Pruimentijd in Polen

Overal vind je ze, de pruimen. Pruimen in de bomen, pruimen op de grond, pruimen verkocht voor veel minder dan een appel  en een  ei op de talrijke volksmarkten die Lublin rijk is.  Een doorsnee Pools gezin heeft naast een kleine flat (vaak niet meer dan 35 tot 40 m2) ergens nog een volkstuintje. Het is een erfenis van het communisme.  Rijk mocht men niet worden, rijkdom was een staatsbegrip, overleven was een volksbegrip. Maar iedereen die zich conformeerde aan  het systeem had het recht op een dak boven het hoofd. En ... een tuintje, dat volstond om eigen groentjes te kweken. Sommigen hadden ook een paar fruitbomen die  appels, peren, noten, pruimen of kersen opbrachten. Voor eigen consumptie natuurlijk. Of een frambozen- of bessenstruik.

Die tuintjes liggen er nog steeds. Een aantal basisrechten van vroeger zijn aan de nieuwe tijdsgeest aangepast. Zo is het recht op een dak boven het hoofd aan allerlei voorwaarden verbonden.  Blijkbaar zijn die voorwaarden voor bepaalde mensen te hoog gegrepen. Maar ik constateer dat sommigen creatief zijn, ze hebben een aantal planken tegen elkaar geslagen en zelf een huisje gebouwd, in hun volkstuintje. Sommigen hebben noch een dak, noch een volkstuintje. Ze wonen onder een brug, onder een trap, of zelfs in een drooggelegde riool.

De lonen in Polen zijn laag, heel  laag. Een arbeider in een grootwarenhuis verdient gemiddeld 250 Euro per maand, een onderwijzer verdient zo’n 300 Euro. Maar vaak hebben ze nog een volkstuintje. Om frambozen en aardbeien of andere vruchten te plukken. Nu worden vooral nog pruimen geplukt. Ook appels en peren.  En een deel van die vruchten probeert men te verkopen op een volksmarktje.  In juni vind je zo overal tonnen aardbeien, in juli bessen, in augustus frambozen en kersen, begin september de eerste pruimen, maar ook appels en peren, en binnenkort komen de okkernoten eraan.  Ik leer terug leven op het ritme van de natuur.

Er is geen bananentijd in Polen!  Bananen worden uit Afrika of Latijns-Amerika geïmporteerd en doorgaans niet op de volksmarkten verkocht. Bananen worden naast bespoten pruimen, appels en peren in de grootwarenhuizen verkocht.  Er is wel een komkommertijd. En die duurt lang, heel lang! Van juli tot september!

Het leven in Polen is duur, heel duur. De lonen in Polen zijn, zoals reeds gezegd, tot 5 keer lager dan in België. De prijzen zijn niet bepaald veel lager. Auto’s zijn niet veel goedkoper dan in België. Benzine ook niet. Pampers voor baby’s, broeken, jurken, boeken, cd’s van internationale groepen, bestek, toiletpapier, ...  kosten gemiddeld evenveel als in België. Het is soms wel een beetje goedkoper, maar dat hangt vooral af van de wisselkoers (in Polen is nog steeds de złoty in omloop, maar men bereidt zich voor op de euro). En natuurlijk zijn er ook de solden !  In Polen is er geen uitgesproken koopjesperiode, dus sommige winkels hebben het hele jaar door solden.

Maar de pruimen! Die zijn goedkoop, spotgoedkoop, vooral in september. Iedereen probeert zijn overschot kwijt op de volksmarkt, en dat drukt de prijs omlaag. Een halve euro voor een hele kilo, en er valt nog te onderhandelen. In juni zijn de aardbeien spotgoedkoop, in juli de bessen, in augustus de frambozen en de kersen en ook de appels en de peren, en straks, ik voorspel het reeds, de okkernoten! Er wordt dus nogal veel fruit gegeten. En fruit is gezond, bevat vele vitaminen.

Toch kan je afvragen hoe het mogelijk is dat de gemiddelde lonen zo laag zijn terwijl de prijzen van zoveel gebruiksartikelen hoog zijn.  Deze contradictie wordt zelfs nog sterker aangevoeld  wanneer je in de grote Poolse steden de modernste gebouwen en winkelcentra kunt zien. En in die winkelcentra krioelt het  van mensen, die net zoals in België, consumeren.  De conclusie is al snel gemaakt, Polen is een klassenmaatschappij.  Je zou kunnen denken dat er een grote groep armen en een kleinere groep rijken in Polen aanwezig is. Hoewel dit niet helemaal onjuist is, is de reële situatie toch iets ingewikkelder. In vele gezinnen woont iemand die in het buitenland werkt, soms voor enkele maanden, soms langer. Zo wordt een deel van het in het buitenland verdiende geld aangewend voor consumptie in Polen. En dat doet de prijzen stijgen! Maar de prijs voor de pruimen stijgt niet, integendeel. Misschien  eten Polen die in het buitenland werken geen pruimen ? Ik  eet wel pruimen. Maar ik ben dan ook een buitenlander die zich in Polen heeft gevestigd. Ik ben reeds maatschappelijk geïntegreerd.

 

Sommige Polen hebben geen volkstuintje. Maar er zijn in Polen veel bossen. En in de bossen groeien na de regen in de late zomer tot zelfs de herfst paddestoelen. De meeste Polen kunnen de eetbare van de oneetbare heel snel onderscheiden. De eetbare paddestoelen worden geplukt, en vaak verkocht. Net zoals de bosbessen, plukvrij voor iedereen. De voedelverzamelaars nemen dan plaats langs de Poolse autowegen en wachten tot een chauffeur stopt om de geplukte paddestoelen of bosvruchten te kopen.

In vele Poolse gezinnen worden de zelf gekweekte groentes en zelfgeplukte vruchten in conserveerbokalen gedaan. Of er worden sappen en jams gemaakt van het fruit. Zo is het mogelijk om ook de winter te overleven.  Van een deel van het fruit worden natuurlijk ook geestrijke dranken gemaakt.

Ook ik heb reeds mijn voorraad ingedaan. Mijn kast is vol met bokalen gevuld met bonen, paddestoelen, tomaten, confituren en flessen met siropen en vruchtensappen. Ik heb ook op een verborgen plaats geestrijke drank, want ik doe veel aan geestesarbeid. Nee beste lezer, maak je om mij maar geen zorgen, ik overleef de harde winter wel!


 

Grote klappen voor de regeringspartijen in Ierland

Ondanks het feit dat de verkiezingen hier al plaatsvonden op vrijdag 5 juni, sijpelen de resultaten nu pas binnen. De uitslagen zijn tot op dit moment nog steeds niet volledig bekend. Dit is het nadeel van nog te stemmen met potlood op papier. Enkele jaren geleden werd door de overheid een revolutionair en ultraduur computersysteem aangekocht dat de verkiezingen in Ierland moest moderniseren. Miljoenen werden hieraan gespendeerd. Helaas bleek het systeem langs geen kanten te werken en nog meer geld om het verder te verfijnen, was er niet meer. De ganse rimram werd dus maar naar het containerpark verbannen. Al het geld dat erin gepompt was, werd uiteraard niet gerecupereerd en sindsdien wordt hier weer vrolijk met potlood op papier gestemd. Only in Ireland…

 

In Ierland waren er niet alleen Europese verkiezingen, maar ook gemeenteraadsverkiezingen en provinciale verkiezingen. De opkomst strandt op 58,58 procent, wat hier redelijk goed gevonden wordt.

De Ieren zijn erg ontevreden over de gang van zaken in hun land op dit ogenblik. Kan het ook anders? De Celtic Tiger is geïmplodeerd.  De werkloosheid heeft vorige week de grens van 400.000 overschreden, wat overeenkomt met 12% van de actieve bevolking. Prognoses voorspellen dat dit nog zal oplopen tot 500.000 of 15% tegen het einde van dit jaar. Winkels sluiten hun deuren, pubs gaan failliet, grote bedrijven die eens naar Ierland trokken omwille van het belastingsvoordeel verlaten dit uitgebluste paradijs voor andere voordeligere oorden. De regering besliste om het openbaar vervoer in te krimpen, en om de uitkeringen te verminderen. Ze beweert bovendien de staatskas te kunnen  aandikken door een deel van het kindergeld af te schaffen. Ook de begeleiding van minder begaafde kinderen of leerlingen met problemen zoals dislectie of autisme wordt in de lagere school zo goed als afgeschaft en in het middelbaar sterk verminderd. Een mens zou voor minder malcontent zijn.

Het stond dus als een paal boven water dat deze verkiezingen niet over Europa zouden gaan, noch over het beleid op lokaal niveau, maar over het wanbeleid van de nationale regering. Velen hopen dan ook dat de uitslag ertoe zal leiden dat de regering zijn koffers zal pakken en vervroegde verkiezingen zal aankondigen, want niemand gelooft nog dat ze bekwaam is om dit land tot 2012 te leiden zonder dat het volledig de dieperik intuimelt.

Zogezegd, zo gedaan. De regeringspartijen verliezen bij de lokale verkiezingen massaal. De groenen zijn nagenoeg van de kaart geveegd en houden nog een luttele 3% over. Fianna Faíl (centrumrechts) gaat van 32% naar 25% en is na ontelbare jaren van de grootste-partij-troon gestoten.

De verliezen van de regeringspartijen zijn bij de Europese verkiezingen minder uitgesproken. Van de kandidaten die al in Brussel zaten, was men blijkbaar nogal tevreden, want een groot deel mag terugkeren naar zijn zetel. Helaas moet ik opnieuw vaststellen dat er toch weinig mensen voeling hebben met wat er op Europees niveau gebeurt. Op dit ogenblik heeft men hier andere kopzorgen, waarvan de economische crisis duidelijk de grootste is.

Tot mijn verbazing blijkt het kiessysteem in Ierland helemaal anders in elkaar te zitten dan in België. Voor Europa bestonden er vier verschillende lijsten, voor de vier grote gebieden in Ierland: North West, South, East en Dublin. Op elke lijst stonden tussen de tien en de dertien kandidaten, verdeeld over de verschillende partijen. Er wordt binnen de partij beslist welke kandidaten naar voor worden geschoven alsook hoeveel kandidaten er per regio zullen opkomen. Een plaats op de lijst kost veel geld en als je niet verkozen bent, ben je dat geld onherroepelijk kwijt. Wie verkozen is, krijgt zijn ‘inkoopsom’ terugbetaald. Het geld van de niet-verkozenen wordt gebruikt om zoveel mogelijk kosten te dekken die bij de organisatie van de verkiezingen komen kijken. Zo worden de voorzitters en bijzitters van de stemlokalen bijvoorbeeld betaald en naar verluidt zou dat een aardige som opleveren. De stembiljetten zijn dus niet onderverdeeld volgens partij zoals in België. Er is slechts één lijst, met de verschillende partijen vertegenwoordigd en elke partij heeft zoveel kandidaten als dat ze plaatsen op de lijst opgekocht heeft. Meestal zijn dat er niet meer dan drie. Elke partij kan, maar moet niet, een aantal plaatsen opkopen. Dat verklaart waarom er in sommige regio’s slechts tien kandidaten op de lijst stonden en in andere dertien. Enkel wie een kans maakt om ook effectief verkozen te worden, komt op de lijst te staan. Een partij zal geen geld geven aan kandidaten die geen schijn van kans maken. Er wordt gestemd door nummers te plaatsen naast de kandidaten van je voorkeur. Respectievelijk 1,2,3,4 voor je vier geprefereerde keuzes. Je nummer 1 is uiteraard je eerste keuze, en als je wilt, kan je nog verder nummeren, maar dat hoeft niet.

Een voorbeeld van een stembiljet kreeg ik helaas niet te pakken en foto’s nemen in de ‘polling station’ was ook niet toegestaan. Stel je er een ouderwets klaslokaaltje bij voor, met een voorzitter en bijzitter die al lang de pensioengerechtigde leeftijd overschreden hebben en wankele houten schermen als stemhokjes. De tijden van moderne computersystemen zijn al lang voorbijgestreefd in Ierland.


 

Drama voor links, winst voor groenen en populisten

De verkiezingen in Finland brachten een aantal verrassingen. De grootste winnaar is de populistische Perussuomalaiset. De voorzitter Timo Soini was met meer dan 130000 stemmen de stemmenkoning. Zijn partij, die bij de vorige Europese verkiezing maar 0,5 percent had, haalde bijna 10%. De kleine kristelijke partij, die 4,2% haalde, profiteerde van kartel met de perussuomalaiset, en behaalde ook 1 zetel.

De andere winnaar was de Groene partij, die een zetel won en haar twee vrouwelijke kopstukken naar Brussel stuurt.

De grote verliezers zijn de linkse partijen: de kleinere Vasemmistoliitto (Linkse Unie) verloor nipt haar enige zetel, en de grotere Sociaal-Democratische partij, de partij van President Halonen, verloor 1 van haar 3 zetels. Ook de regerinspartijen verliezen elk een van hun 4 zetels: voor de liberale partij Kokoomus bleef het verlies beperkt tot 0,5%, voor de Centrumpartij was het verlies 4 % en voor de sociaal-democraten 3,6%. Een van de 2 zetels van de sociaal-democraten gaat naar Mitro Repo, oftewel "Vader Mitro", die met meer dan 70000 het meeste stemmen haalde op de lijst. Mitro is een orthodoxe priester, en de enige "bekende Fin" die een zetel heeft behaald. Hij stond als onafhankelijke op de lijst, en zijn kandidatuur zorgde voor problemen met de orthodoxe kerk. Mitro Repo mag tijdens zijn politieke carriere niet als priester optreden en zijn priestergewaad niet dragen.

De laatste zetel gaat naar de Zweedstalige partij RKP. In het begin van de avond zag het er naar uit dat er kleine Zweedse minderheid in Finland (ongeveer 5%) het zonder kandidaat zou moeten stellen, maar uiteindelijk bleek de partij net iets groter dan de Linkse Uni, en kaapte zo een zetel weg.


 

Net zoals in België gaat alle media-aandacht in Malta nog altijd naar de EU verkiezingen. Het tellen van de voorkeurstemmen is nog altijd niet beëindigd en dus wordt nog altijd in spanning afgewacht wie naar Brussel mag worden afgevaardigd door de winnende Labour Party en de Christendemocratische PN. Spannend is het ook nog altijd over de zesde zetel die Malta krijgt toebedeeld eenmaal  het binnen de EU eens raakt over de nieuwe zetelverdeling per lidstaat. Gaat die naar de PN of naar Labour? Pas morgen zullen we het weten want pas dan zijn alle voorkeurstemmen bekend. 

De uitslag zélf die ligt nu al wel definitief vast. Labour rijfde 55 procent van de stemmen binnen en de PN moet het stellen met 40, 49 pct van de kiezers. Dat Malta vooral een eiland is van twee partijen werd nogmaals bewezen. De kleinere partijtjes kwamen amper aan de bak. De groene AD partij kreeg zelfs een flinke opdreun en blijft steken op 2, 34 pct. De partij stelt zelfs haar voortbestaan in vraag.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.

Want de Peroxide Vrienden Vereniging kan onvoldoende vuist maken. Wilders wil zijn eigen koppel kiezen. De teugels zelf in handen houden en een grote snel uitgerolde organisatie biedt teveel jonge (en oude) honden de mogelijkheid om uit de toon te blaffen. Dat staat de meester niet toe. Deze zondag gaf hij aan in een vijftal steden op te (kunnen) komen. Als daar al winst uit te halen is tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad in het voorjaar van 2010, zal het een probleem kunnen worden om daarvoor een serieus uitgebalanceerd programma met winnende ideeën neer te zetten. En als hem dat niet lukt maakt de partij zich kwetsbaar voor 2011. Voorlopig is de holle rethoriek op een beperkt aantal onderwerpen te lucratief om aan de tucht van de wispelturige kiezersmarkt te onderwerpen. Je zou bijna hopen dat er een undercover-journalist is die zich als 'deep throat' op een kandidatenljst weet te praten en daar vervolgens een mooi boek over weet te schrijven.

Dat ontslaat de oude partijen er niet van om even diep adem te halen en na te denken hoe zij dit fenomeen gaan tackelen in de politieke betekenis van het woord. In dat opzicht is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 al begonnen.

Er zullen goede ideeën moeten komen die zonder stroop en meel die in debat aan het oordeel van de kiezer kunnen worden gegeven. De kunst zal er in zitten dit te doen zonden te buigen of te knielen voor de demagogie en dialectiek van de peroxisten-brigade. Een echte strijd om de kiezersgunst en de kunst van het echte debat maar vooral de dialoog met de burger op basis van faire en heldere standpunten. IS dat eigenlijk niet wat democratie in essentie is.

Europese verkiezingen als loutering van de politieke NL ziel. Het zou een mooie opbrengst kunnen zijn. maar dan is het wel noodzakelijk dat de partijen snel en effectief aan zet gaan. slapen zal er niet bij zijn en de dreun zal snel geabsorbeerd moeten worden, en vooral niet genegeerd.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.

Want de Peroxide Vrienden Vereniging kan onvoldoende vuist maken. Wilders wil zijn eigen koppel kiezen. De teugels zelf in handen houden en een grote snel uitgerolde organisatie biedt teveel jonge (en oude) honden de mogelijkheid om uit de toon te blaffen. Dat staat de meester niet toe. Deze zondag gaf hij aan in een vijftal steden op te (kunnen) komen. Als daar al winst uit te halen is tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad in het voorjaar van 2010, zal het een probleem kunnen worden om daarvoor een serieus uitgebalanceerd programma met winnende ideeën neer te zetten. En als hem dat niet lukt maakt de partij zich kwetsbaar voor 2011. Voorlopig is de holle rethoriek op een beperkt aantal onderwerpen te lucratief om aan de tucht van de wispelturige kiezersmarkt te onderwerpen. Je zou bijna hopen dat er een undercover-journalist is die zich als 'deep throat' op een kandidatenljst weet te praten en daar vervolgens een mooi boek over weet te schrijven.

Dat ontslaat de oude partijen er niet van om even diep adem te halen en na te denken hoe zij dit fenomeen gaan tackelen in de politieke betekenis van het woord. In dat opzicht is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 al begonnen.

Er zullen goede ideeën moeten komen die zonder stroop en meel die in debat aan het oordeel van de kiezer kunnen worden gegeven. De kunst zal er in zitten dit te doen zonden te buigen of te knielen voor de demagogie en dialectiek van de peroxisten-brigade. Een echte strijd om de kiezersgunst en de kunst van het echte debat maar vooral de dialoog met de burger op basis van faire en heldere standpunten. IS dat eigenlijk niet wat democratie in essentie is.

Europese verkiezingen als loutering van de politieke NL ziel. Het zou een mooie opbrengst kunnen zijn. maar dan is het wel noodzakelijk dat de partijen snel en effectief aan zet gaan. slapen zal er niet bij zijn en de dreun zal snel geabsorbeerd moeten worden, en vooral niet genegeerd.


 

Verenigd Koninkrijk: geen echte verrassingen

Inderdaad, (New) Labour heeft verloren, de BNP (British National Party) won twee zetels in het EU parlement. Zoals ik vermelde in mijn vorige blog riep (New) Labour op om te gaan stemmen omdat anders het BNP afgevaardigden in het Europees Parlement zou behalen. Echter, laat het duidelijk zijn: het BNP heeft niet echt gewonnen, hun aanhang is ongeveer gelijk gebleven. Het was echter, zoals voorspelt door (New) Labour, de afwezigheid van andere stemmen, vooral deze voor (New) Labour dat ervoor gezorgd heeft dat het BNP verhoudingsgewijs meer stemmen kreeg, en dus twee vertegenwoordigers.

 

En (New) Labour? (De haakjes rond "New" duiden op het feit dat ik meer en meer de naam Labour zie opduiken, alsof het meesterwerk van Tony Blair wordt vernietigd). Zij zijn dramatisch gezakt. Ze zijn nu de derde partij na UKIP in het Europees Parlement. Tel daarbij de dramatische resultaten van de lokale verkiezingen waarbij ze alle meerderheden van de councils verloren (in het hele land!!!), en de ramp is volledig. Echter, zoals commentatoren aanhalen, dit zou de redding van de eerste minister kunnen betekenen. Mogelijk gaat men voorlopig het interne gevecht stoppen om vervroegde verkiezingen te voorkomen vermits anders de meeste (New) Labour parlementsleden hun zetel zullen verliezen. Een andere stem van de Guardian commentator, nochtans een Gordon Brown aanhanger. Zij argumenteerde op Radio 4 dat het nu de beste tijd is voor Gordon Brown om op te stappen; hierdoor kan iemand anders leider worden die dan verkiezingen kan uitroepen in november, na het (New) Labour congres. Hierdoor zullen er stemmen terugvloeien omwille van de nieuwe leider en hij/zij zou dan de mogelijkheid hebben zijn standpunten bekend te maken op het congres. Zal het gebeuren? Neen. Gordon Brown ziet zichzelf als de Redder van het Verenigd Koninkrijk, zelfs van de wereld economie; en niemand van (New) Labour wenst nu over te nemen omdat dit waarschijnlijk hun einde zou betekenen. De kleinste roepen om het ontslag van Gordon Brown; de groten zwijgen of verdedigen hem. Laat Gordon Brown gestraft worden denken ze, dan kan een nieuwe leider met een propere lei opstaan na de verkiezingen (zoals in Belgie gebeurde in de Open-VLD).

 

De Tories. Jawel, zoals verwacht hebben ze gewonnen, maar ik vind het niet echt een overtuigende overwinning. Echter, dit zijn Europese verkiezingen waar de mensen protesteren en dus voor kleinere partijen stemmen waardoor stemmen verdund worden. Het is belangrijk op te merken dat dit opnieuw een winst is voor een anti-Europa partij die nog maar recentelijk de EPP verliet om te gaan samenwerken met enkele (extreem-)rechtse Oost-Europese partijen. De anti-Europa stemmen blijken ook uit de enorme winst van UKIP. Ik vind dit meer beangstigend dan de "winst" van het BNP. UKIP is nu de tweede partij voor het VK in het Europees Parlement, met een programma om uit Europa te stappen (hun goed recht) maar ook met een oproep tegen immigratie (Say No to unlimited immigration). Inderdaad, onbeperkte immigratie kan niet, echter dit zijn mooie woorden om "British work for British people" te bedoelen, zeker tijdens een economische crisis. Toegegeven, terwijl enkel blanken lid mogen worden van het BNP zijn er enkele kleurlingen op de UKIP lijst, hoewel op plaatsen waar ze niet verkozen kunnen worden. En Winston Churchil wordt door het UKIP gebruikt om hun boodschap over te brengen. Ik dacht dat Churchil een groot verdediger was van Europa?

 

De LibDem's? Ontgoochelend. Statisch quo. Iedereen ziet het VK als een twee-partijen land tussen (New) Labour en de Tories waarbij de LibDem's het niet kunnen halen, dus velen vinden het een weggegooide stem en stemmen niet voor de LibDem, waardoor hun voorspelling uitkomt dat de LibDem's niet kunnen winnen. Echter, nu blijkt dat (New) Labour verslagen kan worden zou dit in het voordeel van de LibDem's kunnen werken bij de nationale verkiezingen die gehouden worden binnen de volgende 12 maanden. En vermits de LibDem's redelijk pro-Europa zijn zullen minder mensen voor hen stemmen tijdens Europese verkiezingen. Inderdaad, Europa is niet te vertrouwen: het VK wenst in de gunst te staan van de USA (een supermacht), daarbij probeert te doen wat dit grote Engelstalige land doet en aldus probeert zelf een supermacht te zijn. Dit kan enkel gebeuren door Europa klein te houden (Fransen en Duitser worden nog steeds aanzien als de vijand die de macht in Europa willen overnemen, en hierbij zou het VK invloed verliezen). Er zijn altijd problemen met landen die hun invloed verliezen en het proberen te behouden.

 

Politiek! Heerlijk zoals het is in het VK. Dit is Shakespeare. Politiek op het scherp van de mes, alles voor het eigen overleven. Het is schadelijk voor het land, maar het is Beweging, Theater, Dance, Boksen. De koning (Gordon Brown) probeert zijn macht te behouden, echter de moordenaars zijn reeds in het paleis en erger, ze zijn niet van de vijand maar van zijn eigen onderdanen. Paranoia. Wie is nog te vertrouwen? Oude vijanden blijken vrienden te zijn en omgekeerd. Maar het zijn goede socialisten: kameraden doen alles samen, zelfs samen ten onder gaan. Hier in het VK gebeurt er tenminste iets, in tegenstelling tot sommige andere landen waar het leven stille staat.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.


 

Algarve Portugal

Niet veel van bemerkt dat er verkiezingen waren!

Ik had een terrasje uitgekozen rechtover het kiesbureel en ik moet zeggen dat het drukker was van de tellers die binnen en buiten liepen dan van de kiezers.

In het zuiden was de opkomst merkelijk lager dan in de grote steden van het midden en noorden.
Liefst 62.9 percent van de kiesgerechtigden is thuis gebleven. Van de Portugezen die in het buitenland verblijven heeft méér dan 91 percent zich onthouden.

De regerende socialistisch partij kreeg serieuze klappen en verloor 5 zetels, winnaar was de PSD (Sociaal Democraten).

Als dit de graadmeter is van de komende nationale verkiezingen, staan er voor Portugal  redelijke verschuivingen aan te komen op politiek vlak.
Enkele uitspraken door verliezers en winnaars:

José Socrates van de verliezende PS:
"Dit resultaat geeft ons de vastberadenheid om onze strategie te wijzigen om bij de parlementsverkiezingen als winnaar uit de bus te komen."

Ferreira Leite van de winnende PSD:
"Deze verkiezing was nodig om de PS ervan te overtuigen dat de bevolking het niet met hen eens is."

Vervolg in september.


 

Zo, dat was het.
Dat waren de Europese Verkiezingen, dat was wat mij betreft het blog "In alle lidstaten".

Dertig berichten en zes weken later neem ook ik afscheid.
Vanaf midden juni schrijf ik verder voor De Standaard Online maar dan voor een andere blog.
Wie wil lezen waarover het gaat bezoekt vanaf dan graag:


http://standaard.typepad.com/en_nu_even_elders/


of andere schrijfsels op mijn website:


http://www.verschueren.at


Ik bedank De Standaard voor de ruimte, de lezers voor het lezen en reageren en ik hou voor jullie Oostenrijk verder wel in de gaten, niet noodzakelijk politiek, er is tenslotte nog leven buiten de politiek ook.


Roel Verschueren, Wenen 8 juni 2009


 

VERDEELD HONGARIJE - vervolg 5 - geen verrassingen!

De uitslag was inderdaad met grote zekerheid te voorspellen!


Vanuit (subjectief!) politiek standpunt:


- grote winst voor FIDESZ: 56,37% van de stemmen, 14 zetels;

- groot verlies voor MSZP: 17,37%, 4 zetels;

- opkomst van JOBBIK: 14,77%, 3 zetels (wel verrassend is het groot aantal stemmen);

- aftakeling van de kleine partijen: SZDSZ met 2,16% verdwijnt bijna helemaal van het politiek toneel, MDF is met 5,3% net over de schreef.


Bekijken we nu de uitslag vanuit objectief standpunt.


De opkomst bedroeg 36,28%. Dit is meer dan 6 punten lager dan het EU gemiddelde van 43%, wat ook al niet schitterend kan genoemd worden!

Als we de scores vertalen naar het aantal stemmers (36,28), dan komen we tot de volgende objectieve uitslag:


- Eerste plaats: ZW ("partij" van de Zwijgende Meerderheid) met 63,72% van de "stemmen": dat zijn de burgers die óf foert zeggen tegen het politieke gedoe, óf genoeg hebben van valse beloftes/leugens/ moddergooierij, óf dezen van "vroeger was het beter" die zich geen illusies meer maken.

- Tweede plaats: FIDESZ met 20,45% (36,28% van 56,37);

- Derde plaats: MSZP met 6,3% (36,28% van 17,37);

- Vierde plaats: JOBBIK met 5,35% (36,28% van 14,77);

- Vijfde plaats: MDF met 1,9% (36,28% van 5,3).


Het verschil tussen het subjectieve politieke standpunt en het objectieve is dat zegevierende politiekers en politieke partijen er de facto van uitgaan dat de zwijgende meerderheid akkoord gaat met hun visie. Indien dit zo zou zijn dan moeten zij ook aannemen dat de zwijgende meerderheid tevens akkoord gaat met de visie van alle andere partijen, vermits de niet-stemmer op voorhand niet kan weten welke partij als winnaar uit de bus zal komen! Dit is dus volkomen absurd!

Het objectieve standpunt wordt niet alleen hier, maar nergens in de wereld gehanteerd. Partijpolitiek en objectiviteit zijn inderdaad twee tegengestelde dingen.

Nochthans zouden politiekers zich moeten afvragen waarom de meerderheid niet gaat stemmen Dat doen ze niet, want dan moeten ze zichzelf in vraag stellen. Integendeel, ze kraaien victorie, maar dat is meer het gekraai van de haan op de mesthoop.


Vermits MSZP reeds heeft laten weten dat ze verder zal regeren is het politieke scenario voor het komende regeerjaar, tot de verkiezingen in 2010, reeds bekend. Zie daartoe mijn vorige bijdragen.


 

Verkiezingslauwte in Polen

De vorige dagen heb ik een uitvoerige beschrijving gegeven van de hevige campagnestrijd die er in het Poolse Lublin heeft gewoed. Gisteren heb ik met de wagen het land van Zuid naar Noord doorkruist. Het is me opgevallen dat de campagnestrijd niet overal in dezelfde hevigheid als in Lublin werd gevoerd. Hoe meer naar Noorden, hoe lauwer en droger. In de hoofdstad Warschau vielen er nog veel kleurrijke affiches te bespeuren, maar niet zoveel en minder contrastrijk dan in Lublin. Sommige kandidaten beloofden Europa te veranderen en dat was de stoerste uitspraak die ik ben tegengekomen.

In Gdańsk viel me 1 iets onmiddellijk op: de massale afwezigheid van publieke campagnevoering. Vooral het hoofd van het lokale politieke kopstuk van de rechtse, eurosceptische partij ‘Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej’ Lech Woszczerowicz domineerde in enkele straten. Langs enkele drukke hoofdwegen in Gdańsk viel echter niet 1 affiche te bespeuren. Ook in de binnenstad moest je een inspanning verrichten om een affiche tegen te komen .

Gisteren was het de dag van de verkiezingen. Na de mis had ik de kans om met mijn schoonouders in stembureau nummer 45 in Gdańsk te infiltreren. De kerk was tijdens de mis vol. Het stembureau was na de mis leeg! In de 15 minuten dat ik in het gebouw vertoefde kon ik meer toezichthouders tellen dan inwoners die een stem uitbrachten. Dat was, weliswaar exclusief mijn schoonouders, een verhouding van 5 tegen 4 in een tijdsspanne van 15 minuten. De eerste avondpeilingen bevestigden mijn waarneming, in Polen zijn er gebieden waar nauwelijks 20% van de bevolking is komen opdagen om een stem uit te brengen met een landelijk opkomstgemiddelde van 24,53% (Gazeta Wyborcza van vandaag)!


 

Alles is cyclisch... maar niet in Oostenrijk!

De resultaten zijn gekend.

Verrassingen zijn:

- het grote verlies voor de socialisten,
- de quasi status quo voor de Christen-democraten,
- de verdere achteruitgang voor de Groenen,
- het succes voor de onafhankelijke partij van Martin


Geen verrassing is:

de bijna verdubbeling van het aantal stemmen voor uiterst rechts (zoals eerder in deze blog reeds voorspeld).



Met bijna 30% van de stemmen (en toch nog een verlies van 3%) is de ÖVP de grootste partij. De Christen-democraten in Oostenrijk zitten in de regering en ervaren deze uitslag als een bevestiging van hun nationale kiezers voor de gevolgde politiek.


Het zware verlies voor de tweede regeringspartij, de SPÖ van bondskanselier Werner Feyman, zou een herschikking van de regering voor gevolg kunnen hebben hoewel de afgevaardigden van beide partijen vanavond zweren dat dit niet zo zal zijn. De SPÖ verloor bijna 10% en eindigt op 23,8%.


Het verlies van de Groenen is onverwacht en brengt de partij op 9,5% (-4%) en is het zoveelste verlies in een lange rij sinds zes jaar. Het staat in contrast tot Groen in Europa dat volgens de eerste peilingen aan belang in het Europese Parlement wint.


Dat uiterst rechts met de FPÖ als belangrijkste partij (BZÖ haalt waarschijnlijk geen 5%) op 13,1% uitkomt lag niet noodzakelijk in de lijn van de verwachtingen maar wel in de lijn van de Oostenrijkse mentaliteit en moeilijke verhouding van haar burgers ten opzichte van Europa.
H.C. Strache roept zichzelf en zijn partij uit tot dé grote overwinnaar en kijkt al met grote ogen naar de verkiezingen voor de stad Wenen.

Oostenrijk werd nog maar een stuk rechtser, minder groen, nog christelijker en minder sociaal.

De Europese uitslagen voor België zijn nog niet binnen, maar ik vond de verklaring van De Winter wel grappig betreffende de Vlaamse verkiezingen. De versplintering van de rechtse partijen is oorzaak van het verlies van het Vlaams Belang. Ik ben zeker dat hij in de weken voor de verkiezingen, voor de 'afrekening' dus, in een woelige nacht is wakker geschoten en deze verklaring ergens op een klein papiertje naast zijn bed heeft opgeschreven, waarna hij tevreden eindelijk in slaap is gevallen. Dat er eventueel een reden zou kunnen zijn die niets met de andere partijen te maken heeft, maar met zijn eigen programmapunten, retoriek, lichaamstaal en populistische arrogantie komt natuurlijk bij hem niet op. Zou het kunnen dat de Vlamingen blij zijn dat er eindelijk alternatieven zijn die niet noodzakelijk de traditionele partijen moeten zijn?


Oostenrijk is en blijft een ander fenomeen. Hoe beter ik de politiek in dit kleine landje begrijp, hoe meer ik ook het onderscheid kan maken met wat in Vlaanderen aan de gang is.


De mate waarin het Vlaams Belang klaagt over een georganiseerd tekort aan mediabelangstelling, over het systematisch negeren van de electorale belangrijkheid van de partij omwille van het 'Cordon sanitair', het ondemocratisch behandelen van wat hij een democratische partij noemt, staat in schril contrast met de situatie van het FPÖ in Oostenrijk.

De FPÖ is een nationale partij en komt op in heel Oostenrijk. De partij heeft al een keer aan de nationale regering deelgenomen, er bestaat geen 'Cordon sanitair' tegen de partij en de Oostenrijkers hebben het pure nationalisme nooit afgeleerd. Het zit diep gebakken in hun cultuur, alle Oostenrijkers waren erbij betrokken en ze hebben hun verleden nog niet verwerkt. De partij speelt constant in op deze gevoelens en heeft een bredere voedingsbodem dan het Vlaams Belang. Ze wordt door de media opgevoerd omdat berichtgeving over de spectaculaire uitspraken van de partijleden en de aanstootgevende slogans tijdens de verkiezingen doen verkopen en de Oostenrijker erom vraagt. En populistische media rapporteren graag over populistische polici en politieke partijen.


Ik wacht nog tot morgen, tot de algemene trends in heel Europa beter zijn afgeleid uit de massa resultaten die te verwerken zijn.
Dan kunnen we afsluiten, afronden, en doorgaan.

Ik troost vanavond de vrienden, voor wie de uitslag voor hun land als catastrofaal wordt ervaren.
Die eindelijk ook willen doorgaan, wachten op de ommekeer. Misschien dat de uitslag van het Vlaams Belang wat hoop kan geven.


Roel Verschueren, Wenen 7 juni 2009





 

Duitsland: winst voor de Liberalen

Ook Duitsland heeft vandaag gestemd. De opkomst was laag en lag rond het Europees gemiddelde van 43%. Tien jaar geleden ging nog 60% van de Duitsers stemmen. Van een afkeurende houding ten opzichte van Europa valt hier bijna niets te merken, maar dit is dus blijkbaar voor veel mensen nog geen reden om te gaan stemmen.

De stembrief was ongeveer een meter lang en bood plaats aan 31 partijen en groeperingen. In totaal waren er 1196 kandidaten, waarvan 352 vrouwen. Ik heb ze niet geteld.

De grootste winst werd behaald door de libarale FDP. De combinatie CDU/CSU verloor iets, maar komt nog wel duidelijk als grootste partij en dus als winnaar uit de bus. Verlies was er vooral voor de socialistische SDP. In ieder geval waren laatstgenoemden zo sportief dit verlies ook direct toe te geven.

Terugkijkend op de afgelopen twee maanden overheerst vooral een gevoel van verwondering. Het thema Europese Verkiezingen was in het dagelijkse leven opvallend afwezig. Maar ook de aandacht die dit onderwerp op televisie kreeg was niet te vergelijken met wat we bijvoorbeeld in Vlaanderen te zien kregen. Vanochtend heb ik een uur lang naar een discussieprogramma gekeken, dat geheel aan de verkiezingen was gewijd. Zelden heb ik zo een zouteloze vertoning gezien. De presentatrice was vooral netjes en beleefd, bij de gasten ontbrak iedere vorm van geestdrift. Op iedere vraag werd zeer uitvoerig geantwoord, zonder dat iemand ooit de spreker trachtte te onderbreken. De lengte van de antwoorden viel zo zeer op, dat ik op een bepaald moment met de stopwatch in de hand ben gaan meten hoe lang de antwoorden duurden. Alle antwoorden, zonder uitzondering, duurden langer dan een minuut, en antwoorden van tussen de drie en de vijf minuten waren geen uitzondering. En zoals gezegd, niemand die ooit een spreker in de rede viel, en een presentatrice die vooral minzaam knikte en glimlachte naar de camera en alles wat er rondom haar bewoog.

Vanavond uiteraard ook even gekeken naar de uitzending waarin verslag werd gedaan van de binnenkomende uitslagen. Stipt en strikt als men hier is werd afgeteld tot zes uur, het moment waarop de stembureau's sluiten, en pas op dat moment kwamen de eerste pronostieken. Eerdere mededelingen zouden het stemgedrag kunnen beinvloeden en zijn dus niet toegestaan. Deze uitzending leek al iets meer op wat wij gewend zijn. Politici stonden naast de presentatoren om de binnenkomende uitslagen van commentaar te voorzien, en af en toe werden sfeerbeelden toegevoegd van partijbijeenkomsten.

Maar wat mij het meeste zal bijblijven van de afgelopen weken, is dat de doorsnee Duitser Europa in zijn of haar uitspraken consequent steunt, en nauwelijks of niet kritiseert, maar dat datzelfde Europa voor diezelfde Duitser van geen enkel belang lijkt te zijn, in ieder geval toch in zijn of haar eigen beleving.

In ieder geval weten 99 Duitsers zich verzekerd van een plaats in het Europees parlement.


 

PSD springt voor PS

De sociaal-democraten van de PSD springen in alle exit-polls en voorlopige tellingen voor de PS, de socialistische partij van premier Sócrates. De PS wringt zich voorlopig nog in alle mogelijke bochten om  het verlies te ontkennen.


Een voorlopige peiling geeft ongeveer dit als resultaat:

PSD: 30 - 34 %

PS: 28 - 30,4 %

BE: 11 - 12 %

CDU: 10 - 12%

CDS: 7 %


Portugal mag zich ook voortrekker noemen in afwezigheid bij de stembureau's: meer dan 64% van de stemgerechtigden kwam niet opdagen, en dat voor een dag die niet eens mooi strandweer gaf. Godinho de Matos van de Nationale Verkiezingscommissie liet aan TSF weten dat dit percentage «zijn lippen verbrandt»,

Pedro Mota Soares van de CDS-PP (Partido Popular) liet al weten dat deze afwezigheid een teken is van een algemene ontevredenheid bij de burgers over de nationale regering.


Benieuwd of deze Europese verkiezingen voor lokale naweeën zullen zorgen...


 

SPANJE : GEFAALD

Ja, ik geef toe, ik heb gefaald.  Niet alleen heb ik niet trouw en stipt mijn huiswerk ingeleverd zoals gewenst door de standaardredaktie, bovendien ben ik er niet in geslaagd mijn 20-jarige zoon naar het stemhokje te slepen, zelfs niet op de valreep, zelfs niet met de verleiding morgen zijn lievelingsmaaltijd voor te schotelen.  Vorig jaar is hij, net meerderjarig,  fier en zelfbewust naar de stemlokalen getrokken, bij de algemene verkiezingen.  Dit jaar diende ik de voorbije weken rebelse en ontgoochelde toespraken aan te horen.  Tot en met deze middag heeft hij beweerd niet te willen stemmen omdat hij het vertrouwen in de politiek (politici) verloren heeft.  Eventueel zou hij wél gestemd hebben indien hij ook buitenlandse kandidaten kon aanduiden...  Verder zou hij zijn dure eden terugnemen  indien een politieker met technologische feeling zou pleiten voor een internet-aansluiting van 40 mega en lowcost prijs,  "zoals in de beschaafde landen".  (misschien ¿Japan??, geen flauw idee of ik enig verschil zou merken bij het surfen naar standaard-be...) 

Aldus, ik heb gefaald.  Ondanks een europese noord-zuid constellatie in zijn eigen familie, en ondanks de schrijfsels van zijn moeder in een blog rond de verkiezingen, heeft mijn jonge kiesgerechtigde mee bijgedragen aan de enorme lage opkomst der kiezers.  (Op de catalaanse televisie zegt men net dat onze regio de allerlaagste stemopkomst geregistreerd heeft van gans Spanje; ongeveer 7% minder dan de rest van het land.)  Ondanks mijn pleiten voor een globale visie over de grenzen heen en dito politiek beleid, en alhoewel uitgerekend Spanje héél veel voordelen gehaald heeft uit haar lidmaatschap van de Europse Unie.  De politici zullen hun lessen trekken en (misschien) hun beleid aanpassen.  Mijn zoon zal allicht ook nog zwenken en zijn opinies wijzigen, met of zonder supersnelle internet.

Ingrid Verstappen


 

In Frankrijk zijn zopas de laatste stemburo's gesloten, nu tellen dus!!

Heb deze namiddag het stemburo van onze gemeente opengehouden! van de 231 stemgerechtigden is buiten alle verwachtingen 50% komen stemmen ! Een prestatie, want da's evenveel als voor de gemeentelijke verkiezingen! Resultaat : UMP (de Sarkozysten) als eerste en volgens de Nationale gegevens nemen ze de leiding ! Daarna zijn hier lokaal veel stemmen voor de ecololijst van José Bové, was een beetje te verwachten (hij is van het zuiden en boer)  de boeren stemmen voor hun kollega's, net zoals de lijst "chasse, pêche, natuur" de jager en visser stemt hiervoor uit zijn eigenbelang, zonder wakker te liggen over Europa. De vraag is of zo'n partij Europa gaat helpen verder evolueren, of alleen maar denkt aan de datums van opening en sluiting van de jacht en visvangst !!!
Nu afwachten wat de resultaten op nationaal niveau zal zijn!


 

Labour wint in Malta

Met 55 tot 57 procent van de stemmen wint de Labour Party de Europese verkiezingen in Malta. Het verschil met de Christendemocratische PN bedraagt ruim 35.000 stemmen. De PN zou daardoor uitkomen op ongeveer 40 procent van de stemmen.

In de zetelverdeling zou deze uitslag in vergelijking met de vorige Europese Verkiezingen evenwel geen verschillen opleveren. De Labour Party, die in de nationale politiek de oppositiepartij is, behoudt haar 3 zetels en PN mag opnieuw twee vertegenwoordigers naar het EU parlement sturen.


 

Leve Europa!

Blijkbaar heb ik het op het moment supreme wat laten afweten met mijn blog.  Ik heb de voorbije drie dagen doorgebracht op een Peloponnesisch strand.  Televisie was er niet in onze logies (ik wist niet dat dat nog bestond?) en kranten worden op het Griekse platteland gewoonlijk slechts door een enkele winkel per dorp verkocht.  En die winkel heb ik niet gevonden, al heb ik niet al te hard gezocht.  Affiches waren er al evenmin,  of toch zeker niet in de vaak gefrequenteerde driehoek  appartement-strand-ijskraam.  Over de verkiezingen van vandaag heb ik dan ook niet veel nieuws.  In elk geval, in Griekenland mag er tot 7 uur gestemd worden, en daarna wordt alles geteld en worden alle stemformulieren per boot, ezel en marathonloper over zee en bergen  in verzegelde dozen naar de prefecturen gebracht.  Een uitslag wordt niet verwacht voor middernacht.


Vreemd vind ik wel de alsmaar groter wordende negativiteit, ook in deze blog, rond alles wat met Europa te maken heeft?  Het lijkt wel alsof je Europa moet verwensen om geloofwaardig te zijn?  Het kan ongetwijfeld beter, maar Europa heeft zoveel goeds gedaan, dat het mij onvoorstelbaar lijkt om plots Europa als de bron van alle kwaad te beschouwen.  Het vrij verkeer van goederen, diensten en personen, waardoor wij allemaal met onze diploma's en kwalificaties van het ene naar het andere land kunnen gaan om te gaan wonen, werken, een leven op te bouwen, dat is toch niet minder dan fantastisch?  Met behoud van sociale zekerheid, pensioenen en toegang tot de lokale gezondheidszorg.  Gelijke regels over de kwaliteit van produkten, grondstoffen, voedsel; verplichte garanties, bescherming van de consument; regels over de verwerking van  afval en het gebruik van giftige chemische produkten;  de controle op monopolies en de vrijwaring van eerlijke concurrentie, het zijn maar enkele voorbeelden, maar dat zijn toch allemaal prachtige verwezenlijkingen?


Misschien dat sommige landen er zonder Europa ook wel waren geraakt, maar voor landen als Griekenland, en vele andere, is de Europese Unie een ware zegen, een fel verlichte eenrichtingsstraat weg uit het moeras, uit de woestijn.  Een snelweg naar de moderniteit, met links en rechts enkel afgrond.  Het zou werkelijk zonde zijn om nu een afrit te nemen.  Misschien even tanken, en dan: nog sneller, nog meer rechtdoor, nog minder bochten; koplampen op, en niet achterom kijken.  Laten we hopen dat we met z'n allen bekwame chauffeurs kiezen. Weg met het ezelsspoor, volle bak vooruit! Leve Europa!



 

Voorlopige zetelverdeling Oostenrijk

Oostenrijk verliest één zetel in Europa, in 2004 hadden ze er 18, nu 17 wegens herschikking.


2004                                                        2009                    verschil

ÖVP                    6                                    6                        -
SPÖ                    7                                    5                        -2
FPÖ                    1                                    2                        +1
MARTIN              1                                    3                        +2
GROEN               2                                   1                        -1
RESITARTIS       1                                    -                        -1

-----------------------------------------------------------------------------------------
                           18                                17


Later meer!

Afwijkingen mogelijk tot 1,3%

Groen zou haar 2 zetels kunnen behouden ten nadele van de SPÖ


Roel Verschueren, Wenen 7 juni 2009


 

Stemlokalen gesloten - eerste resultaten

Koud van de pers, hier zijn de Oostenrijkse resultaten:

ÖVP (Christendemocraten)        29,6%    -3,1%
SPÖ (socialisten)                        23,7%    -9,6%
FPÖ (Uiterst rechts)                    13,4%    +7,1
MARTIN (onafhankelijke)            18%        +4%
GROEN                                        10%        -3,4%
BZÖ (afscheurlijst FPÖ)                4,7%     (komt voor het eerst op)

Christendemocraten blijven dus de eerste partij, spijts haar verlies, verlies voor de socialisten is dramatisch, uiterst rechts heeft samen 18,1% (alarmerend) en groen blijft wegglijden.

Later meer!!

!!! Afwijkingen tot 1,3% nog mogelijk

Roel Verschueren, Wenen 7 juni 2009


 

Gesjoemel met kiezerslijst in Engeland

Toen mijn vrouw en ik als een van de vroegste kiezers in ons district ons gingen aanmelden met onze Belgische identiteitskaart kregen we te horen dat naast onze naam een teken stond dat wij niet in de EU kiezerslijst waren opgenomen.

Om in Groot Brittannie op een kiezerslijst voor te komen moet je een formulier ondertekenen (bij elke nieuwe verkiezing) en naar het verkiezingsbureau sturen of in de daartoe bestemde brievenbus op het districtsbureau deponeren. Het document dat wij hadden ondertekend en in de bus hadden gedeponeerd was niet aangekomen.

In Frankrijk moet je je ook registreren om op een kiezerslijst voor te komen. Daar moet je je persoonlijk op het gemeentehuis voor aanbieden, wat op zich intimiderend kan zijn, maar je krijgt tenminste een geldig bewijs. Niet zo in Engeland.

Een lijst van kiezers die niet op de EU kiezerslijst voorkomen maar wel op de lokale kiezerslijst (waarvoor een ander formulier moet worden ondertekend en naar het bureau gestuurd) was in het kiesbureau aanwezig en had moeten overeenstemmen met de namen op de kiezerslijst waar een speciaal teken was aan gegeven. Onze namen stonden niet op die lijst, maar we werden toch geweigerd en correctie was “impossible”.

Als u bij het lezen hiervan denkt dat ik een verhaal uit een duister Duitsland in het eind van de jaren 1930 aan het schrijven ben, wordt terug wakker: we zijn in het jaar 2009, in Groot Brittannie!

Iemand bij de administratie van het kiesdistrict West Sussex in het zuiden van Engeland heeft onze kiesbrieven verduisterd. Een formele klacht is onderweg.
 

Portugal - Pederneira slaapt

We brengen het weekend door in Pederneira bij Nazaré, een klein vissersstadje met een paar pitoreske randgemeenten aan de kust van Portugal. Nazaré is een badstadje en leeft van het toerisme. De visserij is nog sterk aanwezig, maar betekent economisch gezien niet zo heel veel. De wind steekt op, de oceaan beukt hier harder tegen het vasteland op dan in andere plaatsen, wolken wisselen met een sterke middagzon. Het is een verschrikkelijke dag, vindt mijn schoonfamilie. Het is een aangenaam wisselvallige dag, vind ik. Agh, die Belgen. Vikingen zijn het.


Van verkiezingen is hier absoluut niets te merken. In de krantenwinkel liggen wel kranten met informatie over wat Europa precies betekent voor de Portugezen, maar de sportkrant A Bola wordt gretiger gekocht. In heel Pederneira is totaal niets te vinden van de verkiezingen, in Nazaré staan welgeteld twee borden van het BE langs de rotondes.


Het leven gaat door, Portugal doet nog mee voor de wereldbekerselectie, de vis moet nog gedroogd worden en er zal nog een wandelingetje langs de dijk gemaakt worden. Ergens moeten er wel stemlokalen zijn, maar ik kan ze niet vinden, en de bewoners kunnen me niet verder helpen. 'Normaalgezien moet dat in een schooltje zijn, maar of we hier kunnen stemmen? Geen idee.'


Als straks de toeristen in Nazaré komen toestromen zal Europa een pak tastbaarder zijn, maar nu is het vooral héél ver weg.


 

Stemmen in Finland

Ik ben deze morgen gaan stemmen in de plaatselijke school. Het was er rustig, en er was geen file. Wanneer de voorzitster mijn naam oin het register gevonden had, stond mijn vrouw al op mij te wchten in de gang. Het weer is in het voordeel van de verkiezingen: vorig weekend was het 25 graden warm en zonnig, een paar dagen later 20 graden kouder. Vorige nacht was er nachtvorst, wat heel ongewoon is voor deze tijd van het jaar, en vandaag is het zonnig en rond 13 graden - te koud om te zonnebaden, maar lekker weer om te gaan wandelen en terloops te gaan stemmen.

Ongeveer 17 percent van de Finnen heeft gebruik gemaakt van de mogelijkheid op voorhand te stemmen: van 27 mei tot 2 juni kon men op vele plaatsen, zoals postbureau's en supermarkten stemmen.

De laatste week was er pas vaart gekomen in de campagne. Kandidaten maakten reclame op de radio, kranten en langs de straatkant (maar hier in Finland is er geen wildgroei: er wordt enkel promotie gemaakt op de plaatsen voorzien voor reclame). Volgens de laatste peilingen zouden de 3 grootste partijen (Centrumpartij, Sociaal-Democraten en de liberale partij),
elk 3 zetels behalen, en de kleinere (Groenen, Extreem links) elk 1. Het kartel van Perussuomalaiset
("Basic Finns") en de kristelijke partij zou 2 zetels behalen. De 2 personen die het meest
stemmen behalen van het kartel zouden dan naar Brussel gaan, waarschijnlijk 1 van elke partij.
Als de stemmen voor de kristelijke partij verdeeld zijn, is het mogelijk dat een lid van de
andere partij met die stemmen gaat lopen...


 

De stembureau's sluiten in België!

Weldra volgen de eerste prognoses voor Vlaanderen, de Europese uitslag volgt later vandaag. 1) mijn jongste zoon  die moest gaan zetelen, werd op het laatst toch niet uitgeloot en mocht dus met zijn stem/ziel  onder de arm terug naar huis. Geen gratis koffiekoeken zonder crème dus, en ook niet de fiere vaststelling dat hij zijn plicht had volbracht. Ziehier de werkelijk uitgebrachte stemmen in ons gezin: jongste zoon: Dehaene. Zijn onder ons dak wonend lief: Verhofstadt (wat van mijnentwege het nodige commentaar opleverde, maar ze kon als excuus aanvoeren dat ze midden in haar examens zat en de debatten niet zo goed had gevolgd). 2) Mijn oudste zoon en zijn in Wallonië wonende vrouw: allebei, weet ik haast zeker, MR. Totdaar de werkelijk uitgebrachte stemmen. Ziehier dan onze fictief uitgebrachte stemmen: mijn vrouw, denk ik, en dat dan wel in Frankrijk, ik heb het haar net gevraagd:  de ecologisten. Ikzelf zou tot de laatste seconde geaarzeld hebben tussen nva en cd&v,en in Nederland D'66 of CDA, mijn vader aarzelt vast tussen Dedecker en cd&v (we hadden een tante die voor de cvp opkwam in Mechelen en daar zou hij nooit voor hebben gestemd), mijn moeder voor dedecker en nva en met een lichte neiging naar VB, haar door ons ten sterkste ontraden, maar ja, ze is wel een koppige Zeeuwse van half 'over het water', daar heb je niks aan te vertellen, he. Mijn schoonbroer op Corsica (Bastia) die zich zeer actief inspant voor een ecologisch waterbeleid (hij is de veranwoordelijke daarvoor op het eiland) zonder twijfel ecologist, mijn schoonzus uit Compiègne heeft, als ze is gaan kiezen, voor het extreemlinkse partijtje van Besançenot gekozen, hoewel ze iets hoogs is bij Saint Gobain, onze vrienden uit Anthény (Ardennes françaises) zijn ongetwijfeld gegaan voor de MODEM van Bayrou, erg katholiek en een beetje links, Françoise, een temperamentvol lid van de 'club des femmes seules' uit ons dorpje Estrebay daar is wellicht voor de PS gaan stemmen, en mijn broer in Maastricht heeft ongetwijfeld weer geopteerd voor zijn SP met Agnes Kant. Zo, nu weet u het zo'n beetje. Een zootje ongeregeld dus, maar daar moet Europa het mee doen.


 

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs