Kalkoen met koopjes en als dessert een nieuw veiligheidsteam

"Ik hoop dat jullie allemaal een goed thanksgiving weekend gehad hebben" zei president elect Obama maandagmorgen als opener van de langverwachte persconferentie waarbij hij zijn nationaal veiligheidsteam bekend zou maken.

Thanksgiving is bij uitstek de feestdag die Amerikanen in familiekring vieren. Elk jaar voltrekt zich dan ook een ware volksverhuizing per trein, auto of vliegtuig. Door de economische crisis was het in de luchthavens wat minder druk maar het bleef nog steeds het drukste reisweekend van het jaar.

In de praatprogrammas op TV werd deze keer niet zozeer gehamerd op de beste wijze om de traditionele kalkoen, aardappelpuree, veenbessensaus en groene bonenschotel klaar te maken maar wel hoe het zo goedkoop mogelijk te doen. De aankondiging van Obama's economisch team mag verleden week dan wel een stijging op de beurs teweeg gebracht hebben, de bevolking houdt de portemonee voorlopig nog dicht.

Economische analysten keken dan ook met nog meer belangstelling dan gewoonlijk uit naar de resultaten van de koopjesdagen. Thanksgiving valt op de vierde donderdag van november en daar velen ook op vrijdag niet moeten werken is die dag uitgegroeid tot de start van de kerstcadeautjesjacht. De winkels halen 30 tot 40 procent van hun omzet in de feestperiode en hopen om op dit weekend uit de rode cijfers te geraken. Hiervan komt de naam zwarte vrijdag.

Om de kooplustigheid aan te wakkeren worden de meest begeerde artikelen voor een beperkte termijn met flinke afslag verkocht. Sommige winkels openen al om 4 uur s'morgens en houden de lage prijzen aan tot een uur of 11 of tot uitputting van de voorraad. Bij het openen van de deuren volgt een ware stormloop op de laaggeprijsde TV, computer of Wii. In Long Island viel er hierbij een dode in de supermarkt Walmart. Een werknemer kon zich niet snel genoeg uit de voeten maken toen bij opening de deur letterlijk bestormd werd door de tweeduizend wachtenden en werd vertrappeld.

De terreur aanslagen in Indie bracht nog meer zinloos geweld in het nieuws. Mijn man, en ik vermoed met hem vele andere in Indie geboren Amerikanen, volgde de gebeurtenissen op de voet. Het gebeuren bracht nationale veiligheid ook hier terug vooraan in de belangstelling. De VS heeft diplomatieke belangen in zowel Indie als Pakistan (het land waarin de terroristen zouden getraind zijn). Mevrouw Clinton, voorgedragen als nieuwe minister van buitenlandse zaken, zal zich buiten het midden oosten dan ook moeten gaan verdiepen over de aanpak naar zuidoost Azie toe.


 

Roze wolkjes, katers en nuchtere beschouwingen

Na 8 uur was er bij ons in de buurt geen enkele krant meer te vinden. "Sommige mensen kochten er twee of drie" vertelt een krantenboer me "als souvenier". Ook de ochtenduitzendingen gingen deze woensdagmorgend over weinig anders dan de historische overwinning van Barak Hussein Obama.

De mevrouw die me inschrijft bij de dokter heeft een brede glimlach op het gezicht. "Ik lag al in bed toen ik het nieuws hoorde" vertelt ze me "en ik heb nog nooit zo lekker geslapen als vannacht". Ze had tegen haar kleinzoon gezegd dat deze dag heel bijzonder was. "Om uit deze rotzooi te geraken moeten we ons gaan verenigen als een volk vanaf nu, net zoals Obama vraagt" stelt ze, "It is time that we are again The United States of America". Ze meldt ook nog het slechte imago van the VS in het buitenland en hoe dat nu wel zal veranderen. "We can't go about telling other countries what to do and make a mess in our own backyard".

Dat Obama de eerste President is die dezelfde huidskleur heeft als zij vermeldt ze niet. De commentatoren op de radio en tv spreken er wel over. NPR, het publieke - en naar mijn idee beste - radiostation, intervieuwde zowel democratische als republikeinse luisteraars. Zelfs de McCain fans zijn het er over eens dat vandaag een goede dag is voor de US "omdat we de wereld getoond hebben dat we verder kunnen kijken dan ras".   

Het feesten en lange opblijven laat sporen na en tegen de middag lopen velen er duidelijk moe bij. Misschien daardoor klinkt er namiddag ook een meer nuchtere kijk. "Obama kan niet alles veranderen op een dag" hoor ik een man zeggen die een broodje zit te eten.


 

Obama verkozen: eerste reacties en fotos

Klokslag 23 uur hoor ik Jon Steward van de daily show Obama als overwinnaar uitroepen. Mijn jetlagged echtgenoot ligt te slapen dus ik loop dan maar naar buiten op om eerste reacties te delen. Vanuit de huizen hoor ik de kreten "Obama" en "Yes, Yes, Yes" tot op straat. Iemand hangt zelfs uit het venster te roepen.

De tooghangers bij het cafe om de hoek kijken allemaal naar het TV scherm dat meldt "Obama elected". Ik kom een man tegen die al lachend tegen een vriendin zegt "Nu we een zwarte president hebben mag ik doen wat ik wil". View this photo

Wat verderop kan ik nog net op tijd de Starbar inlopen om de concession speech van John McCain te horen. Er wordt stil geluisterd en soms zelfs geapplaudiseerd (bv bij:the US is a great nation - it is a pity Obama's grandmother did not live to see this day). Wanneer McCain Sarah Palin bedankt wordt er wel boegeroepen en zelfs 'nananana goodbye' gezongen. De mannen in deze homobar hebben het precies zo niet op de concervatieve Palin. Wanneer McCain zegt dat Obama de volgende vier jaar gaat regeren wordt er luid "acht jaar" geroepen. View this photo

Terug buiten loop ik tegen Ward Boraczek op die luidkeels schreeuwt "I feel fantastic". Hij zegt 21 maanden voor Obama campagne gevoerd te hebben en deelt ook mee dat hij morgen een dag vrijaf neemt. Wanneer ik vraag of hij op de foto wil voor de blog zegt hij ja maar hij vraagt me wel er de grote fles bier die hij in zijn hand heeft af te laten. "She said it's for a Belgian newspaper" zegt zijn medegezel "I don't think they care about a bit of drinking". View this photo

Ik begrijp het in ieder geval en moest ik niet zes maanden zwanger zijn had ik zeker de geweldig motiverende speech van Obama in het cafe gevolgd -  ze hebben er zelfs La Chouffe - ipv van in mijn zetel.


 

Stemmen in Jersey City

Net op tijd viel er dan toch nog wat meer steminfo - in het engels en spaans - in onze bus. Naast het adres waar men terecht moet was er ook een soort voorbeeldstembrief met wat informatie over hoe de electronische stemmachine te gebruiken. Votersinfo

Mijn man kon een uur geleden zonder veel problemen stemmen. Als gloednieuwe amerikaan stemde hij voor de eerste keer en het was afwachten of het goed zou gaan. Er waren alvast geen lange rijen in het stemlokaal en na wat van de ene naar de andere tafel lopen werd zijn naam op de juiste lijst gevonden. Ik kon 1 foto maken vooraleer een meneer me streng kwam terechtwijzen dat '"it was not allowed."

Voting4novjc Toen ik vroeg wat hem was opgevallen bij het stemmen bleken er buiten Obama en McCain nog acht  kandidaten voor het presidentschap te gaan. Deze kregen van de media zo goed als geen aandacht.


 

Stemperikelen en pujas

"Kijk daar: een bordje voor McCain" roept mijn moeder uit. Het landschap in New Jersey is bezaaid met Obama-Biden bordjes en de McCain-Palin's zijn zo zeldzaam dat ze opvallen.

Wat betreft de verkiezingen valt er hier verder enkel te melden dat de spanning er in zit. In New Jersey mag Obama dan wel een grote voorsprong hebben op McCain, zijn supporters zijn er niet gerust in dat hij het nationaal ook gaat halen. De McCain aanhangers hopen dan weer op een mirakel dat hun kandidaat meer stemmen doet behalen dan tot nu toe werd gepeild.

Obama kan in ieder geval op aanhang rekenen tot in het buitenland toe. Sekhar, mijn echtgenoot, kwam gisteren thuis van een reis naar Indie. Hij had een krant mee waarin stond dat een Maha Mrithyunjaya Puja (een verzoeking tot shiva om een vroegtijdige dood te voorkomen) Obama had gered van de dood. Tijdens deze puja zingen pandits, pastoors zeg maar, 125 000 mantras ten gunste van een bepaalde persoon. Het bewijs van de gelukte tussenkomst zou te vinden zijn in het feit dat twee dagen nadat de puja werd uitgevoerd, de FBI een aanval op Obama kon voorkomen.

Sekhar gaat toch voor een meer directe inbreng. Een van mijn opdrachten tijdens zijn afwezigheid was te weten komen waar hij moest gaan stemmen. Naast de voters ID card had hij namelijk geen verkiezingspost meer ontvangen. Gelukkig stond alles wat ik zocht netjes op een internet site. We vroegen ons wel af waar mensen zonder computerkennis terecht moeten voor de informatie. Gaan stemmen is hier echt niet vanzelfsprekend.

Foto3_6

 


 

De weelde verspreiden

“Of ik de debatten had gevolgd” vroeg de vriendin waarmee ik op koffieklets was. Na wat bollebuikenpraat (we zijn allebei zwanger) was het gesprek als vanzelf weer op politiek terecht gekomen. Ze heeft het niet zo op McCain en zijn afschildering van Obama als socialist. “Waarom blijft hij erop hameren dat Obama de weelde wil verspreiden met zijn hogere taxen voor de rijkeren” zei ze “weet die dan niet dat dat juist de bedoeling is van taxen”.

Zij en haar man zouden nochtans grotere kans hebben dan zeg maar Joe the plumber om de 3% extra belastingen te moeten betalen. Die belasting zou immers geheven worden op inkomsten boven de 250.000$ per jaar. Wat ze precies verdienen weet ik niet maar ze zijn allebei afgestudeerd aan Yale University en zijn eigenaar van een chique appartement – met portier – in Manhattan.

Mc Cain lijkt er op te hopen dat zijn ‘with Obama as President and a democratic senate and house, socialism is near’ schrikcampagne gaat werken. Niet zulk een gek idee als je weet dat socialisme hier als communisme - het rode gevaar van de koude oorlog - in de oren klinkt en de mensen zowiezo meer een ‘als je maar hard werkt kom je er wel en waarom zou ik eens als ik er ben mijn geld aan een ander geven’ mentaliteit hebben.

Sommige laagverdieners willen de taxen uitsluiten omdat ze er op tellen morgen of overmorgen een eureka moment te beleven dat hen tot succesvol zakenman gaat omtoveren. Dat lijkt me hetzelfde als er voor gaan om geen tax op de lotto te heffen voor het geval dat je ooit wint. Het zijn echter barre tijden en blijkbaar begint een groot stuk van de de bevolking (95% van hen verdient minder, om maar niet te zeggen veel minder dan 250.000$ per jaar) door te krijgen dat Obama’s taxplan niet in hun nadeel maar voordeel zal werken.

Gelukkig blijken in het groepje van de 5% meestverdieners nogal wat sociaal gezinden te zitten die het niet erg zouden vinden om wat meer taxen te betalen. “Maar niet om er oorlogen mee te bekostigen” merkt de vriendin nog op “dat ze er wat nuttig mee doen zoals te zorgen dat iedereen betaalbare ziekenzorg krijgt”.


 

Nieuws vanuit the Garden State

Voterid

Vanaf ons plekje op het uiterste tipje van New Jersey heb ik zicht op het financieel district in downtown Manhattan waar mijn man de kost verdient. Ikzelf ben freelance producer van documentaires en internet commercials.

New Jersey maakt niet deel uit van de zogenaamde ‘battleground states’ daar analisten ervan uitgaan dat de Democraat Barak Obama hier gaat winnen. Dit betekent weinig advertenties op tv en minder persoonlijke aandacht van beide kandidaten want het campagne geld wordt liever gespendeerd in de nog te winnen staten zoals Ohio, Pennsylvania, Virginia en Missouri. Dit neemt niet weg dat het hele proces ook hier op de voet wordt gevolgd.

Mijn man is van Indische afkomst maar heeft in januari het Amerikaans staatsburgerschap aangenomen. Hij kan in november dus voor de eerste keer sinds hij hier zeventien jaar geleden kwam wonen gaan stemmen. Ik zeg ‘kan’ daar je hier niet moet maar mag gaan stemmen. Je krijgt dus geen stembrief in de bus zoals in Belgie. In tegendeel, iedereen die wil gaan stemmen moet zich voor een bepaalde datum laten inschrijven – in New Jersey was dat 14 oktober – zodat je naam op de kiezerslijst staat in het district waar je woont.

In 2004 liet 73% van de vijf en half miljoen kiesgerechtigden in de staat New Jersey zich registreren en 66% ging effectief stemmen.
Dit jaar is er alvast een stem extra want verleden week stak er een Voter Identification Card (zie foto) in onze bus. 09/30/2008 staat er in het vakje datum van registratie. Hij liet zich dus een volle veertien dagen voor deadline inschrijven; niet slecht voor een man die er om bekend staat alles de laatste minuut te regelen.