Affiches en Cosa Nostra

In Sicilia zie je in het straatbeeld aan het groeiend aantal affiches dat er binnenkort verkiezingen zijn. Klein detail: de affiches die niet behoren aan MPA (Movimento per l'Autonomia - Lombardo)) en PDL (Partito della Libertà - Berlusconi), beide rechtse partijen, worden gewoon overplakt of afgescheurd. In Catania, en in het algemeen in Sicilia, gebeurt niets zonder toestemming van de lokale Cosa Nostra. Als er niet betaald wordt, dan blijft er geen affiche hangen (bijvoorbeeld bij muziekconcerten en andere culturele manifestaties). De lokale maffiafamilies betalen bij weigering enkele jongeren om de stad te verkennen op zoek naar "vijandige" affiches en die te verwijderen. Dit heb ik zelf al eens mogen aanschouwen vanop mijn terras. Bij verkiezingen blijven alleen de affiches hangen van hun bondgenoten. Al zal dit "bondgenootschap" door de geinteresseerden natuurlijk steeds ontkend worden. 


 

Over "Veline" en "Tronisti"

Ik was enkele dagen afwezig en bij mijn terugkomst werd ik plots geconfronteerd met grote heisa in de media omdat mevrouw Berlusconi het geriskeerd heeft haar mening te zeggen over enkele potentiele candidaten voor de europese verkiezingen in de partij van haar echtgenoot.Enkele "veline" en "tronisti" waren namelijk aangesproken om de PDL kandidatenlijst aan te vullen; vele burgers hebben smalend gelachen, bij haar is het in het verkeerde keelgat geschoten. Jullie moeten namelijk weten dat "Veline" en "Tronisti" 2 begrippen zijn waarvoor een enigszins geschoold burger met interesse voor iets anders dan televisie maar weinig respect kan opbrengen. Wie zijn Veline? Schaars geklede mooie meisjes die televisieprogramma's opvrolijken door nu en dan een dansje uit te voeren. Italianen zijn helaas een tv-volk, kunnen uren voor tv hangen en knappe meisjes vormen een aangename afwisseling tussen de blokken reclame. Dergelijke populariteit kan een partij best gebruiken en dus zijn verschillende onder hen aangesproken om de kandidaatslijsten aan te vullen. Tronisten zijn dan weer een andere categorie, nog steeds uit de televisie, maar uit een specifiek televisieprogramma: één man op een troon omringd door vrouwen waaruit hij mag kiezen om er samen mee uit te gaan ofwel één vrouw op de troon omringd door mannen die hun beste beentje voorzetten om te worden uitgekozen. Te zielig om waar te zijn, maar helaas met een groot publiek.Vandaar dus ook de verleiding om hiermee kiezers te winnen...

Gelukkig besteden de vele wekelijkse televisieprogramma's nu meer tijd aan de komende verkiezingen en kan niemand zeggen dat ze niet gaan stemmen zijn "omdat ze het niet wisten". PDL (Il Popolo delle libertà) en PD ( Partito democratico), de twee belangrijkste partijen, kunnen dus nog een tijdje met modder gooien!
A presto,


 

Bericht uit "la bedda Sicilia"

Beste lezers, vanaf nu ook post vanuit Sicilie, de meest zuidelijkste regio van Italie. Ik woon hier in Catania sinds mei 2008, voodien woonde ik reeds in Toscane, Emilia-Romagna, Piemonte en Lombardia. Ik werk hier als export manager voor een wijnhuis, en reis daarvoor de hele wereld af. Mijn vriendin is een "sicula", en ben sinds 5 maanden ook vader van een flinke meid.

Ik heb zonet een artikel gelezen in La Repubblica, www.repubblica.it, een beetje De Standaard van het Italiaanse perslandschap, dat de Italiaanse Europarlemantariers de meest betaalde zijn van Europa en tevens het minst aanwezig zijn. Kan het nog Italiaanser! Dit verwondert mij niet: het Europees parlement wordt hier op het schiereiland nogal vaak beschouwd als een parkeerplaats voor gebuisde of "ambetante" politici, en tevens als een lucratieve kans tot zelfverrijking (in 5 jaar tijd kan men meer dan €500.000. sparen, dixit Casini, leider van het centrum-rechtse christelijke partij UDC.)


 

Italianen en de crisis

Dag Tom, de Italianen proberen met de crisis om te gaan zoals vele europeanen: ze geven minder uit... Of liever, er is in een soort dubbele economie ontstaan waar de rijkeren kunnen bljven doorleven met dezelfde levensstandaard als vroeger en een steeds groter wordende groep leeft op de rand van armoede. Iedereen heeft in zijn vriendenkring minstens 1 persoon die sinds januari zijn job verloor en verschillende anderen die maandelijks een aantal dagen in "cassa integrazione" zijn. Dit is een maatregel waar het bedrijf haar werknemers een aantal dagen per maand thuis laat wegens te kort aan werk, maar toch niet ontslaat. Dit houdt enerszijds in dat je niet volledig op straat komt te staan, maar anderszijds verlies je wel een deel van jouw maandloon. Zo zijn er duizenden families die hun maandloon hebben zien terugvallen tot 2/3 van het oorspronkelijke bedrag. Als man en vrouw dan nog in hetzelfde bedrijf werken kan je je voorstellen welke familiedrama's zich hier afspelen... Italianen bezitten gelukkig ook de kunst om oplossingen uit te denken, ik herinner me bvb een supermarkt die haar klanten liet betalen in lires ( ja, de vroegere italiaanse munt!) : bijna iedereen heeft in een oude spaarpot nog wat kleingeld en daarmee kon men enkele weken in 2008 nog boodschappen doen. Andere supermarkten geven kortingen in de derde week van de maand aan wie het plots met een veel lager loon moet stellen... In ieder geval: bij de meeste Italianen zijn de spaarpotjes al zwaar aangetast en wordt het steeds moeilijker de maand door te komen. De Staat sprong bij in de kerstperiode door een Social card uit te brengen waarop 40€/maand wordt gestort en waarmee de italiaanse burgers boodschappen konden doen. Dit bedrag doet natuurlijk geen wonderen; voeg daar dan nog aan toe dat er veel fout liep bij de toewijzing van die kaarten (onze wereldberoemde burocratie!)... Een andere maatregel zijn de "incentivi" in de automobielesector. Wie een nieuwe wagen koopt in de komende maanden krijgt bij vele merken een flinke korting wanneer een oude wagen wordt geruild voor een nieuwe. Dit heeft als bijkomend voordeel dat vaak eeuwenoude karretjes plaats maaken voor nieuwe en vaak minder milieuvervuilende auto's en daar kan de hele maatschappij dan maar voordeel uit halen. Maar ja, het is ntuurlijk ook zo, dat wie zijn job verliest of in de hoger genoemde "cassa integrazione" valt, er helemaal niet aan denkt dit jaar zijn auto te vernieuwen. Ik houd je op de hoogte.


 

Italia dei Valori

Het regent pijpestelen in Bologna en de lente laat op zich wachten... Zaterdag is het nationale feestdag en we hadden eigenlijk een dagje aan zee gepland. We zullen maar beter aan een alternatief programma denken.

Gisteren was het de laatste dag om de partijlogo's voor te stellen. Hoeveel italianen zouden dit weten? Binnenkort moeten alle kandidaturen worden ingediend en bevestigd. Ik vermoed dat ook dit enkel de betrokken verkiezingskandidaten interesseert.

Stilaan komt er wel beweging in de campagnes. Of merk ik nu pas wie reeds wekenlang op reuzegrote reclameborden langs de wegen gekleefd hangt?
De Partij Italia dei Valori, geleid door Antonio di Pietro, voormalig Openbaar Aanklager en vooral bekend voor zijn werk samen met het team  Mani Pulite waarmee hij in de jaren 80-90 werk maakte van het onderzoek naar smeergeldaffaires in Milaan bij hooggeplaatste figuren, lacht ons vriendelijk toe en heeft het over de toekomst van Europa. Op de website worden de kandidaten voorgesteld en in 12 punten wordt een transparant en makkelijk  te begrijpen programma uiteengezet.
Een van de punten heeft het over het feit dat strafrechterlijk veroordeelde personen niet kunnen verkozen worden. Jammer maar helaas zitten in het italiaanse parlement vele definitief veroordeelden die wetten stemmen om er zelf voordeel uit te halen... Voor dezelfde partij komt nu ook een nieuwe ex-magistraat op,  Luigi De Magistris, een Openbaar aanklager die zijn werk niet meer kan/mag doen en daarom gekozen heeft voor een politieke carriere om op die manier voor een beter Italie te kunnen zorgen. Gisteren konden we met hem kennis maken in het televisieprogramma Otto e mezzo, geleid door o.a. Lilli Gruber een uitstekende journaliste die zelf al een mandaat in het europees parlement heeft doorgebracht.
Voorlopig is dit het aanbod. Ik kijk uit naar de affiches en interviews van de andere kandidaten en houd jullie op de hoogte...A presto


 

Groetjes uit Bologna

In juni neem ik voor de tweede keer deel aan de europese verkiezingen vanuit Italie. Ik heb dus  anderhalve  maand de tijd om uit te zoeken welke de kandidaten zijn en wie het beste programma heeft. Sinds 10 dagen wordt de italiaanse media volledig beheerst door de aardbevingen in Abruzzo en alle kranten, tijdschriften, en meer dan 80% van alle informatieve televisieprogramma's besteden enkel nog aandacht aan hoe de tragedie had kunnen voorkomen worden.  Binnen enkele weken wordt dit alles weer vergeten, verdwijnen de goede voornemens in het niets en gaan we op weg naar een volgend drama dat had kunnen worden voorzien.
Zo zijn Italianen nu eenmaal...  Italie is een fantastisch land: schitterende natuur, aangenaam klimaat, adembenemende keuken, vooruitstrevend op gebied van design en mode, maar ook tegelijkertijd bedeeld met ontzettend weinig burger - en gemeenschapszin. Ik vertel er jullie de komende weken meer over.
A presto!


 

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs