De Symboliek van Katrina en Phuket

  • Gepost op woensdag 21 januari 2009 om 20:24
  • door Jan Dirckx

In het voorjaar toonde Newsweek op de frontpagina een zuilenrij met tussenin een rode loper waarop 43 uit vogelperspektief en van op de rug werd gefotografeerd: On the Way Out.

De voorbije administratie is letterlijk afgegaan met de nodige symbolen erbij: wat een verndedring om op het einde van een dubbeltermijn een schoen naar je hoofd te krijgen! En de stoere macht achter de schermen, verzwakt door kartonnen dozen, weggerold te zien worden!

Naast het negatieve palmares, ons allen bekend, blijven me twee stormen bij als ikonen van de voorbije 8 jaar, typerend voor de eigenlijke onmacht van een bestel dat zich als machtigste ter wereld voordeed, of "Reus op lemen Voeten" zoals verslaggever Ronse het ooit in zijn boek kenmerkte.

Gisteren bekeek ik nog eens de foto's van ons bezoek (oktober 2006) aan New Orleans, of wat er van overgebleven was en is: 2 jaar en 2 maanden later, is er nog niet veel veranderd aan de verwoeste stad. Vermelden we nog even de uitspraak van de burgemeester Ray Nagen: De oorlog in Iraq kost $ 100 000 per minuut, Mr de Prezident, kan ik even Uw aandacht vragen voor enkele minuten slechts asjeblief?"

Dan is er die andere storm, ramp beter gesteld: de tsunami van Phuket, Kerstmis 2004. Plots lag er zoveel vis voor 't grabbelen op het vrijgekomen strand en iedereen die erdoor verleid werd en ernaar toeliep werd een paar sekonden later verzwolgen. Net zo verliep het met de vastgoedekonomie.

Het land was op beide rampen niet voorbereid hoewel toch gewaarschuwd, maar ja dat verhaal is ook al zo oud als Methuselah: de roepende in de woestijn, en hier zitten we er nu dan toch maar mee.

Een plaatselijke policoholic beschreef ons ooit dit land als een reaktief land gereageerd op rampen, maar de rampen voorkomen? Nooit! Waarvan akte.

Terwijl we gisteren de inhuldiging bekeken merkte ik op aan mijn eega: "Kijk eens naar W, 8 jaar later en 28 jaar ouder!" Wat later plukte een hefschroefvliegtuig hem weg uit de belangstelling onder een betrekkende hemel, naar waar 35 jaar geleden de oudste broer van de senator die gisteren de stuipen kreeg, vermoord werd. Meteen werd ook senator Byrd onwel, deze is de echte profeet geweest: in menig opzicht  de roepende in de senaatswoestijn van al die oren die niet horen wilde.

Met de "Durf van de Hoop" kijken we naar de toekomst en hopen ten stelligste dat Barack van kogels gespaard blijft voor twee ambtstermijnen en de bazisrechten van zijn land en de mensheid een stukje meer mag verwerkelijken. Zo helpe hem God.



 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.