- del.icio.us
- MySpace
- Netlog
De Duitse WK-gastvriendelijkheid gaat zo ver, dat je je als buitenlandse bezoeker dommer zou voordoen dan je bent, alleen maar om de talloze behulpzame vrijwilligers een plezier te doen.
Zaterdag voor de derde keer naar de Arena in München gereden. Dit keer zonder toegangsbewijs voor de persparking. Voor alle zekerheid vertrek ik al om halfnegen in Frankfort. Er is nauwelijks vrachtverkeer. De Hollanders, die met hun caravan naar Oostenrijk rijden, zijn echter een nog grotere hindernis onderweg. ,,Hup, hup'', roep ik telkens zo'n woonwagen het linkerbaanvak bezet.
Wacht niet tot volgend weekend om op vakantie te vertrekken naar Centraal- of Oost-Europa. Doe het vandaag al. Deze namiddag zullen de autosnelwegen in Duitsland stil en verlaten zijn. De Mannschaft speelt om 17 uur in München haar 1/8ste-finalewedstrijd tegen Zweden. En als Duitser moet je al een zure Fritz of Franz zijn om die wedstrijd te laten schieten.
In Duitsland valt er niet te ontsnappen aan de Wereldbeker. Ieder radiostation en alle tv-zenders spuwen van 's morgens tot 's avonds voetbalbeelden uit. En als er niet gevoetbald wordt, wordt er voor- of nabeschouwd.
Gisteren was de grote dag voor Matthias, de kelner die 's middags opdient in het restaurant van mijn hotel ,,Zur Linde'' in Pattensen. Hij had tickets voor de wedstrijd tussen Angola en Iran in Leipzig. ,,Niet meteen de grootste affiche van het WK, maar je moet pakken wat je kunt krijgen'', had hij mij gezegd. Zijn toon was berustend.
Bij de loting van de Wereldbeker, begin december van vorig jaar, werd ons op het hart gedrukt dat we snel onze hotelkamers moesten boeken. Anders dreigden we op straat te moeten slapen.
Als dit een droom is, maak me dan niet wakker. Als dit de realiteit is, laat me dan niet slapen.'' De commentaar van een journalist uit Ecuador over het spel van zijn nationale ploeg, geldt ook voor mijn persoonlijke WK-ervaringen. Maar zondag- en gisterochtend werd ik vanaf 6 uur elk halfuur bruut uit mijn dromen gewekt. Steeds door hetzelfde klokkendeuntje: dat van de ,,Big Ben''.
Wie de Wereldbeker volgt, moet graag met de wagen rijden. Vanavond zal er, na ruim een week voetbal, 5.000 kilometer op de teller staan. Een wedstrijd op het WK begint 's morgens. Later dan vier uur voor de aftrap mag je niet in het perscentrum arriveren. Anders dreig je niet alleen in de files terecht te komen, maar ook geen werkplaats meer te vinden in de perszaal.
,,Ich bin kein Berliner!'' probeerde ik nog uit te roepen, maar het haalde allemaal niet veel uit. Met mijn geruite hemd, geklede broek en nette schoenen kon ik niet anders dan een ,,local'' zijn. En dus de geknipte man om de weg te vragen naar het voetbalstadion. In een wijde omtrek was ik immers het enige levende wezen op straat dat geen voetbalshirt of carnavalspak had aangetrokken.
Blogs De Standaard
Zoeken op deze blog
Laatste berichten
Bloggende politici
Bloggende journalisten
Vlaamse blogs
Stadsblogs
Fotoblogs
Buitenlandse blogs
Blogosfeer
