Honeymoon voorbij?

  • Gepost op donderdag 15 januari 2009 om 08:31
  • door Geert Van Cleemput
  • in Washington DC

Na zijn triomftocht krijgt inkomend president Obama deze dagen wat tegenwind.  Hij heeft geen geluk met enkele van zijn kandidaat-ministers.  Eerst moest kandidaat-minister van Handel Bill Richardson zijn kandidatuur intrekken.  De goeverneur van New Mexico is het voorwerp van een gerechtelijk onderzoek naar corruptie.  Hij zou opdrachten voor de staat aan zijn campagnesponsors hebben gegeven.  Tja, verbaast ons dat?   Richardson was oorspronkelijk ook kandidaat om minister van Buitenlandse Zaken te worden, maar moest Hillary Clinton laten voorgaan.  Clinton’s hoorzittingen in de Senaatscommissie voor Buitenlandse Zaken begonnen gisteren.  Er worden geen problemen voor haar verwacht, maar het internationale optreden van haar echtgenoot Bill (zie 22 november 2007), die sponsorgeld van buitenlandse regeringen en personen aanvaardt, kunnen minstens de indruk wekken dat er belangenvermenging mogelijk is.

 

Timothy Geithner, de kandidaat-minister van Financiën, zit ook met een paar problemen.  Geithner heeft in totaal 4 jaar onvoldoende belastingen betaald.  De huidige voorzitter van de regionale Federal Reserve Bank of New York (de belangrijkste regionale bank in het Federal Reserve System), werkte enkele jaren voor het Internationaal Monetair Fonds.  Het IMF houdt o.m. sociale-zekerheidsbelastingen niet af aan de bron maar betaalt die aan zijn Amerikaanse werknemers, die die dan aan de Amerikaanse staat (moeten) betalen.  Geithner deed dat niet.  In 2006 stelde de Amerikaanse belastingdienst IRS dat vast voor 2003-2004.  Geithner betaalde.  In november stelde Obama’s transition team vast dat Geithner ook niet betaald had voor 2001-2002.  Geithner betaalde een dag voor zijn nominatie.  Pijnlijk is dat Geithner hoofd van de IRS wordt en tot twee maal toe die belastingen pas betaalde nadat hij betrapt was.  Bovendien heeft Geithner een tijdje een niet-Amerikaanse huishoudster tewerkgesteld wier werktoelating afliep terwijl ze voor hem werkte.  (In het verleden zijn kandidaat-ministers over dergelijke feiten gestruikeld.)  Obama spreekt van een “embarassment”.  Geithner’s kandidatuur is blijkbaar nog in niet in gevaar (wat toch wel vreemd is), maar de bevestiging van zijn benoeming door de Senaat komt er vermoedelijk niet voor de inzwering.  Dat wil zeggen dat Amerika geen minister van Financiën heeft tijdens deze krisis.  Geithner zou de point-man worden voor het financiële stimulatiepakket dat Obama door het Congres wil jagen.  Daar valt het ook wat tegen omdat o.m. ook heel wat partijgenoten dat niet zomaar willen slikken.  Er is sprake van dat Obama elke wet in dit verband die niet aan zijn wensen voldoet, zal vetoën.  Dat zou niet de verandering zijn waarop Obama had gehoopt.

 

Kritische geluiden zijn er ook te horen bij de nominatie van één van de twee Republikeinse leden van Obama’s regering, aftredende Congresman Ray LaHood van Illinois, als minister van Vervoer (de andere Republikein is de huidige en toekomstige minister van Defensie Robert Gates).    LaHood staat bekend als een fan van “earmarks”, een aanfluiting van goed bestuur.  Het is een beetje onbegrijpelijk dat Obama deze politicus van de oude school heeft genomineerd.

 

Obama leed ook een klein nederlaagje nu Roland Burris (zie 7 januari) dan toch aanvaard is als zijn opvolger als senator van Illinois.  Obama en de Democraten hadden gezegd dat Burris’ benoeming door Goeverneur Blagojevich van Illinois onaanvaardbaar was omdat de goeverneur gerechtelijke problemen heeft.  Maar ze hadden de wet niet aan hun kant.  Politiek lichtgewicht Burris liet zich niet intimideren en bleek uiteindelijk zwaarder te wegen dan de Democratische partijtop.  Ondertussen werd de eerste stap (impeachment) om Blagojevich af te zetten gezet door het Huis van Afgevaardigden van Ilinois.  Het is nu aan de Senaat van Illinois om hem af te zetten.  Dat gebeurt vermoedelijk op 26 januari.


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.