Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.

Want de Peroxide Vrienden Vereniging kan onvoldoende vuist maken. Wilders wil zijn eigen koppel kiezen. De teugels zelf in handen houden en een grote snel uitgerolde organisatie biedt teveel jonge (en oude) honden de mogelijkheid om uit de toon te blaffen. Dat staat de meester niet toe. Deze zondag gaf hij aan in een vijftal steden op te (kunnen) komen. Als daar al winst uit te halen is tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad in het voorjaar van 2010, zal het een probleem kunnen worden om daarvoor een serieus uitgebalanceerd programma met winnende ideeën neer te zetten. En als hem dat niet lukt maakt de partij zich kwetsbaar voor 2011. Voorlopig is de holle rethoriek op een beperkt aantal onderwerpen te lucratief om aan de tucht van de wispelturige kiezersmarkt te onderwerpen. Je zou bijna hopen dat er een undercover-journalist is die zich als 'deep throat' op een kandidatenljst weet te praten en daar vervolgens een mooi boek over weet te schrijven.

Dat ontslaat de oude partijen er niet van om even diep adem te halen en na te denken hoe zij dit fenomeen gaan tackelen in de politieke betekenis van het woord. In dat opzicht is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 al begonnen.

Er zullen goede ideeën moeten komen die zonder stroop en meel die in debat aan het oordeel van de kiezer kunnen worden gegeven. De kunst zal er in zitten dit te doen zonden te buigen of te knielen voor de demagogie en dialectiek van de peroxisten-brigade. Een echte strijd om de kiezersgunst en de kunst van het echte debat maar vooral de dialoog met de burger op basis van faire en heldere standpunten. IS dat eigenlijk niet wat democratie in essentie is.

Europese verkiezingen als loutering van de politieke NL ziel. Het zou een mooie opbrengst kunnen zijn. maar dan is het wel noodzakelijk dat de partijen snel en effectief aan zet gaan. slapen zal er niet bij zijn en de dreun zal snel geabsorbeerd moeten worden, en vooral niet genegeerd.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.

Want de Peroxide Vrienden Vereniging kan onvoldoende vuist maken. Wilders wil zijn eigen koppel kiezen. De teugels zelf in handen houden en een grote snel uitgerolde organisatie biedt teveel jonge (en oude) honden de mogelijkheid om uit de toon te blaffen. Dat staat de meester niet toe. Deze zondag gaf hij aan in een vijftal steden op te (kunnen) komen. Als daar al winst uit te halen is tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad in het voorjaar van 2010, zal het een probleem kunnen worden om daarvoor een serieus uitgebalanceerd programma met winnende ideeën neer te zetten. En als hem dat niet lukt maakt de partij zich kwetsbaar voor 2011. Voorlopig is de holle rethoriek op een beperkt aantal onderwerpen te lucratief om aan de tucht van de wispelturige kiezersmarkt te onderwerpen. Je zou bijna hopen dat er een undercover-journalist is die zich als 'deep throat' op een kandidatenljst weet te praten en daar vervolgens een mooi boek over weet te schrijven.

Dat ontslaat de oude partijen er niet van om even diep adem te halen en na te denken hoe zij dit fenomeen gaan tackelen in de politieke betekenis van het woord. In dat opzicht is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 al begonnen.

Er zullen goede ideeën moeten komen die zonder stroop en meel die in debat aan het oordeel van de kiezer kunnen worden gegeven. De kunst zal er in zitten dit te doen zonden te buigen of te knielen voor de demagogie en dialectiek van de peroxisten-brigade. Een echte strijd om de kiezersgunst en de kunst van het echte debat maar vooral de dialoog met de burger op basis van faire en heldere standpunten. IS dat eigenlijk niet wat democratie in essentie is.

Europese verkiezingen als loutering van de politieke NL ziel. Het zou een mooie opbrengst kunnen zijn. maar dan is het wel noodzakelijk dat de partijen snel en effectief aan zet gaan. slapen zal er niet bij zijn en de dreun zal snel geabsorbeerd moeten worden, en vooral niet genegeerd.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.


 

Wildersmania

Wilders Caf__548    

5 zetels voor de partij van Wilders, evenveel als het christen-democratische CDA!

Nederland staat op zijn kop. Een nieuwe Pim Fortuyn is opgestaan. Wilders for President.

Hij zal in Brussel een onversneden PVV-geluid laten horen, en van zich laten horen, dat kan jij wel.

De opkomst was 40 %, de macht van de wakkere minderheid.

De Partij van de Arbeid, onder Wim Kok ooit de grootste van Nederland, is verschrompeld tot 12 %.


 

Stemmen, stemmen, stemmen.

In een radio en tv spot worden de burgers opgeroepen om deel te nemen aan de Europese verkiezingen. De reclamesector heeft hier goed vakwerk afgeleverd. In een heel suggestief spotje worden in verschillende intonaties stemmen gezegd. Op tv zie je een stel in het bos wandelen. Je hoort achter elkaar stemmen, stemmen, stemmen, stemmen, stemmen, stemmen, …tot de man zegt: ‘ik geloof dat ik stemmen hoor’, waarop zijn vrouw heel nuchter antwoordt:’ja, dat klopt, 4 juni gaan we stemmen voor de Europese verkiezingen’.

 

De verkiezingscampagnes hebben het de Nederlanders niet makkelijk gemaakt om uit te maken op wie ze zouden stemmen. Oriëntatie via de diverse kieswijzers die op internet circuleren, levert wel een resultaat op maar diezelfde mensen twijfelen toch aan het resultaat van de test. Daarna volgt een analyse van de partij, waarna de rol en de figuur van de nationale politicus de graadmeter wordt. Niet te vergeten: ca. één vijfde van de bevolking maakt geen gebruik van internet.

 

Veel interviews blinken uit in vaagheid. Er zijn toverwoorden als milieu & economie, maar een CDA-er verstaat onder dierenliefde iets geheel anders dan zijn collega van de Partij voor de Dieren. Brussel is vaak synoniem van regelnicht. De heer Van Baalen (VVD) kreeg groot applaus bij zijn voorstel de ca. 15.000 Brusselse regels af te schaffen. Waar al die regels over gaan weet ik ook niet zo snel, maar x-honderd miljoen EU burgers laten samenwerken zonder regels wordt toch wel erg lastig, denk ik.

 

De afgelopen dagen hoorde ik een interviews met een kandidaat politica:

‘Mevrouw, in welk EU land zou u het liefst willen wonen?”

Na wat stuntelen en aarzelen:

“Slovenië is erg mooi, ja, een heel mooi land”.

“U zou dus liefst in Slovenië willen wonen?”

“Er zijn nog wel meer landen die heel mooi zijn. Ik was nog nooit in Praag, schijnt een heel mooie stad te zijn, enz…”

Samengevat: domme vragen = domme antwoorden.

 

Aan het Amsterdamse Goethe Instituut werd vandaag door een groep Duitse studenten de vraag gesteld welke onderwerpen belangrijk zijn voor Amsterdam. Spontaan antwoord docent: niet de Europese verkiezingen. Er is in ’s land hoofdstad nauwelijks iets te bespeuren van de Europese verkiezingen. Amsterdam heeft het druk met de metrobouw, met zijn toeristen, met het Holland Festival. Een van de spektakelstukken van het HF is een groep Indiase muzikanten. Zij hebben voor hun decor inspiratie opgedaan op de Amsterdamse Wallen. Ik zag toch een samenhang tussen de verkiezingen en de peeskamertjes op de Wallen: ‘stem mij, stem mij, ik ben de beste’.


 

Kamagurka in NRC Handelsblad

Kama


 

De laatste loodjes zijn zwaar, de kansen voor sommige kandidaten ook

Morgen is het zover. NL gaat naar de stambus. Bij gebrek aan andere verkiezingen is het tam en lauw geweest.

Gisterenavond was er weer eens een lijsttrekkersdebat op televisie. Het was niet de eerste zal ik u verzekeren, morgen is er wel de laatste. Dan resten alleen nog de commentaren van verliezers en winnaars.

Er zullen natuurlijk weer verliezers zijn. het programma dat gisteren het lijsttrekkersdebat uitzond had dramatisch slechte kijkcijfers, blijkbaar konden de heren niet boeien.

In de peilingen verliezen de pro-europa partijen zetels aan de contra-europa partijen.

De ingezonden brievenrubrieken van enkele kranten staan vol 'duidelijke meningen' over de 'volvette graaiers' .

NL kent de regeling dat een kandidaat ongeacht zijn/haar plaats op de lijst rechtstreeks gekozen is als deze 10% van kiesdrempel haalt.

de praktijk is zo: stel een partij haalt 1000 stemmen. de kiesdrempel is 100 (zetels gedeeld door aantal kiezers) dan krijgt die partij 10 zetels. elk lid dat 100 stemmen heeft is rechtstreeks gekozen, omdat meestal de lijsttrekker de meeste stemmen krijgen , druppelen de stemmen door naar 'beneden' in dit voorbeeld is de 3e plaats een zekere de elfde plaats niet. Om het proces 'aantrekkelijker' te maken voor de kiezer en om de dynamiek van de kandidaten te stimuleren is in NL besloten de voorkeursstem zwaarder te laten wegen. In dit voorbeeld: als een lid 10 stemmen heeft is deze ongeacht zijn plaats op de lijst rechtstreeks gekozen.

Dat zal morgen nog de meeste spanning opleveren. naast de hoeveelheid zetels van de PVV, de zetels van de direct verkozenen. Het CDA heeft bijv. op nr laatst een kandidate staan die 'heel Limburg' kan mobiliseren, een Antiliaan en iemand met een Islam-profiel. Zo zijn er bij de andere partijen ook 'leuke kandidaten. Zij kunnen de NL -sectie in het EP nog behoorlijk kleuren. Op voorwaarde dat de kiezer bereid is zijn stembiljet morgen rood te kleuren (en dan niet meer dan 1 vakje).


nog maar 1 nachtje slapen in NL en dan is de grootste spanning er af. Wordt Europa toch een beetje een winnaar?


 

De Hedwigepolder: mag Antwerpen groter worden dan Rotterdam?

 

 

 

Onder de titel “kabinetsplan Westerschelde maakt alles erger” moeten wij uit de Standaard van 18 april vernemen dat de ontpoldering van de Hedwigepolder, vastgelegd in een gezamenlijk Nederlands-Belgisch akkoord, niet doorgaat. Integendeel, er zal worden ingepolderd. Het gaat hier over natuurherstel in het gebied Ooster-Westerschelde en het verdronken land van Saeftinghe. De ontpoldering is belangrijk voor de getijslag  - eb en vloed - , de diepte van de vaargeulen en de slikplaten, het bodemleven, de vissen. Alle specialisten die zich met het onderwerp hebben bezig gehouden zijn het er over eens dat ontpoldering de beste oplossing is voor het natuurherstel in het gebied. Er is meer: de ontpoldering is vastgesteld als verplichting in de internationale verdragen met België. Nederland heeft zich hierin niet alleen verplicht tot verdieping van de vaargeul maar ook tot een nieuwe getijdennatuur. Door niet te ontpolderen geeft de Nederlandse regering aan dat ze ook de belangen van toekomstige generaties negeren.

De politieke partijen die verantwoordelijk zijn voor de eenzijdige verbreking van het verdrag: CDA, PvdA en Christen Unie. Ondertussen verkopen ze alle drie milieu graag als stemmenlokker.  Het NL kabinet heeft in koelen bloede besloten dat er onvoldoende draagvlak is. 'Nederland koopt hoogstens uitstel en schuift de hete aardappel door naar de Europese Commissie' , aldus een woordvoerder van een milieu organisatie. Zes professoren verbonden aan vijf Nederlandse en een Belgische universiteit hebben gewaarschuwd dat de weigering van ontpoldering dramatische gevolgen heeft.

 

De Nederlandse regering betwist de uitkomst van de conclusies niet, maar zij lappen ze desondanks toch aan hun laars. Onvoldoende draagvlak, zo heet de reden. Maar wat is dat? Hoe zouden wij burgers dat begrijpen? Wij burgers denken nog braafjes dat je akkoorden moet nakomen, we worden dag en nacht ingepeperd dat ‘normen en waarden’ belangrijk zijn. Invullen kunnen we wel: Nederland is bang dat Rotterdam concurrentie krijgt van Antwerpen. Maar dat mag natuurlijk niet gezegd worden. Er ligt nog een ander groot lijk te rotten in de kast, het lijk begint al aardig te stinken en is nog niet opgeruimd: de Betuwelijn vs. IJzeren Weg!

 

Nu ligt er een internationaal verdrag op tafel. Elk internationaal verdrag bindt de staten die er deel aan nemen. We praten hier over een verdrag tussen twee buurlanden, EU landen, Beneluxlanden die de bakermat van Europa vormen.

 

Zal het nog iemand verbazen dat de apathie voor Europa groeit? Dat er geen draagvlak is voor dit soort onzin, waarin kleine landjes elkaar het licht in de ogen niet gunnen. Burgers twijfelen met reden aan de bestuurlijke verantwoordelijkheid van Europa. Zou er onvoldoende draagvlak zijn voor Europa?

 

 

 

 


 

Het feest der affiches

 

Twee verkiezingen en heel veel affiches. Voilà de samenvatting van mijn vierdaagse verblijf in den Belgiek. Heel België is nu beplakt met affiches. Vooral veel en kleurrijke affiches. Affiches met heel veel foto’s, allemaal -  kandidaat - politieke sterren. België kiest 7 juni én voor het Europese én voor het Vlaamse parlement. Misschien een beetje veel gevraagd voor de kiezer? Twee afwassen in één keer? Ik heb vooral Vlaanderen en Antwerpen bezocht, de Waalse affiches ken ik van horen zeggen en van tv. beelden. Ik moet in alle eerlijkheid bekennen: ik ben heel erg gaan houden van die affiches. Ze zijn letterlijk in alle straten, ze hangen op speciale borden, de officiële plakborden, op in elkaar gefutselde palen midden op een prachtig gazon, op de garagedeuren of het duivenkot, de slaapkamervensters, en natuurlijk naast de frituur.  

“Madame, zou ik hier een keer affichken mogen zetten voor de verkiezingen”?

“En van welke partij zij de gij mijnheer”?

“Ah van die,  of van die, van de Tjeven, of van die die geen varkensvlees eten! En gaan ze straks wel varkens mogen vervoeren mijnheer”?

En hup daar gaat een handlanger naar de volgende oprit. Half Vlaanderen is volgeplakt. Tonnen papier staan hier bedrukt te pronken, de fotografen hebben het druk gehad. Reken daarbij hectoliters lijm, het is ook een manier om de economie draaiende te houden. De boodschap is altijd dezelfde: stem Johan, of Paul of Kris, of, of,  of….Vervelend is dat zij niet duidelijk zeggen wat zij straks voor mij/ons doen. Studie heeft uitgewezen: veel verkiezingsbeloften zijn te vaag, soms is de haalbaarheid niet goed uitgewerkt.

Ons is tijdelijk een separatistisch woord in België, dat hebben we ook te danken aan de affiches. België is van ons, zegt Vlaams Belang. Nee, het woord vervelende Marokkaantjes nemen zij niet in de mond – geen Hollandse Kutmarokkanen – maar iedereen weet wat VB bedoelt: ons zijn wij en die anderen zijn zij, niet ons, maar wie praat er nu over ‘niet ons’.

De zwarten in Brussel hebben de echte show gestolen, dat zijn onze echte Europeanen. Velen van hen komen ongetwijfeld uit regimes waar geen of geen vrije verkiezingen bestaan. Misschien zijn ze daarom zo blij met onze affiches? Vooral de vrije beroepen, telefoonwinkels, kappers, nachtwinkels, enz…zij zijn de beste promotoren van affiches. Sommige hoofden kennen ze:

“kijk, deze mijnheer, die heeft verleden week bij mijn broer shoarma gegeten, en die zijn haar heb ik verleden jaar geknipt”.

Het hele politieke spectrum is er vertegenwoordigd, etalages vol, “ in den commerce komt iedereen”, er moet alleen een stukje raam vrij blijven zodat de voorbijganger kan zien dat het over een handelszaak gaat.

“En als de verkiezingen voorbij zijn”?

“Dan bewaren we de affiches tot de volgende verkiezingen, dan kunt ge al die hoofden nog eens zien en ge kunt er nog eens over praten”.

Wie weet gebruiken ze die affiches als briefpapier om een tante in Mali of Zuid Soedan uit te leggen wat een feest van affiches die verkiezingen meebrengen, of wat verkiezingen zijn.


Op de terugweg richting NL stond op een brug in Antwerpen een vrachtwagen met aanhangwagen, helemaal volgeplakt met affiches, zelfs de cabine was beplakt. Jammer genoeg was het van die partij die denkt dat België van ons is, ons ons, dat zijn ook zij maar dat moeten ze bij het VB nog leren. België is van Europa en Europa is ook van zij die voor ons zijn.


 

Het Europees parlement is geen parlement; en de EU is geen unie.

Een parlement vertegenwoordigt het volk en is een wetgevend lichaam. (Wikipedia) Wikipedia logo

Het parlement controleert alles wat de regering doet en heeft uiteindelijk het laatste woord. Een volksvertegenwoordiging heet alleen parlement in een parlementair systeem, haar tegenhanger in een presidentieel systeem wordt congres genoemd.

Het Europees Parlement stelt samen met de Raad van Ministers Europese wetgeving op. Verordeningen en Richtlijnen alleen na bemoeienis en met toestemming van het Europees Parlement tot stand kan komen. Tevens houdt het Parlement toezicht op de besteding van de Europese begrotingsmiddelen. Het Parlement kan de benoeming van een nieuwe voorzitter van de Europese Commissie ongedaan maken en ook de hele Commissie naar huis sturen. Het Europees Parlement heeft echter geen initiatiefrecht en kan dus zelf geen wetsvoorstellen doen.

Het EP is dus geen wetgevend lichaam, hooguit een verordeninggoedkeurend lichaam. De macht in Europa ligt bij het uitvoerend orgaan, de Europese Raad, oftewel onze eigen nationale regeringen, gecontroleerd door onze eigen nationale parlementen. Hoeveel macht er in Brussel ligt, wordt in Den Haag en de nationale hoofdsteden beslist, en al zeker niet in het EP. Het oorspronkelijk idee om een afvaardiging van nationale volksvertenwoordigers af en toe op Europees niveau samen te roepen, is dan ook veel logischer. Zij volgen de Europese zaken nationaal, en kijken dan af en toe Europees wat ervan terecht komt. Het EP kost nu 1,3 miljard € per jaar en stelt 5600 mensen te werk. Dat houdt zichzelf in stand.

En de EU, die is geen unie, zoals de Verenigde States van Amerika of de Sovjetunie. Het is een verdragsruimte, zoals er zoveel zijn. Elk internationaal verdrag bindt de staten die er deel aan nemen.

Het is dus een hoop woordkramerij, dat Europa. De mensen willen resultaten zien, geen dure paleizen. De Europese verdragen, nog steeds de kern van alles, leidden veranderprocessen in, met veel handen die nog zijn om dat te bewerkstelligen. Na 50 jaar zijn veel veranderingen een feit. De bouwvakkers kunnen naar huis!


 

De temperatuur stijgt, de kwantiteit ook maar de kennis?

Deze week heb ik in mijn gemeente de eerste feitelijke activiteiten voor de verkiezingen waargenomen. Dat is niet zo onlogisch want lokale campagneactiviteiten zijn het domein van de de lokale afdelingen van de politieke partijen. En omdat het CDA, de SP en de PvdA de grootste partijen zijn met ieder enkele tienduizenden leden, snapt u wel dat de gemiddelde gemeenteafdeling niet veel gestaald kader beschikbaar heeft voor serieuze campagne -activiteiten.

Nu kan je Europa niet missen deze laatste week. NL stemt op 4 juni. Elke krant schrijft er over (als je die al leest). Elke nieuwsrubriek spreekt er over (als je er al naar kijkt) en elke partij heeft zo zijn campagneactiviteiten door het land (als dat al bij je in de buurt is). 

Op mijn werk heb ik deze week voor de eerste keer (spontaan) iets gehoord over de verkiezingen. Op intranet is een kleine quiz gepubliceerd. Dat ontlokte iemand de opmerking of er dan binnenkort verkiezingen waren. De oproepkaart was nog niet bij de post gevonden blijkbaar.

Waarom deze lange inleiding.

1    In NL hebben we de PVV en de SP die gezien worden als 'populistisch' en anti-Europa. (De SGP is ook anti maar dan vooral uit angst voor overheersing door de Paapsen).

Deze week in een interview met Mark Bovens een aardig artikel de opmerking over een nieuwe scheidingslijn in Nl. Was het eerder confessioneel / niet confessioneel of arbeid versus kapitaal, nu komt daar volgens Bovens de nieuwe verdeling kosmopolieten versus nationalisten bij / voor in de plaats. 

Die nieuwe scheiding loopt paralel aan het opleidingsniveau en daar zit hem de crux. Laagopgeleiden voelen zich (politiek) niet meer vertegenwoordigd (in het parlement) bovengenoemde partijen maken daar dankbaar gebruik van.

volgens Bovens is dat goed omdat deze 'zorg voor laagopgeleiden' de angst van een heleboel mensen kanaliseert tegen europeanisering, globalisering. Omdat Europa in NL lang een spelletje was van de hoogopgeleiden, was het volgens hem ondemocratisch geworden; professoren, juristen en specialisten speelden het spel. Bovens is er van overtuigd dat door deze meer politieke strijd tussen de partijen Europa doorzichtiger en democratischer kan worden., weg uit de technocratische hoek.

Lang leve het populisme er is nu dus nog hoop voor Europa. Ben benieuw of ons 'waterstofperoxide orakel' dat ook zo ziet.

(meer: onderzoek Mark bovens en Anchritt Wille: 'Diplomac democracy: On the tensions betwen meritocarcy en democracy. (universiteit Leiden)


en 2

In een van de ochtendbladen verscheen een verhaal van een journalist onder de kop 'Europese Obama graag' een artikel die een lijntje heeft met het voorgaande. 

De kreet Obama bevat een roep om begeestering in de Nl campagnes. Die ziet Karel Smouter niet meer omdat de bestaande partijen de verstatelijking van Europa als een gegeven zien en (be)rusten op een berg van historische successen. De term apathisch pragmatisme wordt hier bij ge-introduceert. KS stelt dat die bergen het zicht (voor jongeren) wegneemt  op de daar achterliggende problemen/mogelijkheden. Hij mist het politieke leiderschap voor een sleeptouw naar een geïnspireerde visie met een schets van verleden heden maar juist ook toekomst voor Europa.

Blijkbaar zijn in NL de technocraten moe en/of voldaan. 'Europa-angstigen' en 'Europa-behoeftigen' zoeken naar dynamiek om voor of tegen Europa aan te kunnen schoppen. In ieder geval een gezochte richting op. Voor deze verkiezingen zal het wel te laat zijn, maar wellicht is de polarisering en de uitdaging in NL wel het begin van een hartstochtelijk debat. Wordt Europa toch de winnaar? Ik help het hopen. De campagne is nu nog steeds erg saai. 

Volgende week zijn de lijsttrekkersdebatten op TV. veel vuur maar vooral voor Euro-intimi ben ik bang. Er is nog een bevolking te winnen.


 

Stemmen voor fracties in het Europees Parlement

Europese partijen 


Op www.euprofiler.eu kan je nu de Europese kieswijzer invullen. Aan het eind word je in bovenstaand  veld gepositioneerd tussen de honderden partijen in de landen van de EU. De kleuren van de stippen komen overeen met de fracties in het Europees parlement.


Dat zijn er 7, samengesteld uit 14 Europese partijen (http://nl.wikipedia.org/wiki/Europees_Parlement)


1ppe_de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten: 35%
  2pse Sociaal-democratische Fractie in het Europees Parlement: 28 %
    3alde Alliantie van Liberalen en Democraten voor Europa fractie: 14 %
      6uen Fractie Unie voor een Europa van Nationale Staten: 6 %
    5verts_ale Fractie De Groenen/Vrije Europese Alliantie: 5%
  4gue_ngl Confederale Fractie Europees Unitair Links/Noords Groen Links: 3 %
Ind_dem_40 Fractie Onafhankelijkheid/Democratie: 3 %

Daar komt je stem uiteindelijk terecht. Nu hoor ik hier in de straten van Nederland dat een stem voor Balkenende bij Berlusconi terecht komt, en stemmen voor Bos is stemmen voor Di Rupo. Politici worden beoordeeld op hun vrienden, ten minste op hun fractievrienden. En in het EP zitten daar rare vogels bij.


 

De EU uitbreiden tot Nieuw-Zeeland en Australië

dat is volgens de lijsttrekker van de LDP het streven van D66, aldus een rechtstreekse radio uitzending, maandag 25 mei om 09.00 uur. Oef, dat was ff schrikken!  De aangekondigde LDP, opgericht in 2006 is een afsplitsing van de VVD, ook afgekort als LibDem, lijst 15. Verder zegt de lijsttrekker dat de verkiezingen nergens over gaan!? De hele Haagse politiek laat het afweten, de partijen zijn het met elkaar eens, dus de verkiezingen gaan nergens over! Dat stemt tot nadenken.  Als de lijsttrekker zegt dat de verkiezingen nergens over gaan, waarom zou de burger dan nog de moeite nemen om te gaan stemmen? De LibDem heeft drie onderwerpen in haar programma staan: democratie, economie en milieu. LibDem is van mening dat Nederland in 2005 de Europese Grondwet terecht heeft afgestemd: er zit een weeffout in de Europese besluitvorming, Europa is een oncontroleerbare macht. Dat is nog steeds zo en dat moet anders.

 

De EU verkiezingen + oproepen om te gaan stemmen zijn nu veelvuldig zicht- en hoorbaar in Nederland. Over 10 dagen is het zover, Nederland stemt 4 juni op een van de 17 partijen:

·                                 www.cda.nl

·                                 www.christenunie.nl

·                                 www.degroenen.nl

·                                www.d66.nl

·                                www.groenlinks.nl

·                                 www.klokkenluiderspartij.nl

·                                 www.libdem.nl

·                                 www.libertas.eu

·                                 www.newropeans2009.com

·                                www.pepeuropa.nl

·                                www.pvda.nl

·                                 www.pvdd.nl

·                                www.pvv.nl

·                                 www.sgp.nl

·                                www.solidara.nl 

·                                 www.sp.nl

·                                www.vvd.nl

 

Na te lezen op www.uheefthetvoorhetzeggen.nl

 

Ik worstel nog een beetje met een rare gedachte: een democratie en de verkiezingen zouden nergens over gaan, maar dat zal aan mij liggen.

 


 

Steen is lekker concreet

 

Een mooi geïllustreerde pagina in dagblad Parool van zaterdag leert ons dat het Amsterdamse patrimonium aardig is opgeknapt dankzij Europa, zonder Europees geld was al dat moois er niet gekomen. Dat moois zijn allemaal gebouwen, Europa betaalt hiervan een kwart tot de helft, in totaal zo’n vijftig miljoen. En toch maar blijven klagen over Brussel!?

Amsterdam is bestuurlijk ingedeeld in stadsdelen. Zij hanteren graag het begrip ‘stenen én sociaal’, waarmee wordt bedoeld dat het Europese geld niet alleen moet worden gebruikt voor het neerzetten van gebouwen, maar dat mensen er ook echt iets van moeten merken. ‘Steek volgende keer geld vooral in mensen’ is nu de nieuwe slogan.

Amsterdam heeft een eigen primeur als het over mens en samenleving gaat: een kinderdagverblijf aan een van Amsterdams duurste grachten, de Prinsengracht, geeft geluidsoverlast, aldus de omwonenden. Het Stadsdeel Centrum is zich met het onderwerp gaan bezig houden. Zij bepaalde dat er hooguit twee keer per dag een uur buiten mag worden gespeeld, door maximaal achttien kinderen tegelijk. Dat betekent in de praktijk dat sommige kinderen geen voet meer buiten de deur zetten als het op een ongunstig tijdstip regent of ze net liggen te slapen als de deuren even opengaan. In de kinderopvang bestaat niet zoiets als het recht op onbeperkt buiten spelen, alsof zoiets in ons klimaat mogelijk zou zijn.  Het conflict is zo hoog opgelopen dat er  nu een gang naar de rechter dreigt.  In andere stadsdelen is het niet anders: in het naschoolse opvangcentrum UK in Amsterdam-Zuid mogen de kinderen niet in de eigen tuin spelen vanwege het lawaai. In stadsdeel Nieuw-sloten  bekogelden omwonenden van een kinderdagverblijf peuters met eieren, vanwege geluidsoverlast. Publicaties over dit onderwerp leidden tot een stroom reacties van lezers. Opvallend was dat een fiks deel daarvan de zijde koos van de klagers. Blijkbaar wordt ook in andere steden geklaagd over lawaai van spelende kinderen.

Onze kinderen kunnen om veiligheidsredenen slechts zeer beperkt op straat spelen. Omdat vaak beide ouders werken, of de eenoudergezinnen, brengen kinderen meer tijd door op scholen en kinderdagverblijven. Waar zouden deze kinderen dan nog eens buiten mogen of kunnen spelen? Waar een maatschappij al last van kan hebben?! En hoe moeten we dat vertalen naar de slogan ‘steek vooral geld in mensen’ ? Of willen ze hiervoor EU geld gaan gebruiken?

In Nova van 22.05 waren vier Nederlanders uitgenodigd die in een ander EU land wonen. Het gezelschap was het er roerend over eens dat Brussel zich zo weinig mogelijk moet bemoeien met lokale zaken of zaken van nationaal karakter, kromme of rechte komkommers e.d. Maar als er nu gevraagd wordt om EU geld in mensen te steken, dan zou het toch goed zijn dat we voor de verkiezingen weten welke mensen en welke uitgaven hier bedoeld worden. EU geld om rechtszaken te voeren om kinderen buiten te laten spelen?

Brussel heeft nog meer klussen te klaren. Moet Brussel zich buigen over bijvoorbeeld het minimumloon? Tussen Litouwen en Luxemburg verschilt het minimumloon maar liefst euro 8,-- per uur.  Ze zullen in Brussel nog met heimwee terug denken aan de dagen dat de uitgaven aan steen zo overzichtelijk waren (en makkelijk te controleren).


 

De NOS of van Volendam naar Madrid

 

 

Het klinkt internationaal, en wat hebben de Europese verkiezingen er mee te maken? Direct niets, maar we moeten ons toch in alle ernst gaan afvragen hoe het met de nieuwsgaring in dit land is gesteld. In Nederland is er een sterrenkoppel – sterretjeskoppel voor liefhebbers van het lichte lied, privé, RTL-boulevard en andere roddelpers – dat uit elkaar gaat. Zij is zoenend te zien op een beveiligingscamera met een internationale voetbalster, waarna het sterretjeskoppel besloot de breuk openbaar te maken. Tot zover kan je alleen maar afvragen hoe het met de schending van onze privacy is gesteld. En wordt het geen tijd de privacywetgeving aan te passen aan de Europese grenzen = Europese regelgeving?

 

Het wordt nog ernstiger als de NOS, de Nationale Omroep Stichting, en dé spreekbuis van Nederland, kond doet van deze relatiebreuk in maar liefst twee nieuwsuitzendingen, om zes uur én in het nieuwsprogramma van acht uur, waarin de nieuwslezer de voor niet RTL boulevard kijkers de vrijwel onbegrijpelijke zin uitsprak: ‘Y…. zou om strikt persoonlijke redenen de overstap maken van Volendam naar Madrid’.

 

De NOS is eerder in opspraak geraakt door een aangedikt applaus bij een optreden van koningin Beatrix. De NOS heeft het voorval twee dagen later betreurd, aldus een communiqué, waarin de woordvoerder zegt dat het niet de intentie was van de NOS  'de BV koningin vooruit te helpen'.

 

Als we deze boodschappen van ‘s land media vertalen naar Europees niveau dan is het niet meer zo vreemd dat er partijen opstaan als de Klokkenluiders waarover ik gisteren rapporteerde, en waar het decolleté van mevrouw Merkel als wereldnieuws wordt gebracht.

 


 

Europa over de (geografische) grenzen

Ze hebben er jaren voor gevochten tot aan de hoogste (Europese) rechters toe en ze hebben hun gelijk en het recht gehaald. Ze mogen dus mee doen. En ze doen dan ook mee. Het alatal stemmers laat zich nog raden, de registratie liep in ieder geval niet storm. Kandidaten? voor zover ik kan nagaan heeft 1 partij er 1 op een onverkiesbare plaats .

Mocht ik inmiddels uw nieuwsgierigheid hebben opgewekt? Het gaat over de inwoners van het sub-tropische deel van het Koninkrijk der Nederlanden. De eiland-bewoners van enkele eilanden in de Caraïben die via een verscheidenheid van staatsrechtelijke en -kundige constructies en banden deel zijn van de Nederlanden (vandaar ook die meervoudsvorm) hebben stemrecht gekregen voor het Europese parlement.

Het gaat om ongeveer 210.000 stemmen. Als 85% van die stemmen naar één kandidaat gaan dan is deze rechtstreeks verkozen. Tel daar bij de 100.000 Antillianen die in NL wonen en dan heb je een potentieel leuke groep kiezers. Overigens is de opkomst in de 'vergelijkbaar' Franse gebieden in de Caraïben ongeveer 20%.

De EU-campagne heeft dus voor NL een tropisch tintje gekregen. Gezien de staatskundige ontwikkelingen een logische stap. Als het goed is worden enkele eilanden een 'gewone NL gemeente'. Gelijke plichten en gelijke rechten.

En nu de link naar België: Belgen die op de eilanden wonen kunnen niet stemmen op de Antilliaanse kandidaat. de regels maken dat blijkbaar niet mogelijk. Belgen in NL kunnen dat weer wel. De kandidaat is bereid die handschoen op te nemen en te regelen. Belgen en Antilianen kunnen zich in de Caraïben opmaken voor verbetering en vernieuwing van Nederlandse regelgeving. Globalisering op zijn mooist.

Er zit ook een zekere ironie in. In Nederland denkt een grote groep mensen dat onze Zuiderburen op weg is naar opheffing van de staat België. Er is zelfs een partijleider die zich recent heeft uitgesproken  over hulp bij deze splitsing en samengaan van Vlaanderen en Nederland. Waar ze in Europa denken aan deling denken ze in de Caraïben blijkbaar aan verbondenheid, zou dat toch aan het weer kunnen liggen?

Europa: altijd boeiend

nieuwsgierig: de antilliaanse kandidaat ;  stemmen in de Caraïben  ;  Vlaanderen en NL


 

De Europese Klokkenluiderspartij en een wedstrijd one-liners

 

 

            Zonder stemmen geen democratie, is hier voor de gelegenheid omgezet in:

Zonder klokkenluiders geen democratie

De Europese Klokkenluiderspartij, lijst 12,  wil de strijd aanbinden met de verspilling van Europees geld, door bestrijding van fraude, belangenverstrengeling en corruptie. Zij werven stemmen met een zeer bijzondere campagne

 

EKP European Championship Quotes

EKP Europees Kampioenschap Oneliners

 

This Championship Quotes is to stimulate people to make quotes!

Dit kampioenschap oneliners is om mensen te stimuleren om oneliners te bedenken!


   

 

Fortuyn 

" Zeggen wat je denkt, doen wat je zegt "

 

Kennedy 

 

" I have a dream "

 

Obama

 

 

 

            " Yes we can"
 
 
                                You can send your Quotes by clicking the button "send me a message"
                                U kunt Uw oneliners inzenden door te klikken op "send me a message"

                    A jury will choose the best quote after the 7th of June 2009.

                        Een jury zal de beste oneliner kiezen na 7 juni 2009.

 

Lijsttrekker van de EKP is drs. Engel Vrouwe. Dagblad Trouw heeft  een paar van hun blog artikeltjes geplaatst, maar onderstaand fragment was aanleiding de samenwerking te verbreken:


DE DECOLLETÉ VAN ANGELA MERKEL

 

Angela wil de €uropese besluitvorming achter gesloten deuren houden. Bang voor inkijk.

Kunt u zich dat moment van inkijk in de decolleté van Angela nog voor de geest halen. Angela, ondanks haar engelachtige naam, is een wat mopsis type. En toen die lage decolleté. De hele wereld viel erover. Snapt u. Mevrouw Angela Merkel is wel voor openheid, getuige die decolleté, maar het is haar slecht bekomen. Wij als Klokkenluiders willen toch openheid en transparantie (doorschijnendheid is het Nederlandse woord) en als dan die boezempartij tegenvalt. Ja, dan heeft zij pech.
Berlusconi pakt het slimmer aan. Hij zet gewoon een stel lekkere wijven in zijn Kabinet. Dat leidt af. Maar ook daar zal de Klokkenluiderspartij er niet voor schromen die in te kijken en mogelijk de Klok te luiden.

www.klokkenluiderspartij.nl

 


 

Geert en Silvio

Dankzij de koningin en de Tweede Wereldoorlog levert de eerste week van mei meestal een schoolvakantie op in Nederland. Die heb ik (gedeeltelijk) met mijn dochter doorgebracht in Rome. Net zoals in Nederland wordt daar het Europese nieuws, in alle relativiteit, beheerst door een ijdele man. Beide worden gezien als politieke populisten. Het grote verschil, die in Rome heeft macht, die in Nederland staat volgens de opiniepeilingen aan de rand van de macht. 'Virtueel de grootste partij' zou peilingen-goeroe Maurice de Hond zeggen. De laatste jaren had hij het uiteindelijk in de definitieve uitslagen niet bij het rechte eind maar de trend is onmiskenbaar omhoog voor onze Noord-Limburgse waterstofperoxide adept.

Laat ik over Silvio verder geen woorden vuil maken. Zijn bimbovoorstel voor de kieslijst heeft berrrrroering genoeg opgeleverd en zorgde in Rome voor vette koppen in de kranten voor zover ik het Italiaaans kan volgen.

In dat opzicht zijn Geert en Sylvio zowel partners als opponenten. Beide absolute ijdeltuiten en alleenheersers in hun partij, zij het dat de partijdictatuur van Geert geen leden toestaat. Dictators in een notedop. Beide ook absolute populisten waar voorlopig de werkelijkheid en de diepgang of de waarachitgheid van hun rethoriek als waterdruppels op een teflonlaag afglijdt. 

Waar ze in verschillen?  Geert roept dingen waarvan een heleboel mensen denken dat ze het niet willen zeggen maar ook niet weten wat ze er mee zouden moeten mochten ze echt nadenken, maar het brengt tenminste beroering in de NL politiek. Geert is desondanks of dankzij zijn 'lawaai' onderwerp van NL-Europees debat. Silvio weet eerder de desinteresse in het onderwerp politiek te versterken en steeds meer uit te leveren aan de infotainment-industrie. Sylvio heeft macht. Geert (nog) niet.

Maar hij is er mee bezig. Zijn campagne gaat niet over Europa, hij wil alleen maar minder, maar over het cordon sanitaire dat de 'linkse partijen' over hem heeft uitgesproken. Slachtoffer zijn en underdog gaat hem goed af. Nu maar hopen dat dat niet te veel stemmen oplevert.


 

De superbus van Wubbo Ockels en de Christen Unie

 

 

De superbus is ontwikkeld door Wubbo Ockels, professor aan de Technische Universiteit Delft. Deze superbus

15 meter

lang en

2,5 meter

breed, zou Amsterdam verbinden met Groningen, met een snelheid van 250 km/uur. De superbus is zeer comfortabel, zitplaatsen 30, naast heel veel hightech snufjes heet hij zeer milieuvriendelijk te zijn.  Om een superbus te laten rijden is een speciale geasfalteerde rijbaan vereist in twee rijrichtingen. Er zijn enkele haltes voorzien. Haltes vragen extra energie, een elektrisch aangedreven auto van dit kaliber zal op het traject Amsterdam-Groningen minimaal één keer moeten stoppen voor batterijwissel bij een servicestation. Aan het stuur: een chauffeur, ook van een kaliber superman, in alle geval vertrouwd met racen. De design van de superbus is dan ook ontworpen door een dame uit de Ferrari stal. Het traject kreeg in Nederland de naam Zuiderzeelijn. De superbus heeft miljoenen subsidies toegezegd gekregen, waarschijnlijk zijn zij niet allemaal opgebruikt omdat de superbus een vroege dood gestorven is. Reden: in 2007 is vastgesteld dat de superbus - en alle andere mogelijke varianten van dit project - meer zou kosten dan hij ooit zou kunnen opleveren. Ook in 2009 is de superbatterij - een basisvoorwaarde voor de superbus -, nog niet beschikbaar.

 

Vandaag viel ik bijna van mijn stoel toen ik in de radio uitzending Tros Kamerbreed, de heer Arie Slob van de CU hoorde vertellen dat hij er voorstander van is om van de superbus van Wubbo Ockels een Europees project te maken!? De superbus zou niet in Groningen ophouden maar tot Bremen en nog veel verder in Europa kunnen rijden. Kan iemand het zich voorstellen? Europa voorzien van speciale superbusbanen in een project dat nooit rendabel kan worden gemaakt? Het reguliere openbaar vervoer wordt alsmaar duurder – lees onbetaalbaar - en vervolgens zou Europa geld investeren in een superbus + superbusbanen!? Dit nog los van alle andere vrijwel onmogelijk oplosbare problemen als hoe wordt de weg glad gehouden in agrarische gebieden? Of de opstaphaltes in of rond steden? Enz.…

 

Europa, hoe zat dat volgens de tegenstanders ook alweer? Het kost teveel, levert niets op en ze bemoeien zich overal mee!

 

Aan de Tros Kamerbreed uitzending namen vandaag de CU, PvdA en Groen Links deel. Vóór de Europese verkiezingen rept de CU met geen woord over deelname aan de EVP, de Europese Volkspartij, gelieerd aan Silvio Berlusconi. Zij praten daarover nu liever niet, maar de CU moet toegeven dat ze er niet omheen kunnen. Eerst na de verkiezingen zal de CU zijn positie bepalen. Een volledig lidmaatschap van de EVP wijzen zij af. Dat de CU op Europees niveau zou samengaan met de PVV is voor de CU ondenkbaar, en onmogelijk, de PVV blijft immers liever op zichzelf. Ook wie CDA stemt komt op Europees niveau automatisch bij de EVP terecht en krijgt Berlusconi er gratis bij. Groen Links onderscheidt zich hierin, zij vinden Europa buitengewoon belangrijk met dien verstande dat Europa democratischer en opener zou moeten worden. Op Europees niveau schuift GL aan bij de Vrije Europese Alliantie, de EVP lijsttrekker Cohn Bendit. De PvdA is aangesloten bij de partij van de Europese Sociaaldemocraten, de PES, de partij van sociaaldemocratische stromingen in Europa, lijsttrekker Thijs Berman.


 

EUROPA IS WAAR MAROKKANEN WONEN

Omdat de verkiezingscampagne voor het Europees Parlement maar niet van de grond wil komen bij gebrek aan thema’s zoeken de kandiderende en andere politici het maar in glossy verhalen. Helaas, maar bevragingen bij de mensen op straat wijzen steevast uit dat haast niemand, of het zou een fervente partijganger moeten zijn, ook maar de naam van één uittredend of kandiderend europarlementslid kan noemen. Dit Europa is ver van mijn bed. Dat moet ook staatssecretaris Timmermans voor Europese aangelegenheden hebben gedacht toen hij de goegemeente verraste met de mededeling dat men een goede Europeaan kan zijn zonder daarom een slechte Nederlander te zijn.

Een sterke uitspraak die in zijn eenvoudig meervoud meteen in de krantenkoppen scoorde. Men stond er niet bij stil, maar de grote staatssecretaris kon toch ook van zijn levenspartner houden zonder zijn moeder te moeten haten. Of niet soms? Maar wat te doen aan die onverschillige vijandigheid die de meeste Nederlanders bevangt als ze het woord Europa horen. De officiële klacht is nu dat er wel een nationale identiteit bestaat, maar geen Europese. De mensen leven in hun nationaal huis en ergeren zich als hun Europees dak ineens gaat lekken. Wat doet dat Europa nu tegen de gevolgen van de crisis? De dames en heren politici draaien graag rond die pot als men erover begint. Verder dan de kreet dat het allemaal nog veel erger zou zijn geweest als de euro er niet was, komen ze niet. Kijk maar naar IJsland dat nu op de stoep staat om lid te worden. Ja, maar Noorwegen dan weer wel lekker niet.

Maar niet iedereen denkt zo simplistisch. Neem nu mijn slager annex groenteman Ibrahim aan de Amsterdamse straatweg in Utrecht. Gaat Ibrahim op 4 juni stemmen? Hij kijkt me vreemd aan. Nee, zoals iedereen ligt hij niet wakker van de komende verkiezingen. Of hij gaat stemmen weet hij niet. In Marokko zijn democratie en verkiezingen niet noodzakelijk identiek. In Marokko heb je eerst het gezag en dat organiseert periodiek verkiezingen voor het parlement in Rabat, maar de koning beslist altijd. Hij stamt immers rechtstreeks af van de profeet, ook al is er altijd wel enige onduidelijkheid geweest rond zijn stamboom. Maar als afstammeling van de profeet is hij ook geestelijk leider van alle moslims in zijn land. Dat is pas belangrijk.

Ibrahim meent dat in Nederland gaan stemmen er bij hoort. Niets mis mee dus. En Europa dan? Nu moet hij even nadenken. “Europa dat is Nederland en dat is ook waar veel Marokkanen wonen. Hier in Nederland hebben de Marokkanen het goed. Dat is Europa”. Als ik hem zeg dat er ook in België veel Marokkanen wonen, dan kijkt hij me met grote ogen aan. “Aan België had ik niet meteen gedacht. Wél aan Frankrijk, want daar wonen ook veel Marokkanen. Maar België is nog beter dan Nederland voor de Marokkanen.” Hoezo? Nee, Ibrahim wil niet ingaan op het bestaan van het infame Vlaams Belang. “In België zijn de huizen veel goedkoper. Daar kunnen Marokkanen gemakkelijker een huis kopen. Veel gemakkelijker dan in Nederland. Dat is pas goed voor de Marokkanen.” Ja, en wat is dan Europa? Voor Ibrahim is het allemaal zo klaar als een klontje. “Europa dat is Nederland, België en Frankrijk. Dus daar waar ook veel Marokkanen wonen en het goed hebben.”

Staatssecretaris Timmermans zou eens zijn vlees moeten gaan kopen bij Ibrahim. Hij zou meteen merken dat het hallalvlees bij Ibrahim goedkoper is dan bij de Hollandse supermarkt, zijn assortiment olijven breder en altijd vers is en dat iedereen, ook Marokkaanse Nederlanders, het begrip Europa naar eigen inzichten kunnen invullen zonder dat daarvoor zijn Europa Fonds met subsidies moet uitrukken.


 

De waarde van Europa?

 

Twee oudgedienden van de Nederlandse politiek, Jan Pronk, oud PvdA minister, met een arbeidsverleden bij de VN, en Frits Bolkestein, oud partijleider VVD, thans erelid, o.a. Europees commissaris, schreven voor hun eigen partij mee aan het Europese verkiezingsprogramma. Pronk ‘ergert zich dood’ aan het Europadebat zoals dat tot nu toe is gevoerd, Bolkestein verbaast zich er over dat de ander zegt dat er überhaupt een Europadebat is. Pronk heeft zijn standpunt als kritisch Europeaan veranderd en zegt wijzer te zijn geworden doordat hij de waarde is gaan inzien van een gemeenschappelijk Europees optreden. Er is vrede dankzij de integratie van economieën, zodat er eigenlijk geen reden meer is om conflicten gewelddadig uit te vechten. “ Dat is de waarde van Europa”. Bolkestein: “De Europese Unie begon met drie doelstellingen:

  1. oorlog tussen Frankrijk en Duitsland moest voorgoed onmogelijk worden,
  2. de oorlogsschade moest worden hersteld en,
  3. de Sovjets dienden buiten de deur gehouden te worden, maar dat is meer een kwestie van de NAVO.

Door de Europese instituties als de Europese Commissie, het Europees Parlement, de Raad van Ministers en het Hof van Justitie zijn er zekerheden gecreëerd die er in het verleden niet waren. Dat is allemaal gelukt en niemand kan ontkennen dat de Unie een succesformule is gebleken”.

Met uitzondering van Groen Links en D66 lijkt er tussen de Nederlandse politieke partijen brede overeenstemming te bestaan dat er vooral minder Brusselse regelgeving moet komen. PvdA kiest voor minder Brussel maar meer Europa. Hierna begint de onduidelijkheid en de verwarring, minder Brussel geldt volgens PvdA alleen maar voor de interne regelgeving. Een gezamenlijke buitenlandse politiek staat niet in het PvdA programma, evenmin is er iets geregeld over een gemeenschappelijk energie- en klimaatbeleid, en dat kan toch alleen maar via Brussel, aldus het VVD-erelid.

In het PvdA programma staat ook een passage over eetgewoonten: we moeten anders gaan eten, minder vlees. Op de vraag of Brussel zich ook met onze eetgewoonten moet gaan bezig houden:

Pronk: “Alsjeblieft niet. Dit is het meer essayistische deel”

Bolkestein: “ Daar kom je niet mee weg, Jan, Het staat in het programma!”

Pronk: “ Dat het wenselijk is, ja. In verband met het wereldvoedselvraagstuk zou veel meer moeten worden gemikt op de productie van granen dan op de productie van vlees. Maar er staat niet hoe dat specifiek zou moeten”.

Bolkestein: “Ik lees dat consumptiepatronen moeten worden aangepast. Dit is weer zo’n voorbeeld van iets dat wenselijk is en dat Europa zou moeten doen”.

Beide politici wisselen nog hun standpunten uit over de toetreding van eerst Turkije, maar al gauw worden de grenzen verlegd naar Wit-Rusland, Moldavië, de Kaukasische republieken enz.…Los van het hoofdstuk Islam blijft de vraag centraal staan hoe een unie van veertig lidstaten zou kunnen functioneren met de middelen die er nu zijn. Voor het managementvraagstuk heeft geen van beide politici op dit moment een oplossing.

Over Brussel en de eetgewoonten gesproken: eindelijk ben ik er achter hoe het bijvoorbeeld komt dat in Nederland sommige kazen, denk aan rauwemelkse kazen – of andere kleinschalige ambachtsproducten - niet verkrijgbaar zijn terwijl soortgelijke producten in Frankrijk tot in de verste uithoek in de etalages prijken. Navraag leverde mij hier steevast het antwoord op dat Brussel de verkoop verbood, waarna ik toch aan de bepalingen omtrent vrij verkeer van goederen ging twijfelen. De waarheid is volgende: de EU heeft bijzondere regels voor kleine ambachtelijke producties. Hieraan gekoppeld is een regelgeving over hygiënevoorschriften en een aantal controles. Omdat NL ook hierin het braafste jongetje van de klas wil spelen worden het aantal controles in Nederland gemaximeerd. Nederlandse producenten moeten zélf die controles betalen, dat gaat niet rechtstreeks maar via het productschap. Én zelf betalen én een maximaal aantal, deze combinatie is voor een kleine producent niet op te brengen. Gevolg: veel Nederlandse ambachtelijke producten leggen het loodje. In Frankrijk echter betaalt de staat alle procedures die aan de Brusselse regels zijn gekoppeld. Nederlandse bedrijven vinden het storend dat er meer eisen aan ze worden gesteld dan vanuit Brussel gevraagd wordt. Geen wonder dat Brussel hier niet zo geliefd is!


 

Dit zijn geen echte Europese verkiezingen. Het zijn 27 nationale verkiezingen voor een Europees orgaan.

Frankenrijk In 6 landen zijn het zelfs regionale verkiezingen: België, Frankrijk, Ierland, Italië, Polen en het Verenigd Koninkrijk. Inderdaad, er zijn geen Europese lijsten, geen Europese partijen, en n MEP vertegenwoordigt alleen kiezers uit eigen land, regio, dorp. Het is een soort Europees stamhoofdenoverleg.

En zo staat het ook in het EEG-verdrag, getekend in Rome in 1957. Het EP heette toen "de Vergadering".


 "Art. 137. De Vergadering, bestaande uit afgevaardigden van de volkeren van de Staten die in de Gemeenschap zijn verenigd, oefent de haar door dit Verdrag verleende bevoegdheden om te beraadslagen en te besluiten, alsmede om toezicht uit te oefenen, uit.

 

Art. 138. De Vergadering bestaat uit afgevaardigden die de Parlementen uit hun midden aanwijzen." Initieel waren ze met zn 142 uit 6 landen.

Vertegenwoordigers van de volkeren... Laat de volkeren van Nederland opstaan, Friezen, Drenten, Hollanders en Gelders, Brabanders, Zeeuwen en Limburgers, of zijn het de Friezen, Franken, Saksen en Bataven. Partijpolitieke parasieten uit Den Haag bezetten uw zetel in De Vergadering. Alle macht aan de volkeren!


 

Stemrecht op aanvraag: slot

Renaat-hoed 120px Het heeft de Koningin behaagd. Ik mag stemmen in Nederland. Uit 17 lijsten en een paar honderd kandidaten mogen we er 25 naar Brussel sturen, 2 minder dan de huidige 27 Nederlandse MEPs(Member of Parliament). In Nederland geen kiezersbedrog met nep-lijsttrekkers en fils-à-papa opvolgertjes.

Nee, je staat op de lijst om het volk te vertegenwoordigen (en niet je partij) en de 25 met de meeste stemmen gaan naar Brussel (hoop ik).


De mens blijft ontzag hebben voor de alfa mannetjes en vrouwtjes. Van de 12 miljoen stemgerechtigden in Nederland verwachten we dat er zo'n kwart gaat stemmen en die stemmen dan massaal op de lijsttrekker van hun geliefde kleur. Dat leidt tot miljoenenscores waarmee die lijsttrekker dan een paar kippetjes verder op de lijst mee neemt naar Brussel, die theoretisch geen enkele stem kunnen gehad hebben. Een democratisch gat, ook ik verder rimpelloos Nederland.


Stem dus voor IEMAND. Stuur haar of hem een e-mail dat je wil dat ie je vertegenwoordigt en trek m aan het jasje telkens je een Europese oprisping krijgt. Moderne politiek werkt met peilingen en polls, aan de lopende band. Ik zal mijn MEP s uitkiezen, zie.


 

Geert en Silvio

Dankzij de koningin en de Tweede Wereldoorlog levert de eerste week van mei meestal een schoolvakantie op. Die heb ik (gedeeltelijk) met mijn dochter doorgebracht in Rome. Net zoals in Nederland wordt het Europese nieuws, in alle relativiteit, beheerst door een ijdele man. Beide worden gezien als politieke populisten. Het grote verschil, die in Rome heeft macht, die in Nederland staat volgens de opiniepeilingen aan de rand van de macht. 'Virtueel de grootste partij' zou peilingen-goeroe Maurice de Hond zeggen. De laatste jaren had hij het uiteindelijk in de definitieve uitslagen niet bij het rechte eind maar de trend is onmiskenbaar omhoog voor onze Noord-Limburgse waterstofperoxide adept.

Laat ik over Silvio verder geen woorden vuil maken. Zijn bimbovoorstel voor de kieslijst heeft berrroering genoeg opgeleverd en zorgde in Rome voor vette koppen in de kranten voor zover ik het Italiaaans kan volgen.

In dat opzicht zijn Geert en


 

Almere Libellezomerweek

 

 

De meeste Nederlanders weten waarschijnlijk wel waar Almere ongeveer ligt, een meerderheid is er nooit geweest. Dat levert op internet ontelbare vragen op als:  
Is iemand daar weleens geweest? en zo ja, was het leuk?

Almere is een uit de polder gestampte satellietstad van Amsterdam, inwoneraantal ca. 180.000. Het is een slaapstad, mensen met een lichte allergie voor woon-werkverkeer files kunnen er beter niet gaan wonen.

 

De Nederlandse kandidaat Europarlementariërs hebben dit weekend campagne gevoerd samen met de nationale kopstukken. Deze week verplaatst de Europese verkiezingstournee zich naar het strand van Almere, daar is het feest, het Libelle zomerfeest. Dat is een privé feestje van het tijdschrift Libelle – een middenklasse damesblad -  ter gelegenheid van hun 75 jarig bestaan. De advertenties liegen er niet om: ‘de slingers zijn opgehangen, de tenten versierd, de terrassen klaargezet en alle exposanten vullen hun tenten met de allerleukste feestversieringen, kleding, cadeautjes, woondecoratie enz…’, alles leuk leuk.  Libelle probeert publiek met te lokken met de advertentie: op de foto met Jan Peter Balkenende! Onder de rubriek politici worden de optredens in volgorde vermeld:

Maandag 11 mei: VVD Mark Rutte & Hans van Baalen
-
Dinsdag 12 mei: PVDA 
Nebahat Albayrak en Thijs Berman
-
Woensdag 13 mei: SP
Agnes Kant & Dennis de Jong
-
Donderdag 14 mei: CU
Andre Rouvoet & Peter van Dalen
-
Vrijdag 15 mei: D66
Alexander Pechtold & Sophie in 't Veld
-
Zaterdag 16 mei: CDA
Jan Peter Balkenende & Wim van de Camp
GroenLinks Femke Halsema & Judith Sargentini

Voor de duidelijkheid zij vermeld dat aan het Libelle Zomerfeest een prijskaartje hangt: euro 18,50 per persoon per dag. Waarom zou de burger euro 18,50 p.p.p.d. betalen om op een privéfeestje van Libelle naar onze Europarlementariërs te mogen luisteren?

 

Vorige week donderdag schoven negen politici aan bij Pauw en Witteman, standaard kijkerdichtheid ca. 1 miljoen  Eigenlijk was dat het eerste tv-debat waar de euro politici optraden, maar het wou niet lukken. Het was een groot gekakel en door elkaar heen roepen. Van communicatie was geen sprake: om de haverklap ging de eigen achterban applaudisseren, de programmaleiding moest ontelbare keren het publiek tot de orde roepen, een VVD publiek greep elke kans dat ze in beeld kwamen aan om te zwaaien met bordjes: stem VVD. Erg irritant. Vriend en vijand was het er over eens dat Turkije nu niet klaar is voor toetreding tot de EU, maar telkens opnieuw moest het weer gaan over de toetreding van Turkije tot de EU. Wat iedereen weet maar niemand zei: toetreding van Turkije is geen onderwerp van het Europese parlement maar van de lidstaten. Aan de gesprekstafel zat ook Natasja Oerlemans, vertegenwoordigster voor een partij die uniek is in Europa: de Partij voor de dieren. Zij hebben hun eerste posters opgehangen: ‘Europa er zijn grenzen’ is de boodschap. Hiermee bedoelen ze niet de Turkije-grens maar een grens aan onze omgang met dieren. Nationaal opereert de Partij voor de dieren onder het motto: ‘dieren wachten al jaren om aan de beurt te komen in Den Haag’. Nu verleggen ook zij hun grenzen naar Europa.


 

Het Europa van de ondergangsfilosofen

 

Het is moeilijk via de Nederlandse media te ervaren of men hier de komende Europese verkiezingen wel als een nieuwsfeit wil beschouwen. Natuurlijk worden uittredende Nederlandse parlementsleden ondervraagd over hun Europese avontuurtjes. Dat levert altijd een leuk plaatje op, zeker als de persoon in kwestie een mooie vrouw is. In het Europa van Geert Mak mag het Nederlandse oog ineens ook wat hebben. Als ze in Den Haag in de weg lopen, dan sturen de politieke partijen ze graag naar Brussel. Daar valt ook wat te rapen. Vette onkostenvergoedingen bij voorbeeld. Of voordelige pensioenregelingen. Maar daarover worden in die betaalde interviews steevast geen vervelende vragen gesteld. Waardoor de Europese politiek voor de massa alleen maar saai wordt.

Vandaar dat de Europese thematiek intussen grotendeels naar de collegebanken is verbannen. Alwaar men zich op “academisch niveau” over de onzekere toekomst van Europa ongerust kan maken.

 

Omdat Nederland een land van calvinistische somberaars is, wordt dat onlustgevoel graag in een principiële discussie omgezet. Men kan daarmee trouwens nooit vroeg genoeg beginnen. Toen er verleden jaar oktober in de verste verte nog niemand dacht aan de komende verkiezingen voor het Europese Parlement, nodigden de organisatoren van de nobele Stichting Vrede van Utrecht (die aan “cultuur over grenzen” zegt te doen en voor de gelegenheid allicht Europese fondsen had aangeboord) al de twee celebrity-filosofen John Gray (Londen) en Pascal Bruckner (Parijs) uit om in de Utrechtse Janskerk – deze kerk is sinds de Reformatie niet meer van een Sint – om over de toekomst van Europa te spreken.

Dat spreken viel meteen in de gladde plooien van twee onvervalste donderpreken. Volgens Gray mochten de Europeanen niet vergeten dat de wortels van het verlichtingsdenken eigenlijk in het christendom liggen en dat zowel nazisme als communisme daarvan de nogal logische uitwassen zijn geweest. Met Europa is het sinds de Tweede Wereldoorlog nooit meer goed gekomen. Het oude continent verloor toen haar eerste rol in de wereld aan de US. Gray bedoelde allicht dat het Empire failliet was gegaan. Vandaag is de US zelf aan ernstig verval onderhevig. En dat is allerminst leuk, want Europa is intussen tot een schlemielig aanhangsel van het Aziatisch continent verworden. Morgen zijn dus de “gelen” hier de baas. Collega Bruckner beschuldigde Europa van zelfhaat en, nog erger, van zelfdestructie. Daardoor kon Auschwitz uitgroeien tot een metafoor voor Europa. Vandaag is Europa ten prooi gevallen aan schuldgevoelens en daardoor staan we ineens bloot aan chantage. Bruckner riep op om weer trots op Europa te zijn.

 

Als u deze filosofen over de ondergang van Europa moet geloven, dan zou emigreren nog de enige logische oplossing zijn. Maar er is toch nog hoop. Volgens zowel Gray als Bruckner ligt de panklare oplossing - ja u raadt het al – in een grondige filosofische herbronning. Liefst aan de hand van hun geschriften. Aardige lui toch die twee dat ze aan ons gedacht hebben. Vandaar dan hier de dringende oproep om u voor hun boeken naar de goede boekhandel te spoeden. Of, als u het lezen verleerd bent, om u maar voor een cursus Gray & Bruckner aan de een of andere (volks)hogeschool in te schrijven. Doen! Alleen zo houden we de Chinezen buiten de Europese deur. En mocht dat dan nog niet lukken, dan zal u zich redden met een cursus pidgin Chinees.

 

U kunt het allemaal rustig nalezen op: www.vredevanutrecht.com.

 


 

Fantastisch dat Parijs nu ook van ons is

Voor mij was het een eye-opener: dat Parijs nu ook van ons is!? Ik wist spontaan niet waar ik aan moest denken: Nederlanders op vakantie in Parijs? Dat KLM een onderdeel geworden is van Air France? Nee, het is een van de vier werktitels van de VPRO serie ‘De Slag om Brussel’. Door Brussel te splitsen van Europa kunnen we makkelijker de voordelen scheiden van de nadelen: ‘Brussel is ver weg, ergens anders. Maar van Europa maken we allemaal deel uit’, aldus de aankondiging. Voortdurend gaat het verhaal dat Europa een soort vreemde macht is waar wij niets mee te maken hebben. Het is in NL bon ton om te zeggen dat je trots bent op Nederland, maar deze programmamakers – Roland Duong en Teun van de Keuken – zijn trots op Europa. Dat er  helemaal geen Europarubriek is op televisie, zelfs niet bij de publieke omroep, vinden zij aan het schandalige grenzen. Impopulaire maatregelen worden in Nederland altijd doorverwezen naar Brussel. Maar Europa dat zijn wij, dat is van ons. In het programma wordt ook de vraag gesteld: hoe kun je nu voor of tegen Europa zijn als je er niets van af weet? Tevens wordt nog opgemerkt dat het vreemde van de hele poppenkast is dat enerzijds Nederland mede bepaalt wat er wordt besloten om vervolgens te klagen over wat ze nu toch weer besloten hebben. Deze en nog veel meer onderwerpen komen aan bod, de aankondiging is veelbelovend.

Het programma heeft als subtitel: diepgang met humor.

De Slag om Brussel, VPRO, maandag 11 mei,  Nederland 2, 22.50-23.30 uur.

Zaterdag 9 mei, radio Nederland 1, Kamerbreed (Tros), is een ander evenmin te missen programma aangekondigd met als subtitel ‘de machtigste vrouw van Europa, Neelie Kroes’.


 

Goed geld voor een goede? campagne

Nederlanders zijn beroemd/berucht om hun zuinigheid.  Al sinds jaar en dag bron van vreugde en herkenning en conversatie tussen en met Vlamingen en Nederlanders. Ik herinner mij nog de goedmoedige moppenrally's op het KAE tussen beide groepen, de Nederlanders vormden in de jaren zeventig rond 30/40 % van de schoolpopulatie. 's Morgens voor de lessen variatie 1, tijdens het speelkwartier de contra-mop, in de middag-pauze - vaak op café- de reactie met variant 2. Winnaar was (vaak) de Vlaming die een tweetraps-zuinigheidselement wist in te bouwen.

Terug naar Europa. Voor de Europa-campagne, de 'harde fase' start in Nederland vaak rond de zes weken voor de verkiezingen, is ook in Nederland het nodige geld voor de campagnes bij elkaar gesprokkeld. Meestal uitsluitend door de leden van de partijen, soms door, transparante, donaties.

De SP heeft dit jaar de best gevulde kas. Sinds jaar en dag weet deze sterk en strak georganiseerde parti,j mede door haar afdrachtdictaat voor haar gekozenen, een rijk gevulde beurs te creeëren. En toegegeven: te samen met een prijzenswaardige inzet van de leden en soms ook door prachtige (internet)filmpjes begeleid.

Het CDA staat vaak op de tweede plaats, de rest van de partijen volgt met zekere achterstand. SP en CDA hebben verreweg de meeste leden dus ook de meeste vrijwilligers en campagnekassen met het meeste geld, maar geen partij haalt (nog of niet meer) de 100.000 leden En de SP geeft dan ook 1 miljoen uit, het CDA 450.000 de rest nog minder. Europa op een koopje: campagne voeren voor gemiddeld enkele centen per inwoner. 

De meest zichtbare uiting van de campagne(s) treft u aan in de dorpen en steden. Ook daar valt de planningsdrift op. Verzamelplaatsen op een aantal hoeken en pleinen worden voorzien van plakborden. Meestal, zoniet altijd betaald en geplaatst door de gemeente. Daar en alleen op die plaatsen zult u de affiches aantreffen van de partijen. soms zelfs keurig op nummer en naast elkaar.

Ons Nederlanders bennen niet alleen zunnig, we bennen ook nog netjes. En een affiche naast het plakbord of een folder te veel in de bus levert vaak ook ongewenste publiciteit op.

Door de schoolvakanties van begin mei en het drama Apeldoorn hebben de campagnes stil gelegen. Nog een paar dagen en dan gaan ze er toch echt lekker tegen aan. Winkelen wordt voorlopig weer een crime. Meneer mag ik u wat vragen? stemt u voor de Europese Verkiezingen.


 

Bevrijdingsvuur in Wageningen: een Europees feest

Vlam863 
Om middernacht is op het 5 meiplein in Wageningen zoals elk jaar het bevrijdingsvuur ontstoken. http://www.youtube.com/watch?v=NcIDUP_730s

Als Olympische lopers wordt het bevrijdingsvuur, hardlopend, naar 40 steden in Nederland overgebracht, die bevrijdingsfeesten organiseren.

Uiteraard is niet alleen Nederland bevrijd in 1945, maar heel west-Europa. Sinds dat bevrijdingsmoment is het besef gegroeid dat we in Europa anders met mekaar moeten omgaan. Niet langer het recht van de sterkste (staat) zou gelden, maar klein en groot zouden een 'gemeenschap' vormen, de Europese Gemeenschap. Europa was een vredesproject, meer nog dan een welvaartsproject. Europa was ook een proces: het opgeven van onafhankelijkheid om dingen samen te regelen.

Twintig jaar geleden hebben we dit bevrijdingsvuur naar Oost-Europa gebracht, om er vrede, welvaart en rechtvaardigheid te brengen, en nu staan we aan de vooravond van een volgende golf, die het bevrijdingsvuur naar het Nieuwe Oosten en rond de Mare Nostrum, de Middellandse Zee, moet brengen.

Europa is globalisering van politiek, het stapsgewijs betrekken van de buren bij de besluitvorming. Europa is ontgrenzing. Egalité, fraternité, liberté. Europa is Franse revolutie in het groot.

Carry on the fire!


 

Hoe Nederbelg Derk-Jan Eppink de euroharten kan veroveren

Na de “afschuwelijke” moord op Pim Fortuyn en de even “afschuwelijke” moord op Theo van Gogh heeft Nederland na de “dramatische” aanslag op Koninginnedag weer een thema om zich over te pijnigen. De Europese verkiezingen zijn daardoor al volledig op de achtergrond verdwenen. Zelfs de links-populistische SP had meteen na dat incident de eigen verkiezingscampagne op een laag pitje gedraaid. Om Koningin Beatrix te ontzien, heette, en om het Nederlandse volk wat extra gelegenheid te bieden om vooral veel te bezinnen en te rouwen.


Nederland leeft trouwens bij de gratie van dit soort rampen. De Tweede Wereldoorlog, hier steevast aangeduid als “dé oorlog”, was de eerste in de stoet ervan. Daarna volgden in het latere Indonesië de zogenaamde “politionele acties”, een eufemisme voor een bloedige koloniale oorlog waarvoor men zich nu nog hoort te schamen, maar die toen onder de slogan “Indië verloren, rampspoed geboren” werd gevoerd.


Daarna is het nooit meer goed gekomen. Nooit meer. Ook niet met het Nederlandse volk dat Oranje aanvankelijk in kneuterigheid aanbad. Daar kwam immers al snel de klad in door een gebedsgenezeres die Koningin Juliana verwarde pacifistische uitspraken op de tong legde, met daarna een corrupte Prins Bernhard die in vliegtuigen bleek te handelen en intussen buitenechtelijke kinderen verwekte. Dat laatste zorgde voor tenenkrommende spanningen bij de gezagsdragers, want die willen immers de regie rond het koningshuis graag strak in handen houden. De werkelijkheid is inmiddels anders. Van regie is geen sprake meer. De grote volksmassa heeft op de nationale feestdag van 30 april nog alleen maar zin in platte leut. Hele horden getatoeëerde bierdrinkers komen dan in beweging, waarbij de hoofddoekjes zich moeiteloos tussen de Hollandse matrones mengen. In de consumptie van braadworsten en lamskoteletten op de straatbarbecue is iedereen immers gelijk. Daar zorgt de markt, en alleen maar de markt, voor. Omdat er een heuse Europese feestdag op de kalender ontbreekt, heeft dat gebeuren zich daarom in Nederland noodzakelijk op 30 april moeten concentreren. Met, helaas, alle negatieve gevolgen voor de groeikansen van de ware Europese gedachte.


Er moet, mits enig overleg, toch ruimte zijn voor een Europese feestdag in alle lidstaten? Maar dan liefst in een warme maand als nog niet iedereen met vakantie is. Dus geen dag in juli of augustus. Ook 1 mei lijkt ongeschikt, want dan denken sommige politici in bepaalde landen nog altijd ideologische toespraken te moeten houden. Ook Moederdag, niet overal in Europa op dezelfde dag trouwens gevierd, zou men eigenlijk horen te ontzien. Om van Vaderdag maar te zwijgen. Toch 30 april zou best kunnen, vooral nu de atmosfeer opwarmt en die dag geen concurrentie met het buitenland te duchten heeft. Kunnen Duitsers of Belgen, die op 1 Mei vrij hebben, een dag eerder even in Nederland langs komen. Mooi meegenomen voor de handeldrijvende gemeente toch? Kortom, het nieuw te kiezen Europees Parlement zou hier werk van kunnen maken.


Een eenvoudige Tukker als Derk-Jan Eppink zou, mocht hij nog niet op die vruchtbare idee zijn gekomen, best daarvan een speerpunt in zijn verkiezingscampagne voor Deckertje zijn LDD kunnen maken. Hij weet niet alleen wat “oranjelol” of “uit de bol gaan” is, maar ook wat op een donkerblauwe pensenkermis wordt gegeten na al de wijnkelder van Herman De Croo te hebben gekraakt. Daarbij: hij kan mes en vork vasthouden, zijn colbertje keurig dichtknopen en passende toespraken houden. Hij is dus ook op het Paleis te Laken binnenkort aan zet. Kortom, kwaliteiten waarmee hij menig eurohart vermag te veroveren. Kom op Derk-Jan, zet hem op! Dadelijk schrijf je nog Europese geschiedenis.


 

De gestolde wanhoop van Frans Timmermans

 

Omdat in de Nederlandse samenleving Europa alles behalve echt “leeft”, hebben zowel de Nederlandse regering als de Europese Unie (EU) al vele jaren geleden met handenvol geld journalisten en menswetenschappers met positieve euroboodschappen de hort op gestuurd. Maar meer dan het fabelachtig boekhandelsucces van Geert Mak met zijn natte Europese fantasieën, is er verder niemand echt overeind gekomen om Nederland tot een interessante dialoog met Europa te bewegen.

Sinds het Nederlandse volk alweer een tijd geleden mocht vernemen dat de Rijksvoorlichtingsdienst (RVD) - ook wel bekend als de Rijkspropagandadienst (RPD) - het heeft bestaan om op slinkse wijze europositieve televisieprogramma’s te sponsoren, zijn nu zelfs de gemakzuchtigste journalisten kopschuw geworden om zich met platte europropaganda in te laten. Geert Mak mag dus voortaan gewaarschuwd zijn.

Zo niet echter de wetenschappers en publicisten van de Vereniging Democratisch Europa. Die club gaat met Europese en Haagse subsidies lustig door met propaganda. In het comité van aanbeveling is niet voor niets een coryfee als de europositieve paarse ex-premier Wim Kok present, dit samen met de nog europositievere Democraat Laurens-Jan Brinkhorst - wiens dochter Laurentien trouwens een zoon van Prins Claus en Koningin Beatrix huwde -, de eveneens erg positieve christen-democratische Mevrouw H. May-Weggen of de bleke centenman Nout Wellink van de Nederlandsche Bank.

Welnu, deze Vereniging Democratisch Europa van sociale wetenschappers en publicisten had de Europese campagne al pal na de verkiezing van Obama op gang getrokken door staatssecretaris voor Europese Zaken Frans Timmermans (Pvda) een Europalezing te laten houden over hoe Obama een “kans voor Europa” kon zijn. Toe maar! Volgens Timmermans was Obama erin geslaagd om “de boodschap over te brengen van ‘ja, het kan anders’ en dat hoop een drijvende kracht kan zijn”. Daarna greep Timmermans in zijn lezing echter de kans te baat om fors tegen het opgekropte cynisme in de politiek te keer te gaan. “Cynisme is ergens gestolde wanhoop…”. Waarna deze eenvoudige staatssecretaris voor positieve geruchten ineens uitpakte met wijde vergezichten. “Wat we nu willen gaan opzetten is een wereldwijd financieel systeem, voorbij het Internationaal Monetair Fonds (IMF), dat niet alleen toeziet op de handelingen van overheden, maar ook op die van grote financiële instellingen, ook als ze niet van de overheid zijn”.  Na deze visioenen werd het muisstil in Felix Meritis aan de Keizersgracht in Amsterdam. Nee, de telexen begonnen niet meteen ouderwets te ratelen. Zelfs de laptopjes doofden. Want na afloop was er een lekkere euroborrel met dito hapjes.

Volgens de Haagse geruchtenmolen is de inmiddels weer volledig onzichtbaar geworden Timmermans vooral bevoegd voor lege dozen en een beetje meer voor gevulde europositieve subsidiepotten. Anders zou zijn fraai uitgegeven redevoering daarna niet aan alle 6.000 verenigingsleden gratis zijn toegestuurd. Over die vereniging nog de volgende eurocynische mededeling. Al vele jaren heb ik uit wrok mijn lidmaatschap niet meer betaald. Toch ben ik nog altijd niet geroyeerd. Ik heb zelfs nog nooit een aanmaning mogen ontvangen. Daarom roep ik nu alle verworpenen der aarde waar ook ter wereld op ook gratis lid te worden. Meteen doen! Doorlinken is toch zo gemakkelijk!

www.democratisch-europa.nl

info@democratisch-europa.nl


 

30 april: het had een feest moeten zijn

In Nederland wordt 1 mei niet gevierd als officiële feestdag. Alleen een paar wereldvreemde 'communistische' organisaties naast zangverenigingen met namen als 'zangkoor de strijdbare rode rozen' en een obligaat optreden van SP en PvdA politici herinneren in Nederland op die dag aan de oorsprong van die dag.

HET grote feest in Nederland is 30 april. Sinds 1949, toen koningin Juliana de troon besteeg, de '21 juli' van Nederland maar dan al jaren zonder militaire parade en sinds 1980 zelfs zonder defilé.

Vandaag had dat in een vlaag van nostalgie toch nog een keer moeten gebeuren dat defilé en dn in Apeldoorn. Het volksfeest van Nederland zou echter weinig aandacht getrokken hebben buiten Nederland, had een volslagen idioot of een bewuste terrorist de zaak niet grondig verstiert. Met een auto heeft hij een paar feestvierders doodgereden en nog meer (zwaar)gewond. Op dit moment is het nog gissen naar zijn beweegredenen. Maar één ding is zeker NL is weer een stukje minder onschuldig geworden. Koninginnedag wordt voorlopig nooit meer wat het geweest is. 

Maar nu de overstap naar Europa. Voor de CDA lijsttrekker is het sneu. Gisteren heeft hij een poging gewaagd om zijn programma in beeld te brengen. Europa (de organisatie) moet inkrimpen en dus minder geld gaan kosten. Het zal niet al te veel aandacht trekken. alleen in de krant van vandaag was een reactie van de lijsttrekker van de PvdA te lezen. Europa kost de Nederlander direct 200 euro per persoon per jaar, maar levert 2000 euro '13e maand' op, was zijn reactie. Tel uw knopen en zegeningen dus. Helaas Europa in 2009 is in NL steeds meer een gesprek over geld en kosten in plaats van over ideeën en samenwerking.

Morgen 1 mei zal de discussie daarover in ieder geval niet op gang komen dat heeft een idioot in een zwarte kleine auto met zorg de grond in geboord.

Ben benieuwd of de officiële parades en vlagvertonen in andere landen Europa wel op de agenda zullen zetten.  


 

'Tweederangs verkiezing'

Volgens het Parool van dinsdag worden de kieswijzers veelvuldig geraadpleegd. Zij blijken een hulp te zijn voor zwevende kiezers. De verschillende Europese kieswijzers die op internet circuleren geven echter niet allemaal dezelfde uitkomsten. Een Leids hoogleraar politicologie zegt hierover   zo’n kieswijzer wekt de schijn van wetenschappelijkheid en objectiviteit. Ze worden veel te serieus genomen. Ik zou er net zoveel vertrouwen in hebben als in het stemadvies van mijn buurman…  Niet iedereen deelt zijn mening, sommigen vinden een kieswijzer een zinnig instrument. Een van de oprichters van het Kieskompas noemt de Europese verkiezingen een tussen aanhalingstekens geplaatste ‘tweederangs verkiezing’. Een ‘tweederangs verkiezing’? Wat zou de goede man hiermee hebben willen uitdrukken? Niet zo belangrijk? Secundair? Overkoepelend orgaan? Of zou hij daarmee hebben willen zeggen: je bent eerst Belg – in mijn geval dan - en daarna Europeaan? Heeft hij nog gelijk ook.

 

Alle billboards zijn in staat van paraatheid gebracht, zij staan spierwit te wachten op affiches. Nederland heeft momenteel een andere prioriteit: morgen 30 april is een nationale feestdag en wordt Koninginnedag gevierd. 1 mei – Dag van de Arbeid - is hier een reguliere werkdag.


 

Stemrecht op aanvraag, deel III

Renaat-hoed 120px Eerder berichtte ik over de aanvraag die Belgen die in het buitenland wonen, moeten doen om te kunnen stemmen op Belgische Europese lijsten. Ik had mijn aanvraagformulier naar het Belgisch Consulaat in Nijmegen gestuurd, waar ik sinds 22 jaar ingeschreven staat. Het Consulaat bleek opgedoekt, als represaille voor de sluiting van ons consultaat in Bukavu door Kabilla.

Dus stuurde ik een brief met uitleg aan onze Ambassadeur in Den Haag. Die brief lag gisteren retour op de mat: adres onbekend. Door n Belische lapsus was ik de 2 letters van de postcode vergeten op de envelop, dus wist de Post er geen raad, en stuurde ze de brief één week later terug. Alsof er duizend ambassades van België in Nederland zijn...

Het bange wachten is nu op het antwoord van Zijne Excellentie. Het zou me niks verwonderen dat het njet stemmen in België, én ook nog s njet stemmen in Nederland wordt, door een of andere Murphy kronkel in de Brussels ambtelijke geesten.


 

Verhofstadt legt Nederland Europa uit

Guy_Verhofstadt Omdat Nederland geen grote Europa-denkers kent, mocht oud-premier Verhofstadt vandaag in Buitenhof (een soort "De zevende dag" zonder liedjes, luchtige gesprekjes en lichte presentatrices) komen uitleggen waarom het voor Nederland belangrijk is om boven de dijk uit te kijken. Het liefst zuidelijk, richting Brussel. Verhofstadt vertelde waar we in deze crisis zouden staan zonder een gemeenschappelijke munt. Dat IJsland na het faillissement mee wil doen aan de euro, zag hij als het ultieme bewijs dat de Europese samenwerking zijn vruchten afwerpt.

Verhofstadt praat met net zoveel enthousiasme over Europa als over zijn laatste fietstocht. Enthousiasme waar het de Nederlandse politici en zelfs de Nederlandse lijsttrekkers aan ontbreekt. Sterker nog, als je een lastpak bent binnen je partij of als de partij niet zo goed meer weet wat ze met je aanmoet, dan is de kans groot dat je op de Europese lijst belandt. En je met een beetje geluk, voortaan dossiers mag lezen in de internationale trein richting Brussel.
In België moet je wat bewezen hebben om naar Europa te mogen. Noem het een erebaantje na een zware nationale politiek carriere. Noem Wilfried Martens, Jean-Luc Dehaene en nu ook Guy Verhofstadt.

Nederlandse premiers hebben een andere fin de carriere: commissaris. Commissaris van de Koningin (gouverneur), Dries van Agt, Commissaris van de Vluchtelingen, Ruud Lubbers en Commissaris van Shell, ING en TNT, Wim Kok.

Gezien de geringe belangstelling vanuit Nederland, krijgt Guy Verhofstadt de aanstelling Commissaris van Europa.


 

Bang

Onder de titel ‘Europa op de wereldkaart van emoties’ Juurd Eijsvoogel, NRC 24.04, lees ik dat we bang zijn voor een heleboel dingen, voor de islam, voor de globalisering, we zien met lede ogen aan hoe we economisch ingehaald worden door China, Europa is zijn zelfvertrouwen kwijt, we leven wel degelijk in een ‘cultuur van angst’, beweert Dominique Moïsi, de Franse specialist op het gebied van internationale betrekkingen in zijn publicatie La Géopolitiquede l’Emotion.

 

Dat we bang zijn voor terrorisme zal niemand vreemd zijn. Bang voor de Taliban? Het speelt zich af in Verwegistan, we weten nauwelijks wie de vijand is maar ondertussen sturen we er wel 101 militairen op af. Bang voor de crisis is te begrijpen, dat voel je in je portemonnee. Bang voor de Islam? Dit onderwerp wordt hier ongevraagd overgenomen door de leider van de Partij Voor Vrijheid, de PVV. Nederland leed al langer aan een variant van islamofobie; dankzij Geert Wilders is zij uitgegroeid tot fenomenale proporties waar we misschien wel echt bang voor zouden moeten zijn. Als er nu nationale verkiezingen zouden zijn, zou volgens officiële peiling de PVV de grootste partij worden met 27 zetels, dat is één zetel meer dan het CDA. De PVV doet mee aan de Europese verkiezingen. Hun boodschap is helder: geen Europese superstaat, stop de islamisering van Europa, enz…

Dominique Moïsi zegt ook dat we bang zijn voor de macht van de EU. Ik heb mij niet verder in zijn werk verdiept en weet dus niet wat hij hiermee precies bedoelt. Maar in Nederland is alles wat als negatief ervaren wordt de schuld van Brussel. Brussel is hier synoniem voor de EU, en daar laat zich al snel een negatieve bijklank horen als: duur, ingewikkeld, zinloos, overbodig, niet geliefd, enz… Brussel krijgt ook de schuld toegeschoven voor de dure euro, wij hadden een fantastische, ijzersterke munt, de gulden, die hebben we veel te goedkoop weggegeven, - verkocht -, dat is eeuwig jammer want hij komt niet terug. Nu zou men toch denken dat we bij zoveel angst en aversie graag een woordje zouden willen meepraten? Dat Nederland via de stembus zijn zegje wil doen, dat Nederlanders massaal zouden gaan stemmen? Maar de Nederlandse burger heeft duidelijk nog geen directe band met Europa.

In het programma Buitenhof werd vandaag oud-premier Guy Verhofstadt geïnterviewd. Het bevreemdt hem dat Nederland angst zou hebben voor de macht voor Europa, Nederland is immers een van de stichtende leden van Europa. Hij herinnerde ons er aan dat de euro tot nog toe wel stand gehouden heeft. Hij signaleerde de onevenwichtigheid in de globalisering van de markten, terwijl de politiek niet geglobaliseerd is. Elk land lost nu zijn eigen problemen op. Verhofstadt schat in dat Amerika, India, China wel uit de crisis komen, maar wat gebeurt er als Europa blijft stagneren? Protectionisme en nationalisme leiden volgens Verhofstadt tot een Natiestaat maar die kent ook zijn limieten. De PVV kan wel roepen dat Nederland voor gaat, maar de problemen die Europa te wachten staan zijn niet binnen de landsgrenzen te houden: klimaat, de vergrijzing, de arm-rijk verhouding, de mondialisering. Voor verlies van identiteit op basis van de vier peilers taal, ras, etniciteit en religie, hoeven we evenmin bang te zijn, zij worden niet bedreigd door Europa. Verhofstadt liet zich niet verleiden tot een uitspraak over de verkiezingsopkomst in Nederland noch door een uitspraak over binnenlandse politiek. Wel herinnerde hij aan de open samenleving die Europa nodig heeft en die Amsterdam, stad van Spinoza en de Gouden eeuw, geen windeieren heeft gelegd.


 

Informatie

In de landelijke kranten en op de radio is er soms iets te lezen/horen over de Europese verkiezingen. In het straatbeeld zijn deze verkiezingen nog helemaal afwezig. Vandaag bezocht ik een middelgrote stad: op billboards hangen affiches over 101 onderwerpen, maar geen van allen gaat over de Europese verkiezingen. Dat er 4 juni iets bijzonders staat te gebeuren, daarvoor wordt nog geen aandacht gevraagd.  Wel is de stemwijzer gelanceerd. Deze stemwijzer is een initiatief van het Instituut voor Publiek en Politiek. Het CDA, de partij in Nederland met de grootste vertegenwoordiging in het Europees Parlement, gaat ervan uit dat de helft van de stemgerechtigden gaat stemmen bij de komende verkiezingen. Niemand weet waarop dat cijfer gebaseerd is, bij de vorige Europese verkiezingen was de opkomst 39,1 procent. Met oog op de Europese verkiezingen en midden in een economische crisis kon Nederland zich deze week geen kabinetscrisis permitteren. Het strijdpunt was de aankoop van twee JSFs (Joint strike Fighter).  Er is gekozen voor wat men hier noemt een Haags compromis: er wordt één JSF gekocht en alle andere besluiten hieromtrent worden verschoven naar 2012. Kamagurka vatte het onderwerp als volgt samen: JSF, de Belgische oplossing. Nederland kijkt voor de Europese verkiezingen ook graag naar het Amerikaanse voorbeeld. Het CDA wil veel communiceren via nieuwe media als internet en twitter. Er wordt met geen woord gerept over de niet internetters: vooral ouderen en allochtonen (immigrant of nieuwe Nederlander of Vlaming). Wel is al aangekondigd dat de klassieke middelen niet geschuwd zullen worden. Zo zal in de laatste weken voor de verkiezingen een luchtballon met een immens portret van premier Balkenende over het land trekken. In de mand onder de ballon zal zich zo nu en dan lijsttrekker Wim van de Camp bevinden. Er wordt blijkbaar op gehoopt dat die oudjes geen nekkrampen krijgen, de allochtonen die dag(en) niet werken – tenzij ze een openluchtbaan hebben - en dan moeten ze ook nog naar boven kijken! Ondertussen zal de bevolking de huis aan huis verspreide informatie hebben ontvangen zodat zij nog eens kan nalezen wie daar zo hoog in de wolken welke boodschap wil verkondigen.


 

Wij stemmen, maar dankzij de stemwijzer op welke partij?

Vandaag is in ieder geval in Nederland de stemwijzer voor de Europes verkiezingen gelanceerd. Vanavond in de journaals hopelijk vertwijfelde gezichten van lijsttrekkers die misschien wel een ander stemadvies hebben gekregen dan die van hun eigen partij.

Ik doe hem al jaren dat stemadvies. De eerste keer was het wat knullig in elkaar gezet maar de site en de vragen en de mogelijkheden worden steeds professioneler, dit jaar zijn er zelfs internationale vergelijkingen mogelijk. Niet dat dat veel zin heeft we mogen toch niet op een niet Nl-partij stemmen.

Tot dit jaar had ik altijd voldoende antwoorden goed om de mijzelf toegedachte partijkeuze te voorschijn te laten komen. In NL niet zo moeilijk vooral omdat je weet dat met name in de levensbeschouwelijke sfeer enkele onderwerpen wel een helder politieke stellingname of onderscheid kennen.

Dit keer was de uitslag wat diffuser. In het hart van de roos zaten groenlinks en PvdA zowel als de Christenunie en het CDA, aan de rand flaneerde de VVD. De rest van de partijen deed niet mee. Mijn keuze zit er bij, ik laat u er maar naar raden, gelukkig, maar niet zo prominent als de vorige keer. Ik zal het u eerlijk bekennen. De programma's heb ik nog niet bekeken, de folders niet in de bus gehad, de canvasser nog niet op de markt zien staan en de sites  heb ik op twee na (SP, leuke reklame mailtje Jan en CDA, eigen nieuwssite sinds kort) nog niet bezocht. De campagne is nog erg doods. LAng leve de JSF.

Op mijn werk heb ik overigens de eerste verbaasde gezichten waargenomen toen ik het woordje verkiezingen noemde. Er was zelfs een vraag of het kabinet was gevallen (over de aanschaf ja nee van een oefenvliegtuig voor de luchtmacht in aanloop naar een keuze voor een geheel nieuw toestel). Europa en haar verkiezingen leven nog niet echt, zitten nog niet in het systeem. De site met de EU verkiezingswijzer circuleert nu. wellicht helpt het wel.

Stemwijzert u ook?  www.euprofiler.eu


 

Wij stemmen, maar dankzij de stemwijzer op welke partij?

Vandaag is in ieder geval in Nederland de stemwijzer voor de Europes verkiezingen gelanceerd. Vanavond in de journaals hopelijk vertwijfelde gezichten van lijsttrekkers die misschien wel een ander stemadvies hebben gekregen dan die van hun eigen partij.

Ik doe hem al jaren dat stemadvies. De eerste keer was het wat knullig in elkaar gezet maar de site en de vragen en de mogelijkheden worden steeds professioneler, dit jaar zijn er zelfs internationale vergelijkingen mogelijk. Niet dat dat veel zin heeft we mogen toch niet op een niet Nl-partij stemmen.

Tot dit jaar had ik altijd voldoende antwoorden goed om de mijzelf toegedachte partijkeuze te voorschijn te laten komen. In NL niet zo moeilijk vooral omdat je weet dat met name in de levensbeschouwelijke sfeer enkele onderwerpen wel een helder politieke stellingname of onderscheid kennen.

Dit keer was de uitslag wat diffuser. In het hart van de roos zaten groenlinks en PvdA zowel als de Christenunie en het CDA, aan de rand flaneerde de VVD. De rest van de partijen deed niet mee. Mijn keuze zit er bij, ik laat u er maar naar raden, gelukkig, maar niet zo prominent als de vorige keer. Ik zal het u eerlijk bekennen. De programma's heb ik nog niet bekeken, de folders niet in de bus gehad, de canvasser nog niet op de markt zien staan en de sites  heb ik op twee na (SP, leuke reklame mailtje Jan en CDA, eigen nieuwssite sinds kort) nog niet bezocht. De campagne is nog erg doods. LAng leve de JSF.

Op mijn werk heb ik overigens de eerste verbaasde gezichten waargenomen toen ik het woordje verkiezingen noemde. Er was zelfs een vraag of het kabinet was gevallen (over de aanschaf ja nee van een oefenvliegtuig voor de luchtmacht in aanloop naar een keuze voor een geheel nieuw toestel). Europa en haar verkiezingen leven nog niet echt, zitten nog niet in het systeem. De site met de EU verkiezingswijzer circuleert nu. Wellicht helpt het wel.

Stemwijzert u ook?  www.euprofiler.eu


 

Bezoek aan het gemeentehuis

Bij de ingang staan drie vlaggestokken, twee vlaggen hangen uit, een vlag draagt het eigen embleem, op de middelste vlag prijken de Europese sterren, de derde stok is leeg. Deze gemeente heeft ca. 6.000 inwoners. Afdeling burgerlijke zaken bestaat uit vijf loketten, gescheiden van het publiek door een lange gang waar informatie over diverse onderwerp wordt aangeboden. De meest opvallende informatie gaat over Koninginnedag - 30 april 2009. Onder begeleiding van een foto van de vorstin worden alle Koninginnedag activiteiten overzichtelijk en in het oranje in een brochure gepresenteerd. Als ik de baliemedewerkster vraag of er ook informatie beschikbaar is over de komende Europese verkiezingen blijft ze het antwoord schuldig, zij schuift het onderwerp door naar een medewerkster die weliswaar geen balietaak heeft maar wel gespecialiseerd is in het onderwerp Europese verkiezingen. Wat wil ik weten, is haar vraag. Informatie over de EU verkiezingen is nog niet aangeleverd en zal eerst over een aantal weken beschikbaar zijn. Ik moet mij hierover ook geen zorgen maken, zo wordt mij verzekerd, als de informatie er is, zal zij huis aan huis verspreid worden. Meer kan zij hierover niet zeggen. Einde gesprek. Volgens de site Europa NU weten 7 van de 10 Nederlanders niet dat er op 4 juni Europese verkiezingen zijn. In maart was dat nog 8 van de 10 Nederlanders.


 

Royaal vertraagd

Er is een kleine vertraging opgetreden in mijn webparticipatie.

In Nederland zou men al gauw denken: ach, die Belgen zijn wat langzaam. Langzaam is een hele verbetering met vroeger, toen hadden we de reputatie een beetje dom te zijn. Waarschijnlijk is het voor een beschaafde maatschappij moeilijk om een bondgenootschap aan te gaan met een land vol domme mensen. Gelukkig zijn dat oude tijden, beter gezegd pre-EU tijden. Gisteravond in de trein las ik de Telegraaf van diezelfde ochtend. Mijn oog viel op een rubriek in vette letters: een onderzoek in Frankrijk heeft onze prinses Mathilde uitgeroepen tot favoriete Europese prinses, in puntenaantallen scoort zij meer dan twee keer zo hoog dan prinses Máxima. Mathilde is de beste, meest belovende prinses van alle Europese koningshuizen - België, Nederland, Spanje, Noorwegen en Denemarken -,  die de komende jaren een nieuwe koningin willen kronen. Ik heb geen redacteur van de Telegraaf gesproken maar ik zal me waarschijnlijk niet erg vergissen als ik stel dat de vette letters een symboolwaarde hebben voor de zwarte dag die zulks betekent voor de grootste krant van Nederland. De Telegraaf is zeer koningsgezind. Dat hun Máxima die zo goed Nederlands spreekt niet kan tippen aan Mathilde, zoiets doet echt pijn in dit land. In het Nederlandse koningshuis stond de M in de dagen van koningin Juliana voor Moeder, bij Koningin Beatrix heeft de M een Managersfunctie, met prinses Máxima moeten we afwachten wat het zal worden. Nederland heeft een constitutionele monarchie. In een vergevorderd Europa zullen de koningshuizen vroeg of laat toch ook moeten samengaan of verenigen. Zouden we ooit nog een Europees koningshuis krijgen? Een koning/in voor EU? Of prinses Mathilde dan nog over genoeg charmes beschikt om weer om te winnen, zal alsdan blijken. Het zou ook anderszins geregeld kunnen worden: met Brussel als hoofdstad komt de eer toe aan het Belgische koningshuis. Laten we eerlijk zijn: België is in alle geval het land dat het meest gebaat is bij een koningshuis. Campagne voeren voor Europese koningsverkiezingen zou de EU in een lastig parket kunnen brengen. En welke status zouden Frau Merkel, de heren Sarkozy, Berlusconi, enz... dan krijgen? Voorlopig kunnen we dit soort lastige koningskwesties nog voor ons uitschuiven


 

Te land, ter zee en in de lucht

Al jaren staat deze titel in Nederland, vaak ook met Vlaamse deelnemers, voor een uitermate populair televisieprogramma. Met knotsgekke apparaten en vreemd uitgedost proberen de deelnemers over een roetjsjbaan een bel te raken. Volksvermaak pur sang, onschuldig en vrolijk. Dit jaar overigens door de publieke zender die zich afficheert als 'de grootste familie van Nederland' niet in de programmering opgenomen. Daar weet de Nederlandse politiek wel raad mee.

Ook in deze tijden van economische crisis en Europese Verkiezingen weet de Nederlandse politiek het volk te boeien met een passend 'ter zee, in de lucht en ter land'. Het programmadeel  'Ter zee' hebben we inmiddels gehad. De originele, eigenzinnige minister voor -dit woordje duidt in het NL politieke jargon op een minister zonder geld- Wonen, Wijken en Integratie (minWWI) mevrouw Vogelaar, is gevallen over de aanschaf van een voormalig cruiseschip door een woningcorporatie. Deze beheerder van sociale woningen slaagde er in een project te starten met een boot dat uiteindelijk tenminste 200 miljoen euro duurder bleek dan begroot. Voor de minister werd het haar Waterloo nadat ze al enige maanden kop van jut was geweest in de pers en in de Kamer. Een mooi staaltje van groepsbinding.

Het onderdeel 'In de lucht' zal wellicht vandaag haar apotheose kennen. Volgens sommigen is dit de finale van een soap die payback-time oplevert voor de PvdA. Hier is de officiële kop van jut de staatssecretaris van defensie, maar vlak vooral de amicale verhouding tussen partijleider en fractieleider van de PvdA niet uit. Wel of geen nieuwe (Amerikaanse) vliegtuigen voor de Luchtmacht. Gelukkig komt hier de economie toch nog even om de hoek kijken. Het gaat evenwel niet om geld of de keuze van het toestel, dit is een 'chickenrace' geworden. De vraag zal zijn wie het eerst en hoe hard, met de ogen knippert. 

En dan komt dan toch nog echt ook Europa even in beeld. De premier gaat binnenkort racen en maakt daarmee de drieluik met het 'Ter land' compleet. Tijdens een Eurocampagnebijeenkomst van zijn partij in de provincie Drenthe, bakermat van de TT-races, mag hij van zijn partij in een stoere bolide plaatsnemen. De premier is een erkend race-fanaat. Ik ben benieuwd of Europa, de economie of het milieu op die dag überhaupt nog ter sprake komen.


 

Verkiezingen in Zuid-Afrika: daar is het echt kiezen

Renaat-hoed 120px  Op een dag als vandaag denk ik bij 'verkiezingen' toch aan Zuid-Afrika. Onze parlementaire democratie hebben we als ideaal bestuursmodel aan de hele wereld aangeprezen. In Afrika wordt daar nogal mee geworsteld. Presidenten maken er meer de dienst uit dan partijen, en democratisch verkozen bestuur is er lang nog geen goed bestuur. Zo ook met het ANC.

Mandela roept op om armoede te bestrijden en te werken aan een werken aan een verenigde samenleving waarin ras geen rol speelt. Een bisschop als Tutu die stemadvies geeft. Dat maken we in onze kathedralen niet meer mee. En de rest van Afrika kijkt met een bang hart naar wat er in Zuid-Afrika gebeurt. De levensverwachting is er onder de 40 jaar gezakt. Hoe moet je daar een economie op bouwen? En wat een contrast met het vergrijzende West-Europa dat twee keer zo oud wordt


 

Stemmen voor Europa met een echo uit het verleden

In Nederland hoef je niet te stemmen. Je krijgt als je 18 jaar of ouder bent van je gemeente een keurige oproep in de bus enkele weken voor een verkiezing maar niemand dwingt je om te gaan. Al enkele jaren kunnen de stemgerechtigden zich melden bij het stembureau, hun kaart inleveren een paar knoppen indrukken en na enkele minuten vervuld van het nut van hun heilig recht (voldaan?) huiswaarts keren.

Alleen Amsterdam en een enkele andere (kleine) gemeente gebruikte nog een potlood. De rest deed het met de computer. Tot dit jaar dan.

Een groep verontruste burgers is er in geslaagd twijffel te zaaien over de veiligheid en de 'geheimheid' van het stemmen per computer. Het zou in principe mogelijk zijn invloed uit te oefenen door middel van electronische apparaten op de stemsystemen waarover de meeste gemeenten in NL over beschikken.

Uit ervaring, ik zit met enige regelmaat als lid van een stembureau achter de tafel bij verkiezingen, weet ik hoe  makkelijk stemmen met de computer. Tot nu toe is mij zelf niets gebleken van enige vorm van gekke zaken, maar aantonen dat het niet zo is is ook weer onmogelijk. NAtellen kan niet gaat. Bij het computerstemmen druk je op een knop, er rolt een keurige band met uitsslagen uit en het geheugen wordt uitgelezen op het centraal stembureau. De stembureau's sluiten om 21.00 uur om half tien kan iedereen in principe tevreden naar huis, voor middernacht zijn de meeste uitslagen in heel het land wel bekend.

De minister en de Kamer zijn echter overstag gegaan voor de druk en de argumenten van de anti-stemmachine lobby. Deze zomer wordt er weer ouderwets met het potlood gewerkt. Dat is misschien romantisch maar het kost wel enorm veel tijd. De laatste keer dat ik meetelde met de stemmen, als waarnemer bij verkiezingen in Bosnië, werd het wel 4 uur in de vroege morgen. Gezellig dat wel maar of dit ook eerlijker is en veiliger? Een groot voordeel is er wel. In principe kun je elke stem opnieuw pakken en opnieuw tellen. En dat komt het principe van de veilige, controleerbare maar wel geheime stemming geheel tegemoet.

India stemt deze maand een maand lang als grootste democratie ter wereld. Daar staan computers in de meest afgelegen stoffige stemlokalen. Hier in NL doen we het met potloden en stembussen. Toch wel even een markante vergelijking.


 

Aziza weet nog niet of ze wel gaat stemmen

De chocoladewinkels van Leonidas zijn inmiddels tot in de Nederlandse provincie in praktische alle winkelcentra opgerukt. Het trefwoord is hier “bonbons”, omdat het Belgisch-Franse woord  “pralines” niet vooraan in de Nederlandse mond ligt. En terecht hebben ze bij Leonidas begrepen dat chocolade verkopen vrouwenarbeid veronderstelt. Al vele jaren staat in mijn woonplaats op zaterdag Aziza achter het raam om de goudkleurige doosjes aan haar verslaafden te slijten.

Heeft Aziza al gehoord van de Europese verkiezingen? En gaat ze ook stemmen?

De impertinente vraag doet haar schrikken. Ja, ze weet wel dat er Europese verkiezingen zitten aan te komen, maar ze zegt daar eigenlijk niets mee te maken te hebben. “Ja, Europa? Wat is dat?” Nee, van Europa ligt ze niet wakker en eigenlijk hoeft ze dat verenigde Europa niet zo nodig.

Met een beschuldigende klank in haar stem zegt ze dat er op de universiteit nogal wat docenten hoog oplopen met Europa. “Ik begrijp niet waarom zij altijd zo positief over Europa praten. Alleen dát soort mensen heeft de mond vol van Europa.”

Ik zie haar denken dat ook ik noodzakelijk tot dat soort mensen moet behoren.

We kennen elkaar al meerdere jaren van bij Leonidas, maar ook van de pendeltrein naar Amsterdam. Zij studeerde daar tot voor kort nog sociaal recht aan de calvinistische Vrije Universiteit. Nu mag ze zich meester in de rechten noemen.
Als ik haar zeg dat er van een “sociaal Europa” nog altijd geen sprake is, weet ze ineens waarom ze niets met Europa heeft te stellen:  “Ja Europa, dat is toch alle sociale bescherming zo veel mogelijk opheffen. Men heeft het voortdurend over meer concurrentie en vrij verkeer van kapitaal. Daar gaat het vooral over. Terwijl de mensen toch andere belangen hebben.”

Of dat ook het standpunt is van de meeste Marokkanen, weet ik niet. Als ze van me horen dat Marokko ooit een aanvraag indiende om lid van de toenmalige Europese Gemeenschap te worden, valt er altijd een pijnlijke stilte. Nee, dat was onbekend. En dat hun huidige koning Mohammed VI ooit als student aan de UCL ten tijde van Commissievoorzitter Jacques Delors een stage liep op de Europese Commissie? Ook dat is onbekend.

Intussen is Marokko allerminst populair in de EU. Aziza weet dat. Er gaapt tussen de rotsen van Gibraltar en Tanger een diepe kloof. En die tunnelverbinding dan waarover ooit werd gepraat? Ook niets meer van vernomen.

De arme sloebers nemen wel de boot naar de overkant. En die overkant heet dan nooit Europa maar Spanje.

Drie jaar geleden keerde Aziza na een vakantie in Marokko terug met een hoofddoekje. Ze werd daarna helemaal door het leven gegrepen. Maar haar carrière als succesallochtoon wil maar niet van de grond komen. Nee, chocolade inpakken bij Leonidas zou ze heel graag inruilen voor een baan van beleidsmedewerkster bij een ministerie of een vakbond.

En zou een “socialer Europa” niet kunnen zorgen voor meer werk in de “sociale advocatuur”?  Voor Aziza blijft ook dat voorlopig dromen met de ogen open. En intussen weet ze nog niet of ze wel zal gaan stemmen.


 

Nederlandse lente een nieuw geluid?

Georganiseerde roadshow?

Nederland is in verkiezingstijd altijd 'vergeven' van de lijsttrekkersdebatten. De grote media vechten om de grote debatten. Vlak voor de verkiezingen is er altijd het 'finale debat'. Boeiend aan die debatten is altijd de strijd, vaak een vruchteloze, van de andere lijstrekkers die ook graag hun portie van de media-aandacht willen verschalken en daarom naar de hielen van hun collega's en de aandacht van de zendgemachtigden happen. Berucht is het debat aan de vooravond van de verkiezingen in 2002 toen wijlen Pim Fortuijn mocht optreden met zijn collega's bij RTL. De opnames waren in een discotheek. De show was vooral een geweldig kijkspektakel. Het was een uitzondering op de regel. Nederlandse politieke debatten zijn, zeker in vergelijking met sommige andere landen, zolang de verkiezingen nog ver weg zijn van een 'verfrissende saaiheid'.

Politiek vuurwerk zit er deze keer voorlopig niet in. Want wat de meeste Nederlanders niet weten is dat het eerste debat tussen Nederlandse lijsttrekkers al heeft plaatsgevonden. Het was dan ook alleen op Internet te zien en vond plaats in ........Brussel! Misschien wel symbool voor de echte kloof of de vermeende afstand die gevoeld wordt door de kiezers. De meeste kranten (kleine kolommen) spraken van schermmutselingen van en proberen van one-liners door de deelnemende lijsttrekkers.

Chinezen aller Europese landen verenigt u

Op 20 april was er in Den Haag een congres voor Chinezen in Europa. Verwachtte opkomst 150. Er zijn 2 miljoen chinezen in de EU. De organisatoren willen het politiek bewustzijn van de Chinese Europeaan ontwikkelen. Het bericht haalde het ochtendnieuws op de radio. De woordvoerder gaf aan dat Chinezen weinig betrokken zijn bij de lokale en nationale politiek. De EU-verkiezingen zijn een goede gelegenheid om voor deze betrokkenheid een lans te breken. Ze zijn te laat voor de EU-lijsten maar ik ben benieuwd wat er over een paar jaar van te merken zal zijn. In Nederland zijn in 2010 gemeenteraadsverkiezingen.


 

Consulaat Nijmegen opgedoekt. Het lijkt hier wel Bukavu

In deze dagen van globalisering merkt men alleen aan de paperassen welke nationaliteit men heeft. Bij mijn emigratie naar Nederland, 22 jaar geleden, heb ik me netjes aangemeld bij het Consulaat van België te Nijmegen. Toch lekker dichtbij in plaats van het verre Den Haag.

Je kon er altijd terecht voor, hoofdzakelijk papieren, bijstand, maar vooral, als de pleurus uitbreekt, werd je door hen gered en geëvacueerd naar veilige thuishaven België. Ik wist het wel: als de Rijn opeens 5 meter hoger staat, komen de Belgische Seaking helicopters mij en mijn dierbaren speciaal oppikken van aan het Keizer Karelplein in Nijmegen. De Nederlanders moeten het stellen met Guusje ter Horst. Ooit al van gehoord? Nou, doe mij de Sea Kings maar.

Awel, opgedoekt, in de Waal geschoven, als we ons Belgisch rescue telefoonnummer 024 322 8439 bellen, krijgen we n KPN-stem:"Dit nummer is niet in gebruik". En wir haben es nicht gewußt! Het Consulaat is al een eeuwigheid dicht, zeggen ze op de Ambassade. En mijn aanmeldingsformulier voor de Europese verkiezingen? Dat is nooit aangekomen, Kongolese toestanden. Bukavu aan de Waal!


 

Stemrecht op aanvraag

Als Belg, ouder dan 18 jaar, woonachtig in Nederland en ingeschreven bij deze Ambassade of een van de consulaten (en dus geschrapt van de bevolkingsregisters in België) hebt u :

-          geen stemrecht voor de regionale verkiezingen

-          het recht om, ofwel in België, ofwel in Nederland, voor de Europese verkiezingen te stemmen.

 

Dat staat de lezen op http://www.diplomatie.be/thehaguenl/, de website van onze Ambassade in Den Haag.

Om voor n Belgische lijst te kunnen stemmen, moest je vóór 7 april een aanvraagformulier insturen. Ik heb dat op 2 april opgestuurd aan het Consulaat in Nijmegen, maar sindsdien niets meer gehoord. Ik zal er toch s achter aan bellen.

 


 

Hier Lidstaat Nederland: 63 % tegen

De Socialistische Partij (SP) heeft zijn eerste affiches opgehangen: 63 % tegen. Dat was het percentage Nederlanders dat tegen de Eurpese Grondwet gestemd heeft. De verkiezing wordt weer een leuk robbertje voor en tegen Europa.

In de krant stond ook dat de Europes Commissie gepeild heeft naar het opkomstpercentage: 33 % voor Nederland. In combinatie met het eerste percentage is nu alles mogelijk:  voor, tegen, links, rechts, traditionele partijen (CDA, VVD, PvdA) of de nieuwe Nederlandse look-a-like partijen (CU, PVV, SP).


 

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs