Live from Mississippi, it's Election Day!

Het is eindelijk Election Day. Hier in Mississippi stemmen ze vandaag niet alleen voor president maar ook voor alle twee de staat senatoren. Normaal gezien is er maar één senator verkiezing per keer, zodat er altijd toch een ervaren senator in D. C. is. Maar wegens ongewone and gecompliceerde omstandigheden moeten alle twee verkozen worden vandaag.
Onder de studenten is het vrij rustig vandaag. De meesten stemmen via “absentee ballot” in de gemeente waar ze normaal wonen—dit betekent dat ze al vorige week per post hun stem hebben binnengestuurd. Sommige kiezen om hier te stemmen in Oxford, en die moeten vandaag in de lange lijnen gaan wachten. Vanavond zijn er allerlei “election parties” op campus—het zal natuurlijk goede kwaliteit spanning zijn om te zien wie welke staat wint. Morgen weten we dus wie de nieuwe president wordt in januari (allez, als niets misgaat zoals in 2000...)!


 

Het eerste debat

Juliedhossche Het is hier in Oxford, Mississippi, dat het eerste presidentiële debat heeft plaatsgenomen. Iedereen was opgewonden die hele week; de pers was overal; er waren lezingen en discussies iedere dag; en er was enthousiast gerumoerd dat Whoopi Goldberg naar Oxford was gekomen om het debat te zien. Een van de discussies was tussen vier buitenlandse journalisten die enkele vragen beantwoordden over wat ze in het buitenland denken over het debat en de kandidaten. Één van de sprekers was niemand anders dan politieke analist Derk-Jan Eppink. De discussie was heel interessant; opmerkelijk was dat de vier journalisten (de andere drie waren van Indië, Japan en Australië) allemaal beweerden dat in hun respectieve landen Obama de populaire kandidaat scheen te zijn.
Ik heb het debat niet van dichtbij kunnen zien; het was natuurlijk niet openbaar. Enkel de pers en (ik denk) ongeveer 100 studenten mochten binnen. Ik ben met honderden andere mensen in de "Grove" (een groot parkgebied in het midden van de campus van de universiteit) gaan zitten, omdat ze hier twee enorme televisieschermen hadden gezet. Het debat werd rechtstreeks naar die schermen uitgezonden. Het was nogal een nacht—toen McCain iets resoluuts zei, zouden de Republicans onder de menigte hem aanmoedigen; toen Obama iets krachtigs zei, zouden de Democrats hun goedkeuring roepen.
Ik was eigenlijk wel verrast dat er evenveel McCain supporters als Obama supporters schenen te zijn—vooral omdat de "Ole Miss Republicans" club een aantal honderden (misschien zelfs duizend) studenten telt terwijl de "Ole Miss Democrats" ongeveer....30 leden heeft. Mississippi is een Zuidelijke staat, echt in het midden van de “Bible Belt” en dus zijn hier grotendeels aanhangers van de Republican partij.
Het probleem hier is traditie en het amerikaans systeem van de twee partijen. Ten eerste, de cultuur hier is echt om gemeenschap. Als iedereen één partij steunt, dan ga je niet zomaar de andere partij gaan steunen. Ten tweede, omdat er maar twee partijen zijn, wordt de andere partij zo wat beschouwd als de vijand.

De meeste studenten praten niet over de politiek, maar er is toch meer gesprek tussen studenten dan tussen volwassenen. Mijn moeder heeft al eens opgemerkt dat de “neighborhood ladies” (buurtdames) met wie zij soms lunch heeft nooit babbelen over de politiek en wanneer iemand (bijvoorbeeld, mijn moeder) het onderwerp opbrengt, sterft het gesprek vlug omdat iedereen de Republican partij steunt. Er is niets om te discussiëren.
Ik herhaal, het komt door de cultuur. Het is niet omdat de mensen niet nadenken—het is omdat ze er niet moeten over nadenken. "Iedereen die ik ken stemt voor de Republicans, mijn ouders stemmen voor de Republicans, mijn man/vrouw stemt voor de Republicans, waarom zou ik echt diep nadenken over voor wie ik ga stemmen?” Voor de Republicans stemmen is voor de meeste mensen “juist” en “correct,” net zoals om drie keer per week naar de kerk te gaan “juist” en “correct” is. Het is verwacht dat je dat doet want iedereen doet het.


 

Stanley, Elvis, archeologie en de 9th Ward

Julie in Mississippi slaat de nagel op de kop. Je bent in het land van "Color Purple"

Wijzelf ervaarden in 2006 gulle gastvrijheid tijdens ons bezoek aan Mississippi. We bezochten Corinth, Tupelo and reden een groot stuk van de Natchez Trail. Het was oktober met prachtige herfstzon, maar eveneens door droogte verwoeste (maïs-)velden; bij het landen van het vliegtuig dachten we in de woestijn aan te landen ipv het groene waterige Mississippi. 's Nachts vroor het reeds.

Corinth, in de N-O hoek met Alabama en Tennessee, een van de beruchtste Civil War slagvelden, wegens het spoorwegkruispunt en net over de grens in Shiloh, TN, aan de Tennessee rivier, het reusachtige slagveld met bijhorend museum. Wis en waarachtig daar begon Stanley zijn carrière als jong journalist-soldaat, nee niet die van de messen maar John Rowlings, alias Bula Matari van "onze Kongo."

Wat verder naar het zuiden in Tupelo kochten we een Bowie-mes in de ijzerwinkel waar kleine Elvis Aaron Presley een geweer vroeg aan zijn moeder voor zijn verjaardag. Moeder had niet zoveel geld; een fiets dan maar? Ook te duur. De winkelhouder stelde een speelgoedgitaar voor en de rest is geschiedenis die de rockmuziekwereld definitef nieuwe kleur gaf. Een bezoek aan zijn geboortehuis spreekt tot de verbeelding, vnl. als je eerder zijn mansion Graceland in Memphis, TN bezocht hebt.  Naast zijn geboortehuis staat dan ook de onvermijdelijke combinatie Visitor Center - Museum - Giftshop, en... een oekumenische kapel want Elvis begon zijn zangersleven als koorzanger in zijn plaatselijk kerkje en hij bleef dat zijn leven lang doen; als "rustpauze" tussen optredens in deed hij niets liever dan gospels zingen met vrienden, hij was alles bij mekaar een vrij spiritueel man. En zijn gospel CD's zijn echt prachtig. Daarnaast deelde hij zijn rijkdom voortdurend met mensen in de problemen, in het zuiden te over! Zijn vroegtijdige dood wordt verweten aan zijn dokters die hem maar bleven volproppen met pillen. Zijn laatste optreden was gepland voor Portland, Maine, op 16 augustus '77, 14 maanden eerder en 5,5 jaar jonger dan Jacques Brel. In de Sheraton Towers aldaar waar hij eerder had gelogeerd vond men bij vernieuwingswerken dat hij de onderkant van de wastafel had gehandtekend. Deze werd niet verkocht noch geveild, maar verloot onder het personeel. Mij verteld door de personeelsdirekteur toen ik Afrikaanse immigranten-vluchtelingen hielp werk vinden.

Waarom het bowiemes dan? Omdat we wandelaars zijn en in de heuvels, zelfs aan de Californische stadsrand van San Diego, is een ontmoeting met een bergleeuw, een panterachtige, nooit helemaal uitgesloten; bovendien zijn die lieverds anthropofaag!!! Nu hier in New Mexico raadt iedereen ons aan toch minstens een "sidegun" (revolver) te dragen als je de wildernis intrekt.

Onderweg naar Louisiana: de Natchez Trail, een historisch Indianenpad - in het Z en W noemen de oorsponkelijke Amerikanen zichzelf vandaag "Indians". In het N-O "Natives". Dit pad werd later een commerciële route: van Natchez, haven aan de Mississppi naar Nashiville, haven aan de Tennessee. Vandaag is het een historisch landmerk van recente, middeleeuwse en voorgeschiedenis: het is een tweebaansweg in een uiterst prachtig parklandschap met overblijselen van nederzettingen, hutten maar ook van "mounds". De bekendste ervan is de slangenheuvel in Ohio, maar in LA en MS liggen er honderden verspreid in de bossen en velden, vermoedelijk gaat het om grafheuvels, sommige zijn grote molshopen, andere zijn trapeziumvormige ophopingen van merkwaardig formaat. Oprah Winfrey werd geboren in een van de dorpjes langsheen de weg.

Morgen rijden we naar New Orleans

Jan uit NM


 

Hallo vanuit Mississippi!

Juliedhossche Hallo!
Ik schrijf vanuit de staat Mississippi, bekend in de rest van dit land als
1) de plaats met de grootste fractie van de bevolking die zwaarlijvig is,
2) de plaats met de studenten die het laagst op nationale tests scoren, en
3) de plaats met zogenaamd de slechtste economie in de Verenigde Staten.

Maar laat uw vooroordelen u niet verleiden--dat is een beetje te negatief. Mississippi heeft meer te bieden. De staat heeft zijn charmes.  Ja hoor, er zijn mensen van gemiddeld gewicht én er zijn studenten die fenomenale punten behalen.  Jazeker, er zijn mensen met goede jobs die goed geld verdienen.  En inderdaad, Mississippians met de wilskracht kunnen iets meningsvol doen voor hun land ...(zodra ze zich in een andere staat bevinden.)  Maar toch, wat echte charmes betreft, er zijn er wel vind ik. Wat mij opvalt, is dat de mensen hier vriendelijker zijn tegenover onbekenden dan in ze zijn in Europa.  Een hallo of uitnodiging voor lunch is nooit veraf. .  Het weer valt ook goed mee—in de zomer misschien een beetje te warm (rond de 40 graden)—maar voor de rest van het jaar is het vrij middelmatig. En, nog een laatste opklaring (luister niet naar de geruchten!):  in Mississippi dragen de mensen wél schoenen en is er wél elektriciteit.

Oké, het wordt tijd dat ik mezelf even voorstel. Mijn naam is Julie Dhossche en ik ben negentien jaar oud. Ik ben verhuisd naar Mississippi meer dan 5 jaren geleden in de zomer van 2003 vanwege mijn vaders job.  Ik ben begonnen met mijn “freshman year”  in “high school” (in België: het 3rde middelbaar) diezelfde augustus.
Nu, vijf jaar later, ben ik afgestudeerd als ‘valedictorian’ van mijn klas in mei 2007 en zit ik in mijn tweede jaar universiteit met de richtingen engels en geneeskunde. Ik studeer deze aan de University of Mississippi, aka Ole Miss, in Oxford, een stadje ongeveer  3 uurtjes (noord) rijden van de hoofdstad Jackson.  Mijn familie woont in Madison, wat niet zo ver ligt van Jackson.   Deze “stad", zoals het officieel wordt genoemd, is toch wel heel iets anders dan een stad in België (of zelfs in het noorden van dit land)--eerst en vooral is het veel minder druk:  de gebouwen zijn verspreid, de wegen zijn ongeloofelijk breed, en de huizen zijn zo ver van elkaar gebouwd dat je zou denken dat de wereld onderbevolkt is. Het is hier echt een andere wereld.

In het volgende bericht zal ik wat schrijven over het eerste presidentiële debat, want het heeft hier in mijn universiteit plaatsgevonden.  Nogal een ervaring!


 

Camel Jockey and Gay Fires

Jandircks_3 NPR-PBS-CNN-RADIO TROTTOIR, RODDEL en de KKK

Goed weggestopt in ons woestijnhoekje hier in New Mexico en met een krant die 6 pagina's sport heeft, 2 pagina's nieuws, en als het lukt wel eens wereldnieuws, blijven we toch zeer goed geïnformeerd want we lezen De Standaard on line, mijn (Amerikaanse) vrouw evenwel niet, maar we luisteren naar de plaatselijke VTR die hier NPR heet (National Public Radio - die jullie op de redaktie van DS trouwens ook vermelden) en een uiterst goede - want volledige en objektieve - informatiebron is die bovendien vrij veel Belgische klassieke muziek ten beste geeft; hoewel demokratisch van inslag, werken ze uiterst vlijtig om alle facetten van het (audio-)spectrum nauwkerig in te kleuren, en idem dito met hun visuele evenknie de PBS (Public Broadcasting System). Voor de folklore kijken we ook naar CNN.... John King, daar op CNN is een uiterst onderlegd statisticus met zijn "Merlijn"-kaarten van de VS die van de Union inzoomen op de staten,  kantons en gemeenten; wat hij nog net niet kan is binnenkijken in de kiezers' gemoederen, dus leidt hij dat gegeven af van de statistieken. 

Maar daarnaast hebben we ook menselijke kontakten "on the ground".

MISSISSIPPI

In Mississppi, zo vernamen we een maand geleden, moet de goegemeente niet hebben van "Die Camel Jockey", daarmee wordt Obama bedoeld, overtuigd als ze zijn dat hij een Moslim is. The Enquirer had daarvoor een week of twee terug "The Prooving Document." Zwarten worden daar nog rauw gelust, Mississippi Burning is nog maar 44 jaar geleden en onlangs werd de betrokken kommissaris opnieuw vrijgesproken. Terzelfdertijd vind je daar nog kantons waar je geen drank kan kopen met meer dan het natuurlijk alkoholgehalte van fruitsap.

En juist over de N-grens, in Tennessee, Nashville als 'k me goed herinner, was er afgelopen zomer in juli nog een officieel toegestane optocht van de Ku Klux Klan, nee dit is geen Disney verhaal maar 2008 A.D. VSA.

Voetnoot: Mississippi is synoniem voor: Amazone, Nijl, Kongo, Rio Grande; m.a.w. Grote Stroom

KAALIEFOONIAA, (zoals The Governator het uitspreekt.)

Onze (lesbi-)informante aldaar, in W-Hollywood, vernam gisteren, nu de St-Annawinden opnieuw opsteken en de helse vuurhaarden opnieuw de verbeelding tarten, dat de grote pyrische verwoestingen van de afgelopen jaren een straf van God zijn wegens het instellen van het holebi-huwelijk. Ga daarmee maar te biechten, spaar ons, Heer.

Amen

Weest allen gegroet.

Jan