President Obama

  • Gepost op woensdag 21 januari 2009 om 06:04
  • door Geert Van Cleemput
  • in Washington DC

Vandaag was het dan zover: change we can believe in!  Ik woon in DC, dus sprak het vanzelf dat ik de inzwering van Obama zou bijwonen.  Maar ik had geen zin om uren in vrieskou te staan koekeloeren.  Dus vertrok ik pas om 9.00 naar de inzwering die pas zou beginnen om 11.30.  Ik zag voordien op tv dat de National Mall al vol stond vanaf het Capitool tot aan het Washington Monument.  Een leuke plek zat er dus niet meer in.  Toen ik vertrok van mijn apartement in het zuidwestelijk kwadrant van Washington, DC (op maar een kwartier stappen van het Capitool), vroeg een zwarte dame uit Mississippi me de weg.  Ze had toch wel net een ticket met toegang tot een uitstekende plaats op de kop getikt van iemand die enkel naar de Inaugural Parade wilde gaan!  Ik jaloers dus.  Ik nam haar op sleeptouw maar moest haar laten gaan omdat de ticketlozen ver weg van het Capitool werden gestuurd.  De straten waren vol volk.  Iets ten zuidoosten van het Washington Monument100_0760  (op meer dan een kilometer van het Capitool) vond ik een plaatsje.  Ik kon het Capitool niet zien, want draagbare toiletten stonden in de weg.  Ik kon net een JumboTron zien waarop we de plichtplegingen konden volgen.  De pret werd een beetje bedorven door mensen die dachten dat ze op de toiletten konden zitten.  100_0772 Daardoor beletten ze ineens een hele groep anderen het zicht.  Ze kregen slogans te horen dat ze eraf moesten.  Dan kwam er een soldaat die hen verplichtte eraf te komen.  Nadat die vertrokken was, klommen ze er weer op.  Uiteindelijk vlogen ze er weer af op bevel van de politie.  De sfeer was fantastisch.  Iedereen goed gezind.  Het enige boegeroep was te horen toen uittredend president Bush op het scherm verscheen.

Aretha Franklin zongMy Country ‘Tis of Thee” (op de tonen van “God Save the Queen”).  Eerst legde de sympathieke vice-president Joe Biden (naar verluidt de eerste katholieke vice-president van de VS; John Kennedy was de eerste en enige katholieke president) de eed af in de handen van de oudste rechter van het Oppergerechtshof John Paul Stevens.  Na een klassiek intermezzo met o.m. Itzhak Perlman en Yo-Yo Ma nam de voorzitter van het Oppergerechtshof John Roberts de eed van Obama af.  Roberts sukkelde en dat deed ook Obama.  Maar nadat die al de grondwettelijk vereiste woorden had uitgesproken werd hij de 44ste president van de VS.  Daarna hield hij zijn inhuldigingsspeech, soberder dan verwacht.  Daar zal ik het later over hebben.  Een kleine twee miljoen stond op de Mall vandaag, een record.  De verwachtingen zijn hooggespannen.

De parade maakte ik niet meer mee.  Op dit moment dweilen de Obama's 12 balls af waar ze telkens een dansje plaatsen nadat hij een heel korte toespraak houdt.  Morgen begint het echte werk.

Hier nog wat foto's van de Obama's en de Bidens tijdens de parade100_0805  

100_0791

100_0814

en al dansend,

100_0820 

en van uw dienaar.

100_0767


 

Reacties

 jens martens zei op 21 januari 2009 om 12:22

Persoonlijk vond ik het een zeer mooie inhuldiging. Het Amerikaanse staatsnationalisme was alom aanwezig en God werd veelvuldig in zijn toespraak vermeld. Amerikaanser dan dit kan haast niet. Toch is mijn verbazing groot dat veel niet-Amerikanen zich met hem kunnen identificeren en hopen dat ook deze samenleving voeling met de 'change' krijgt.(zie lokale Sp.a-afdelingen al kan ik niet begrijpen dat lokale socialistische politici zich verwant voelen met een centrum-rechts staatshoofd)
In de Belgische politiek is het alvast helemaal not done om een vermelding te maken naar de Almachtige. Zelfs een CD&V politicus zou dit niet doen. De talrijke Amerikaanse vlaggen die wapperden staat ook symbool voor een staat én natie. In Belgie zie je op een eedafleffing meestal 1 federale vlag die dan symbool zou moeten staan voor de samenhorigheid en identiteit voor zover die er nog zijn.Het moment suprême vond ik het zingen van het massaal zingen van het Amerikaans volkslied, toch wel het symbool van eenheid in een natiestaat. In Vlaanderen/België kennen zelfs onze politici het volkslied niet en is er naar mijn weten ook geen enkele jaarlijkse gelegenheid waar het volkslied door het volk massaal wordt gezongen.
Misschien hebben teveel niet-Amerikanen zich vergaapt in 'the Change'. De hoofdpilaar van zjin campagne was het uitbreiden van de sociale zekerheid terwijl die bij ons al bestaat sinds 1944. Veel niet-Amerikanen verwachten ook grote veranderingen. Allicht zijn zij vergeten dat een Amerikaans staatshoofd bestaat om de belangen van de VSA te behartigen en niet die van andere staten. België plukt hier enkel de voordelen van indien deze belangen parallel samenlopen. Minstens even belangrijk voor mij was de aantstelling van de Chinese president Hu Jintao door het nationaal volkscongres. Enkel werd dit nieuwsfeit een detail in het laat avond journaal terwijl deze impact op de wereld minstens even belangrijk is, zo niet belangrijker.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.