De Standaard Online

30 april 2006

SIMON DESMET

Dit is wel een heel kort kortverhaal !

Ik zal moeten opletten dat de blog niet langer wordt dan het verhaal zelf.

Lees verder

MarcVandenbussche om 00:24 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

29 april 2006

baklabakla

Iemand die jonge duifjes verdrinkt...

Lees verder

ulri om 13:21 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

28 april 2006

American Beauty goes Belgian.

'American Beauty' aka 'Belgian Beauty'
(ned. titel: 'Mannen en Machines')

Lees verder

ulri om 15:36 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

27 april 2006

ALBERT CAMUS

Blijkbaar heeft Peter Terrin een grote adoratie voor Albert Camus.

Na het zeer mooie citaat "Ik dacht dat ik mij slechts hoefde om te keren om aan alles een eind te maken." op de eerste pagina's, passeren we nu langs zijn begraafplaats.

    

Lees verder

MarcVandenbussche om 00:18 | Link | 4 Reacties | 0 TrackBack

26 april 2006

toeval?

messteken
winkelcentrum
station
bloed
videobeelden
opschudding
bewakingscamera
hulpdiensten
massa
moord
...

Lees verder

ulri om 11:55 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

The new book

yup,

ik ben er eindelijk nog eens toe gekomen om een beetje te lezen. Ik ben niet goed bezig. het vorige boek heb ik nog niet uitgelezen en daar is al een nieuw boek. De helaasheid der dingen valt bij mij niet echt in de smaak, maar ja wie ben ik om daar over te oordelen. Naar het schijnt is het toch een boek en het is ook al genoeg geprezen geweest door de critici. Ik zal, zoals beloofd, het boek uitlezen.

Ik ben wel al een beetje beginnen lezen in het boek van Peter Terrin en dat is dan een boek die de volgende dagen waarschijnlijk niet lang zal blijven liggen en voortdurend zal bepoteld (westvlaams voor vastnemen) en gelezen worden.

Dit ziet er goed uit.

De boekenleek

deboekenleek om 10:53 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

PER KARLSSON

Tweemaal kauwgom in één weekend. Toeval ?

En het eigenaardige is dat ik eigenlijk niet graag kauw op kauwgom.

Lees verder

MarcVandenbussche om 00:50 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

25 april 2006

het begin

We waren nog maar net bekomen van Dimitri Verhulst of Peter Terrin lag al voor de deur, te wachten om gelezen te worden. Na een korte inspectie van de cover heb ik de handen ineengeslaan en begonnen met te doen wat ik het liefst doe ( en wat in het algemeen de meeste mensen doen met een boek...), lezen!

Onder het motto: "wat zou het leven zijn zonder verassingen" heb ik de flaptekst over geslaan en heb meteen de commentaren gelezen. Peter Terrin wordt geen grote, hij is het al en het vlaams van Terrin is prachtig deden me al watertanden.

Ik was daarna officieel klaar om te beginnen bij het begin...

Sarah* om 19:29 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

Peter Terrin (en ook wel: grote borsten)

Aan 'De Bijeneters' ben ik nog niet begonnen, maar ik herinner mij wel dat ik lang geleden 'Blanco' van Peter Terrin gelezen heb en dat ik danig onder de indruk was. Een goed verhaal, spannend, intelligent en intrigerend. Nele Verheye is zowaar positief over een boek! Waar gaan we dat schrijven?

Ik heb dus hoge verwachtingen van 'De Bijeneters', eens benieuwd of Peter Terrin er ook in slaagt die verwachtingen in te lossen.

En speciaal voor de kritische geesten onder ons die zich afvragen of 'de lezeres-met-de-grote-borsten' nu wel degelijk grote borsten heeft heb ik foto toegevoegd, onder het motto 'een foto zegt meer dan duizend woorden en grote borsten zijn altijd plezant!'

U hoort nog van mij.

neleverheye om 17:18 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

Een eerste indruk is gemaakt na 1 verhaal

Geef mij maar een verhaal, maakt niet uit hoe lang of kort ze zijn, het is wat je ermee doet. (Zeggen ze dit ook niet van ‘een penis’?)

Ik begon voorbije zondagnamiddag te lezen in ‘De Bijeneters’. Ik kon niet meer stoppen…

Enerzijds kreeg ik het lamlendige gevoel van onverzadigd te zijn na elk verhaal, anderzijds kreeg mijn associatieve brein een vrij podium om er nog 500 bladzijden aan toe te voegen of slechts 1 extra pagina of helemaal niets.

Ik bewonder Peter Terrin wel om een paar zaken. Terrin kan met enkele korte zinnen een heel decor, situatie en context opbouwen. Verder is deze schrijver ook zeer goed in het opbouwen van spanning in enkele paragrafen.

Af en toe staan er een paar verloren zinnen in, waarvan ik denk: ‘Nou, jammer.’

Tenslotte, dit boek is ‘echt’. Het gebeurt echt. Je hebt het al eens meegemaakt, alleen staat het nu beschreven in andermans dagboek met de juiste woorden.

Binnenkort een diepgaande analyse…

Adios,

Loes

LoesB om 00:21 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

24 april 2006

kortverhalen

De bijeneters van Peter Terrin is een bundel kortverhalen. Het is eens iets anders. Toch heb ik mijn twijfels. Ik ben nog nooit een bundel kortverhalen tegengekomen die mij volledig beviel (met andere woorden waarvan ik ieder verhaal, ieder woord en iedere letter kon smaken). Meestal zijn misschien één of twee verhalen uit het boek het lezen waart, en zelfs dan nog zijn ze zelden het herinneren waart. Toch lijkt haast iedere schrijver ooit in zijn carrière een bundel kortverhalen te hebben gepubliceerd. Misschien is het voor hen iets zoals kakken: het resultaat is niet mooi, maar het moet er nu eenmaal uit. Deze boeken lijken voorbestemd om in de ramsj  te belanden, ergens in een hoekje van de winkel op een grote onverkochte stapel, voor een spotprijsje te koop. Soms laat ik mij verleiden door de prijs, en altijd moet ik achteraf concluderen dat ik mijn geld beter had besteed aan een grote smos kaas met cola. Dat had mij waarschijnlijk veel beter gesmaakt.

Ach, ik kan mij natuurlijk vergissen. Het zal wel aan mij liggen. Ik hou gewoon niet van kortverhalen. Misschien ben ik de juiste bundel(s) nog niet tegengekomen. Een boek verdient altijd het voordeel van de twijfel.

frederikvdb om 20:57 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

23 april 2006

DE BIJENETERS IN CHOCOLADE

Groetjes,

De Bibliomaan

MarcVandenbussche om 16:04 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

20 april 2006

Flodderriggerrigst!

Te beginnen met het einde van 'De Helaasheid der Dingen'. Ik kon er niets aan doen, maar tijdens het lezen van De Helaasheid moest ik onherroepelijk denken aan de alombekende en beruchte familie Flodder. Met Kees en Kees en Kees en Ma Flodder en...zovoorts.

Lees verder

ulri om 16:46 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

DE BIJENETERS

De bijeneters zijn kleurige vogels die meestal in kolonies leven.

Deze prachtige vogels zijn te vinden in de tropische of gematigde streken van Afrika, Australië, Azië en Europa. Het zijn slanke vogels met kleine poten en gedeeltelijk vergroeide tenen. Bij alle 24 soorten, op 2 uit Afrika na, zijn de middelste twee staartveren langer dan de andere. Ze hebben een lange, spitse en zwak gebogen snavel. De meeste bijeneters nestelen zich in holen die ze in steile wanden graven. Hun voedsel bestaat voornamelijk uit bijen, wespen, libellen en andere insecten. Deze vogelfamilie behoort bij de scharrelaars.

Welke kleurrijke bijeneters zullen we tegenkomen in het boek van Peter Terrin ? Maar eigenlijk ben ik nog meer benieuwd naar de slachtoffers van de bijeneters.

Zelf eet ik geen bijen maar het product ervan, honing, lust ik wel. In plaats van een boterham met honing zal ik wel moeten leren om kleine toostjes met honing te eten. Kortverhalen zijn iets nieuws voor mij. Ik zie wel hoe het mij zal smaken.

Groetjes,

De Bibliomaan

MarcVandenbussche om 13:27 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack

5 april 2006

Nele velt haar oordeel

Ruth, ik had het je beloofd: 'De Helaasheid Der Dingen' is uitgelezen. 

Negatieve punten: Ik vind 'De Helaasheid Der Dingen' te Vlaams. Vlaamse boerencafés, Vlaamse dorpen, Vlaamse zielepoten. Het is allemaal zo hopeloos provinciaal. Een vlaming zoals ik wordt er zowaar depressief van. Daarnaast heeft de plot niet veel om het lijf. Een jongen groeit op tussen een bende marginalen, maar uiteindelijk komt alles nog goed. Zowaar een hollywood happy ending in de Vlaamse stront!

Maar goed, er zijn ook positieve punten. De stijl klinkt een beetje ouderwets en stroef, maar op een bepaalde manier is dat archaïsch-geforceerde Verhulstiaans eigenlijk nog wel grappig. En de fragmenten met de zoon van Dimitrieken zijn ontroerend, zoals alleen Verhulst ontroerend kan zijn na 100 pagina's cafépraat.

Conclusie: het valt wel mee. 'De Helaasheid Der Dingen' is goed, maar niet geweldig.

Nog een laatste vraag: hoe komt het toch dat alle leesclubbers elk boek dat we lezen geweldig vinden? Durven ze niet negatief zijn, of ben ik gewoon veel te kritisch?

neleverheye om 16:39 | Link | 5 Reacties | 0 TrackBack

3 april 2006

Volgend boek?

Na volledig door 'De helaasheid der dingen' te razen, valt er een beetje een leegte. Een leegte die moet opgevuld worden... Ondertussen ben ik begonnen in een iets meer Amerikaans getint verhaal, een thriller, namelijk 'Hellevuur' van Preston & Child. Het is allemaal iets bigger, iets meer 'The American Dream', maar het kan mij wel boeien.

Toch stel ik mij al een tijdje de vraag wat nu het volgende boek wordt voor de leesclub?

Lees verder

Kristof om 12:54 | Link | 2 Reacties | 0 TrackBack

2 april 2006

Wilde associaties

Sweet memories!!!

Lees verder

LoesB om 14:01 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack