Wat een amerikaanse auto CEO lijden kan...

  • Gepost op donderdag 20 november 2008 om 03:30
  • door Dany Claeys
  • in North Carolina

Gisteren en vandaag verschenen de drie amerikaanse auto CEO's voor zowel een senaat en kamer commissie om uitleg te geven waarom ze nu dringend 25 miljard dollar nodig hebben. Zoals je van een goede demokratie verwacht, zijn deze ondervragingen uiteraard open voor het publiek en zo kon je op vele radio en TV stations dit allemaal live meemaken.

Auto executives, from left, Ron Gettelfinger, president of the International Union, United Automobile, Aerospace and Agricultural Implement Workers of America; General Motors Chief Executive Officer Richard Wagoner; Chrysler Chief Executive Officer Robert Nardelli; Ford Chief Executive Officer Alan Mulally, listen to testimony on Capitol Hill in Washington, Wednesday. (Evan Vucci / Associated Press)

Broederlijk naast mekaar zag je dus een gefronsde Rick Wagoner van General Motors, een verslagen Robert Nardelli van Chrysler en een aandachtige Alan Mullally van Ford, maar ook uiterst links een bange Ron Gettelfinger, baas van de UAW, de United Auto Workers vakbond. Er waren uiteraard heel wat goede vragen en ook goede uitgebreide antwoorden hoe de auto industrie lijdt onder de huidige krediet en economische krisis, maar ook een aantal sterke vragen en kommentaren, vooral van republikeinse kant, omtrent de rol van de vakbonden in dit drama.

Ook heel wat interressante vergelijkingen met de efficiente en meestal vakbond vrije buitenlandse US auto fabrieken in het zuiden. Ironisch genoeg, terwijl de amerikaanse auto CEO's met de pet in de hand stonden in Washington, opende Honda vandaag hun zoveelste nieuwe fabriek voor de Honda Civic in Greensburg, Indiana. De aantrekkelijke en zuinige Honda Civic (ook verkrijgbaar met 4 cilinder motor en LPG) verkoopt 2 a 3 keer beter dan de vergelijkbare modellen van GM, Ford en Chrysler en dan nog gemiddeld aan $3,000 meer.

Er waren echter ook een paar ontnuchterende en populistische vragen en het zijn juist die antwoorden, die dan overal het nieuws haalden in de media. Alle drie bevestigden ze overduidelijk dat ze een brug lening nodig hebben om de aanpassing aan de "tijdelijke" lagere vraag naar auto's te kunnen overbruggen. Echter GM en Chrysler moesten ook nederig bekennen dat ze zonder overheids steun zeker bankroet gaan, terwijl Ford meesterlijk uitlegde dat ze een moeilijke periode tegemoet gaan, maar ook wel kunnen overleven zonder overheidssteun. Terwijl dergelijke gesprekken met de banken CEO's wijselijk confidentieel gebeurden, forceert men hier twee auto CEO's om openbaar toe te geven dat de dagen voor hun bedrijf mogelijks geteld zijn. Alhoewel er geen snelle "bank run" kan gebeuren met auto fabrikanten, kan dit echter wel een "run away" veroorzaken. Elke potentiele koper van een wagen, zal toch eens goed nadenken vooraleer hij een wagen koopt van GM of Chrysler. Ofwel wacht hij tot er een reddings plan komt, ofwel koopt hij een Ford of een buitenlands merk om zeker te zijn van garantie en een degelijke okkasie waarde. 

En nadat een ijverige reporter van ABC erin geslaagd was om een van de CEO's te filmen, toen hij van zijn luxe private jet in een stretch limousine overstapte, kwamen de ambetante vragen. Wie vloog van Detroit naar Washington in een private jet? (alle drie uiteraard). Wie gaat er zijn private jet verkopen en met een normale lijn vlucht (in eerste klas) terug vliegen? (niemand uiteraard). Waarom doen jullie niet op zijn minst aan "jet pooling"? (algemeen gelach van alle drie, waarvoor ze als op de schoolbanken vermaand werden).

En uiteraard kwam ook de fameuze vraag indien ze, zoals Lee Iacoca (in de jaren 80 met het vorige reddings plan voor Chrysler) ook een salaris van 1 symbolische dollar zouden aanvaarden als teken van solidariteit voor een reddingsplan. Terwijl Mulally van Ford ontwijkend antwoordde, sprak Wagoner van GM als een advokaat (ik heb hierover momenteel geen standpunt), terwijl Nardelli grotesk akkoord gaf. Je moet dan wel weten dat Nardelli begin 2007 een oprot premie ontving van een goeie $200 miljoen, na zijn ontslag bij de doe het zelf keten Home Depot. Voor de management boeken lezers, Nardelli was een van de drie poulains, die Jack Welch had klaargestoomd om hem op te volgen bij GE. Hij koos uiteindelijk voor Jeff Immelt (nog steeds GE) over Bob Nardelli (nu bij Cerberus/Chrysler) en Jim McNerney (3M, nu Boeing, waar hij Mulally(nu Ford) opvolgde!). 

En gaat dit reddings plan goedgekeurd worden? Het ziet er niet naar uit met de huidige republikeinse regering. En wat na January 20 met Obama? Ofwel staan dezelfde CEO's terug aan zijn deur met een nog grotere pet in de hand, ofwel krijgt Obama de onoverzichtelijke economische en sociale gevolgen van een failliet GM of Chrysler in zijn schoot geworden.


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.