Heb ik het u niet gezegd?

De eindstrijd nadert, ook hier in Spanje. Tijd, zo meende de PP, om even een hand in eigen boezem te steken en te leren uit eigen fouten en met last-minute veranderingen tóch nog de laatste twijfelaars over de streep te halen. Een opiniepeiling onder 1.700 stemgerechtigden, op vraag van de PP uitgevoerd door Ostos en Sola (die in 2008 ook al het befaamde / beruchte Niña de Rajoy uit hun hoed toverden) leert hen dat er dringend wat geschaafd moet worden aan het imago van hun kandidaat, Mayor Oreja. Die zou door het publiek namelijk als tè rechts worden gezien, terwijl de PSOE-kandidaat López Aguilar als dichter bij het volk staand wordt ervaren. Diezelfde opinie-peiling heeft de PP geleerd dat het geen goed idee is de Europese strijd te doen verzanden in een nationaal Rajoy-versus-Zapatero debat. Want, zo blijkt, Zapatero blijft beter scoren dan Rajoy, ondanks de crisis. Uit die crisis kan de PP wél profijt halen, zij het dan op een andere manier dan tot noch toe geprobeerd werd: in plaats van negatief Zapatero’s beleid te hekelen, zou de PP véél meer stemmen ronselen mochten ze positief spreken over het sámen zoeken naar oplossingen. Ook de abortuskwestie dient in een ander licht geplaatst te worden: abortus zou moeten worden voorgesteld als een maatschappelijk falen, als de behoefte aan meer steun voor de vrouw, als een andere vorm van geweld tegen vrouwen. Een lijn die Mayor Oreja tot noch toe niet gevolgd heeft: zijn aanvaarding van Kardinaal Cañizares’ stelling dat abortus erger is dan het misbruik van minderjarigen in religieuze instellingen deed heel wat stof opwaaien en heeft hem zeker stemmen gekost. (Wie zei ook weer dat de abortuskwestie niets de me Europese verkiezingen te maken had? López Aguilar zei het eerder al: “Vamos a defender en Europa lo que defendemos en España” – lema dat zowel de PSOE als de PP tot nu toe netjes opgevolgd hebben)

Algemene conclusies van de PP-strategen:

-         de Europese verkiezingen mogen niet voorgesteld worden als een motie van censuur noch als een strijd tussen Rajoy en Zapatero, want dan zou Zapatero opnieuw de overwinning in de macht slepen. Deze verkiezingsstrijd nationaliseren, speelt in de kaart van de PSOE.

-         Positieve noot: verwacht wordt dat de PSOE-kiezers zich dit keer niet massaal zullen mobiliseren om tégen de PP te stemmen, wat de partij wat meer ademruimte verleent.

-         De standpunten die de PP in Cataluña inneemt zorgen dat de PSOE daar stemmen wint.

Voor de criticasters onder het publiek:

De opiniepeiling werd uitgevoerd door Ostas&Sola, die al eerder door de PP onder de arm werden genomen om verkiezingsstrategiëen uit te dokteren, op vraag van de PP zelf. Het gaat dus geenzins om een door de PSOE-betaalde en / of beïnvloedde studie.


 

Coup de campagne

Wat is een verkiezingscampagne zonder verkiezingsfilmpje? Ook hier in Spanje lusten ze er wel pap van. De PSOE heeft er net weer een nieuwe gelanceerd waarin onder andere een conservatieve katholieke priester en een Duitse skinhead aan bod komen. Bedoeling is het volk te overtuigen van de noodzaak tégen de PP en vóór de PSOE te stemmen. En van de noodzaak 7 juni tout court op het appel te verschijnen. Dit derde verkiezingsfilmpje laat 7 personen uit verschillende EU-landen aan het woord, die zich uitspreken tegen de immigranten, de religieuze pluraliteit, de gezondheidszorg en homoseksualiteit en een goed woordje doen ten bate van de doodstraf en vrij ontslag. Met geijkte uitspraken zoals: “de immigranten stelen onze jobs”, “in Europa bestaat er maar één godsdienst”, “homoseksualiteit is een ziekte”. Het filmpje eindigt met de volgende waarschuwing: “El problema no es lo que piensan, es lo que van a votar” (het probleem is niet wat ze denken, maar hoe ze gaan stemmen), een duidelijke verwijzing naar de conservatieve opties tijdens de komende Europese verkiezingen. Met andere woorden: stem vooral niet op de conservatieve partijen want zij vertegenwoordigen dergelijke laakbare meningen. Voor de curieuzeneuzen onder u: http://www.youtube.com/watch?v=Hz4je52ke6w

Weing subtiel misschien, maar all is fair in love and war, en verkiezingen ... dat ís oorlog.

De PP strijdt ondertussen verwoed verder onder het lema ‘Ahora soluciones, ahora PP’. Ze verwijten presidente Zapatero koppig de economische crisis in zijn uppie op te willen lossen, met maatregelen die al lang nutteloos gebleken zijn. Ten tijde van Aznar, zo stellen ze, was Spanje een referentiepunt binnen de Europese Unie. Dat imago is onder Zapatero helemaal in verval geraakt en is nodig aan een oplapbeurt toe. En daartoe biedt alleen de PP de correcte oplossingen.

De gemiddelde Spanjaard laat het allemaal een beetje over zijn kant gaan. Er wordt een extreem lage opkomst verwacht voor deze Europese verkiezingen. Laten we bidden dat het 7-J (ze hebben hier die Amerikaanse gewoonte aangenomen bepaalde data aan te duiden met nummer en letter van de maand: 11-S, 11-M en nu dus ook 7-J) regent want als er die dag ook nog eens een stralende zon aan de hemel staat, vrees ik dat nog meer Spanjaarden zullen grijpen naar koelbox, zwempak en parasol in plaats van naar het stembiljet.


 

Baas in eigen buik?

 Eén van de hete hangijzers van de Spaanse politiek én onderwerp van scherpe discussies over en weer tussen PSOE en PP is het abortusvraagstuk. De socialistiche regering bereidt een hervorming voor van de huidige abortuswet, volgens de welke een onderbreking van de zwangerschap illegaal is tenzij:

  1. de zwangere vrouw in kwestie officieel aangifte heeft gedaan van een verkrachting die leidde tot de ongewenste zwangerschap
  2. er ernstige fysieke of psysche afwijken zijn vastgesteld in de foetus
  3. de zwangerschap een ernstig risico vormt voor de fysieke en psychische gezondheid van de vrouw

Deze versie van de abortuswet dateert van 1985 en de PSOE meent dat hij dringend aan hervorming toe is . De Spaanse abortuswet dient recht te geven op ‘vrije’ abortus zoals dat het geval is in verschillende Europese landen, waaronder ons aller België. Dat het legaliseren van ‘vrije’ abortus (mogelijkheid tot onderbreking van de zwangerschap tot de 14de week, in het geval van België, na consult met een abortusbegeleidingteam – www.abortuscentra-vlaanderen.be) ook bij ons niet rimpelloos verliep, weten de meesten onder jullie zich vast nog wel te herinneren. Koning Boudewijn zaliger weigerde omwille van gewetensbezwaren de nieuwe wet te ondertekenen. Om dit euvel te verhelpen, werd hij een dag regeringsonbekwaam verklaard en bekrachtigde de ministerraad de nieuwe wet zelf ‘in naam van het Belgische volk’. ’s Anderendaags zat Koning Boudewijn gewoon weer op de troon en ging het leven verder. (olé por sus huevos, zo vasthouden aan je principes dat je zelfs bereid bent aan de troon te verzaken)

Hoewel er sindsdien 19 jaar verstreken zijn en de wereld ondertussen drastisch veranderd is, blijft het thema abortus delicaat, zeker in een land als Spanje waar de Kerk nog heel wat te zeggen heeft. De geplande hervorming van de abortuswet door de PSOE is dus ook hier niet op een algemene staande ovatie onthaald. Vanuit conservatieve hoek wordt gesteld dat een foetus een klein mensje is en abortus dus moord. En dat het nieuwe wetsontwerp in strijd is met de Spaanse grondwet. Rajoy, partijleider van de PP, heeft al aangekondigd klacht neer te zullen leggen bij het Grondwettelijk hof. Volgens Rajoy gebruikt de PSOE het thema ‘vrije abortus’ enkel en alleen om de aandacht af te leiden van belangrijkere thema’s, zoals bijvoorbeeld de aanslepende economische crisis en de oplopende werkloosheid. Een uitbreiding van de abortuswet zou alleen maar leiden tot een drastische toename van het aantal per jaar uitgevoerde zwangerschapsonderbrekingen en brengt het risico met zich mee dat jongeren abortus beginnen te beschouwen als een normaal anticonceptiemiddel (dixit de PP-partijsecretaresse). Dat de wet jongeren vanaf 16 jaar de mogelijkheid tot abortus biedt, zonder toestemming of medeweten van de ouders in kwestie, wordt immoreel geacht.

De Kerk, om evidente redenen tegen een uitbreiding van de abortuswet, draagt zijn steentje bij en heeft de wegen beposterd met affiches waarop een schattige kleine baby te zien is en een lynxen-jong. (Hiermee alluderen ze aan de inspanningen van de regering de lynxenpopulatie tegen uitsterving te bescherven.) ‘En ik?’, staat er op de posters te lezen, net boven het hoofdje van de lachende baby. ‘Bescherm mijn leven!”

Cartel_aborto_iglesia2

Er komt ook tegenwind uit onverwachte hoek: de officiële abortusklinieken zouden graag zien dat de toegelaten termijn voor vrije abortus verlengd wordt tot 22 of 24 weken, zoals dat ook het geval is in onder meer Nederland. (in het huidige wetsvoorstel is een termijn voorzien voor ‘vrije’ abortus tot de 14de week met uitbreiding tot week 22 indien ernstige problemen of afwijken de gezondheid van moeder of kind in gevaar brengen).

Eva Rodríguez Armario, presidenta de la Asociaciónde Clínicas Acreditadas para la Interrupción del Embarazo (ACAI), de ofíciele abortusklinieken, stelt dat in Nederland, ondanks deze langere termijn, minder tot abortus wordt overgegaan, ook en vooral omwille van een uitstekende psychologische begeleiding.

PSOE meent het noodzakelijk de abortuswet uit te breiden en te hervormen, om het aantal illegaal uitgevoerde abortussen tegen te gaan. De gezondheid van de vrouwen primeert, de vrouw is baas in eigen buik en mag zelf beslissen of ze al dan niet klaar is voor het moederschap en indien dit omkadert wordt door een correcte wetgeving, kunnen in de toekomst vele problemen vermeden worden. PSOE kan in principe op een meerderheid rekenen voor dit wetsvoorstel, al zijn er een aantal partijen die graag gezien hadden dat de wettelijke termijn uitgebreid werd naar 22 weken. Daar moet dus nog één en ander ge-finetuned worden.

Op mijn werk zijn ze niet zo met abortus bezig, integendeel: 6 zwangere vrouwen paraderen hier trots door de gangen met hun bolle buikje. De economische crisis en de stijging van de abortuscijfers kan hen duidelijk gestolen worden


 

Algarve in Europolitieke rust.

Er valt hier weinig Europees verkiezingsnieuws te rapen.
Is het door de algemene crisis of gewoon door de desinteresse van de mensen, maar buiten enkele metersgrote foto´s van een paar kandidaten op de invalswegen naar de stad, valt er weinig te merken dat er Europese verkiezingen in aantocht zijn. Er worden dit jaar ook nog landelijke en gemeentelijke verkiezingen georganiseerd, dus is het meer een "dicht-bij-mijn-bed" show.

De Europese verkiezingsstrijd zal voornamelijk in het centrum van het land uitgevochten worden tussen de twee grootste partijen.

De Algarve is in dertig jaar van een achtergebleven landstreek omgebouwd naar een hoogtoeristische pleisterplaats, vooral met Europees geld. Maar door de grote toevloed van die toeristen, vooral uit
Groot-Brittanië en Ierland, is politiek iets dat ergens anders plaatsvind.
Europa mag dan al veel geld gepompt hebben in de ontwikkeling van de landbouw en het uitbreiden van de wegeninfrastructuur, niemand die zich daarbij de vraag stelt wat Europa eigenlijk is.
Een tiental jaar geleden is de landbouw, met Europese subsidies, omgevormd naar de kweek van sinaasappelen. Sinaasappelen worden echter goedkoper ingevoerd uit Spanje, terwijl de eigen oogst hangt te rotten aan de bomen. Vele telers schakelen dan ook terug over naar de aanplant van wijngaarden. Tot ook hier weer de concurrentie en de subsidies gaan spelen.

De Portugese economie heeft geen hausse gekend zoals bijvoorbeeld de Ierse en de Spaanse, maar toch laat ook hier de crisis zich extra gevoelen. Mede door de daling van het Britse Pond is ook het toerisme fors gedaald. De werkloosheid is reeds boven de 9 percent gestegen.

Volgens een aanhaling uit de Britse krant "The Economist" zijn de Portugezen pessimistisch ingesteld naar de toekomst toe, enkel de bevolkingen van Hongarije en Bulgarije zijn nog pessimistischer.
Nochtans heeft Portugal goede vooruitzichten dankzij de goede contacten met zijn vroegere kolonies.


 

Een Europese Guayaco in Spanje

Donderdag wordt mijn Ecuatoraanse echtgenoot Europees staatsburg. Of dient hij daar althans de papieren voor in. Toen we 2 jaar geleden trouwden, had ik wel bij de Belgische ambassade geïnformeerd of dat hem recht gaf op de Belgische nationaliteit (niet dus: alleen maar als je drie jaar gehuwd samenwoont op Belgisch grondgebied), maar verder hadden we er niet bij stilgestaan dat er misschien nog andere opties waren om zijn regime te verbeteren. Mijn echtgenoot heeft namelijk een ‘normale’ verblijfsvergunning, wat betekent dat hij de eerste twee jaar jaarlijks moet renoveren (en met zijn papieren bij het commissariaat uren in de rij gaan staan, altijd een beproeving), daarna krijgt hij een permiso voor twee jaar, etc.etc. Mocht hij zonder werk komen te vallen, niet ondenkbaar in deze crisisperiode, en op het moment van de renovatie niet voldoende bijdrage hebben geleverd aan de Sociale Zekerheid, loopt hij de kans zijn verblijfsvergunning te verliezen.

Een maand of wat geleden raakten we op “Vive Latinoamerica”, de steeds groter wordende jaarlijkse Latinobeurs in L’Hospitalet de Llobregat in gesprek met een advocaat. Geheel toevallig: je kon op zijn stand een lootje invullen om een set reiskoffers te winnen en loterijen, daar zijn we dol op! Ya que estábamos, stelde mijn echtgenoot hem een vraag over het verkrijgen van een inreisvisum voor zijn moeder (afgewezen ten tijde van ons huwelijk met het argument dat aangezien de vrouw geld nog huis heeft, zij voorzeker naar hier wilde komen met de bedoeling te blijven en het verlenen van een visum dus een te groot risico vormde....) en van het één kwam het ander. Toen de advocaat hoorde dat mijn echtgenoot nog steeds trouw zijn permiso de residencia renoveert, terwijl hij door zijn huwelijk met mij recht heeft op een permanente verblijfsvergunnen in communautair regime, kon hij zijn oren niet geloven. Hadden ze hem dat nog niet gezegd op het commissariaat als hij zijn papieren ging renoveren??? Euh.... nee dus. En fin, a lo hecho pecho, we hebben meteen de aanvraagformulieren ingevuld en de vereiste documenten bijeen gezocht. En donderdag mag mijn echtgenoot dus op cita previa. En wordt hij, in principe, Europees staatsburger. Mede-europeaan. Als blijft hij, naar eigen zeggen, un Guayaco de pura cepa (volbloed Guayaquileño – inwoner van Guayaquil, havenstad in de zuidelijke helft van Ecuador).

 

 


 

Taalstrijd

Ik doe het er écht niet om, hoor, het is absoluut niet a propósito dat ik hier weer een Catalaans getint berichtje neerplak in mijn poging mijn dierbaar Vlaanderland te berichten over de aanloop naar de Europese verkiezingen hier in Spanje. De Spaanse politici beginnen er zélf steeds over.

De Partido Popular heeft gisteren, tijdens een bezoek aan Barcelona, laten weten tijdens de Europese verkiezingen bijzonder belang te zullen hechten aan Cataluña (in hun geval steeds met ‘ñ’geschreven, natuurlijk) en daar hun plaatselijke afdelingen te zullen steunen in hun strijd tegen de ‘inmersión lingüística’ in de Catalaanse scholen. Want ze vinden het maar niks dat er steeds meer klassen in het Catalaans gegeven worden en minder in het Castillaans.

 Jaime Mayor Oreja, PP-kandidaat voor de Europese verkiezingen, ging zelfs terug naar het einde van de XIX-eeuw om zijn standpunt te onderbouwen: “Mijn Baskische overgrootvader”, zo sprak hij trots, “ verbood toen zijn kinderen thuis euskera (Baskisch) te spreken en así no se encerraron en el granjero (zo bleven ze niet opgesloten in de graanschuur)’. Met andere woorden: Mayor Oreja heeft het aan zijn overgrootvader zaligers linguïstische voorkeuren te danken dat hij nu een toppoliticus is in plaats van te zwoegen onder het gewicht van de ploeg. Vreemde conclusie, meiner Meinung nach. Ik durf te stellen dat andere Baskische families, wier overgrootvader het wél toestond thuis euskera te praten, er ook ingeslaagd zijn succesvolle carrières uit te bouwen, ver van de agrarische sector. Niet dat er iets mis is met de agrarische sector, overigens. Mijn grootvader, die me trouwens altijd plat Giels heeft laten spreken, was veekoopman en ik ben opgegroeid tussen velden en weiden en koeien en kalveren. En tóch spreek ik vlot 6 talen en ben ik gelicencieerd en in het bezit van een master. Ik heb het zelfs het verst geschopt van de hele familie: helemaal tot in Barcelona! Zo ziet u maar, lo uno no quita lo otro.

Maar terug naar de Spaanse berichtgeving. Tijdens zijn bezoek aan Barcelona gaf Mayor Oreja de luisteraars ook nog even zijn mening mee over het voorstel van het Catalaans een officiële taal van het Europarlement te maken. Voorstel dat gesteund wordt door de Catalaanse PSC, CiU, ICV en IRC maar niet door de PP en waar Mayor ‘nee’ op gestemd heeft te Brussel. De kandidaat verdedigt zijn standpunt met het argument dat Spanje in Europa als één man zou moeten vechten voor het Spaans, aangezien deze taal binnen de EU ‘niet de behandeling krijgt die het verdient’. Hij pleit ervoor het Spaans, samen met het Engels, te benoemen tot langue véhicule van de EU. En net zoals het Baskisch in de ogen van zijn overgrootvader een hinderpaal vormde voor de succesvolle ontwikkeling van zijn familie, zo meent Mayor Oreja dat het Catalaans ook geen belemmering mag zijn voor het halen van zijn doelstelling. Te weten: Spaans als Europese voertaal. ‘Het Catalaans moet verdedigd worden in Catalunya, maar niet daarbuiten’, aldus de PP-kandidaat. Hoe dat dan te rijmen valt met zijn verzet tegen het zich uitbreidende gebruik van het Catalaans in het Catalaanse onderwijs, verduidelijkte hij evenwel niet.


 

Visca el Barça! Aupa Athletic

Europese verkiezingen, zegt u? Wie? Wat? Waar? Wanneer? Hier in Spanje lijken ze er nog steeds niet wakker van te liggen. Véél en veel belangrijker is de finale van de Cop del Rey die gisteren in Valencia beslecht werd tussen FC Barcelona en Athletic de Bilbao. Opvallend weinig Spaanse vlaggen op de tribubes tijdens deze Baskisch-Catalaans match...

De culés haalden met 1-4 een verpletterende overwinning binnen (de fans van Barça kregen deze bijnaam rond 1910. Vanaf calle Industria in Barcelona, de straat waarlangs het voetbalplein toen gesitueerd was, hadden de voorbijgangers zicht op de achterkant van de toeschouwers die op de hoogste tribunes zaten: een hele hoop konten (culos) op een rij. Vandaar de bijnaam: culés) en namen verdiend de Copa in ontvangst. Dit jaar hebben ze trouwens ook nog uitzicht op een overwinning in de Liga én op de Champions League.

De Basken gingen trouwens ook tevreden naar huis: tot in de finale van de Copa del rey geraken is al een hele prestatie en tijdens deze finale verweerden ze zich tot op het einde als duivels in een wijwatervat. Niets om beschaamd over te zijn dus.

Dat een Spaanse finale tussen een Catalaanse en Baskische ploeg niet zonder opstootjes zou verlopen was te verwachten. Beide ploegen vertegenwoordigen autonome regio’s die reeds jaren pleiten voor meer autonomie, zoniet onafhankelijkheid (in Baskenland zoals iedereen wel weet niet steeds op een even vreedzame manier). Toen de Spaanse hymne doorheen het stadion weerklonk, kwam er dan ook een stevig fluitconcert op gang. De sportdirecteur van TVE, Julián Reyes, liet overschakelen naar Bilbao en Barcelona (de match werd beslecht in Valencia) om dit genânte moment niet live in alle Spaanse huiskamers en bars te brengen. Een beslissing die hem nu zijn hachje gekost heeft, want Julián Reyes is ontslagen. Een live match is een live match en de hymne wordt niet onderbroken, mèt of zonder fluitorkest.

Maar we hadden het over de Europese verkiezingen, niet? Ja ja, interessant onderwerp, hoor. Maar verder hebben we daar hier in Spanje niet veel over te melden.... Ik kan alleen maar besluiten: Visca el Barça! Aupa Athletic!


 

euroglamour en euromiljoenen

Deze voorbije week was er in Spanje heel veel aandacht voor de europese aangelegenheden.  Niet direct voor de europese verkiezingen van 7 juni, maar voor de europese Champions Leage.  Zoals iedereen ondertussen wel weet, haalde voetbalclub Barcelona de klassering voor de eindmatch in Rome, komende 27 mei.  En overal ten lande heeft men hoop en vertrouwen in een prachtige overwinning; het voetbalnieuws geniet bestendige aandacht, terwijl de politieke europese scene maar flauwtjes oogt.  Het hoeft gezegd dat de hoogstandjes van de voetbaljongens niemand onberoerd laten, en er dus oneindige inspiratie is voor columns, radiokransjes, herhalingen op televisie, enz..   Zo hebben we o.a. een foto gezien van Andres Iniesta (de man van het mirakuleuse doelschop op het allerlaatste moment) op zeer jeugdige leeftijd, in audientie bij paus Johannes Paulus, als afgevaardigde van de "Barça"scholieren.  Toen reeds mocht de kalme en vriendelijke Iniesta zich verheugen bij het bezoek van zijn club aan Rome; als dat geen goede voortekens zijn...

Voorbije vrijdag keek Spanje nogmaals vol spanning naar Europa, en heeft een bepaalde (onbekende) Spanjaard heel hard gejuicht in alle talen.  Een anonieme bewoner uit Madrid heeft helemaal alleen de eerste prijs opgestreken van de euromiljoenen; 126 miljoen euro betekent de hoogste prijs die de europese loterij ooit heeft uitgedeeld...  Misschien een treffend argument voor een centengerichte politieke campagne tegenover eurosceptici??

En gisteren zaterdag 9 mei werd de "dag van Europa" gevierd.  Ik heb het niet gehoord op de radio, ik heb het niet gezien op televisie, maar heb het vernomen via de krant, en dan zelfs niet onder de politieke rubriek maar langs een advertentie in het supplement "waar naartoe dit weekend?"...   Tussen de suggesties voor hippe barse en restaurants en de openingsuren van musea, kreeg ik weet van de festiviteiten, georganiseerd door de Europese Commissie, met de eervolle aanwezigheid van de autoriteiten in alle rangen en categorieën (burgemeester van de stad Barcelona, president van de deelregering van Catalunya, catalaanse eurodiputados).   Een fuifje voor alle politieke gezindheden en leeftijden, want het programma op het plein voor de katedraal van Barcelona omvatte ook activiteiten voor de kleinsten (o.a. "gekke kapsels"!), optredens van reuzen, en muzikale opluistering door het stedelijk kinderorkest .  Benevens de toespraken door de ernstige (en tamelijk grijzende en/of kalende) mannelijke politici  werd het "europees manifest" voorgelezen door Judit Mascó, een publicitaire stunt waarmee de Europese Commissie waarschijnlijk wil bewijzen dat europees ook synoniem kan staan voor glamoureus.     Judit Mascó is een suksesvol mediafiguur, die op intelligente wijze een tweede carrière  heeft opgebouwd bij radio en tv, na een geslaagde loopbaan als topmodel.  Geen doetje noch een toetje, maar een moderne spaanse vrouw, met actueel profiel en een globale uitstraling; zij is de enige spanish model die benevens "Vogue", "Marie-Claire" en dergelijke ook de cover won van "sports illustrated".    Een soort vrouwelijke tegenhanger van  voetbaltrainer Pep Guardiola, samen met wie ze, ongeveer twintig jaar geleden, de show steelde in een programma rond "beloftevolle jonge catalanen".  De nonconformistische, intellectuele, en ook modebewuste outsider Pep Guardiola staat op het punt de hoogste voetbaltitels te behalen.  En ex-model en viervoudige moeder Judit Mascó overweegt misschien nieuwe politieke ambities.  Beiden hebben de beloftes van toen meermaals ingevuld: glamoureus betekent niet altijd ijdel of inhoudsloos.  En europees is niet altijd saai en vervelend.


 

Spain is different

Beter laat dan nooit: morgen geeft regeringsleider Zapatero (PSOE) het startsein voor de socialistische Europese verkiezingscampagne vanop de plaza de toros Vistalegre in Madrid. Hun strijdpaardje wordt het feit dat ze met succes het conservatief-liberale voorstel de werkweek te verlengen tot 65 uur (tegenover de huidige 40h) hebben weten te tackelen. Zo zie je maar, laten ze ons via een campagnefilmpje weten, geen enkele sociale verwovenheid is veilig in handen van de PP, voor je het weet katapulteren ze ons 30 jaar terug in de tijd !

Het wederwoord van Rajoy, partijleider van de liberaal-conservatieve Partido Popular, laat uiteraard niet lang op zich wachten. Vier jaar geleden, zo stelt hij, beloofde de PSOE ons dat Spanje in 2008 aan de top van de Europese economie zou staan en dat de werkloosheid tot nul herleid zou worden. Hoe valt dit te rijmen met de harde cijfers? Spanje is Europees koploper wat werkloosheid betreft (17.3% en geen uitzicht op verbetering) en is samen met de Baltische staten het land dat het ergste door de economische crisis is getroffen. Zo zie je maar, aldus Rajoy, wat er gebeurt als je de economie in handen van socialisten laat, kies dit keer voor de PP en het zal een stuk beter gaan!

De gemiddelde Spanjaard ligt evenwel niet wakker van dit getrouwtrek. Bij de laatste nationale verkiezingen bleek al dat iedereen meer dan de buik vol had van al dat moddergooien en dat Rajoy's neiging tot snedige kritiek hem meer dan zeker de premierszetel  heeft gekost. En wat maakt het verder uit? Stem je op de één of op de ander, aan het eind van de maand is je portefeuille evengoed leeg. Waarom dus nog de moeite doen te kiezen? Voor de Europese verkiezingen, een ver-van-mijn-bed show, wordt dan ook een treurig lage opkomst verwacht. Om te weten wat de gemiddelde Spanjaard van Europa denkt - in de 5 jaar dat ik hier in Spanje ben heb ik meer dan eens in een gesprek opmerkingen gehoord in de stijl van: " ja maar, jullie Europeanen...." of "in Europa doen jullie dat anders dan hier in Spanje"... Tot mijn grote verwondering natuurlijk want mij hebben ze van kleinaf geleerd dat Spanje ook in Europa ligt en Spanjaarden dus mede-Europeanen zijn... Wanneer ik hen op dat kleine detail wijs, dienen ze me lachend van repliek: 'Spain is different, ¿no lo sabías aún?"


 

Koppige ezels (zowel zij als ik)

Laat ik beginnen met mezelf even voor te stellen, dat is wel zo fatsoenlijk, niet? Ik ben Karolien, een rasechte Kempendochter die sinds 5 jaar in de buurt van Barcelona woont. Met Gary, mijn Ecuatoriaanse echtgenoot, en Estrellita, mijn dolle hondje.

Barcelona ligt in Catalunya en Catalunya in Spanje. En Catalunya is voor Spanje min of meer wat Vlaanderen voor België is: één van de rijkste autonome regio’s die omwille van economische, culturele en linguistieke redenenen graag nóg wat autonomer zou willen zijn. De allerradicaalsten pleiten zelfs voor onafhankelijkheid van Spanje, maar dat is een verloochenbare minderheid. De plaatselijke bars lopen evenzeer vol voor een voetbalmatch van de Spaanse nationale ploeg als voor een belangrijke partido van F.C. Barcelona, ‘El Barça’. Toen Spanje vorig jaar het wereldkampioenschap voetbal haalde werd er in Barcelona zeker niet minder gevierd dan in Madrid. Het lijkt er soms zelfs op dat er meer hatelijk opmerkingen vanuit het ‘échte’ Spanje richting Catalunya gaan dan wel andersom. Vorige week nog belde ik een klant in Granada om hem te laten weten dat onze director comercial bij hem langs zou komen. ‘Ha, zakt hij nog eens af naar Spanje?’, was de leutige repliek. Want Catalunya is Spanje maar toch ook weer niet. Hier geen rode flamenco-jurken, wél rode barretinas (typische Catalaanse rode muts). Geen toreros die het lot uitdagen, wél castellers die wiebelend hun leven wagen. En op zondag komt er geen paella op tafel, wél een stevig bord mongetes amb butifarra (worst met bonen). En een snee brood is die naam niet waard zonder een stevige scheut olijfolie en tomatenprut. Zelfs ik, die de Belgische boerenboter een warm hart toedraag, vind na 5 jaar Catalunya dat een broodje kaas geen broodje kaas is als het niet met amb tomaquet i oli gemaakt is. De typische Osbourne-stier die vele Spaanse auto’s siert hebben de Catalanen vervangen door de afbeeldingen van een ezel. Want de Catalanen hebben dapper weerstaan aan Franco’s drang tot ‘unificación’ en hebben koppig als ezels hun eigen identiteit behouden ondanks de repressie tijdens de dictatuur. En daar zijn ze trots op. Terecht, zou ik zo zeggen.


 

ZUSTERSTEDEN EN BROEDERLANDEN

Vandaag zaterdag 2 mei is er nog minder aandacht voor de Europese verkiezingen.  Niet op straat en niet in de kranten, of nu gedrukt of on-line.  Politiekers en bevolking zijn eerder bezorgd omwille van de oprukkende vreemde griep.  Deze middag kwam er bevestiging van 5 nieuwe besmettingen waarmee Spanje, met 20 zieken, het hoogste cijfer scoort in Europa.   Dit was te vrezen en heeft een logische verklaring.  Omwille van de historische banden met Zuid-Amerika én omwille van het  aantal emigranten is er ook een groot aanbod lijnvluchten van en naar de latijnse landen.  De vroegere kolonien van het grote Habsburgse Keizerrijk zijn broederlanden geworden wiens economisch belang niet mag onderschat worden.  Alle grote spaanse bedrijven en banken zijn aanwezig in Mexico en Zuid-Amerika, en hun gastarbeiders hebben bijgedragen aan het spaanse economische wonder van de voorbije jaren.  Met honderdduizenden zijn deze latinos hier nog aanwezig, ondanks de crisis; vele vrouwen poetsen of zijn inwonende dienstboden bij bejaarden of bij middle-class gezinnen met kinderen en dubbele baan, vele mannen werken (werkten...) op de bouwwerven of in bars en restaurants.  Voor deze bevolking bestaat er een specifiek dienstenaanbod, en dit omvat zowel aantrekkelijke spaarboekjes als winkels met exotische producten.  En ik denk niet alleen aan bescheiden superetten met rekken biertjes en maismeel, maar ook aan heuse kramen op de Boquería, de meest chique markt in Barcelona, met een uitgebreid aanbod van schapenhoofden, magen, darmen, en andere low cost "delicatessen" !

Bovendien speelde Barcelona tegen aartsrivaal Madrid, en terwijl ik dit neerschrijf hoor ik het uitbundig gejoel en getoeter van de culés die de grandiose overwinning  (2-6) vieren. Gisteren was een vrije dag, vandaag scheen de zon, en Messi en andere flitsende jongens hebben ons deze avond verbluft met twee uur superlatief voetbalspektakel.  Op de (catalaanse) televisie raakt men niet uitgepraat en volgt men life de spontane vreugdefeesten.   Een zuidafrikaanse toerist vertelde daarnet dat hij totaal verbijsterd is door het amazing spektakel op de Ramblas; denkend aan de wereldkampioenschappen in zijn land in 2010 voelt hij zich nu reeds extremely excited.  Bij dit soort opwinding denkt toch niemand aan politiek?? ... Wie spreekt over Europa  heeft de Europese Champions Leage in zijn hoofd en denkt enkel en alleen aan komende 27 mei in Rome.  De journalisten blijven maar kletsen en herhalen telkens wéér de doelpunten (de twintigste of reeds de honderdste maal??...); een delegatie supporters wacht op de helden in de luchthaven en scandeert nu reeds uit volle borst het lied van de kampioenen.  De autos blijven toeteren en uitgelaten jongeren (waaronder waarschijnlijk mijn 20 jarige zoon) bouwen feestjes her en der op straat; dat wordt dus wéér een korte nacht....  Ik verzend dit bericht en zal in bed de kranten ten einde lezen.  Misschien heb ik geluk en ontdek ik toch nog een bericht dat me iets meer Europa-wijs maakt.  (Als blogger van In alle Lidstaten word ik weer ernstig en denk ik niet aan Rome maar aan de komende 7 juni...) 


 

Mini-enquête

Alhoewel de Standaard-redaktie ons gevraagd heeft twee tot drie berichten per week te verzenden, merk ik dat ik niets meer heb ingetikt sedert mijn eerste bijdrage ("Spanje is een PIGS land").  Ondertussen is het stembriefje voor de komende 7 juni in de brievenbus gedropt, heb ik mijn directe spaanse omgeving kennis gegeven van mijn "redactieopdracht", en heb ik een mini-enquete kunnen houden.  Zoals vermoed en  meegedeeld in de eerste bijdrage, - en ook  bevestigd in berichten van andere bloggers -, verdienen de europese verkiezingen géén grote aandacht.   

Voorbije dagen spendeerden kranten en televisie meer aandacht aan het uittredend europees parlamentslid Guardans dan aan de nieuwe programma's of opkomende kandidaten.  De zeer actieve Ignasi Guardans wordt door sommige (ex) collega's / partijgenoten (<de catalaanse nationalistische partij CiU) als overloper of verrader beschouwd omdat hij een functie aanvaard heeft in het nieuwe cabinet  van cultuur.  Mag een échte catalaan dan niet werken in de centrale regering in Madrid?... Mag een échte vlaming niet werken in Brussel?...  Deze eindeloze discussies zijn slaapverwekkend, afgezaagd, en ook irritant, in Vlaanderen zowel als in Spanje.   En bovendien een totaal absurde zaak, indien we allen streven naar een sterk en verenigd Europa, zonder al te grote interne broederveten.  Volgens medeblogger Marc uit Benidorm is Spanje geen echt land aangezien de regios onderling te verschillend zijn.  Maar is dit niet zo in alle landen???  Galicie is even verschillend van Murcia zoals het franse Bretagne weinig gemeen heeft met de Drôme, en zoals Hamburg en Schleswig-Holstein ook helemaals anders is als München en Beieren.  Ik heb geen ervaringen met de States maar iedereen weet dat het leven in New York niets gemeen heeft met de kleine steden in de zuiderse staten.


 

Portugal: 35 Jaar "25 de Abril"

Vandaag viert Portugal de 35ste verjaardag van de Anjerrevolutie, de genoemde "25 de Abril" die het einde tekende van de dictatuur onder Salazar, en het begin van het nieuwe democratische tijdperk voor het land.
De ochtend van de 25ste april 1974 werd, op signaal van het lied "Grândola, Vila Morena" van de sociaal geëngageerde zanger en componist Jozé ( Zeca ) Afonso, vanuit Grândola, een 100-tal km ten zuiden van Lissabon, een kolonne militairen ingezet naar de hoofdstad. Die verwees enkele uren later zonder bloedvergieten het regime naar de geschiedenis.
Aanleiding uiteraard tot een aantal plechtigheden, waarbij een toespraak van President Anibal Cavaco Silva, waarvan enkele uittreksels.

" De politici moeten, zeker in een elektoraal jaar zoals het huidige, het voorbeeld geven aan de bevolking, geen tijd verliezen met artificiële kwesties, het gebruik van excessieve taal vermijden, en geen goedkope beloftes lanceren die niet waargemaakt kunnen worden. "
" De onderwerpen van de kiescampagnes moeten verband houden met de reële problemen, van het hele land. Ongepaste propaganda, gevoerd met het geld van de bevolking, moet vermeden worden "
" We beleven zeer moeilijke tijden. Elke dag worden honderden werknemers, die tot voor kort een vaste betrekking hadden, afgedankt. Velen daarvan komen in de armoede terecht."
" Het moet duidelijk zijn dat dit geen voorbijgaande klassieke recessie is en dat alles nadien opnieuw zal zijn zoals voorheen. Maatregelen die vroeger werkten, zullen nu geen effect hebben, er moeten nieuwe initiatieven bedacht worden".

Deze discours is uiteraard toepasselijk in alle landen van Europa, niet in het minst in België.
Een rechtstreekse referentie naar de Europese verkiezingen was er niet, althans in de bronnen die ik kon raadplegen.

Nota 1: dit jaar worden in Portugal 3 verkiezingen gehouden: in juni de Europese en in oktober, nationale en gemeentelijke.
Nota 2: Zeca Afonso ( 1929 - 1987 ), leraar van beroep, heeft een aantal jaren in Luik, België gewoond vóór de "25 de Abril".


 

Portugal - De crisis en de Europese verkiezingen.

Het nieuws wordt hier zeker niet overheersd door interesse voor de Europese verkiezingen, wel worden er enkele debatten van politieke leiders breed uitgesmeerd. Maar die debatten lijken meer op persoonlijke vetes dan op verkiezingspropaganda voor een bepaalde partij.
Vele kiezers krijgen hierdoor het gevoel dat er geen debat mogelijk is tussen de partijen, dat ze veel te veel betrokken zijn bij hun kleine huishoudelijke ruzies, zonder een Europese visie.
De kiezers worden zeker niet gemotiveerd om deel te nemen aan de verkiezingen.

Een voormalig Portugees vertegenwoordiger bij de EU trachtte dan weer wel de huidige poliekers op het goede spoor te zetten. Ondermeer door volgende uitspraak:

"De Europese Unie is verantwoordelijk, meer nog dan de nationale politieke leiders, om de huidige crisis te helpen oplossen. Vele politiekers weigeren te begrijpen dat de oorzaken en de mogelijke oplossingen op een Europees niveau dienen genomen te worden. Zeker naar de toekomst toe worden consistente gecoördineerde maatregelen dringend nodig..."

Vandaag, 25 april, is het de verjaardag van de "Anjerrevolutie". De geweldloze omverwerping van de dictatuur en de overgang naar een democratie.
Voor sommigen zelfs aanleiding om de "goede oude tijd" van het Salazar-regime weer te herdenken.

De eerste verkiezingsborden zijn ook verschenen, maar hier valt weer op dat het de persoon is die reclame maakt voor zichzelf en niet voor de partij.


 

Waarom Spanje een PIGS land is

De eerste bijdrage aan deze blog zoekt antwoord op de vraag van de redaktie: wat hoeft de standaard-lezer te weten om Spanje beter te begrijpen?

Spanje is een PIGS land, en daar is het leven eenmaal anders.  “Jawel!”, hoor ik U denken, “dit is geen nieuwsmelding”.  Bij alle actuele heibel weet ook de meest gedesinteresseerde krantlezer dat de zuiderse PIGS landen- met name Portugal, Italie, Griekenland én Spanje -,  onfatsoenlijk durven sjoemelen met cijfers  van werkloosheid, bruto nationaal product, en andere economische credo’s.  Ik haast me te verduidelijken dat ik Spanje een PIGS land noem omwille van zijn aanleg en zijn eigenaardigheden.

Spanje is apart en zéér persoonlijk: España es Personalísima.  Welke pro-europese ambitie kan U verwachten van een land dat er niet in slaagt te eten noch te slapen of te werken volgens het schema van miljoenen degelijke EEG burgers en buren.  Sedert jaren zwoegt een “Comissie voor de rationalizering van de spaanse uurroosters en normalizering binnen de Europese Gemeenschap” aan ondoenbare bureeluren, schoolkalenders, en winkeltijden die het dagdagelijkse leven nodeloos bemoeilijken.    Zonder enig resultaat: een voltijdse baan buitenshuis, kinderen opvoeden en naar school brengen, en even bij de bakker nog een brood halen is hier in Spanje, in de meeste gevallen, “Mission impossible”.

Spanje is ook apart omdat het een Isla of een Island is.  Geografisch is het een schiereiland, maar dat doet er niet toe:  de Pyreneeën vormden, eeuwenlang, een bijna onoverkomelijke muur, en bovendien telt het land twee archipels van meerdere échte eilanden.  Niet zo ver naar het westen toe is er Portugal, maar dat heeft al evenmin belang; behalve enkele onnozele buren van het nabije Galicie of Extremadura heeft bijna niemand aandacht voor een grondgebied dat vroeger deel uitmaakte van één en hetzelfde Habsburgse Rijk en dat óók lid is van de Europese Gemeenschap.  Portugal no existe, Portugal schijnt niet te bestaan in het spaans collectief bewustzijn, alsof de atlantische oceaan reeds te horen en te ruiken was op de plaza mayor van  Badajoz of Ciudad Rodrigo.  En af en toe heeft men de indruk dat de ganse wereld, inclusief de rest  van Europa, niet echt bestaat voor een deel van de bevolking.  Spanje vormt de zuiderse buffer met Afrika, Europa is héél ver weg, en niemand maakt zich druk rond de europese verkiezingen, ook al zijn het de europese fondsen die de asfalt betalen in arme en afgelegen provincies, en die subsidies verlenen aan niet renderende bedrijven.

Dit afgeschermde schiereiland is PIGS omdat het letterlijk muy grande is; Spanje beslaat bijna 506 000 vierkante km, en is daarmee het derde grootste land van Europa.  Bij dit uitgestrekt territoir en de ontoegankelijke geografie zijn de 46 miljoen spanjaarden onregelmatig verdeeld; de bevolkingsdichtheid van slechts 86 personen per km is een armzielige score naast de cijfers van de lage landen.  In Spanje is het een vanzelfsprekendheid dat alles en iedereen altijd zeer veraf is; niemand maakt dan ook bezwaren om honderden kilometers te rijden, en dan nog heen en weer dezelfde dag, of nu voor een kommuniefeest, een begrafenis, of een treffen met oude studiematen...

Ten laatste noem ik Spanje PIGS omdat het zo Sunny is... , al kennen we kille winters, en af en toe zelfs sneeuw en vorst, ook heel dicht bij de middellandse zee.  Maar de toeristen blijven aanstromen omwille van de stranden, en groene energie heeft hier een mooie toekomst.  In deze economisch moeilijke tijden oogt Spanje ook zonniger dan België omdat de bevolking minder vergrijsd is, omdat de (ondoenbare) winkel- en werkuren een permanente, geanimeerde mensenstroom betekent, en omdat Spanje nog niet helemaal terug is van zijn blitsende periode...  The party is over, de crisis is onloochenbaar, maar de zon blijft schijnen, en de vrolijke, overmoedige sfeer is niet helemaal weggeebd.  Zonder twijfel blijft de alomgekende toeristische (zonne)slogan ook nu nog geldig: Spain is different!

PS:   Benevens Personalísima, Isla, Great en Sunny,  is Spanje ook een PIGS land omdat zijn jamón ibérico de allerbeste ham ter wereld is.  Ik ben half vegetarisch en eet nooit zwijn, maar versmaad geen pata negra of soortgelijke delicatessen.  De varkenspest en andere euvels sloten een tijdlang de handelsgrenzen, maar spaanse hespjes zijn nu weer vrij beschikbaar, ook in Brussel.  Copains comme cochons!


 

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs