De Standaard Online

12 juli 2006

ZOMER

Wat is het hier stil geworden op de blog !

Misschien komt dit wel door het warme weer. Dit warme weer zorgt er wel voor dat ik intussen wat boeken heb kunnen lezen (chocolade en warm weer = smelten).

Eindelijk heb ik “Slaap !” van Annelies Verbeke gelezen. Ik weet het, dit moest al veel vroeger gebeurd zijn maar beter laat dan nooit. Slaap, er zijn mensen die er veel nodig hebben en er zijn er die met weinig verder kunnen. Ikzelf ben van de laatste soort en slaap heel weinig, misschien wel te weinig. Na het lezen van dit boek zou je daar wat bang van worden maar tot nu toe heb ik geen last van de zaken die Maya en Benoit overkomen. Het is een intrigerend boek en als ik nu  ’s nachts nachtvlinders zie spelen tegen mijn etalage dan moet ik onmiddellijk denken aan Ernest en Benoit.

“Slaap !” is een prachtig boek dat mij nog lang zal achtervolgen.

Intussen ook “Alfa Amerika” van Jan Van Loy gelezen. Na “Bankvlees” wilde ik zeker ook zijn tweede boek lezen. In dit boek krijgen we vier verschillende verhalen, telkens over een gewone Vlaamse man die het wil maken in Amerika (The American Dream). We volgen een beursspeculant die de oorzaak was van de grootste beurscrash in Wallstreet, een zanger van een rockgroep uit de sixties, een undercoveragent die zijn memoires neerschrijft als een scenario en in het vierde verhaal worden we ondergedompeld in de wereld van de pornografie. De verhalen zijn heel mooi geschreven en worden gebracht als biografieën en alhoewel je weet dat het fictieve verhalen zijn begin je toch te twijfelen of het wel zo is. Ieder verhaal kan mogelijk echt gebeurd zijn, ik moet eerlijk toegeven dat ik de naam Peter O’Neill door Google gehaald heb om toch eens te checken of hij niet echt bestaan heeft. “Alfa Amerika” is zijn nominatie voor de Gouden Uil meer dan dubbel en dik waard.

Na deze twee boeken die lezen als een sneltrein zou ik ook even uitgebreider willen stilstaan bij een boek dat heel wat moeilijker leest en al uw aandacht vraagt, namelijk : Hoe ik mijn horloge stuksloeg” van Joris Note.

Lees verder

MarcVandenbussche om 01:07 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack