Stemmen, mensen, stemmen!

Voila, het is hier nu zon'n 4 uur in de namiddag, en iedereen op kantoor die mocht gaan stemmen is gaan stemmen. Dat is zo ongeveer een 25% van het personneel, gezien de meerderheid naar hier verhuisd zijn vanuit Centraal en Zuid Amerikaanse landen en nog altijd aan het rondrommelen zijn met verblijfsvergunningen. Als Europeaan heb ik nog een continentgenootje, en dan nog niet echt, gezien die persoon Engels is en dus niet echt continentaal.

Alleszins, ik heb geen horrorverhalen gehoord van urenlang aanschuiven, de meesten waren gesteld binnen de 2 uur. Ook geen klachten gehoord op kantoor over kapotte stemmachines, of intimidatie. Ik begrijp wel dat dat in andere delen van het land anders is.

Afgezien van de presidents en parlementsverkiezingen, wordt er ook op een aantal amendementen op de Florida grondwet gestemd. Het meets controversiele van deze amendementen in Florida is een dat het huwelijk wilt definieren als een unie tussen een man en een vrouw, tegen het homohuwelijk dus. Wisten jullie dat het legaal is in Florida om iemand te ontslaan imwille van hun sexuele orientatie? Dat is omdat wij een "employment at will" staat zijn.

Mijn management team (3 sales managers, 1 marketing directeur, en een operations directeur) is er heilig van overtuigd dat we Obama nodig hebben om de economische crisis te bedwingen, en dit land weer in de goede richting te krijgen. Die $350 miljoen heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen qua "merknaam" voor Obama. Iedereen is doordrongen van het beeld dat hij van zichzelf geschetst heeft, terwijl het maverick beeld van McCain en Palin als een grap beschouwd wordt.

Ik hoop alleen maar dat als hij inderdaad wint, hij zijn beloftes waard maakt. Ik kan er nog altijd met mijn hoofd niet bij dat hier zoveel armoede is, een vicieuze cirkel die zeer moeilijk te doorbreken is, en dat meer dan de helft van Amerikanen geen fastoenlijke ziekteverzekering hebben. Alleszins, wie deze, sowieso niet simpele job krijgt zal weten wat te doen.  Wij gaan vanavond naar een stemmenfeestje in onze favoriete wijnbar - ik zal morgen een verslagje schrijven


 

Stemmen en andere anekdotes

De verkiezingen zijn hier intussen in volle gang, en beide kandidaten doen hun best om mensen zover te krijgen vroeger te gaan kiezen. Dit heeft ermee te maken dat de partijen geloven dat indien het vroeger gaan stemmen gepromoot wordt, meer mensen zullen gaan stemmen. Dat lijkt inderdaad het geval te zijn. In Florida bijvoorbeeld kunnen mensen al zo’n week en half gaan stemmen, en al meer dan 1 miljoen geregistreerde kiezers hebben dat dan ook gedaan. Het hoogepunt zal nog altijd op 4 november zijn, en het ziet er nu al naar uit dat die dag behoorlijk chaotisch zal zijn. Er is echter enorm veel te doen rond deze verkiezingen, naar mijn gevoel meer dan de vorige keer, en het brengt enorm veel emoties teweeg.

Zo heb ik bijvoorbeeld met een zwarte vrouw gesproken die gaan stemmen was, en na het evennement in tranen aan de kant van de weg zat (heb nu eenmaal een klein hartje). Het feit dat haar grootvader nog gelyncht was in Mississipi, en er een tijd was waar haar vader niet mocht stemmen omdat hij zwart was, maakte het feit dat ze nu voor een zwarte man mocht stemmen extra intens voor haar. Ik begin te denken dat we hier met een getraumatiseerde bevolkingsgroep zitten, en dat het nog een paar generaties zal duren voor dat trauma verwerkt is.

Ik was gisteren bij de dokter, en de verpleegsters daar (alle dokters hebben hier verpleegsters, mijn dokter heeft 5 verpleegsters) waren vol vuur aan het vertellen hoe zij absoluut niet vindt dat Sarah Palin een rolmodel is voor alle vrouwen. Het hele debat bereikte een hoogtepunt toen een verpleegster opbracht hoe dat in Wasila, toen Sarah daar burgemeester was, vrouwen die het slachtoffer waren van een verkrachting voor hun eigen medisch onderzoek moesten betalen (wat onderdeel is van het verzamelen van bewijs), tegen de prijs van $1,500. Gooi daar nog eens bovenop dat Palin tegen het aborteren van een zwangerschap is die resulteerde van een verkrachting, en je moet je afvragen hoe Sarah juist tegenover verkrachting staat. De twee feiten hebben volgens mij niet veel met elkaar te maken, maar het zorgt alweer voor verhitte discussies. Het uiteindelijke besluit van de discussie was dat McCain zijn eigen keel oversneed toen hij haar als running mate selecteerde. We zullen wel zien zeker?


 

Angst voor fraude

Wel, we zijn gisteren op zwier geweest in Miami, en de knuppel is in het hoenderhok zoals ze zeggen. Het Obama kamp heeft op vrijdag gevraagd om alle onderzoeken naar verkiezingsfraude over te dragen aan een speciale aanklager. Na het ACORN tumult beginnen de mensen zich jammer genoeg af te vragen of het wel de moeite is om te gaan stemmen, vermits er toch weer iets met de verkiezingen gaat mislopen.

Ik heb verhalen gehoord van mensen die telefoon hebben gekregen dat de verkiezingen op een andere datum waren dan de officiele datum (niet waar natuurlijk). Ook gebeurd: mensen die te horen kregen dat ze niet konden stemmen omdat ze veroordeeld waren voor een misdrijf (ook niet waar natuurlijk), intimidatie buiten het stemlokaal, gesaboteerde stem machines, mensen die, omdat hun naam lichtjes anders stond op hun registratie forumulier (John i.p.v Jonathan) niet mochten stemmen (halloooo, hebben we daar niet social security nummers voor?), of stemmentellers die met opzet inkt op hun vingers hebben zodat ze stemmen ongeldig kunnen maken (vingerprinten, iemand? Misschien kijk ik teveel CSI).

Misschien ben ik weer kortzichtig en simplistisch, maar het kan zo moeilijk toch niet zijn om correcte verkiezingen te organizeren. We proberen het regelmatig voor andere mensen te doen? We leven hier immers in het centrum van de democratie, en we gaan de “leader of the free world” verkiezen. Bolletjes kleuren, ervoor zorgen dat mensen een veilige, gesuperviseerde omgeving hebben om te stemmen, en dan het tellen superviseren en filmen – toch niet zo moeilijk? En als we dan toch niets te verbergen hebben, waarom dan de tegenstand tegen de speciale aanklager? Misschien zouden we, gezien de voorgeschiedenis, deze positie niet gewoon bij elke federale verkiezing hebben?

Voor ik het vergeet, die opmerking van Palin dat bepaalde staten in de VS pro-Amerikaanser zijn dan andere? Die is behoorlijk in het verkeerde keelgat geschoten.


 

Klein Israel en de homo’s

Ik leef in wat hier nogal eens klein Israel geheten wordt, omdat er zoveel Isreali’s wonen. Dat is een heel leerzame ervaring geweest, want intussen weet ik behoorlijk wat over de verschillende strekkingen binnen judaisme, Yom Kippur, de sabbat enz. Wat er me trouwens aan doet denken dat ik ervoor moet zorgen dat we niet alleen voor Kerstmis versieren op kantoor, maar ook Hannukah, en Kwanza. Kwestie van iedereen blij te maken.

Dat gezegd zijnde, ik werk vandaag van thuis uit, dat is de enige manier waarop ik mijn maandelijks rapport geschreven krijg, en de dakwerker is gekomen om een nieuw dak te leggen op ons plat dak. De dakwerker, laat me hem Eli noemen, is een tweede generatie Amerikaan. Zijn ouders kwamen hier, met zijn grootouders, vanuit Israel. De joodse gemeenschap in het algemeen stemt overwegend democratisch, met uitzondering van de orthodoxe.

Het rare is dat er nu nog heel veel Joden zijn die zeggen dat ze “onbeslist” zijn, 3 weken voor de verkiezingen. Ik heb hetzelfde gehoord over de homosexuele gemeenschap in Fort Lauderdale. De meerderheid is nog altijd “onbeslist”, en als er een groep is die voor de democraten stemt, dan is het die wel. Eli heeft uiteindelijk vorig week-end het ganse week-end doorgebracht met campagne te voeren voor Obama, en te proberen zoveel mogelijk stemmen te verzamelen. Hij weet me te vertellen dat hij letterlijk gehoord heeft dat Obama’s huidskleur het moeilijk maakt voor mensen.

Het debat op woensdag heeft blijkbaar geen verschil in de polls gemaakt, en de meerderheid van de mensen denkt dat Obama gewonnen heeft, ondanks het feit dat McCain het wel redelijk goed deed (denk ik). Ondanks dat debat, en de peilingen (momenteel ligt Obama op 49% en McCain op 43% volgens CNN), geloof ik nog altijd niet dat het duidelijk is wie gaat winnen. Als twee traditioneel overtuigde democratische stemgroepen nog niet weten voor wie ze gaan stemmen, is er je-weet-wat aan de knikker, en het heeft alles te maken met huidskleur, want dat is het enige element dat anders is.

Het is wel leuk om in een swing state te wonen, ik heb nog nooit in mijn leven zoveel informatie gekregen over een kandidaat en zijn/haar programma’s. Maar er wordt naar het schijnt dan ook $30 miljoen per week tussen nu en verkiezingsdag uitgegeven. Heeft er al iemand gedacht aan Eli de dakwerker, die zijn werk met 80% heeft zien verminderen, terwijl die $30 miljoen wordt uitgegeven? Ik begin mij te realizeren dat ik hier letterlijk naar “history in the making” aan het kijken ben.


 

Ruzie

Amai, de zaken beginnen hier een beetje verhit te raken. Om de een of andere reden denk ik niet dat het zo erg was 4 jaar geleden, of misschien was ik er toen nog niet zo aan bloot gesteld. Mensen maken nu openlijk ruzie over politiek, met soms schreeuwpartijen in winkelcentra en restaurants tot gevolg.

Ik was gisterenavond in Aventura mall eens rustig aan het rondkijken toen er ineens een toeloopje was. Bleek dat er twee mensen zeer luidruchtig aan het ruzie maken waren over de terroristische contacten die Obama onderhoudt. De ene was het daar helemaal mee eens, de andere was aan het proberen tegen te argumenteren. Uiteindelijk is de veiligheidsdienst van het winkel centrum ertussen gekomen want ik denk dat het anders toch wel fysiek was geworden. Intussen heb ik ook gehoord dat in Port Saint Lucie, in een restaurant, de zaken uit de hand zijn beginnen lopen, en het effectief tot een handgemeen kwam.

Ik denk dat er een aantal zaken aan de hand zijn: de constante stress van de economie helpt dus niet. Er zijn een pak mensen die op het punt staan hun huis, en/of hun job kwijt te raken wat, begrijpelijk, zeer persoonlijk wordt genomen. Daarenboven raken bepaalde aspecten van de campagne bepaalde groepen heel diep. Ik geloof dat dit land nog niet het verleden, met de rassensegregatie, heeft achtergelaten. Want het is echt niet zo lang geleden, maar mensen worden er niet graag aan herinnerd. Dus het constante gehakketak rond het Bradley-effect is pijnlijk. Tegelijkertijd zijn de republikeinse aanhangers zeer gefrustreerd over de peilingen. Er zijn ook nog de constante geruchten, die in onze 21ste eeuwse technologische maatschappij pijlsnel de ronde doen.

Morgen is het laatste debat, en het wordt algemeen beschouwd als McCain’s laatste kans om de achterstand op te halen. We zullen moeten zien, maar tenzij hij met een economisch plan komt dat echt weerklank vindt bij de mensen geloof ik niet dat de peilingen hard gaan veranderen gebaseerd op een debat. Dus blijft er nog altijd het Bradley effect.


 

Godsdienstwaanzin?

Katleenbaldewijns Ok, ik woon misschien in Florida, maar dan wel in Miami. Zuid Florida is een plaats waar homseksuelen comfortabel en openlijk kunnen leven, vreemdelingen en gekleurde mensen niet raar worden bekeken, en iedereen elkaar meestal met rust laat. Het nadeel is natuurlijk dat je rustig dood kunt gaan in het midden van de straat, en ze laten je nog met rust.

Hoe meer noordelijk je gaat in Florida, hoe meer zuidelijk het wordt, en dat was duidelijk te merken toen we nog in Tampa woonden. Het holocaustmuseum daar krijgt op een wekelijkse basis dreigbrieven, de ku-klux clan is wel degelijk actief, ik ben ooit “stom” genoemd omdat ik problemen had het zuiderse accent te verstaan (ik woonde hier nog maar een week). Laat me dan toch zeer verwonderd zijn toen ik deze morgen, aan het tankstation, het doelwit werd van een bekeringspoging, of zou ik moeten zeggen, een recruteringspoging.

Het is zo een van die zaterdagen: boodschapjes doen, loodgieter komt, dakwerker komt, naar ikea gaan en vanavond uit gaan eten. Bijgevolg was ik dus om 7 uur uit bed gesprongen (of gerold), gedoucht, om dan bezine in mijn auto te gaan gooien, voordat ik zou gaan ontbijten. Kwestie van een kleine voorsprong op te bouwen. Na nog maar eens een werkweek van 60 uur sta ik dus half te slapen aan de pomp, met een lege maag, en het is alweer een goeie 30 graden. Word ik ineens aangesproken door een jonge man met een folder onder zijn arm, die mij wilt vertellen over hoe groot God is. Van de grootsheid Gods gaat het naar het martelaarschap van Jezus, naar mijn persoonlijke leefwijze (korte mouwtjes aan mijn t-shirt zijn een slecht idee), naar het werk van de duivel.

Ik luister beleefd, want ik vind dat iedereen zijn eigen mening moet kunnen verkondigen, en ik ben nu eenmaal deftig opgevoed, maar ik kan weinig actief bijdragen aan de conversatie (ik ben geen ochtendmens). Het gebrek aan reactie aan mijn kant is duidelijk frustrerend, want ineens wordt de folder die de man onder zijn arm had opengedaan, en krijg ik een foto van een foetus na een abortus onder mijn neus geduwd, met de woorden “En dit is wat het duivelsgebroed Obama met onze kinderen wil doen”. Het duurt een paar seconden van doodse stilte voor ik door heb wat ik naar aan het kijken ben, maar ik heb nog nooit, in mijn hele leven, mij zo snel uit te voeten gemaakt.

Ik heb grote bewondering voor wat evangelisten in hun geloof vinden. De belangrijkheid van het gezin, het sociale engagement, de enorme vrijgeefsheid aan liefdadigheid (daar kunnen wij nog een puntje aan zuigen), de steun die ze bij elkaar vinden, de bescherming die ze elkaar bieden. Waar ik het moeilijk mee heb is de constante drang om te bekeren en het geloof te verspreiden, het beeld dat iedereen die anders denkt ongelijk heeft en daardoor gered moet worden of voor eeuwig verdoemd is, het feit dat deze groep zich het recht toemeet om te mogen oordelen wat goed of slecht is. Kortom, de onverdraagzaamheid. En waar ik het helemaal moeilijk mee heb is het mengen van politiek en godsdienst. 


 

Collectief valium toedienen?

Katleenbaldewijns_2 Op deze moment zijn we hier wanhopig op zoek naar een plan om uit deze economische ellende te raken. De psychologische impact van de Dow Jones die verliezen blijft maken, het in elkaar stuiken van een heleboel banken, en het gehakketak tussen McCain en Obama over vriendjes maken met terroristen helpt dus echt niet. Het heeft eerder een zeer negatieve impact. Onze vrienden en kennissen zijn het geruzie meer dan moe, en zouden willen dat er een duidelijk plan geformuleerd wordt over hoe we uit, en ik citeer, Armageddon, gaan geraken. Volgens hen is het plan Paulsson duidelijk niet aan het werken, en de mensen zijn op zoek naar een sterke leider die ons hieruit kan helpen. Die leider lijkt op dit moment Obama te zijn, en ik hoor meer en meer dat hij het meest gekwalificeerd is om die rol te spelen. Ik begin echt te denken dat deze verkiezing beslist gaat worden door deze crisis, en niet door Irak, abortus, ziekteverzekering, Iran, Afghanistan, belastingen enz.

Ik realiseerde mij maar deze morgen, toen Chris mij wakker maakte om 5 uur na een nachtje opzitten en op het internet te surfen, hoe groot de psychologische impact is. Chris had natuurlijk de ganse nacht op het internet alle rampenscenario’s zitten lezen, en tegen 5 uur ‘s morgens kreeg hij het idee om naar de bank te gaan en al ons geld af te halen, om het dan ergens in een safe te steken (de sok onder de matras). Wij zijn normaal redelijk rustige, rationele mensen die, omdat we zoveel stress hebben op ons werk, zich over weinig anders druk maken en gewoonlijk rond een ongemak heen werken. Om dus na een nachtje lezen in paniek te slaan, moeten de rol van de media echt niet te onderschatten. Misschien moet er toch iets gezegd worden zo nu en dan over de het Chinese censuur model? Ik overdrijf natuurlijk, maar de sensatiebelustheid van de media hier doet er echt geen goed aan.

Het lijkt nu alsmaar meer een psychologische crisis te worden, met de investeerders die maar blijven verkopen en de consumenten die hun geld van de rekeningen halen. Vermits ze hier toch al zo graag zaken aan het water toevoegen voor de algemene volksgezondheid (een recent voorbeeld is fluor), misschien moeten ze eens overwegen valium toe te voegen zodat iedereen een beetje kalmeert.


 

Paranoia

Gisteren was dus weer debat avond, en ik ben zeker dat jullie er intussen allemaal al over gelezen hebben. Ik had deze morgen een heel interessante discussie met een vriend, die ik dus eventjes wilde delen want ik ben nog altijd aan het proberen mijn hoofd erond te krijgen. Mijn vriend denkt dat de republikeinen met opzet McCain hebben gekozen, zodat ze zullen verliezen, en zo een democraat in het witte huis krijgen om hun puinhoop op te ruimen. Dan kunnen zij over 4, of 8, jaar weer een gooi doen naar het presidentschap, om dan hun vriendjes weer te helpen rijk worden.

Ik moet eerlijk toegeven, dat is zo ongeveer de verst gezochte theorie die ik tot nog toe gehoord heb. Misschien ben ik compleet naief, maar ik kan me niet voorstellen dat de republikeinen, en John McCain, met een ander doel dan te winnen naar deze verkiezingen getrokken zijn. Campagnevoeren is zeer hard werk met maanden van huis zijn, massa’s geld uitgeven enz. Ik denk ook niet dat er een bewuste inspanning geleverd wordt om vriendjes te helpen rijk worden. Ik denk dat dat een bijproduct is van elke menselijke onderneming, onafhankelijk van politieke overtuiging, en op zich misschien niet verkeerd is, zolang de vriendjes goed werk leveren.

Eventjes terzijde, ik ben vandaag bij de oogdokter geweest voor een nieuw voorschrift voor mijn lenzen (ik zie weer slechter), en de winter collectie monturen was juist binnen. Jawel hoor, er zijn heel wat modelletjes a la Sarah Palin – ik vermoed dat het wel eventjes een fenomeen zal blijven.


 

Verontwaardiging

Katleenbaldewijns Wel, als er iets gezegd kan worden is het weld at Palin voor discussie zorgt. Vorige week zei ze nog dat zij goed genoeg wist hoe het voelt om op de centjes te moeten letten en dat zij dus echt wel kort bij de middenklasse staat (in tegenstelling to McCain dan die 12 huizen heeft, maar dat heeft ze er niet bij gezegd).

Elke politicus hier moet zijn of haar belastingsbrief bekend maken, of beter gezegd, er is een overheidsorgaan dat dat voor hen doet. Dus, zopas werd Palins belastingsbrief voor 2006 bekendgemaakt, en het blijkt dat Mevrouw Palin, in 2006, $160,000 in inkomsten aangaf. Dit is zonder haar echtegnoot, gezien ze afzonderlijke aangiften gedaan hebben.

De gemiddelde Amerikaan verdient ongeveer $32,000 per jaar, oftewel $2,666 per maand. Na belastingen, ziekteverzekering afhouding (als je geluk hebt en je werkgever biedt het aan, anders is het $450/maand), en pensioensbijdrage (alweer als je geluk hebt) blijft er elke maand, wanneer alles gezegd en gedaan is, heb je nog $1,903 over.

De gemiddelde Amerikaan geeft elke week ongeveer $500 uit aan eten, nog eens $200 aan benzine, en $200 aan water, electriciteit en gas. Daarma moet dan nog een hypotheek, of de huur betaald worden. Een stacaravan is ongeveer $400 per maand, een appartement met 1 slaapkamer is, buiten de grote steden, zo’n $700 per maand. Dat geeft je dus zo’n $300 elke maand voor evenementjes, zoals een bezoek aan spoedgevallen (kost nog altijd $100, met alle ziekteverzekeringen, en zonder medicamenten), de pil ($30 per maand met ziekteverzekering), eens uit gaan eten ($50, fooi inbegrepen). Met andere woorden, bijster veel gespaard kan er niet worden, en er is echt geen ruimte voor grote kosten.

Dus, de uitlating dat Sarah kort bij de gewone mens staat aan $160,000 wordt, in het beste geval, op veel hilariteit onthaald.


 

Debat

Katleenbaldewijns Het debat tussen Sarah Palin en Joe Biden was gisterenavond, en het was een gebeurtenis. Overal waren er pre-debat feestjes, waarvoor speciale gebakjes en gerechten gemaakt werden, en waar veel alcohol vloeide. Ik ben dan maar naar zo’n feestje gegaan bij Vino, mijn favoriete bar, en ik moet toegeven, het werd bij momenten zeer amusant. Iemand had heel leuke kleine soesjes gemaakt die Sarah Palin moesten voorstellen, maar als je erin beet, bleek er niets in te zitten. Het is niet moeilijk te raden hoe die persoon erover dacht?

Op de een of andere manier lijken deze verkiezingen veel meer mensen in beweging te zetten dan de vorige. Grofweg zou ik zeggend at er drie groepen bestaan: de republikeinen (de partij wordt ook wel de Grand Old Party geheten, of GOP), de democraten, en de onafhankelijken. De republikeinen staan voor een strike scheiding der machten en een vrije markteconomie waar elk individu verantwoordelijk is voor zijn/haar succes. Ze zijn tegen een centraal gereguleerde ziekteverzekering, tegen milieu wetgevingen die de bedrijven zouden kunnen beperken, tegen het homohuwelijk enz. Het republiekeinse denkbeeld is ideaal voor jonge, sterke mensen die een goeie job hebben en goed verdienen, en dat zo willen houden.

De democraten bevinden zich aan de linkse kant van de republikeinen, maar wij zouden ze centrum rechts beschouwen. Het was zeer amusent voor de Europeanen onder ons toe McCain Obama links heette tijdens het eerste debat, want links bestaat hier omzeggens niet (is trouwens nog altijd een vies woord). De democraten neigen voor een centrale ziekteverzekering te zijn, voor het homohuwelijk, voor milieu bescherming, voor handelsovereenkomsten met andere landen, tegen meer defensie-uitgaven enz. Het democratische denkbeeld was lange tijd zeer sterk onder de academici en intellectuelen en begint alsmaar meer veld te winnen bij de middenklasse.

De meeste onafhankelijken die ik ken hebben zich zo geregistreerd omdat ze nu eenmaal een pervers genoegen nemen de telefoontjes en bezoekjes te krijgen van stemmenwervers voor elke verkiezing, en deze dan aardig doen zweten met moeilijke vragen en lange discussies. Ik ben nog altijd aan het proberen uit te vissen wat hun politie denkbeelden nu juist zijn.

Het is interessant om te zien wat de mensen denken over het debat. Eerst en vooral is Palin niet neergegaan zoals een boel mensen dachten wat voor heel veel verassing zorgde want iedereen dacht dat hij brandhout van haar ging maken. Biden was de perfecte gentleman, en Palin was overduidelijk voorbereid. Er wordt gespeculeerd dat Biden, die toch wel bekend geen blad voor de mond te nemen, de boodschap heeft gekregen zijn manieren te houden. De algemene consensus bij onze vrienden is echter wel dat het feit dat ze beter deed dan de verwachtingen (die zeer laag waren gebaseerd op recente interviews) haar niet automatisch qualificeert voor het vice-presidentschap.

Ik zag het meeste reactie op twee zaken die avond: de bewering dat dat Obama 94 keer stemde voor een taxverhoging: als we dezelfde standaard voor McCain gebruiken deed hij dat 447 keer. Het probleem is dat de republeikeinse partij momenteel veelal gezien wordt als een loopje met de waarheid nemende, en heel wat geloofwaardigheid verloren heeft, dus deze en andere uitlatingen helpen niet. En het feit dat Biden en Palin allebei akkoord waren over meer rechten voor homosexuele koppels, zonder huwelijk weliswaar, zorgde weer voor veel hilariteit, omdat de algemene indruk was dat Palin hier lijnrecht tegen haar partij en haar eigen conservatieve denkbeelden inging omdat ze de vraag niet begrepen had.

Aan het einde van de avond heb ik veelal gehoord dat mensen dachten dat Biden gewonnen had. Hij had er duidelijk plezier in. Dus, gebaseerd op het gelijkspel van het vorige debat tussen Obama en McCain, is de score nu 2-1 voor Obama-Biden. We zullen nog wel zien hoe het zich uitspeelt: ik heb al verschillende keren gehoord dat de enige reden waarom Obama voorligt in de peilingen is omdat mensen niet openlijk willen toegeven dat ze nooit voor een gekleurde kandidaat zullen stemmen. Het zou me niet verwonderen als dat zo is.