De Standaard Online

30 april 2008

De Perfecte Koppijn

"Danny Muggepuut at staande een worst. (p.5)" Als er één zin is waar het vervolg op Muggepuut mee moest beginnen, dan was het wel deze zin. Meteen terug in de sfeer van het vorige boek over een roemrijke auteur met als hobby voorzitter-coach zijn bij de minivoetbalclub Real De Rakkertjes. In episode twee gaat  zijn voetbalclub naar de verdoemenis, ligt hij in de knoop met zijn nieuwe roman, belandt zijn vader in het ziekenhuis, en zorgen een mogelijke verfilming en organisatie van een boekvoorstelling voor de nodige kopzorgen. Bovenal echter blijft Danny een man die enigszins doelloos door het leven en de straten dartelt.

Lees verder

Coudie om 11:58 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

14 maart 2008

Het derde huwelijk

Het concept beloofde alvast veel goeds. Zet een werkloze (Maarten Seebregs), op de sukkel met de gezondheid zijnde homoseksueel die afscheid moest nemen van zijn grote geliefde Gaëtan en een Afrikaanse meid (Tamara) die haar geluk in België komt beproeven, maar wiens verloofde al twee gestrande huwelijken met buitenlandse meisjes achter de rug heeft, en je krijgt vuurwerk. Dat was toch wat ik hoopte.

Lees verder

Coudie om 14:54 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

23 februari 2008

Zwavelzuur

Zwavelzuur, met zo'n titel kun je alle kanten uit. De eerste associatie die ik er mee leg is chemielessen uit de middelbare school en bijtende stof. Bijtend is alvast ook dit boek, al was het alleen al om de thematiek. Voor een nieuw realityprogramma (Concentratie) worden mensen al was het door willekeur uit hun dagelijkse leven weggerukt. Ze komen terecht in de waanzinnige realiteit van een concentratiekamp. Het enige verschil met toen is dat nu camera's uit alle ooghoeken de mensonterende toestanden vastleggen. 'Leiders' van het kamp zijn de zogenaamde kapo's. Zij folteren naar willekeur en maken aanvankelijk iedere ochtend de selectie voor wie in leven mag blijven en wie niet.

Lees verder

Coudie om 11:39 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

16 februari 2008

Datumloze dagen

Een rank en slank meisje gewaad in een likje verf die een geurende bloemenpracht met zich mee dragen. Het is een summiere beschrijving van de kaft van Datumloze dagen, ofwel de negende roman van Jeroen Brouwers. De vrouw in kwestie kan doorgaan voor een 'hiernamaalse' schone waar het naamloze verteller wel eens in gedachten naar toezweeft. Een verteller die het vrouwelijke schoon weet te appreciëren, maar door zijn rusteloosheid nooit lang bij één iemand kan blijven tallen. Losse scharrels en heel wat echtelijk bedrog (ont)sieren zijn palmares. "Toen zij almaar orerend, haar hete hand met de karbonkelringen, waar de zon in vonkte, op de mijne vlijde en daar langer liet liggen dan een tel, waarachtig ook zachtjes knijpend, wist de ezel dat hij zijn verse wortel en sappige appel niet zou mislopen. (p.88)"

Lees verder

Coudie om 11:04 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

31 januari 2008

5 voor 1

De laatste twee maanden van 2007 waren voor de lezende pendelaar een zegen. Vertragingen door stakingen, nieuwe dienstregelingen en vooral door nieuwe dubbeldekstreinen. Een zegen? Gefrons duikt hier en daar op, jawel een zegen, toch op één gebied. Het lezende gebied! Extra tijd staat immers gelijk aan leestijd. In mijn vage herinnering doorhaspelde ik vijf werken waarvan volgende aspecten me bijbleven...

Lees verder

Coudie om 19:45 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

8 oktober 2007

Herfstblaadje #1

Haruki Murakami, het klinkt voor mij als Aziatisch voedsel, dus spek voor mijn bek moeten mijn hersenen gedacht hebben. Feit is dat ik me voor het eerst gewaagd heb aan een boek van Japans meest prestigieuze auteur. Spoetnikliefde gaat, uiteraard zou ik zeggen, over het mooiste en meteen ook het meest kwetsbare in een mensenleven, de liefde. Niet zoals er dertien in een dozijn bestaan, maar echte liefde. Een liefdesrelatie, al is 'relatie' een slecht gekozen woord, waarbij drie mensen de hoeken van een driehoek vormen.

Lees verder

Coudie om 21:09 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

27 juli 2007

Zomerprikkel #5

Op zoek naar een goede plot tijdens de zomermaanden, een boek over een nog steeds actueel thema (klonen) met een walgelijk randje? Dan moet u zeker eens De Engelenmaker van Stefan Brijs erbij nemen. Een roman waarin Victor Hoppe, een arts / onderzoeker met een geniaal brein maar met het syndroom van Asperger (vorm van autisme), de plak zwaait.

Lees verder

Coudie om 14:22 | Link | 1 Reacties | 0 TrackBack

16 juli 2007

Zomerprikkel #4

Dimitri Verhulst behoeft sinds 'De Helaasheid Der Dingen' geen ellenlange intro meer over wie achter de schrijftafel schuilgaat. Wielerliefhebbers konden hem enkele dagen terug nog zien opdraven in het omkaderingsprogramma van één naar aanleiding van Tour 2007. Hoog tijd om dus even 's mans oeuvre in te duiken en daar eens te neuzen wat vooraf ging. Zo verscheen in 2003 zijn roman / novelle Problemski Hotel, of nog een uit te hand gelopen werkstuk met als startpunt de opdracht van een Vlaams tijdschrift.

Lees verder

Coudie om 19:44 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

15 juli 2007

Zomerprikkel #3

Terwijl het kwik (eindelijk) in de buurt van de zomerse barema's komt, baan ik me een weg door mijn zomerse lectuur. Het derde 'slachtoffer' van dienst was Muggepuut van Herman Brusselmans, zijn laatste pennenvrucht. En wat staat er ditmaal te gebeuren? Niet meteen vernieuwende materie, met name ene Danny Muggepuut die we kunnen samenvatten als een succesvol schrijver die regelmatig mijn zijn smoelwerk op tv verschijnt, aan zijn tiende roman (De gestolen waterleiding) werkt, een minivoetbalploeg onder zijn hoede heeft (voorzitter-coach van Real De Rakkertjes) en niet terugdeinst voor een pintje.

Lees verder

Coudie om 20:37 | Link | 0 Reacties | 0 TrackBack

11 juli 2007

Zomerprikkel #2

Tirza! Mijn eerste gedachtesprongetjes kwamen uit bij een wulpse tijger, ja een dametje met pit. Maar tot daar mijn zieke geest, want voor ik er acht erg in had, raasde ik door het verhaal van Jörgen Hofmeester. Hij is niet meer dan een grijze muis in de massa (zijn echtgenote verwijt hem meermaals dat het beest in hem weg is), die niettegenstaande een uitgekiend financieringssysteem een klein fortuin ziet verdwijnen in het niets (boosdoener van dienst is zijn hedge fund). Bovendien wordt hij op non-actief geplaatst als literair redacteur, maar toch nog enig geluk want door zijn anciënniteit moeten ze hem verder bezoldigen. Maar dat alles verbleekt in het licht van zijn zonnekoningin, zijn muze, zijn alles, zijn Tirza (zonder haar is het leven niet meer denkbaar).

Lees verder

Coudie om 19:11 | Link | 3 Reacties | 0 TrackBack