirmament. Zal het boek ook dergelijke kwetsbaarheid uitdragen?

Onder dat kwetsbaar deken zit een harde, zeer klassiek ogende rode kaft. "Is het niet mooi, dan is het toch hard", zou Luc De Vos stamelen. Het papier en lettertype nodigen in ieder geval tot lezen uit . Tijd dat ik eens aan begin.

Wat vindt u eigenlijk van de verpakking? Kan het u bekoren? Of is het één van de meest verwerpelijke covers in jaren? Reageren mag, ik bijt niet. Nog niet.

Leesgroeten
Coudie

Coudie om 15:01 | Link | 6 Reacties | 0 TrackBack

12 november 2006

Introducing..Me!

Hallo iedereen,

hèhè,hier ben ik dan met mijn eerste blog. Ik moet eerlijk toegeven dat  ik nog niet ben beginnen lezen. Niet omdat ik niet wil -want ik sterf van nieuwsgierigheid- maar simpelweg omdat ik nog niet veel tijd heb gehad. Maar,ik heb morgenavond tussen 7 en 8 al een plaatsje gereserveerd in de sofa om een uurtje mijn neus tussen de krakelverse bladzijden te steken. Zoals iedereen ,zal ik mij eens voorstellen. Ik ben dus Floria. Ik doe Latijn-Wiskunde,terwijl ik helemaal niet geïnteresseerd ben in ontbinden in factoren en dergelijke. Ik ben verslaafd aan druiven, muziek, kousen en mijn gsm. Verder doe ik tennis,toneel en voordracht. Ik geef ook zoals de meeste tieners mijn zakgeld uit aan kleren,en hou mij 's nachts bezig met sms'jes sturen naar klasgenoten die nog wakker zijn.

Ik ben wel wat zenuwachtig. Het is niet mijn eerste keer dat ik volwassenboeken lees, maar wel dat ik er mijn eigen commentaar  moet bij geven.Gelukkig heb ik mijn vader nog bij mij ,die voor het komende jaar mijn "wikipedia" zal spelen. Het zal  dus soms wel tot wat gedachtenwisselingen leiden  want onze 'leeswijze' is compleet anders. Hij onderstreept vanalles, noteert zinnen in een zwart schriftje, leest ongelooflijk traag, en zorgt ervoor dat zijn boek kraaknet blijft. Ik daarentegen hou van kreukels en ezelsoren, en lees aan één stuk door.

Het maakt echter niet uit HOE je het boek leest. Het gaat erom WAT je leest.

x.

Floria   

Floria Lomme om 20:02 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

11 november 2006

' Blurb ',

we zijn nog maar nét begonnen met dit ' vader-dochter-experiment ' of ik heb reeds een nieuw woord geleerd van Floria nl. ' blurb '..  het schijnt daarbij niet te gaan om één of andere glibberige engelse pudding maar ( ik citeer Van Dale E/N ) om een " aanbevelingstekst (bv. op de omslag van een boek) => een flaptekst "..

ik vraag Floria wat ze nu eigenlijk verwacht van " de achterblijver " van Yves Petry op basis van de ' blurb ', de coverfoto en de ontmoeting met de schrijver tijdens de live uitzending van Mekka op de boekenbeurs..  ze antwoordt me " kweenie.. / gewoon.. / we zullen wel zien.. / wél een coole foto trouwens op de cover.. "  heerlijk die onbevangenheid..  waar ergens onderweg hebben wij als volwassene die spontaneïteit verloren..? 

zélf ben ik eerder een trage ( analytische ) lezer..  steeds gewapend met een potlood tijdens het lezen op zoek naar één of andere metafoor bv. over de complexiteit van het mens-zijn..  nà lectuur staat m'n boek dan ook vol onderlijnde passages en persoonlijke notities.. 

toch wel benieuwd wat deze confrontatie uiteindelijk zal opleveren..  wij hebben het boek alvast allebei overgebracht naar een favoriet leesplekje bij ons thuis..  we kunnen er aan beginnen.. 

tot blogs,

Geert ( aka 'Flori-Pa' ),

Geert Lomme om 14:47 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

Gegroet!

Gegroet beste collega-leesclubbers en mekka-sympathisanten,

Vermits ik heb vastgesteld dat het hier blijkbaar de gewoonte is (en ook wel omdat ik er zin in heb), zal ik mijzelf even voorstellen: Gert B. is de naam, germanist van opleiding maar ondertussen van het rechte cultuurpad afgedwaald en werkachtig bij een firma die u van uw dagelijkse portie ellentriek en gaas voorziet.

Ruth Joos (of mag ik Ruth zeggen, Ruth?) had ons ook nog gevraagd om eventueel een bijnaam/alter ego te verzinnen, maar voorlopig ben ik op dit vlak nog niet verder gekomen dan G-Blog, wat mij eerder een geschikte naam voor één of ander hilarische nieuwe gangsta-rapper leek. En alhoewel gangsta-rappers bij mij wel eens een brede, ietwat ironische grijns op het smoelwerk weten te toveren en ook zeer grappig zijn om te imiteren (doe het raampje van uw -bij voorkeur zwarte en bevelgde- slee naar beneden, laat uw arm op nonchalante edoch bestudeerde macho-wijze naar buiten hangen, begroet uw homies aan de straatkant op luidruchtige wijze en laat het -overigens redelijk fantastische- Still D.R.E. van de gelijknamige dokter uit uw oversized boxen schallen, biaatch nog aan toe!), leek dit mij als bijnaam toch niet helemaal je-dat. Wordt al dan niet vervolgd… U hebt misschien ook al meteen gemerkt dat ik soms een behoorlijk eind kan weglullen, mijn excuses daarvoor, maar het is een neiging die ik blijkbaar moeilijk kan onderdrukken wanneer ik op een weblog of forum beland…

Maar goed, we waren hier om boeken te bespreken en dat zullen we dan ook doen: ik heb net het eerste hoofdstuk van De Achterblijver achter de kiezen en ik moet zeggen, na de gebruikelijke gewenningsfase (het duurt toch altijd een bladzijde of drie vooraleer een boek je bij de testikelen grijpt) smaakt dit boek duidelijk naar meer.

Lees verder

Gert Bonjean om 14:03 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

Hallo!

Hallo allemaal!

Hier ben ik dan! An op de blog van de Mekka Leesclub. Ik moet nog eventjes wennen aan de blog want het ziet er allemaal zo moeilijk uit (of ligt dit aan mij?)

Ik zal me best even eerst voorstellen. Ik ben An Lambrechts, net 18 geworden. Ik zit in mijn laatste jaar middelbaar onderwijs. Mijn grote hobby is paardrijden... Verder ben ik nog bezig met fotografie en lezen.

Ik ben nog niet begonnen met lezen, maar ik wil niet lang meer wachten! Van zodra ik begonnen ben, horen jullie dat van mij.

Tot snel!

Groetjes,
An

An Lambrechts om 13:44 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

Ook goedemorgen!

Ook ik ben benieuwd wat het nieuwe boek ons gaat brengen, ben er jammer genoeg nog niet in kunnen beginnen (wegens een deadline voor school die ik tegen maandag moet proberen halen).

Maar ik zal me ook maar even voorstellen: ik ben Jet, 20 jaar oud, studeer geschiedenis en zit in de scouts. Lezen doe ik graag als ik er tijd voor heb, want ik lees boeken graag snel uit. Daarom dat ik ook tot maandag wacht om me er helemaal in te smijten!

Hopelijk tot snel met een eerste reactie!

x

Jet Stukkens om 11:53 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

Goedemorgen, ik ben...

Goedemorgen,

Opgestaan om 7u, op een zaterdag, om eens lekker hard te gaan knallen met mijn mountainbike. En dan bellen ze af omdat het regent. Net alsof we niet waterdicht zouden zijn...

Goed, geen probleem. Dan begin maar ik direct met mijn "nieuwe" hobby: de Mekka-leesclub. Effe voorstellen: ik ben Reno, 26 jaar en ik woon in Geel. Ik geef eerlijk toe dat ik de voorbije jaren niet echt een gepassioneerde lezer ben geweest. Kranten, tijdschriften,... en af en toe wat Herman Brusselmans. Meer kan ik me niet voor de geest halen.

Maar sinds 2 weken ben ik verhuisd naar mijn eigen huisje, samen met mijn vriendin. En we hebben bewust onze tv opzij geschoven om meer tijd te maken voor muziek, lezen, gezelschapspelen, elkaar,... De leesclub is dus de ideale motivatie/handleiding om een paar goede boeken te verslinden. Laat ons hopen dat het nog een paar keer regent deze herst en winter, zodat ik nog dikwijls onder m'n dekentje in de zetel kan kruipen. En dan vertel ik jullie achteraf wel wat ik er van vond...

Ciao

Lenaertz

Reno om 09:15 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

10 november 2006

Hey! Ho! Let's Go

Welkom! Ook dit jaar verwent Mekka zijn luisteraars met een heuse leesclub. Vier boeken over een periode van acht maand krijgen we voorgeschoteld. Wij, dat zijn tien gelukzalige Mekkaluisteraars die de uitdaging aangingen om hierover te bloggen. Ieder op zijn of haar persoonlijke manier. Ik sta in ieder geval te popelen vol ongeduld om het beste van mezelf te geven. Hopelijk geldt dat ook voor u, mijn beste lezer.

"De achterblijver" van Yves Petry mag de spits afbijten. Gisteren nog feestelijk voorgesteld, vandaag op de "pijnbank"? Twee maand wikken en wegen, zwoegen en ploeteren, maar vooral genieten. Dat mag ik hopen. Zin om mee te doen? Koop het boek, lees het, en discussieer met ons mee. Reacties zijn dus meer dan welkom.

Tijd ook om mezelf eens aan de wereld voor te stellen. Dieter, is de naam. Coudie, mijn bloggend alterego. Tweeëntwintig lentes staan er ondertussen op de "teller". Meer hoef je voorlopig niet te weten. Kom regelmatig eens langs, en ontdek vooral zelf!

Coudie om 16:12 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

Aftrap

Een nieuw seizoen van de Mekka-leesclub is begonnen. Beluister de startaflevering vanop de boekenbeurs.

De Standaard Weblog om 16:06 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack