Grote klappen voor de regeringspartijen in Ierland

Ondanks het feit dat de verkiezingen hier al plaatsvonden op vrijdag 5 juni, sijpelen de resultaten nu pas binnen. De uitslagen zijn tot op dit moment nog steeds niet volledig bekend. Dit is het nadeel van nog te stemmen met potlood op papier. Enkele jaren geleden werd door de overheid een revolutionair en ultraduur computersysteem aangekocht dat de verkiezingen in Ierland moest moderniseren. Miljoenen werden hieraan gespendeerd. Helaas bleek het systeem langs geen kanten te werken en nog meer geld om het verder te verfijnen, was er niet meer. De ganse rimram werd dus maar naar het containerpark verbannen. Al het geld dat erin gepompt was, werd uiteraard niet gerecupereerd en sindsdien wordt hier weer vrolijk met potlood op papier gestemd. Only in Ireland…

 

In Ierland waren er niet alleen Europese verkiezingen, maar ook gemeenteraadsverkiezingen en provinciale verkiezingen. De opkomst strandt op 58,58 procent, wat hier redelijk goed gevonden wordt.

De Ieren zijn erg ontevreden over de gang van zaken in hun land op dit ogenblik. Kan het ook anders? De Celtic Tiger is geïmplodeerd.  De werkloosheid heeft vorige week de grens van 400.000 overschreden, wat overeenkomt met 12% van de actieve bevolking. Prognoses voorspellen dat dit nog zal oplopen tot 500.000 of 15% tegen het einde van dit jaar. Winkels sluiten hun deuren, pubs gaan failliet, grote bedrijven die eens naar Ierland trokken omwille van het belastingsvoordeel verlaten dit uitgebluste paradijs voor andere voordeligere oorden. De regering besliste om het openbaar vervoer in te krimpen, en om de uitkeringen te verminderen. Ze beweert bovendien de staatskas te kunnen  aandikken door een deel van het kindergeld af te schaffen. Ook de begeleiding van minder begaafde kinderen of leerlingen met problemen zoals dislectie of autisme wordt in de lagere school zo goed als afgeschaft en in het middelbaar sterk verminderd. Een mens zou voor minder malcontent zijn.

Het stond dus als een paal boven water dat deze verkiezingen niet over Europa zouden gaan, noch over het beleid op lokaal niveau, maar over het wanbeleid van de nationale regering. Velen hopen dan ook dat de uitslag ertoe zal leiden dat de regering zijn koffers zal pakken en vervroegde verkiezingen zal aankondigen, want niemand gelooft nog dat ze bekwaam is om dit land tot 2012 te leiden zonder dat het volledig de dieperik intuimelt.

Zogezegd, zo gedaan. De regeringspartijen verliezen bij de lokale verkiezingen massaal. De groenen zijn nagenoeg van de kaart geveegd en houden nog een luttele 3% over. Fianna Faíl (centrumrechts) gaat van 32% naar 25% en is na ontelbare jaren van de grootste-partij-troon gestoten.

De verliezen van de regeringspartijen zijn bij de Europese verkiezingen minder uitgesproken. Van de kandidaten die al in Brussel zaten, was men blijkbaar nogal tevreden, want een groot deel mag terugkeren naar zijn zetel. Helaas moet ik opnieuw vaststellen dat er toch weinig mensen voeling hebben met wat er op Europees niveau gebeurt. Op dit ogenblik heeft men hier andere kopzorgen, waarvan de economische crisis duidelijk de grootste is.

Tot mijn verbazing blijkt het kiessysteem in Ierland helemaal anders in elkaar te zitten dan in België. Voor Europa bestonden er vier verschillende lijsten, voor de vier grote gebieden in Ierland: North West, South, East en Dublin. Op elke lijst stonden tussen de tien en de dertien kandidaten, verdeeld over de verschillende partijen. Er wordt binnen de partij beslist welke kandidaten naar voor worden geschoven alsook hoeveel kandidaten er per regio zullen opkomen. Een plaats op de lijst kost veel geld en als je niet verkozen bent, ben je dat geld onherroepelijk kwijt. Wie verkozen is, krijgt zijn ‘inkoopsom’ terugbetaald. Het geld van de niet-verkozenen wordt gebruikt om zoveel mogelijk kosten te dekken die bij de organisatie van de verkiezingen komen kijken. Zo worden de voorzitters en bijzitters van de stemlokalen bijvoorbeeld betaald en naar verluidt zou dat een aardige som opleveren. De stembiljetten zijn dus niet onderverdeeld volgens partij zoals in België. Er is slechts één lijst, met de verschillende partijen vertegenwoordigd en elke partij heeft zoveel kandidaten als dat ze plaatsen op de lijst opgekocht heeft. Meestal zijn dat er niet meer dan drie. Elke partij kan, maar moet niet, een aantal plaatsen opkopen. Dat verklaart waarom er in sommige regio’s slechts tien kandidaten op de lijst stonden en in andere dertien. Enkel wie een kans maakt om ook effectief verkozen te worden, komt op de lijst te staan. Een partij zal geen geld geven aan kandidaten die geen schijn van kans maken. Er wordt gestemd door nummers te plaatsen naast de kandidaten van je voorkeur. Respectievelijk 1,2,3,4 voor je vier geprefereerde keuzes. Je nummer 1 is uiteraard je eerste keuze, en als je wilt, kan je nog verder nummeren, maar dat hoeft niet.

Een voorbeeld van een stembiljet kreeg ik helaas niet te pakken en foto’s nemen in de ‘polling station’ was ook niet toegestaan. Stel je er een ouderwets klaslokaaltje bij voor, met een voorzitter en bijzitter die al lang de pensioengerechtigde leeftijd overschreden hebben en wankele houten schermen als stemhokjes. De tijden van moderne computersystemen zijn al lang voorbijgestreefd in Ierland.


 

Drama voor links, winst voor groenen en populisten

De verkiezingen in Finland brachten een aantal verrassingen. De grootste winnaar is de populistische Perussuomalaiset. De voorzitter Timo Soini was met meer dan 130000 stemmen de stemmenkoning. Zijn partij, die bij de vorige Europese verkiezing maar 0,5 percent had, haalde bijna 10%. De kleine kristelijke partij, die 4,2% haalde, profiteerde van kartel met de perussuomalaiset, en behaalde ook 1 zetel.

De andere winnaar was de Groene partij, die een zetel won en haar twee vrouwelijke kopstukken naar Brussel stuurt.

De grote verliezers zijn de linkse partijen: de kleinere Vasemmistoliitto (Linkse Unie) verloor nipt haar enige zetel, en de grotere Sociaal-Democratische partij, de partij van President Halonen, verloor 1 van haar 3 zetels. Ook de regerinspartijen verliezen elk een van hun 4 zetels: voor de liberale partij Kokoomus bleef het verlies beperkt tot 0,5%, voor de Centrumpartij was het verlies 4 % en voor de sociaal-democraten 3,6%. Een van de 2 zetels van de sociaal-democraten gaat naar Mitro Repo, oftewel "Vader Mitro", die met meer dan 70000 het meeste stemmen haalde op de lijst. Mitro is een orthodoxe priester, en de enige "bekende Fin" die een zetel heeft behaald. Hij stond als onafhankelijke op de lijst, en zijn kandidatuur zorgde voor problemen met de orthodoxe kerk. Mitro Repo mag tijdens zijn politieke carriere niet als priester optreden en zijn priestergewaad niet dragen.

De laatste zetel gaat naar de Zweedstalige partij RKP. In het begin van de avond zag het er naar uit dat er kleine Zweedse minderheid in Finland (ongeveer 5%) het zonder kandidaat zou moeten stellen, maar uiteindelijk bleek de partij net iets groter dan de Linkse Uni, en kaapte zo een zetel weg.


 

Net zoals in België gaat alle media-aandacht in Malta nog altijd naar de EU verkiezingen. Het tellen van de voorkeurstemmen is nog altijd niet beëindigd en dus wordt nog altijd in spanning afgewacht wie naar Brussel mag worden afgevaardigd door de winnende Labour Party en de Christendemocratische PN. Spannend is het ook nog altijd over de zesde zetel die Malta krijgt toebedeeld eenmaal  het binnen de EU eens raakt over de nieuwe zetelverdeling per lidstaat. Gaat die naar de PN of naar Labour? Pas morgen zullen we het weten want pas dan zijn alle voorkeurstemmen bekend. 

De uitslag zélf die ligt nu al wel definitief vast. Labour rijfde 55 procent van de stemmen binnen en de PN moet het stellen met 40, 49 pct van de kiezers. Dat Malta vooral een eiland is van twee partijen werd nogmaals bewezen. De kleinere partijtjes kwamen amper aan de bak. De groene AD partij kreeg zelfs een flinke opdreun en blijft steken op 2, 34 pct. De partij stelt zelfs haar voortbestaan in vraag.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.

Want de Peroxide Vrienden Vereniging kan onvoldoende vuist maken. Wilders wil zijn eigen koppel kiezen. De teugels zelf in handen houden en een grote snel uitgerolde organisatie biedt teveel jonge (en oude) honden de mogelijkheid om uit de toon te blaffen. Dat staat de meester niet toe. Deze zondag gaf hij aan in een vijftal steden op te (kunnen) komen. Als daar al winst uit te halen is tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad in het voorjaar van 2010, zal het een probleem kunnen worden om daarvoor een serieus uitgebalanceerd programma met winnende ideeën neer te zetten. En als hem dat niet lukt maakt de partij zich kwetsbaar voor 2011. Voorlopig is de holle rethoriek op een beperkt aantal onderwerpen te lucratief om aan de tucht van de wispelturige kiezersmarkt te onderwerpen. Je zou bijna hopen dat er een undercover-journalist is die zich als 'deep throat' op een kandidatenljst weet te praten en daar vervolgens een mooi boek over weet te schrijven.

Dat ontslaat de oude partijen er niet van om even diep adem te halen en na te denken hoe zij dit fenomeen gaan tackelen in de politieke betekenis van het woord. In dat opzicht is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 al begonnen.

Er zullen goede ideeën moeten komen die zonder stroop en meel die in debat aan het oordeel van de kiezer kunnen worden gegeven. De kunst zal er in zitten dit te doen zonden te buigen of te knielen voor de demagogie en dialectiek van de peroxisten-brigade. Een echte strijd om de kiezersgunst en de kunst van het echte debat maar vooral de dialoog met de burger op basis van faire en heldere standpunten. IS dat eigenlijk niet wat democratie in essentie is.

Europese verkiezingen als loutering van de politieke NL ziel. Het zou een mooie opbrengst kunnen zijn. maar dan is het wel noodzakelijk dat de partijen snel en effectief aan zet gaan. slapen zal er niet bij zijn en de dreun zal snel geabsorbeerd moeten worden, en vooral niet genegeerd.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.

Want de Peroxide Vrienden Vereniging kan onvoldoende vuist maken. Wilders wil zijn eigen koppel kiezen. De teugels zelf in handen houden en een grote snel uitgerolde organisatie biedt teveel jonge (en oude) honden de mogelijkheid om uit de toon te blaffen. Dat staat de meester niet toe. Deze zondag gaf hij aan in een vijftal steden op te (kunnen) komen. Als daar al winst uit te halen is tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad in het voorjaar van 2010, zal het een probleem kunnen worden om daarvoor een serieus uitgebalanceerd programma met winnende ideeën neer te zetten. En als hem dat niet lukt maakt de partij zich kwetsbaar voor 2011. Voorlopig is de holle rethoriek op een beperkt aantal onderwerpen te lucratief om aan de tucht van de wispelturige kiezersmarkt te onderwerpen. Je zou bijna hopen dat er een undercover-journalist is die zich als 'deep throat' op een kandidatenljst weet te praten en daar vervolgens een mooi boek over weet te schrijven.

Dat ontslaat de oude partijen er niet van om even diep adem te halen en na te denken hoe zij dit fenomeen gaan tackelen in de politieke betekenis van het woord. In dat opzicht is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 al begonnen.

Er zullen goede ideeën moeten komen die zonder stroop en meel die in debat aan het oordeel van de kiezer kunnen worden gegeven. De kunst zal er in zitten dit te doen zonden te buigen of te knielen voor de demagogie en dialectiek van de peroxisten-brigade. Een echte strijd om de kiezersgunst en de kunst van het echte debat maar vooral de dialoog met de burger op basis van faire en heldere standpunten. IS dat eigenlijk niet wat democratie in essentie is.

Europese verkiezingen als loutering van de politieke NL ziel. Het zou een mooie opbrengst kunnen zijn. maar dan is het wel noodzakelijk dat de partijen snel en effectief aan zet gaan. slapen zal er niet bij zijn en de dreun zal snel geabsorbeerd moeten worden, en vooral niet genegeerd.


 

Verenigd Koninkrijk: geen echte verrassingen

Inderdaad, (New) Labour heeft verloren, de BNP (British National Party) won twee zetels in het EU parlement. Zoals ik vermelde in mijn vorige blog riep (New) Labour op om te gaan stemmen omdat anders het BNP afgevaardigden in het Europees Parlement zou behalen. Echter, laat het duidelijk zijn: het BNP heeft niet echt gewonnen, hun aanhang is ongeveer gelijk gebleven. Het was echter, zoals voorspelt door (New) Labour, de afwezigheid van andere stemmen, vooral deze voor (New) Labour dat ervoor gezorgd heeft dat het BNP verhoudingsgewijs meer stemmen kreeg, en dus twee vertegenwoordigers.

 

En (New) Labour? (De haakjes rond "New" duiden op het feit dat ik meer en meer de naam Labour zie opduiken, alsof het meesterwerk van Tony Blair wordt vernietigd). Zij zijn dramatisch gezakt. Ze zijn nu de derde partij na UKIP in het Europees Parlement. Tel daarbij de dramatische resultaten van de lokale verkiezingen waarbij ze alle meerderheden van de councils verloren (in het hele land!!!), en de ramp is volledig. Echter, zoals commentatoren aanhalen, dit zou de redding van de eerste minister kunnen betekenen. Mogelijk gaat men voorlopig het interne gevecht stoppen om vervroegde verkiezingen te voorkomen vermits anders de meeste (New) Labour parlementsleden hun zetel zullen verliezen. Een andere stem van de Guardian commentator, nochtans een Gordon Brown aanhanger. Zij argumenteerde op Radio 4 dat het nu de beste tijd is voor Gordon Brown om op te stappen; hierdoor kan iemand anders leider worden die dan verkiezingen kan uitroepen in november, na het (New) Labour congres. Hierdoor zullen er stemmen terugvloeien omwille van de nieuwe leider en hij/zij zou dan de mogelijkheid hebben zijn standpunten bekend te maken op het congres. Zal het gebeuren? Neen. Gordon Brown ziet zichzelf als de Redder van het Verenigd Koninkrijk, zelfs van de wereld economie; en niemand van (New) Labour wenst nu over te nemen omdat dit waarschijnlijk hun einde zou betekenen. De kleinste roepen om het ontslag van Gordon Brown; de groten zwijgen of verdedigen hem. Laat Gordon Brown gestraft worden denken ze, dan kan een nieuwe leider met een propere lei opstaan na de verkiezingen (zoals in Belgie gebeurde in de Open-VLD).

 

De Tories. Jawel, zoals verwacht hebben ze gewonnen, maar ik vind het niet echt een overtuigende overwinning. Echter, dit zijn Europese verkiezingen waar de mensen protesteren en dus voor kleinere partijen stemmen waardoor stemmen verdund worden. Het is belangrijk op te merken dat dit opnieuw een winst is voor een anti-Europa partij die nog maar recentelijk de EPP verliet om te gaan samenwerken met enkele (extreem-)rechtse Oost-Europese partijen. De anti-Europa stemmen blijken ook uit de enorme winst van UKIP. Ik vind dit meer beangstigend dan de "winst" van het BNP. UKIP is nu de tweede partij voor het VK in het Europees Parlement, met een programma om uit Europa te stappen (hun goed recht) maar ook met een oproep tegen immigratie (Say No to unlimited immigration). Inderdaad, onbeperkte immigratie kan niet, echter dit zijn mooie woorden om "British work for British people" te bedoelen, zeker tijdens een economische crisis. Toegegeven, terwijl enkel blanken lid mogen worden van het BNP zijn er enkele kleurlingen op de UKIP lijst, hoewel op plaatsen waar ze niet verkozen kunnen worden. En Winston Churchil wordt door het UKIP gebruikt om hun boodschap over te brengen. Ik dacht dat Churchil een groot verdediger was van Europa?

 

De LibDem's? Ontgoochelend. Statisch quo. Iedereen ziet het VK als een twee-partijen land tussen (New) Labour en de Tories waarbij de LibDem's het niet kunnen halen, dus velen vinden het een weggegooide stem en stemmen niet voor de LibDem, waardoor hun voorspelling uitkomt dat de LibDem's niet kunnen winnen. Echter, nu blijkt dat (New) Labour verslagen kan worden zou dit in het voordeel van de LibDem's kunnen werken bij de nationale verkiezingen die gehouden worden binnen de volgende 12 maanden. En vermits de LibDem's redelijk pro-Europa zijn zullen minder mensen voor hen stemmen tijdens Europese verkiezingen. Inderdaad, Europa is niet te vertrouwen: het VK wenst in de gunst te staan van de USA (een supermacht), daarbij probeert te doen wat dit grote Engelstalige land doet en aldus probeert zelf een supermacht te zijn. Dit kan enkel gebeuren door Europa klein te houden (Fransen en Duitser worden nog steeds aanzien als de vijand die de macht in Europa willen overnemen, en hierbij zou het VK invloed verliezen). Er zijn altijd problemen met landen die hun invloed verliezen en het proberen te behouden.

 

Politiek! Heerlijk zoals het is in het VK. Dit is Shakespeare. Politiek op het scherp van de mes, alles voor het eigen overleven. Het is schadelijk voor het land, maar het is Beweging, Theater, Dance, Boksen. De koning (Gordon Brown) probeert zijn macht te behouden, echter de moordenaars zijn reeds in het paleis en erger, ze zijn niet van de vijand maar van zijn eigen onderdanen. Paranoia. Wie is nog te vertrouwen? Oude vijanden blijken vrienden te zijn en omgekeerd. Maar het zijn goede socialisten: kameraden doen alles samen, zelfs samen ten onder gaan. Hier in het VK gebeurt er tenminste iets, in tegenstelling tot sommige andere landen waar het leven stille staat.


 

Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.


 

Algarve Portugal

Niet veel van bemerkt dat er verkiezingen waren!

Ik had een terrasje uitgekozen rechtover het kiesbureel en ik moet zeggen dat het drukker was van de tellers die binnen en buiten liepen dan van de kiezers.

In het zuiden was de opkomst merkelijk lager dan in de grote steden van het midden en noorden.
Liefst 62.9 percent van de kiesgerechtigden is thuis gebleven. Van de Portugezen die in het buitenland verblijven heeft méér dan 91 percent zich onthouden.

De regerende socialistisch partij kreeg serieuze klappen en verloor 5 zetels, winnaar was de PSD (Sociaal Democraten).

Als dit de graadmeter is van de komende nationale verkiezingen, staan er voor Portugal  redelijke verschuivingen aan te komen op politiek vlak.
Enkele uitspraken door verliezers en winnaars:

José Socrates van de verliezende PS:
"Dit resultaat geeft ons de vastberadenheid om onze strategie te wijzigen om bij de parlementsverkiezingen als winnaar uit de bus te komen."

Ferreira Leite van de winnende PSD:
"Deze verkiezing was nodig om de PS ervan te overtuigen dat de bevolking het niet met hen eens is."

Vervolg in september.


 

Zo, dat was het.
Dat waren de Europese Verkiezingen, dat was wat mij betreft het blog "In alle lidstaten".

Dertig berichten en zes weken later neem ook ik afscheid.
Vanaf midden juni schrijf ik verder voor De Standaard Online maar dan voor een andere blog.
Wie wil lezen waarover het gaat bezoekt vanaf dan graag:


http://standaard.typepad.com/en_nu_even_elders/


of andere schrijfsels op mijn website:


http://www.verschueren.at


Ik bedank De Standaard voor de ruimte, de lezers voor het lezen en reageren en ik hou voor jullie Oostenrijk verder wel in de gaten, niet noodzakelijk politiek, er is tenslotte nog leven buiten de politiek ook.


Roel Verschueren, Wenen 8 juni 2009


 

VERDEELD HONGARIJE - vervolg 5 - geen verrassingen!

De uitslag was inderdaad met grote zekerheid te voorspellen!


Vanuit (subjectief!) politiek standpunt:


- grote winst voor FIDESZ: 56,37% van de stemmen, 14 zetels;

- groot verlies voor MSZP: 17,37%, 4 zetels;

- opkomst van JOBBIK: 14,77%, 3 zetels (wel verrassend is het groot aantal stemmen);

- aftakeling van de kleine partijen: SZDSZ met 2,16% verdwijnt bijna helemaal van het politiek toneel, MDF is met 5,3% net over de schreef.


Bekijken we nu de uitslag vanuit objectief standpunt.


De opkomst bedroeg 36,28%. Dit is meer dan 6 punten lager dan het EU gemiddelde van 43%, wat ook al niet schitterend kan genoemd worden!

Als we de scores vertalen naar het aantal stemmers (36,28), dan komen we tot de volgende objectieve uitslag:


- Eerste plaats: ZW ("partij" van de Zwijgende Meerderheid) met 63,72% van de "stemmen": dat zijn de burgers die óf foert zeggen tegen het politieke gedoe, óf genoeg hebben van valse beloftes/leugens/ moddergooierij, óf dezen van "vroeger was het beter" die zich geen illusies meer maken.

- Tweede plaats: FIDESZ met 20,45% (36,28% van 56,37);

- Derde plaats: MSZP met 6,3% (36,28% van 17,37);

- Vierde plaats: JOBBIK met 5,35% (36,28% van 14,77);

- Vijfde plaats: MDF met 1,9% (36,28% van 5,3).


Het verschil tussen het subjectieve politieke standpunt en het objectieve is dat zegevierende politiekers en politieke partijen er de facto van uitgaan dat de zwijgende meerderheid akkoord gaat met hun visie. Indien dit zo zou zijn dan moeten zij ook aannemen dat de zwijgende meerderheid tevens akkoord gaat met de visie van alle andere partijen, vermits de niet-stemmer op voorhand niet kan weten welke partij als winnaar uit de bus zal komen! Dit is dus volkomen absurd!

Het objectieve standpunt wordt niet alleen hier, maar nergens in de wereld gehanteerd. Partijpolitiek en objectiviteit zijn inderdaad twee tegengestelde dingen.

Nochthans zouden politiekers zich moeten afvragen waarom de meerderheid niet gaat stemmen Dat doen ze niet, want dan moeten ze zichzelf in vraag stellen. Integendeel, ze kraaien victorie, maar dat is meer het gekraai van de haan op de mesthoop.


Vermits MSZP reeds heeft laten weten dat ze verder zal regeren is het politieke scenario voor het komende regeerjaar, tot de verkiezingen in 2010, reeds bekend. Zie daartoe mijn vorige bijdragen.


 

Verkiezingslauwte in Polen

De vorige dagen heb ik een uitvoerige beschrijving gegeven van de hevige campagnestrijd die er in het Poolse Lublin heeft gewoed. Gisteren heb ik met de wagen het land van Zuid naar Noord doorkruist. Het is me opgevallen dat de campagnestrijd niet overal in dezelfde hevigheid als in Lublin werd gevoerd. Hoe meer naar Noorden, hoe lauwer en droger. In de hoofdstad Warschau vielen er nog veel kleurrijke affiches te bespeuren, maar niet zoveel en minder contrastrijk dan in Lublin. Sommige kandidaten beloofden Europa te veranderen en dat was de stoerste uitspraak die ik ben tegengekomen.

In Gdańsk viel me 1 iets onmiddellijk op: de massale afwezigheid van publieke campagnevoering. Vooral het hoofd van het lokale politieke kopstuk van de rechtse, eurosceptische partij ‘Samoobrona Rzeczpospolitej Polskiej’ Lech Woszczerowicz domineerde in enkele straten. Langs enkele drukke hoofdwegen in Gdańsk viel echter niet 1 affiche te bespeuren. Ook in de binnenstad moest je een inspanning verrichten om een affiche tegen te komen .

Gisteren was het de dag van de verkiezingen. Na de mis had ik de kans om met mijn schoonouders in stembureau nummer 45 in Gdańsk te infiltreren. De kerk was tijdens de mis vol. Het stembureau was na de mis leeg! In de 15 minuten dat ik in het gebouw vertoefde kon ik meer toezichthouders tellen dan inwoners die een stem uitbrachten. Dat was, weliswaar exclusief mijn schoonouders, een verhouding van 5 tegen 4 in een tijdsspanne van 15 minuten. De eerste avondpeilingen bevestigden mijn waarneming, in Polen zijn er gebieden waar nauwelijks 20% van de bevolking is komen opdagen om een stem uit te brengen met een landelijk opkomstgemiddelde van 24,53% (Gazeta Wyborcza van vandaag)!


 

Alles is cyclisch... maar niet in Oostenrijk!

De resultaten zijn gekend.

Verrassingen zijn:

- het grote verlies voor de socialisten,
- de quasi status quo voor de Christen-democraten,
- de verdere achteruitgang voor de Groenen,
- het succes voor de onafhankelijke partij van Martin


Geen verrassing is:

de bijna verdubbeling van het aantal stemmen voor uiterst rechts (zoals eerder in deze blog reeds voorspeld).



Met bijna 30% van de stemmen (en toch nog een verlies van 3%) is de ÖVP de grootste partij. De Christen-democraten in Oostenrijk zitten in de regering en ervaren deze uitslag als een bevestiging van hun nationale kiezers voor de gevolgde politiek.


Het zware verlies voor de tweede regeringspartij, de SPÖ van bondskanselier Werner Feyman, zou een herschikking van de regering voor gevolg kunnen hebben hoewel de afgevaardigden van beide partijen vanavond zweren dat dit niet zo zal zijn. De SPÖ verloor bijna 10% en eindigt op 23,8%.


Het verlies van de Groenen is onverwacht en brengt de partij op 9,5% (-4%) en is het zoveelste verlies in een lange rij sinds zes jaar. Het staat in contrast tot Groen in Europa dat volgens de eerste peilingen aan belang in het Europese Parlement wint.


Dat uiterst rechts met de FPÖ als belangrijkste partij (BZÖ haalt waarschijnlijk geen 5%) op 13,1% uitkomt lag niet noodzakelijk in de lijn van de verwachtingen maar wel in de lijn van de Oostenrijkse mentaliteit en moeilijke verhouding van haar burgers ten opzichte van Europa.
H.C. Strache roept zichzelf en zijn partij uit tot dé grote overwinnaar en kijkt al met grote ogen naar de verkiezingen voor de stad Wenen.

Oostenrijk werd nog maar een stuk rechtser, minder groen, nog christelijker en minder sociaal.

De Europese uitslagen voor België zijn nog niet binnen, maar ik vond de verklaring van De Winter wel grappig betreffende de Vlaamse verkiezingen. De versplintering van de rechtse partijen is oorzaak van het verlies van het Vlaams Belang. Ik ben zeker dat hij in de weken voor de verkiezingen, voor de 'afrekening' dus, in een woelige nacht is wakker geschoten en deze verklaring ergens op een klein papiertje naast zijn bed heeft opgeschreven, waarna hij tevreden eindelijk in slaap is gevallen. Dat er eventueel een reden zou kunnen zijn die niets met de andere partijen te maken heeft, maar met zijn eigen programmapunten, retoriek, lichaamstaal en populistische arrogantie komt natuurlijk bij hem niet op. Zou het kunnen dat de Vlamingen blij zijn dat er eindelijk alternatieven zijn die niet noodzakelijk de traditionele partijen moeten zijn?


Oostenrijk is en blijft een ander fenomeen. Hoe beter ik de politiek in dit kleine landje begrijp, hoe meer ik ook het onderscheid kan maken met wat in Vlaanderen aan de gang is.


De mate waarin het Vlaams Belang klaagt over een georganiseerd tekort aan mediabelangstelling, over het systematisch negeren van de electorale belangrijkheid van de partij omwille van het 'Cordon sanitair', het ondemocratisch behandelen van wat hij een democratische partij noemt, staat in schril contrast met de situatie van het FPÖ in Oostenrijk.

De FPÖ is een nationale partij en komt op in heel Oostenrijk. De partij heeft al een keer aan de nationale regering deelgenomen, er bestaat geen 'Cordon sanitair' tegen de partij en de Oostenrijkers hebben het pure nationalisme nooit afgeleerd. Het zit diep gebakken in hun cultuur, alle Oostenrijkers waren erbij betrokken en ze hebben hun verleden nog niet verwerkt. De partij speelt constant in op deze gevoelens en heeft een bredere voedingsbodem dan het Vlaams Belang. Ze wordt door de media opgevoerd omdat berichtgeving over de spectaculaire uitspraken van de partijleden en de aanstootgevende slogans tijdens de verkiezingen doen verkopen en de Oostenrijker erom vraagt. En populistische media rapporteren graag over populistische polici en politieke partijen.


Ik wacht nog tot morgen, tot de algemene trends in heel Europa beter zijn afgeleid uit de massa resultaten die te verwerken zijn.
Dan kunnen we afsluiten, afronden, en doorgaan.

Ik troost vanavond de vrienden, voor wie de uitslag voor hun land als catastrofaal wordt ervaren.
Die eindelijk ook willen doorgaan, wachten op de ommekeer. Misschien dat de uitslag van het Vlaams Belang wat hoop kan geven.


Roel Verschueren, Wenen 7 juni 2009





 

Duitsland: winst voor de Liberalen

Ook Duitsland heeft vandaag gestemd. De opkomst was laag en lag rond het Europees gemiddelde van 43%. Tien jaar geleden ging nog 60% van de Duitsers stemmen. Van een afkeurende houding ten opzichte van Europa valt hier bijna niets te merken, maar dit is dus blijkbaar voor veel mensen nog geen reden om te gaan stemmen.

De stembrief was ongeveer een meter lang en bood plaats aan 31 partijen en groeperingen. In totaal waren er 1196 kandidaten, waarvan 352 vrouwen. Ik heb ze niet geteld.

De grootste winst werd behaald door de libarale FDP. De combinatie CDU/CSU verloor iets, maar komt nog wel duidelijk als grootste partij en dus als winnaar uit de bus. Verlies was er vooral voor de socialistische SDP. In ieder geval waren laatstgenoemden zo sportief dit verlies ook direct toe te geven.

Terugkijkend op de afgelopen twee maanden overheerst vooral een gevoel van verwondering. Het thema Europese Verkiezingen was in het dagelijkse leven opvallend afwezig. Maar ook de aandacht die dit onderwerp op televisie kreeg was niet te vergelijken met wat we bijvoorbeeld in Vlaanderen te zien kregen. Vanochtend heb ik een uur lang naar een discussieprogramma gekeken, dat geheel aan de verkiezingen was gewijd. Zelden heb ik zo een zouteloze vertoning gezien. De presentatrice was vooral netjes en beleefd, bij de gasten ontbrak iedere vorm van geestdrift. Op iedere vraag werd zeer uitvoerig geantwoord, zonder dat iemand ooit de spreker trachtte te onderbreken. De lengte van de antwoorden viel zo zeer op, dat ik op een bepaald moment met de stopwatch in de hand ben gaan meten hoe lang de antwoorden duurden. Alle antwoorden, zonder uitzondering, duurden langer dan een minuut, en antwoorden van tussen de drie en de vijf minuten waren geen uitzondering. En zoals gezegd, niemand die ooit een spreker in de rede viel, en een presentatrice die vooral minzaam knikte en glimlachte naar de camera en alles wat er rondom haar bewoog.

Vanavond uiteraard ook even gekeken naar de uitzending waarin verslag werd gedaan van de binnenkomende uitslagen. Stipt en strikt als men hier is werd afgeteld tot zes uur, het moment waarop de stembureau's sluiten, en pas op dat moment kwamen de eerste pronostieken. Eerdere mededelingen zouden het stemgedrag kunnen beinvloeden en zijn dus niet toegestaan. Deze uitzending leek al iets meer op wat wij gewend zijn. Politici stonden naast de presentatoren om de binnenkomende uitslagen van commentaar te voorzien, en af en toe werden sfeerbeelden toegevoegd van partijbijeenkomsten.

Maar wat mij het meeste zal bijblijven van de afgelopen weken, is dat de doorsnee Duitser Europa in zijn of haar uitspraken consequent steunt, en nauwelijks of niet kritiseert, maar dat datzelfde Europa voor diezelfde Duitser van geen enkel belang lijkt te zijn, in ieder geval toch in zijn of haar eigen beleving.

In ieder geval weten 99 Duitsers zich verzekerd van een plaats in het Europees parlement.


 

PSD springt voor PS

De sociaal-democraten van de PSD springen in alle exit-polls en voorlopige tellingen voor de PS, de socialistische partij van premier Sócrates. De PS wringt zich voorlopig nog in alle mogelijke bochten om  het verlies te ontkennen.


Een voorlopige peiling geeft ongeveer dit als resultaat:

PSD: 30 - 34 %

PS: 28 - 30,4 %

BE: 11 - 12 %

CDU: 10 - 12%

CDS: 7 %


Portugal mag zich ook voortrekker noemen in afwezigheid bij de stembureau's: meer dan 64% van de stemgerechtigden kwam niet opdagen, en dat voor een dag die niet eens mooi strandweer gaf. Godinho de Matos van de Nationale Verkiezingscommissie liet aan TSF weten dat dit percentage «zijn lippen verbrandt»,

Pedro Mota Soares van de CDS-PP (Partido Popular) liet al weten dat deze afwezigheid een teken is van een algemene ontevredenheid bij de burgers over de nationale regering.


Benieuwd of deze Europese verkiezingen voor lokale naweeën zullen zorgen...


 

SPANJE : GEFAALD

Ja, ik geef toe, ik heb gefaald.  Niet alleen heb ik niet trouw en stipt mijn huiswerk ingeleverd zoals gewenst door de standaardredaktie, bovendien ben ik er niet in geslaagd mijn 20-jarige zoon naar het stemhokje te slepen, zelfs niet op de valreep, zelfs niet met de verleiding morgen zijn lievelingsmaaltijd voor te schotelen.  Vorig jaar is hij, net meerderjarig,  fier en zelfbewust naar de stemlokalen getrokken, bij de algemene verkiezingen.  Dit jaar diende ik de voorbije weken rebelse en ontgoochelde toespraken aan te horen.  Tot en met deze middag heeft hij beweerd niet te willen stemmen omdat hij het vertrouwen in de politiek (politici) verloren heeft.  Eventueel zou hij wél gestemd hebben indien hij ook buitenlandse kandidaten kon aanduiden...  Verder zou hij zijn dure eden terugnemen  indien een politieker met technologische feeling zou pleiten voor een internet-aansluiting van 40 mega en lowcost prijs,  "zoals in de beschaafde landen".  (misschien ¿Japan??, geen flauw idee of ik enig verschil zou merken bij het surfen naar standaard-be...) 

Aldus, ik heb gefaald.  Ondanks een europese noord-zuid constellatie in zijn eigen familie, en ondanks de schrijfsels van zijn moeder in een blog rond de verkiezingen, heeft mijn jonge kiesgerechtigde mee bijgedragen aan de enorme lage opkomst der kiezers.  (Op de catalaanse televisie zegt men net dat onze regio de allerlaagste stemopkomst geregistreerd heeft van gans Spanje; ongeveer 7% minder dan de rest van het land.)  Ondanks mijn pleiten voor een globale visie over de grenzen heen en dito politiek beleid, en alhoewel uitgerekend Spanje héél veel voordelen gehaald heeft uit haar lidmaatschap van de Europse Unie.  De politici zullen hun lessen trekken en (misschien) hun beleid aanpassen.  Mijn zoon zal allicht ook nog zwenken en zijn opinies wijzigen, met of zonder supersnelle internet.

Ingrid Verstappen


 

In Frankrijk zijn zopas de laatste stemburo's gesloten, nu tellen dus!!

Heb deze namiddag het stemburo van onze gemeente opengehouden! van de 231 stemgerechtigden is buiten alle verwachtingen 50% komen stemmen ! Een prestatie, want da's evenveel als voor de gemeentelijke verkiezingen! Resultaat : UMP (de Sarkozysten) als eerste en volgens de Nationale gegevens nemen ze de leiding ! Daarna zijn hier lokaal veel stemmen voor de ecololijst van José Bové, was een beetje te verwachten (hij is van het zuiden en boer)  de boeren stemmen voor hun kollega's, net zoals de lijst "chasse, pêche, natuur" de jager en visser stemt hiervoor uit zijn eigenbelang, zonder wakker te liggen over Europa. De vraag is of zo'n partij Europa gaat helpen verder evolueren, of alleen maar denkt aan de datums van opening en sluiting van de jacht en visvangst !!!
Nu afwachten wat de resultaten op nationaal niveau zal zijn!


 

Labour wint in Malta

Met 55 tot 57 procent van de stemmen wint de Labour Party de Europese verkiezingen in Malta. Het verschil met de Christendemocratische PN bedraagt ruim 35.000 stemmen. De PN zou daardoor uitkomen op ongeveer 40 procent van de stemmen.

In de zetelverdeling zou deze uitslag in vergelijking met de vorige Europese Verkiezingen evenwel geen verschillen opleveren. De Labour Party, die in de nationale politiek de oppositiepartij is, behoudt haar 3 zetels en PN mag opnieuw twee vertegenwoordigers naar het EU parlement sturen.


 

Leve Europa!

Blijkbaar heb ik het op het moment supreme wat laten afweten met mijn blog.  Ik heb de voorbije drie dagen doorgebracht op een Peloponnesisch strand.  Televisie was er niet in onze logies (ik wist niet dat dat nog bestond?) en kranten worden op het Griekse platteland gewoonlijk slechts door een enkele winkel per dorp verkocht.  En die winkel heb ik niet gevonden, al heb ik niet al te hard gezocht.  Affiches waren er al evenmin,  of toch zeker niet in de vaak gefrequenteerde driehoek  appartement-strand-ijskraam.  Over de verkiezingen van vandaag heb ik dan ook niet veel nieuws.  In elk geval, in Griekenland mag er tot 7 uur gestemd worden, en daarna wordt alles geteld en worden alle stemformulieren per boot, ezel en marathonloper over zee en bergen  in verzegelde dozen naar de prefecturen gebracht.  Een uitslag wordt niet verwacht voor middernacht.


Vreemd vind ik wel de alsmaar groter wordende negativiteit, ook in deze blog, rond alles wat met Europa te maken heeft?  Het lijkt wel alsof je Europa moet verwensen om geloofwaardig te zijn?  Het kan ongetwijfeld beter, maar Europa heeft zoveel goeds gedaan, dat het mij onvoorstelbaar lijkt om plots Europa als de bron van alle kwaad te beschouwen.  Het vrij verkeer van goederen, diensten en personen, waardoor wij allemaal met onze diploma's en kwalificaties van het ene naar het andere land kunnen gaan om te gaan wonen, werken, een leven op te bouwen, dat is toch niet minder dan fantastisch?  Met behoud van sociale zekerheid, pensioenen en toegang tot de lokale gezondheidszorg.  Gelijke regels over de kwaliteit van produkten, grondstoffen, voedsel; verplichte garanties, bescherming van de consument; regels over de verwerking van  afval en het gebruik van giftige chemische produkten;  de controle op monopolies en de vrijwaring van eerlijke concurrentie, het zijn maar enkele voorbeelden, maar dat zijn toch allemaal prachtige verwezenlijkingen?


Misschien dat sommige landen er zonder Europa ook wel waren geraakt, maar voor landen als Griekenland, en vele andere, is de Europese Unie een ware zegen, een fel verlichte eenrichtingsstraat weg uit het moeras, uit de woestijn.  Een snelweg naar de moderniteit, met links en rechts enkel afgrond.  Het zou werkelijk zonde zijn om nu een afrit te nemen.  Misschien even tanken, en dan: nog sneller, nog meer rechtdoor, nog minder bochten; koplampen op, en niet achterom kijken.  Laten we hopen dat we met z'n allen bekwame chauffeurs kiezen. Weg met het ezelsspoor, volle bak vooruit! Leve Europa!



 

Voorlopige zetelverdeling Oostenrijk

Oostenrijk verliest één zetel in Europa, in 2004 hadden ze er 18, nu 17 wegens herschikking.


2004                                                        2009                    verschil

ÖVP                    6                                    6                        -
SPÖ                    7                                    5                        -2
FPÖ                    1                                    2                        +1
MARTIN              1                                    3                        +2
GROEN               2                                   1                        -1
RESITARTIS       1                                    -                        -1

-----------------------------------------------------------------------------------------
                           18                                17


Later meer!

Afwijkingen mogelijk tot 1,3%

Groen zou haar 2 zetels kunnen behouden ten nadele van de SPÖ


Roel Verschueren, Wenen 7 juni 2009


 

Stemlokalen gesloten - eerste resultaten

Koud van de pers, hier zijn de Oostenrijkse resultaten:

ÖVP (Christendemocraten)        29,6%    -3,1%
SPÖ (socialisten)                        23,7%    -9,6%
FPÖ (Uiterst rechts)                    13,4%    +7,1
MARTIN (onafhankelijke)            18%        +4%
GROEN                                        10%        -3,4%
BZÖ (afscheurlijst FPÖ)                4,7%     (komt voor het eerst op)

Christendemocraten blijven dus de eerste partij, spijts haar verlies, verlies voor de socialisten is dramatisch, uiterst rechts heeft samen 18,1% (alarmerend) en groen blijft wegglijden.

Later meer!!

!!! Afwijkingen tot 1,3% nog mogelijk

Roel Verschueren, Wenen 7 juni 2009


 

Gesjoemel met kiezerslijst in Engeland

Toen mijn vrouw en ik als een van de vroegste kiezers in ons district ons gingen aanmelden met onze Belgische identiteitskaart kregen we te horen dat naast onze naam een teken stond dat wij niet in de EU kiezerslijst waren opgenomen.

Om in Groot Brittannie op een kiezerslijst voor te komen moet je een formulier ondertekenen (bij elke nieuwe verkiezing) en naar het verkiezingsbureau sturen of in de daartoe bestemde brievenbus op het districtsbureau deponeren. Het document dat wij hadden ondertekend en in de bus hadden gedeponeerd was niet aangekomen.

In Frankrijk moet je je ook registreren om op een kiezerslijst voor te komen. Daar moet je je persoonlijk op het gemeentehuis voor aanbieden, wat op zich intimiderend kan zijn, maar je krijgt tenminste een geldig bewijs. Niet zo in Engeland.

Een lijst van kiezers die niet op de EU kiezerslijst voorkomen maar wel op de lokale kiezerslijst (waarvoor een ander formulier moet worden ondertekend en naar het bureau gestuurd) was in het kiesbureau aanwezig en had moeten overeenstemmen met de namen op de kiezerslijst waar een speciaal teken was aan gegeven. Onze namen stonden niet op die lijst, maar we werden toch geweigerd en correctie was “impossible”.

Als u bij het lezen hiervan denkt dat ik een verhaal uit een duister Duitsland in het eind van de jaren 1930 aan het schrijven ben, wordt terug wakker: we zijn in het jaar 2009, in Groot Brittannie!

Iemand bij de administratie van het kiesdistrict West Sussex in het zuiden van Engeland heeft onze kiesbrieven verduisterd. Een formele klacht is onderweg.
 

Portugal - Pederneira slaapt

We brengen het weekend door in Pederneira bij Nazaré, een klein vissersstadje met een paar pitoreske randgemeenten aan de kust van Portugal. Nazaré is een badstadje en leeft van het toerisme. De visserij is nog sterk aanwezig, maar betekent economisch gezien niet zo heel veel. De wind steekt op, de oceaan beukt hier harder tegen het vasteland op dan in andere plaatsen, wolken wisselen met een sterke middagzon. Het is een verschrikkelijke dag, vindt mijn schoonfamilie. Het is een aangenaam wisselvallige dag, vind ik. Agh, die Belgen. Vikingen zijn het.


Van verkiezingen is hier absoluut niets te merken. In de krantenwinkel liggen wel kranten met informatie over wat Europa precies betekent voor de Portugezen, maar de sportkrant A Bola wordt gretiger gekocht. In heel Pederneira is totaal niets te vinden van de verkiezingen, in Nazaré staan welgeteld twee borden van het BE langs de rotondes.


Het leven gaat door, Portugal doet nog mee voor de wereldbekerselectie, de vis moet nog gedroogd worden en er zal nog een wandelingetje langs de dijk gemaakt worden. Ergens moeten er wel stemlokalen zijn, maar ik kan ze niet vinden, en de bewoners kunnen me niet verder helpen. 'Normaalgezien moet dat in een schooltje zijn, maar of we hier kunnen stemmen? Geen idee.'


Als straks de toeristen in Nazaré komen toestromen zal Europa een pak tastbaarder zijn, maar nu is het vooral héél ver weg.


 

Stemmen in Finland

Ik ben deze morgen gaan stemmen in de plaatselijke school. Het was er rustig, en er was geen file. Wanneer de voorzitster mijn naam oin het register gevonden had, stond mijn vrouw al op mij te wchten in de gang. Het weer is in het voordeel van de verkiezingen: vorig weekend was het 25 graden warm en zonnig, een paar dagen later 20 graden kouder. Vorige nacht was er nachtvorst, wat heel ongewoon is voor deze tijd van het jaar, en vandaag is het zonnig en rond 13 graden - te koud om te zonnebaden, maar lekker weer om te gaan wandelen en terloops te gaan stemmen.

Ongeveer 17 percent van de Finnen heeft gebruik gemaakt van de mogelijkheid op voorhand te stemmen: van 27 mei tot 2 juni kon men op vele plaatsen, zoals postbureau's en supermarkten stemmen.

De laatste week was er pas vaart gekomen in de campagne. Kandidaten maakten reclame op de radio, kranten en langs de straatkant (maar hier in Finland is er geen wildgroei: er wordt enkel promotie gemaakt op de plaatsen voorzien voor reclame). Volgens de laatste peilingen zouden de 3 grootste partijen (Centrumpartij, Sociaal-Democraten en de liberale partij),
elk 3 zetels behalen, en de kleinere (Groenen, Extreem links) elk 1. Het kartel van Perussuomalaiset
("Basic Finns") en de kristelijke partij zou 2 zetels behalen. De 2 personen die het meest
stemmen behalen van het kartel zouden dan naar Brussel gaan, waarschijnlijk 1 van elke partij.
Als de stemmen voor de kristelijke partij verdeeld zijn, is het mogelijk dat een lid van de
andere partij met die stemmen gaat lopen...


 

De stembureau's sluiten in België!

Weldra volgen de eerste prognoses voor Vlaanderen, de Europese uitslag volgt later vandaag. 1) mijn jongste zoon  die moest gaan zetelen, werd op het laatst toch niet uitgeloot en mocht dus met zijn stem/ziel  onder de arm terug naar huis. Geen gratis koffiekoeken zonder crème dus, en ook niet de fiere vaststelling dat hij zijn plicht had volbracht. Ziehier de werkelijk uitgebrachte stemmen in ons gezin: jongste zoon: Dehaene. Zijn onder ons dak wonend lief: Verhofstadt (wat van mijnentwege het nodige commentaar opleverde, maar ze kon als excuus aanvoeren dat ze midden in haar examens zat en de debatten niet zo goed had gevolgd). 2) Mijn oudste zoon en zijn in Wallonië wonende vrouw: allebei, weet ik haast zeker, MR. Totdaar de werkelijk uitgebrachte stemmen. Ziehier dan onze fictief uitgebrachte stemmen: mijn vrouw, denk ik, en dat dan wel in Frankrijk, ik heb het haar net gevraagd:  de ecologisten. Ikzelf zou tot de laatste seconde geaarzeld hebben tussen nva en cd&v,en in Nederland D'66 of CDA, mijn vader aarzelt vast tussen Dedecker en cd&v (we hadden een tante die voor de cvp opkwam in Mechelen en daar zou hij nooit voor hebben gestemd), mijn moeder voor dedecker en nva en met een lichte neiging naar VB, haar door ons ten sterkste ontraden, maar ja, ze is wel een koppige Zeeuwse van half 'over het water', daar heb je niks aan te vertellen, he. Mijn schoonbroer op Corsica (Bastia) die zich zeer actief inspant voor een ecologisch waterbeleid (hij is de veranwoordelijke daarvoor op het eiland) zonder twijfel ecologist, mijn schoonzus uit Compiègne heeft, als ze is gaan kiezen, voor het extreemlinkse partijtje van Besançenot gekozen, hoewel ze iets hoogs is bij Saint Gobain, onze vrienden uit Anthény (Ardennes françaises) zijn ongetwijfeld gegaan voor de MODEM van Bayrou, erg katholiek en een beetje links, Françoise, een temperamentvol lid van de 'club des femmes seules' uit ons dorpje Estrebay daar is wellicht voor de PS gaan stemmen, en mijn broer in Maastricht heeft ongetwijfeld weer geopteerd voor zijn SP met Agnes Kant. Zo, nu weet u het zo'n beetje. Een zootje ongeregeld dus, maar daar moet Europa het mee doen.


 

Voor het Europagevoel!

(Op de foto's: De Beierenpartij, De stembrief, De sfeervolle locatie van het stembureau en een beter moment van Europese eenheid op het Karneval der Kulturen)

Een windstille en daarom regenachtige dag in Berlijn. De zeilcursus die ik tweewekelijks volg is vandaag zelfs halverwege afgelast en daarom ben ik wat vroeger dan verwacht op weg naar het stemlokaal. Anders dan de Belgen op het thuisfront moet ik niet gaan stemmen, maar mag ik. Ik wou het eerst maar aan mij voorbij laten gaan, want ik herinnerde mij het lange aanschuiven in België en bovendien ken ik geen enkele Duitse partij goed genoeg om een weldoordachte stem uit te brengen. Maar ik zat gisteren op café met een paar Polen, Fransen en Duitsers en de Zweden die bij mij wonen; mijn vriendin is Italiaanse en onder mijn medezeilers bevindt zich een sympathieke Fin. Zeg maar dat het Europagevoel er flink in zat. Bovendien heb ik zelf wel eens te maken met de auteursrechtenproblematiek en bestaat er een Duitse piratenpartij (die een andere aanpak van de copyrightwetgeving voorstellen).

Genoeg redenen dus om mij dan toch maar door de troosteloosheid van mijn suburb te slepen, zigzaggend tussen de natte drollen. Het stemlokaal is ondergebracht in een lager schooltje, met een dik stalen hek afgeschermd tegen de vermeende migrantengeweld waar ik eigenlijk niets van merk. Er is geen kat in het stembureau, enkel wat lokale jeugd die van het geopende hek en de daarachter liggende speelplaats gebruik maakt om te shotten. De bewoners van Neukölln zijn - als ze al uit Duitsland komen - niet de meest politiek geïnteresseerde mensen. De voorzitter en zijn bijzitters zijn uitermate vriendelijk en geven me een brede glimlach. "We zijn een statistisch stemlokaal," verklaart hij als ik een beetje verward kijk naar de pijltjes waarop "heren rechts, dames links" staat. De stembrieven liggen in stapeltjes per leeftijds- en geslachtsgroep. Mijn bezoek dient dus de statistiek. Niet helemaal zeker of ik daar nu blij over moet zijn, begeef ik me naar een minuscuul tafeltje (mijn stemlokaal bevindt zich in een kleuterklasje) met dito stoel. De houten bak waarin waarschijnlijk het speelgoed zat, is rechtop op het tafeltje gezet en is voorzien van een vijs waaraan een draadje met een blauw potlood hangt. Ik zoek de piratenpartij op de lange lijst, kleur het bolletje ernaast en vouw mijn blad vierdubbel toe. Ik deponeer mijn brief in de stalen doos, geef iedereen een hartelijke glimlach en wens ze allemaal een mooie dag - begeef me vervolgens door een minder mooi herfstbuitje terug naar huis.

Nog een leuke anekdote: de Beierenpartij. Zij willen het veel rijkere Beieren onafhankelijk maken van Duitsland en komen daarom ook op in de rest van Duitsland, met ludieke slogans als "Voor een Duitsland zonder Beieren", "Zijn jullie Beieren ook niet liever kwijt?". Wat zij echter met Europa te maken hebben, mag een raadsel blijven.


 

Lantaarnpalentocht door het Poolse Lublin (3)

De enorme campagnestrijd die in Lublin, net voor de verkiezingen, is beginnen woeden is zo fascinerend geworden dat het me jammer lijkt om er niet nog een laatste bijdrage aan te wijden.

10.curriculum


De heer Podkański houdt blijkbaar niet zo van slogans en verkiest ervoor om de kiezer zo uitvoerig mogelijk te informeren over zijn belangrijkste maatschappelijke engagementen. Zijn foto wordt vergezeld van een indrukwekkende curriculumtekst.





11.Lublin hoofdstad






Dr Czelej wil er alles voor doen om van Lublin de hoofdstad te maken van Oost-Europa ...








12.De ervaring





... terwijl de heer Orzechowski van het liberale PO wijst op zijn jarenlange ervaring in de Europese politiek.








13.De schoonheid





Vrouwelijk schoon ...




09.klassiek




... naast klassieke deftigheid





Sterke man 1



Deze 2 affiches tonen een confrontaties tussen 2 totaal verschillende persoonlijkheden. Professor Piotrowski die meer voor Polen en meer voor de inwoners van de provincie Lubelski wil, en de heer Kowalski die zijn spierballen laat zien en door de slogan 'je makker in het Europees parlement' benadrukt dat hij een gewone man van het volk is. 'Swój chłop' heeft trouwens een dubbele betekenis: 'je makker' of 'je boer'!

Op een andere verkiezingsaffiche laat Marian Kowalski zijn spierballen vergezellen van de tekst 'sterke man in moeilijke tijden'. Hij is de voorman van de Unia Polityki Realnej, vrij vertaald de 'Unie van de Reële Politiek'. Deze veeleer eurosceptische partij komt op met de slogan 'Wij brengen de vrijheid naar Europa'.




Ook in Polen komen vrouwen gezamenlijk op met de boodschap 'stem vrouwelijk voor Europa"

Vrouwen 

De publiciteitscampagne mag dan wel nog in extremis - voor mij - heel boeiend geworden zijn, ik heb niet de indruk dat veel mensen dit gevoel delen. Opiniepeilingen voorspellen een zeer lage opkomst om op zondag te gaan stemmen. Onderstaande foto illustreert in elk geval dat op zondag 7 juni andere activiteiten gewoon doorgaan. Wat zou men interessanter vinden: de verkiezingen of de motocross die worden georganiseerd?

16.gevecht met de motocros







 

Malta, de Europese stemmenkampioen?


In totaal brachten 79 procent van de Maltese stemgerechtigden gisteren hun stem uit. De opkomst lag uiteindelijk veel hoger dan verwacht tijdens deze tweede Europese stembusgang. De EU vertegenwoordiging in Malta feliciteerde de bevolking vanochtend alvast voor de hoge opkomst. In de landen waar stemmen niet verplicht is zouden erg nergens meer kiesgerechtigden hun stem uitgebracht hebben dan in Malta. "Malta is de Europese kampioen van de democratie", zei de EU vertegenwoordiging onomwonden.

Voor wie de Maltezen stemden weten we pas over enkele uren. De stembiljetten worden op dit ogenblik geteld in het dorpje Naxxar.  Het is er een hele bedoening. Achter plexiglas volgen vertegenwoordigers van de partijen nauwgezet hoe stembiljet na stembiljet wordt geteld en in het bakje van de juiste partij wordt gelegd. Ik geloof niet dat het ergens nauwkeuriger gebeurd dan in Malta. De partijpolitieke tv-zenders zenden het hele gebeuren uit zodat je vanuit je tv-zetel live het telgebeuren kan volgen. En je mag er zeker van zijn dat heel wat Maltezen het traditionele zondagprogramma (zondagsms, bandclub bezoek, familielunch, voetbal kijken, rondwandelen en strand) voor een keertje inkorten om de stembusuitslagen op de voet te volgen.

De Labour Party heeft volgens de laatste info al drankstandjes klaar staan om de overwinning te vieren. Afwachten wat het wordt.



 

voetbal of verkiezingen?

De laatste dagen van de campagne zijn voorbij en de deuren van de kiesbureau’s zijn geopend. De voorbije dagen deden de partijen nog eventjes een kleine moeite om wat meer aandacht te krijgen. Een heel kleine moeite, want de inzet van middelen in het straatbeeld was bedroevend laag, toch zeker in vergelijking met de lokale of nationale verkiezingen.


Enkele opmerkelijkheden:

+ De voorbije weken kreeg ik enkel van het Bloco de Esquerda wat verkiezingsdrukwerk in de pollen gedrukt. Eentje kwam van een kranig oud ventje bij het binnenstappen van de Metro («het gaat over de jeugdwerkloosheid meneer, ge kunt maar beter goed geïnformeerd zijn!»), het ander kwam van de grote lijsttrekker hemzelve toen hij met een minifanfare in zijn kielzog (1 trompet, 1 trombone en een travestiet op trom) door de barstensvolle uitgaansbuurt Bairro Alto trok. Van de andere partijen geen spoor. 


+ De grote billboards hangen dan wel overal in het straatbeeld te blinken, meer dan wat holle slogans kregen de PR-jongens niet uit hun mouw geschud (dat kon je hieronder al lezen bij Boudewijn). Mensen weten nauwelijk wie waarvoor staat, wat hun bedoelingen zijn voor Europa. Het kan ze niet kwalijk genomen worden, want vlot toegankelijk is de informatie niet. 


+ Waar zijn de toeters en bellen? Waar is de Pimbamuziek? 2 jaar geleden reed men met heelder collones vrachtwagens en tractors door de straten van Lissabon, muziek door gigantische geluidsinstallaties, de kandidaten op aanhangwagens met vlaggen en flyers en mooie beloften, en iedereen deed mee. Nu waren er enkel de communisten, in een gammel Renaultje met een megafoon op het dak, niet echt vrolijk voor zich uitstarend. Er zit geen fut in, en dat is wel spijtig, alleen al voor de folklore. 


+ Diezelfde communisten hangen wel wimpels in de straten, maar dat doen ze voor zowat elke gelegenheid (zodanig zelfs dat ze bijna vast deel uitmaken van het straatbeeld). Niets nieuws onder de zon. Men kijkt er niet van op. 


+ Deze ochtend heeft president Aníbal Cavaco Silva in de rapte nog een oproep gedaan om te stemmen, want het zijn immers geen tijden om de verantwoordelijkheid te ontvluchten. Een nobele oproep, die echter verloren ging tussen het breed uitgesmeerde en geanaliseerde voetbalnieuws: de magere overwinning van Portugal tegen Albanië gisteren (en de nog bestaande mogelijkheid daardoor voor kwalificatie voor het wereldkampioenschap).


 

Feest zonder storende politiek

Wij hebben dit weekend een stratenfeest. Het twaalfde jaar is het ondertussen al. De hele wijk is afgezet, geen auto komt er door. Je kent dit wel, een weekend waar de kinderen veilig losbandig kunnen rondlopen zonder dat iemand zich zorgen maakt. Een Kroatische muziekvereniging met dansers uit Burgenland treedt op in de straat, een judoschool laat wat kinderen oefeningen uitvoeren om meer leden te lokken, een Braziliaanse dansschool van om de hoek stuurt haar twee mooiste paar billen op straat met het nodige getrommel erachteraan.


Eten in alle geuren en kwaliteiten: goulash, octopus, paella, sushi, schnitzel, er wordt ook wat op de grill gelegd.
De Italianen zijn fier op hun antipasti, de tapas gaan vlot over de toog, er is aardbeienchampagne en bier, vooral veel bier. En het café om de hoek heeft Leffe.


Ik zit buiten op straat, aan de typische lange tafels met even lange banken en een jazzband speelt het volgende uur. Mijn dochter danst. De dochter van de buren ook. Alle dochters van alle buren zijn vrij en onbelast en laten hun ouders genieten van een glas en een goed gesprek.



En morgen wordt gekozen. Maar vanavond niet. De match Oostenrijk-Servië is afgelopen zoals verwacht, de cafégangers komen terug op straat want het grote scherm is uitgeschakeld.



En morgen wordt gekozen. En niemand heeft ons gestoord. Geen politicus te bespeuren, geen groene ballon of rode vlag, geen pamflet noch speech. Zalig.



En morgen gaan ze allemaal stemmen.
Een Vlaming, een Duitse vriend tegenover me aan tafel, het Roemeense meisje dat haar daklozenkrant verkoopt, de Franse kok van om de hoek, de Kroatische dansgroep die niet mag kiezen en pas overmorgen terug naar huis gaat, de Spaanse dame die haar paellapan wast…



Het moment is te mooi om te beseffen hoeveel rechtser Europa morgen wordt.


Good night and good luck!



Roel Verschueren, Wenen 6 juni 2009


 

Malta stemt vandaag

Nog tot vanavond tien uur kunnen ruim 300.000 Maltezen hun stem uitbrengen voor Europa. Kiesplichtg is er niet en verwacht wordt dat de opkomst rond de 70 pct zal liggen. De Maltezen hebben de keuze uit 34 kandidaten en in totaal krijgt Malta 5 zetels in het Europees Parlement. Terwijl in de jaren '80 verkiezingen steevast gepaard gingen met een flinke portie geweld verlies vandaag alles vrij rustig. Er gelden strenge voorschriften voor wie in de buurt van de kieslokalen komt. Honderd meter rond het lokaal is een steriele zone waarin enkel de kiezers zich mogen begeven. Winkels in de omgeving van de kieslokalen zijn dicht en zelfs hospitaalbezoek was vandaag onmogelijk. In verschillende gemeenten worden ook gemeenteraadsverkiezingen gehouden maar het is toch de EU verkiezing die het straatbeeld de voorbije weken domineerde.

De eerste resultaten worden pas morgennamiddag bekendgemaakt. Grote aardverschuivingen verwacht niemand. De kans dat de huidige verdeling (2 zetels voor de Christendemocratische partij PN en 3 voor de Socialistische PL) is volgens de meeste waarnemers heel groot. De kleine partijtjes (de groengekleurde AD en de rechtsnationale AN) zullen wellicht onvoldoende stemmen halen om in Europa te kunnen zetelen.


 

Het kapblok voor Timmermans

 

In Nederland kan niemand er omheen kijken dat Wilders de score haalde die ook in de peilingen werden verwacht en dat de sociaal-democraten van de PvdA op de blaren moeten zitten. Bij deze laatste partij is het nu afwachten of er koppen zullen rollen.

 

Partijleider Wouter Bos hoeft als minister van Financiën uiteraard niet af te treden. Want volgens hem zijn de kiezers nu zo losgeslagen dat ze wel overal kunnen landen. Vandaag bij de PvdA en morgen bij een andere partij. Kortom, met dat gegeven zou men moeten leren leven. Zelfs het christen-democratische CDA gelooft ook steeds meer in die verklaring. Stemde het katholieke Volendam niet voor de helft voor de lijst van Wilders? Dat is slechts één kant van de medaille. Want deze verkiezingen hebben aangetoond dat veel kiezers ook steeds meer “kiezen”, zich dus niet meer als stemvee gedragen. Men zal dus, wil men kiezers lokken, ook efficiënter moeten werven door wat meer verantwoording af te leggen. Daar schort het nogal aan, omdat de Haagse en Brusselse circuits veel te veel met elkaar bezig zijn en te weinig letten op het vertalen van hun keuzes in gekleurde nieuwsfeiten.

 

Rest uiteraard nu de positie van staatssecretaris Frans Timmermans. Hij had “Europa” aan de burgers moeten “verkopen”, maar is daar jammerlijk in mislukt. Daarom houdt hij zich ook koest. In de hoop dat hij vergeten wordt. Niet zo vreemd. Deze ex-diplomaat die in 1998 de oversteek maakte naar de PvdA om lid van de Tweede Kamer te worden, heeft in zijn ambtstermijn vooral uitgeblonken in non-communicatie. Wie hem vroeg waarom “Europa” zo nodig “moest”, kreeg steevast een verwijzing naar het bewaren van de vrede, de bescherming van de individuele vrijheid, de prettige omgang met elkaar op het oude continent en nog van dit fraais. Hij schuwde er niet voor om soms de Koude Oorlog, inmiddels al twee decennia voorbij, erbij te halen. Hij was zijn carrière namelijk gestart in Moskou, waar hij toen de communistische dictatuur had meegemaakt. En dat was een ellende die hij drie jaar lang aan den lijve had ondervonden. Nu, door meer “Europa” wilde hij voorkomen dat dit nog kon gebeuren. Probleem is dat er in Europa nergens van een dreigende communistische machtsovername sprake is. Maar dat er wel andere problemen zijn zoals de economische crisis, de oplopende werkloosheid, de daling van de levensstandaard, de sombere pensioenvooruitzichten, etc. die een gepaste “Europese” oplossing vergen. Daarover heeft Timmermans altijd consequent zijn mond gehouden.

 

En hoe kent men nu Timmermans in het buitenland? Hier doet zich de ongekende figuur voor dat Timmermans in Nederland als staatssecretaris recht heeft op een klapstoeltje, dus niet aan tafel bij kabinetsvergaderingen zit, maar als hij de eigen grens passeert de titel van minister mag voeren. Creatief maar waar. Door het tonen van dat Europese visitekaartje kan hij aanschuiven aan tafels gereserveerd voor ministers. Minister van Buitenlandse Zaken Maxime Verhagen met het aandoenlijke Maastrichtse accent hoeft zich dan ook niet met het kleine Europese handwerk in te laten. Daar heeft hij nepminister Timmermans voor. Dat moet aan zijn zelfvertrouwen hebben gevreten. Toen begin dit jaar de functie van fractieleider van de PvdA in de Tweede Kamer vacant kwam, liet hij dan ook plots weten dat, mocht hij daarvoor worden gevraagd, zich zou opofferen. Timmermans werd niet gevraagd. Hij mag nu, mocht hij daartoe worden uitgenodigd, zijn kop op het kapblok leggen nu bij de PvdA de nacht van de lange messen in voorbereiding is.


 

CYPRUS

De stembureau's gingen deze morgen om 6.00 uur open en zullen deze avond rond 18.00 uur
hun deuren sluiten.
Op Cyprus hebben we 5 partijen waar  op gestemd kan worden.
De communistische-socialistische partij
De socialistische partij
De democratische partij
De democratische rechtse partij en de ecologische partij.
De Cyprioten hebben stemplicht vanaf 18 jaar, maar als men niet stemt komt er geen vervolging.
Wij schatten dat 85 % van de vevolking zal gaan stemmen. Goed voor maar 5 zetels in de EU.


 

VERDEELD HONGARIJE - vervolg 4 - EU of nationale verkiezing?

Het wordt zonder enige twijfel een nationale verkiezing, of veeleer een referendum!


Sedert het begin van de crisis is het aantal werklozen gestegen met meer dan 120.000 (10% werkloosheid).
De waarde van de Forint is met 15% gedaald (van gemiddeld 250 Ft. naar 280-290 Ft./Euro). Gevolg is dat aangegane langlopende leningen (huizen, auto's) op basis van buitenlandse valuta eenzijdig, arbitrair en buitensporig "aangepast" zijn (bij sommige kredietverleners met 30-50%!). Daardoor zijn tienduizenden gezinnen in de grootste problemen gebracht, niet alleen diegene die getroffen zijn door plotse werkloosheid, maar ook waar nog een loontrekkende is (veel gezinnen kunnen de rekeningen van verwarming, gas, water en electriciteit niet meer betalen).
Het aantal huizen/appartementen/auto's die zwaar onder de marktwaarde (tot 30-40%) worden aangeboden is niet meer te tellen. Gezinnen worden bedreigd met afsluiting van verwarming, electriciteits-, gas-  en watervoorziening, zelfs met uitzetting uit hun woning. Auto's worden massaal opgeëist door de kredietverleners.


Na het aftreden van Gyurcsány Ferencs (april) is er een zakenregering op de been gebracht die herstelmaatregelen afkondigde (reeds aangenomen door het parlement), waaronder voor de doorsneeburger de pijnlijkste:


- verhoging van de BTW van 20 naar 25% (= significante verhoging) en verlaging van de BTW van 20 naar 18% voor de levensnoodzakelijke levensmiddelen: brood en melkproducten  (= zo miniem dat er zelfs geen prijsverschil zal zijn!);
- bevriezing van de pensioenen en afschaffing van de dertiende pensioenmaand (ondraaglijk voor de meeste gepensionneerden);
- loonstop in de openbare diensten (waarbij de private sector automatisch zal volgen);
- drastische verhoging (10%) van de taksen op brandstoffen;
- invoering van vermogensbelasting (vastgoed, luxeauto's);
- (met groot trompetgeschal) verlaging van de persoonsbelasting (die evenwel volkomen teniet wordt gedaan door alle andere verhogingen!)


Al deze toestanden, samen met de onpopulaire maatregelen, zijn koren op de politieke molen van de oppositie.
De Hongaar, die al teleurgesteld was na de bevrijding van het communisme ("Vroeger was het beter!") en na de aansluiting bij de EU ("Vroeger was het beter!"), en nu geconfronteerd wordt met gigantische sociale problemen is daardoor uitermate vatbaar voor zelfs de geringste vorm van demagogie en populisme.
Onafgebroken wordt het de bevolking ingehamerd dat deze toestanden uitsluitend veroorzaakt zijn door de kliek (sic) van Gyurcsány en zijn opvolger, en dat FIDESZ (= Orbán) de énige partij is die de zaak kan oplossen en de burgers opnieuw welstand kan verzekeren.
De (weinige) plakaten langs de weg (bijna uitsluitend in Budapest en omgeving) met als énige slogan "GENOEG" zegt inderdaad genoeg!
De andere slogans waarmee men de burger dagelijks om de oren slaat via krant, radio en TV zijn onveranderlijk populistische stemmentrekkers:


- wederinvoering van de dertiende pensioenmaand (= stemmen van de gepensionneerden);
- afschaffen van de maatregelen die nadelig zijn voor de loontrekkende (= stemmen van de loontrekkers);
- creëren van 1 miljoen (!!!) arbeidsplaatsen (= stemmen van de werklozen);
- afschaffen van de vermogensbelasting (= stemmen van de rijken).

Hierbij wordt wijselijk niet gesproken over de noodzakelijke en eveneens pijnlijke maatregelen die een nieuwe regering hoe dan ook zal moeten nemen. Sanering van de hachelijke toestand kan immers niet anders dan met harde maatregelen.


Mijn persoonlijke mening is evenwel dat de rijksten, die uiteindelijk het meest hebben geprofiteerd van de graai-economie, ook het meest moeten bijdragen. Op dit vlak ben ik het volledig eens met de woorden (slechts woorden! ref.: afschaffen van de vermogensbelasting!) van de oppositie: de gewone burger moet hierbij zoveel mogelijk gespaard blijven!


Gesprekken met Hongaren maken het overduidelijk: geen hond is geinteresseerd in de EU. De steeds weerkerende vraag is "Wat voordeel heeft de EU mij gebracht? -Geen enkel!"


De uitslag is nu al met zekerheid te voorspellen:


grote winst voor FIDESZ
groot verlies voor MSZP
opkomst van het extreem rechtse JOBBIK
verdere aftakeling van de kleine partijen SZDSZ en MDF


De enige vraag die overblijft: hoeveel burgers zullen een stem uitbrengen? Dit zou nog wel eens voor een grote verrassing kunnen zorgen.


Zondagnacht zullen we het weten.
Tot dan.


 

Lantaarnpalentocht door het Poolse Lublin (2)

Zojuist hebben jullie, beste lezers, kunnen proeven van het algemene stadsbeeld van hedendaags Lublin. In deze bijdrage wil ik even stilstaan bij de inhoud van de publiciteitscampagne. Ik denk niet dat deze fundamenteel verschilt van de inhoud die meegegeven wordt met de publiciteitsaffiches in België. Kandidaten proberen er zo authentiek mogelijk uit te zien om de kiezer ervan te overtuigen om die moeite te doen naar de stembus te trekken en voor hen te kiezen. Toch zijn er enkele typische Poolse accenten te vinden, eigenschappen die in de Belgische politieke campagnes veel minder in de verf worden gezet. Dit is een selectie uit mijn fotomap:


04.info
Deze affiche kan je op verschillende plaatsen terugvinden in Lublin. Het is een niet-partijpolitieke publiciteitsaffiche die door de province Lubelski werd verspreid om de burger bewust te maken van het belang van Europa. Met het opschrift "we laten Lubelski draaien" en een verwijzing naar diverse Europese programma's moet de burger overtuigd worden dat Europa voor Polen belangrijk is.

Succes europa is succes polen
De PSL, vrij vertaald de Volkspartij, beklemtoont deze boodschap heel sterk: 'Het succes van Europa is het succes voor Polen'. De Volkspartij, die in haar programma het belang van de agrarische sector onderstreept, was in 2002
één van de voorstanders van de Poolse toetreding tot de EU, maar dan wel onder bepaalde voorwaarden.







05.mobiele reclame





Deze, volgens Poolse dames overigens niet onknap uitziende man, maakt gebruik van mobiele middelen. Voor hem zijn verkeersfiles op dit moment zeker geen bezwaar.






06.grote affiche.slogan

Deze niet onaantrekkelijke persoonlijkheid blijkt ook professor te zijn. De slogan 'Europa, meer voor Polen' moet sterk genoeg zijn om mensen te overtuigen. De heer Edward Wojtas van PSL schaart zich volledig achter de partijslogan 'Succes van Europa, succes voor Polen'







07.voordracht.jeugd




Kandidaten proberen zoveel mogelijk podia te betreden. Een universiteit is natuurlijk een gedroomde plaats voor een politiek optreden. Op 21 mei was prof. Zaleskim te gast in de Katholieke Universiteit van Lublin. Het thema van zijn voordracht: 'Een gezamenlijk Europa als kans voor de jeugd'.


Op de straatpalen probeert professor Zaleski ook de gevoelige snaar van het lokaal patriottisme te bespelen met de medeling dat hij de enige is uit de stad Lublin.
Overigens valt het me op dat er veel professoren politiek actief zijn. De titel 'Professor' is  in elk geval duidelijk zichtbaar op de affiche geplaatst. Voor een bepaalde doelgroep moet dit een garantie zijn van wijsheid en kennis. Ik vind dit een opvallend verschil met de wijze waarop politici zich in Belgi
ë presenteren. Ik kan me in elk geval geen affiche herinneren waarop Marc Eyskens of Johan Vandelanotte zich als Prof. Eyskens of Prof. Vandelanotte voorstelden. In Polen zijn titels heel belangrijk terwijl het mijn indruk is dat het in België als minder passend wordt aangevoeld dat bepaalde titels in alle maatschappelijke contexten worden gebruikt.
Op de foto hieronder constateren we hoe de heer Dragan probeert op te vallen tussen de honderden concurrerende gezichten. Hij is zelfs bereid om op zijn hoofd te staan. En voor wie het niet direct doorhad, een tekst verduidelijkt zijn krachttoer: 'Voor de inwoners van Lubelski sta ik op mijn hoofd'

08.op de kop

Toevallig begin ik zodadelijk aan een autorit van Zuid-Polen door de hoofdstad Warschau naar Noord-Polen. Ik zal zo'n 500 km afleggen.  Ik verblijf dan een aantal dagen in Gdańsk. Ik zal hou mijn gsm-wapen bij, en ik probeer nog in het weekend een volgend deel van de rubriek 'Lantaarnpalentocht' te schrijven. Het zal dan wel een 'lantaarnpalentocht door Polen' worden.






 


 

Frankrijk : Morgen "Jour J" !!

Voila, de laatste rechte lijn naar de stembussen. Morgen allen daarheen, of allesinds sommigen.De Franse bevolking ligt er nog steeds niet wakker van.Volgens de gegevens en "geruchten" zouden er maar weinig naar de stembus trekken. Tussen  diegenen die niet goed weten voor wie ze zouden stemmen, de anti's (vooral de boeren, die toch weer steeds subsidies ontvangen maar volgen hen nooit genoeg,allemaal de schuld van Brussel zeggen ze dan) en diegenen die er zicht niks van aantrekken, blijft er inderdaad niet veel meer over.
De bevolking is ten andere ook niet goed ingelicht, daar de campagnes wat vaag blijven en de debatten uitlopen op scheldpartijen, da's ook natuurlijk voor sommigen een vorm van vermaak !!!
De borden en panelen in de dorpen en omliggende steden (hier in zuid-west Frankrijk) zijn met moeite beplakt. In ons dorpje van 300 inwoners heeft het gemeentebestuur over 14 dagen, 24 gloednieuwe panelen gezet (de vorige vielen letterlijk uit mekaar) er plakken met moeite 4 affiches op !!! Maar ik was deze week in de stad en daar is de situatie net dezelfde !!  We krijgen wel allemaal per brief de 24 lijsten thuis gestuur, voor  elk stemgerechtigd lid van het huisgezin 1, dus een mooie en dure papierberg !
Daar ik in de gemeenteraad zetel ga ik morgen een paar uren achter de stembus zitten. Ben benieuwd hoe vol die gaat geraken ?!
Tot morgen !


 

Lantaarnpalentocht door het Poolse Lublin (1)

Een tweetal weken geleden viel het  nog niet zo op in Lublin dat er Europese verkiezingen voor de deur staan.  Maar wat een verandering in het straatbeeld van deze week, slechts enkele dagen net voor de verkiezingen! Elke vierkante centimeter paal, muur of zelfs beton dat kan worden beplakt wordt beplakt. Zowat elk uur, soms zelfs half uur ziet de stedelijke opsmuk er anders uit. Vandaar dat ik heb besloten om vandaag, vrijdag 5 juni, 2 dagen voor de verkiezingen, gewapend met een  kiekjes-schietende-gsm, een lantaarnpalentocht door het Poolse Lublin te ondernemen. Ik deel graag mijn impressies met jullie, verre medelandgenoten.

  Straatbeeld

Alles wordt beplakt met affiches van allerlei formaten: hekkens, lantaarnpalen, muren, boomstammen, …

Ppp. straatbeeld

Lange slingers van , ik schat, ruim 20 meter lengte worden aan afscheidingshekkens gehangen.

Straatbeeld 2

 


Straatbeeld 3





















Officieel is het verboden om iets aan lantaarnpalen te kleven.

Artikel 63 is duidelijk: aanplakverbod. Overtreders riskeren tot 1500 PLN of ca. 325 EUR boete!

Aanplak verbod


 

Laatste loodjes...

Het ruikt hier hoe langer hoe straffer naar verkiezingszweet!  Op dit ogenblik schieten de Hollanders met Wilders de hoofdvogel af, en ik weet niet of De Winter die de hele week al de PVV loopt op te vrijen, wel zo gelukkig is met de uitsluiting van een samenwerking met de Vlamingen. Zelden zo'n geanimeerde verkiezingen gezien als deze, de laatste jaren, en ik vind het prima dat het Vlaamse en Europese niveau zo door elkaar lopen. Maar ook op ATV waren leuke gesprekken te zien, die af en toe minstens even boeiend waren dan  die op de nationale zender. Vanavond werden de laatste peilingen bekendgemaakt, waarmee ik persoonlijk vrij gelukkig was. Maar laten we niet vergeten dat bijvoorbeeld het VB in de werkelijke uitslag altijd beter scoort dan tijdens de echte stemming. Hun 14,3% lijkt mij dus relatief laag, omdat de mensen in peilingen nu eenmaal niet graag vertellen dat ze voor VB stemmen. Onze jongste zoon bereidt zich inmiddels voor om zondag te gaan zitten, al heeft hij gezegd dat hij misschien opzettelijk een half uurtje te laat naar zijn kiesbureau zal gaan, om even zijn jonge tanden te laten zien, uit protest tegen het vroege uur. Valt me overigens op hoeveel jongeren voor cd&v en nva willen stemmen. Dat is inderdaad een vrij recent fenomeen, terwijl cd&v vroeger de partij van de bompa's en de bomma's was. Maar die zitten tegenwoordig bij VB. Spa en groen zijn dan weer eerder passé,  Mieke en Caroline stralen niet echt een dynamisch antwoord op de crisis uit. Persoonlijk denk ik ook dat Bart de Wever wel eens erg sterk uit de hoek zou kunnen komen. Tijdens het tv-debat tussen Verhofstadt en Dehaene nog eens de leegte van de eerste opgemerkt. Ik begrijp echt niet wat de mensen in het 'joenk' zien, vandaag minder dan ooit. De enige echte liberaal die beter verdient dan zijn score in de peilingen is Van Mechelen, een harde werker. Terwijl van Somers over Dewael, De Gucht en Guy-ke zelf niemand echt indruk maakt. Al krijgt Turtelboom van mij het voordeel van de twijfel, maar daar maak je  vooral veel vijanden mee. Gisteren op de Ikon nog een knappe documentaire gezien over Europees extreem rechts. Daarbij zie je duidelijk dat VB toch echt wel in de gevaarlijkste categorie partijen van Europa thuishoort. Wilders en de Denen zitten dan weer in een wat minder extreme klasse, waar ook onze Lijst Dedecker in resideert. Kan me niet schelen voor wie u kiest, maar kies niet voor de partijen van de haat, aub. Ik vraag het u op mijn blote knieën.

Grappig: gisteren was het de verjaardag van mijn vrouw en natuurlijk werd er tussen de stukken taart al in bedekte termen over ieders keuze gesproken. Zo hebben we dat alternatieve koppel dat al hun hele leven groen stemt, een goeie vriend die  aarzelt tussen cd&v en nva, en mijn al wat oudere ouders die aarzelen tussen nva en dedecker en een heel klein beetje cd&v. En niemand durft zich tijdens de gesprekken echt uitspreken om niemand anders op de kast te jagen. Benieuwd overigens wat mijn oudste genaturaliseerde zoon die met zijn gezinnetje in Wallonië woont zal stemmen. Daar verandert het landschap pas echt drastisch, en het ligt niet aan een stel windmolens in de buurt.  Ecolo kan er zeker op veel stemmen rekenen.En dan is er nog die al lang tot Belg genaturaliseerde iets jongere broer van me die uit dwarsigheid en om te provoceren al jaren voor de pvda stemt. Om u maar de absurditeit  van die keuze te laten zien: hij gaat wel elke jaar met de fiets op bedevaart naar Compostella. Ach, de redenen voor ons stemgedrag zijn wel erg divers. Mijn wat jongere broer uit Maastricht stemt daar al jaren voor Jan Marijnissen en zijn sp en dat past ook bij hem, zo ken ik hem. En wat ik zelf stem? Niets, vrees ik. In de Tijd stonden overigens de participatiepercentages bij de laatste Europese verkiezingen. Wat me opviel was dat het percentage ondanks de stemplicht toch maar net boven de negentig procent ligt. Dat zijn toch echt veel verkiezingsdesserteurs, vond ik. Maar ik desserteer niet. Ik doe gewoon niet mee. 


 

Moeizame stembusgang in Ierland

Kennelijk is er een regel in Ierland die zegt dat er vanaf 24 uur voor de verkiezingen niets met politiek op de voorpagina van de kranten mag verschijnen. "Als er op alle voorpagina's iets te lezen valt over Big Brother, weet je dat het verkiezingen zijn", klonk het vanmorgen op de radio. En inderdaad, de wetenschap dat een bepaalde deelneemster bij een supermarktketen werkte, vond ik nu toch ook geen wereldschokkend nieuws.


Op de krantenwebsites werd echter erg veel aandacht geschonken aan de grote overwinning van de PVV in Nederland. Daar wordt, door de controversiële figuur van Wilders, meer woorden aan besteed dan aan Groot-Brittannië, waar de extreem rechtse partij waarschijnlijk toch ook grote winsten zal halen. Of de Ieren zich hierdoor laten beïnvloeden? Ik denk het niet, men maakt zich hier niet erg druk om extremisten, lijkt.


Vanmorgen om 7 uur gingen de "polling stations" open. Die van ons ligt in een soort parochiezaaltje naast de kerk. Ze hangen er niet bepaald met de benen buiten. Iedereen krijgt twee of drie stembiljetten in de hand gedrukt. Een voor de Europese verkiezingen, een voor de "county"-verkiezingen. Het derde is voor de gemeenteraadsverkiezingen, maar daar kunnen enkel Ieren aan deelnemen. De zalen blijven nog tot 10 uur vanavond open. De opkomst tot nu toe was gemiddeld 22,7 percent hier in Dublin, hoorde ik zojuist...


De stemmen voor Europa zullen pas als laatste geteld worden, zondag dus. De resultaten worden dan vanaf maandag vrijgegeven. Dit zal vooral voor de eerste minister, Brian Cowen, een spannend moment zijn. Hij en heel zijn partij worden dagelijks stevig bekritiseerd voor alles wat hier niet goed gaat. Aangezien er vandaag op vanalles gestemd wordt, is dit een betrouwbare graadmeter voor zijn steeds dalende populariteit. Het zal dus ook hier van afhangen of er vervroegde nationale verkiezingen gehouden worden of de coalitie nog tot 2012 standhoudt...


 

Stilte voor de storm

Ik vraag me af of jullie wel weten waar Malta zich in Europa bevindt. De collega's van de gratis krant Metro die gisteren met de steun van de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken een Europa dossier publiceerden weten het alvast niet. Op hun mooie EU kaart duidden ze ... Sicilië aan als Malta en de Maltese eilandenarchipel zélf kwam zelfs niet op de tekening voor... Pijnlijk en er kan blijkbaar zelfs geen rechtzetting van af. Voor zij die het niet weten: Malta ligt ongeveer een honderd kilometer onder Sicilië, rechts van Tunesië en boven Libië. Het is zowat een kruispunt in de Middellandse Zee.

En dan nu over naar de orde van de dag. De verkiezingscampagne die de voorbije maanden over het eiland raasde is stilgevallen. Traditioneel besluiten de Maltese politieke partijen om de dag voor de stembusgang, die is morgen zaterdag, een dag van bezinning in te lassen.

De ruim 300.000 stemgerechtigde Maltezen kunnen vandaag de vele folders die in hun brievenbus werden bekeken nog eens rustig herbekijken om dan morgen hun stem uit te brengen. Volgens de laatste peilingen zou de opkomst morgen ongeveer 65 procent bedragen. Naar Maltese normen is dat laag en voor een jonge EU lidstaat waar Europa nog vers in het geheugen ligt is het weinig weinig. In 2004, toen de Maltees voor de allereerste keer zijn stem voor Europa mocht uitbrengen, was het nog 85 procent.

Nochtans is de politiek overal in het straatbeeld aanwezig. Het verschil tussen meerderheid en oppositie bedraagt veelal slechts enkele honderden stemmen en dat levert altijd animo op. De kranten worden volgepend met nieuws uit het parlement en de politiek is een dagelijks gespreksonderwerp. Iedereen weet of de buurman of buurvrouw PL of PN stemt. Zelfs ik krijg als buitenlander voortdurend de vraag of ik een Socialist dan wel een Nationalist ben. Wijselijk hou ik het antwoord in het midden en probeer ik er met een kwinkslag van af te komen.

De politieke aanwezigheid gaat ver. In elk Maltees dorp vind je vlakbij de de kerktoren en de bandclub de partijlokalen van Labour en de Nationalisten. Het zijn veelal statige gebouwen waarbij de Belgische volkshuizen verbleken. Je kan er een goedkope pint gaan drinken of in sommige gevallen zelfs een zeer democratisch hapje eten. In hoofdstad Valletta bijvoorbeeld kan je bijvoorbeeld in de hoofdstraat Republic Street bij Labour of PN voor amper 5 euro een dagschotel krijgen.

Europa deed de voorbije dagen nog erg zijn best om de Maltees duidelijk te maken dat het illegale migratiethema, willens nillens zowat het belangrijkste verkiezingsthema, in Brussel hoog op de agenda staat. Commissaris Jacques Barrot kondigde uitgerekend gisteren aan dat andere EU lidstaten gaan helpen de vluchtelingenstroom op te vangen volgens een 'burden sharing' principe. Of de politieke partijen in Malta op de valreep nog kunnen munt slaan uit die welgekomen geste zal morgen duidelijk worden.




 

Zo win je, niet alleen in Oostenrijk, de Europese verkiezingen


Strache-33_small

Ik weet dat het niet mag zo kort voor de verkiezingen, maar ik maak het nu dan toch maar publiek: er is wel degelijk een strategisch succesvolle manier om de Europese verkiezingen te winnen. Omdat het toch te laat is voor partijen om die te implementeren, mag ik ze nu vrijgeven.

Zeg het aan niemand, er zouden alsnog partijen kunnen zijn die er op de valreep gebruik zouden van maken.

En dat willen we uiteraard vermijden.

- anti-Europa zijn
- tegen de toetreding van Turkije en Israël zijn
- regelmatig, openlijk of in gesloten kring maar met getuigen de Hitlergroet brengen
- met een kruis in de hand uw toehoorders toespreken
- het vooral over nationale belangen hebben
- tegen migranten zijn
- het verbod op het dragen van een hoofddoek propageren
- populistisch zijn
- vooral een grote mond hebben waardoor het gefluister van de andere politieke partijen wordt overstemd
- dusdanig aanstootgevende uitspraken doen dat de pers niet anders kan dan erover schrijven
- steevast geloven en verkondigen dat het land er beter zou voorstaan zonder Europa

Zoals beloofd in een van mijn vorige berichten, ziehier de uitslag voor de Europese verkiezingen in Oostenrijk:

Deelname %:  40,5%
ÖVP (christen-democraten):          22%
SPÖ (socialisten):                         21%
Uiterst rechts: FPÖ + BZÖ:           26%  (grootste winnaars)
Martin (onafhankelijke):                13%
Groen                                           10%
Andere kleinere partijen de rest.

Nu moeten de Oostenrijkers alleen nog gaan stemmen om me gelijk te geven.

Oh ja, bijna vergeten, we kunnen zondag eindelijk na tien dagen quarantaine met onze windpokkendochter terug naar buiten. We zouden bijvoorbeeld ook kunnen gaan stemmen.


Roel Verschueren, Wenen 5 juni 2009


 

Geert wint

 Geert Wilders heeft de Europese verkiezingen in Nederland gewonnen. De binnenstromende uitslagen leerden dat al snel in de verkiezingsnacht van 4 op 5 juni. Hier en daar is zijn Partij Voor de Vrijheid (PVV) zelfs de grootste politieke partij geworden. De geblondeerde imitatie-Beethoven kraaide meteen uit dat de regering maar moest aftreden. Omdat de drie coalitiepartijen CDA, PvdA en CU hadden verloren. Dus in zijn ogen waren deze Europese verkiezingen eigenlijk niets anders dan een populariteitspoll geweest.

Wilders heeft de afgelopen jaren van simplisme zijn handelsmerk gemaakt. Om beter te kunnen scoren met anti-migrantenstandpunten en aanvallen op de islam. Ook tijdens de verkiezingscampagne slaagde hij er in de media-aandacht vast te houden en zich zo in de peilingen omhoog te werken. Maar heeft Wilders daarom ook de verkiezingen gewonnen? In strikte zin eigenlijk niet. Want meer macht of invloed heeft hij met deze verkiezingsuitslag niet verworven. Hij heeft alleen maar de traditionele politieke partijen wat meer verlamd door zijn forse uithalen naar het multiculturalisme en de immigratie. En met zijn populisme heeft hij vooral het werkelijke debat over de toekomst van de Europese constructie alleen maar duurzaam verlamd. Met als gevolg dat de meerderheid van de kiezers niet kwam opdagen. De overwinning van Wilders is daardoor het resultaat van lage opkomst en het mobiliseren van ontevredenen die eerder al o.a. op Pim Fortuyn stemden. Wilders heeft dus binnengehaald wat hem in zekere zin toekwam. Niet meer.

Iedereen is het erover eens dat dit rechts populisme ook de hang naar het oude Nederland met zijn koetjes in de weide uitdrukt. In dat nostalgische Nederland is er van oudsher geen ruimte voor migranten, multiculturaliteit en verstedelijking. Dat verlangen naar het land van ooit wordt niet meer gehonoreerd door de gevestigde politieke partijen die in het meegaan met de globalisering en de liberalisering van de markten hun troefkaart hebben gemaakt om de economische groei te stimuleren. In de hoop dat daarmee ook de staatskas wordt gespekt en dat de cohorten hoger opgeleide jonge kiezers een kans zouden krijgen. De PVV van Wilders, in feite een eenmanspartij zonder leden, rekruteert nu met succes kiezers onder diegenen die omwille van verschillende redenen niet van dat manna hebben kunnen profiteren. Noem ze maar op: de lager geschoolden, de kleine middenstand, autochtone bewoners in de oude wijken van de grote steden, ouderen, etc. En die als verliezers van de globalisering overal spoken zien. Wilders heeft die spoken inmiddels een naam weten te geven.

Of Wilders ook een politiek blijvertje zal zijn, valt maar af te wachten. In de jaren zestig was er de Boerenpartij van Boer Koekoek die vanuit het niets ineens scoorde. En niet alleen onder de boeren, ook onder kiezers die zich toen door de industrialisatie en de verstedelijking bedreigd voelden. De ballon van Koekoek liep al snel leeg. Door onderlinge verdeeldheid in eigen kring, door zowel mediamoeheid als stereotypering en tenslotte door ridiculisering. Hetzelfde staat Wilders te wachten. Want Wilders duldt niet alleen niemand naast zich, maar zijn partij is ook nergens ingeplant. Wilders moet het hebben van de mediaheisa. En is Wilders dat allemaal wel waard? Een heikele vraag, want de media kunnen via Wilders steeds weer goedkoop infotainment maken. Zonder Hilversum dus geen Wilders. Maar dat wisten we al sinds de opkomst en ondergang van Pim Fortuyn.


 

VERDEELD HONGARIJE - vervolg 3 - bevolkingstijdbom

In 2002 las ik in de krant een alarmerend artikel over de evolutie van de hongaarse demografie. Hierdoor was mijn (geografische) nieuwsgierigheid gewekt en besloot ik dit nader te onderzoeken. Het resultaat van mijn opzoekingen en de projecties naar de toekomst heb ik gebundeld in "2001 Az Időzített Bomba = A Kompromittált Jövő" (2001 De Tijdbom = De Gecompromiteerde Toekomst).


Img034

Vermits de toenmalige regering (FIDESZ) zich ook "bezighield" met dit probleem dacht ik dat het misschien nuttig zou zijn om ook mijn steentje bij te dragen. Ik dus op weg met mijn dossier naar het ministerie. Daar werd ik ontvangen op "hoog" niveau door een secretaresse die, terwijl ze me aankeek op de manier van "waar moei jij je mee", me verzekerde dat de hongaarse meisjes dit probleempje beslist zouden oplossen, en tevens dat er reeds een commissie was opgericht om het te onderzoeken en om oplossingen te formuleren. Of deze commissie ooit is samengekomen is me niet bekend. Wel bekend is dat niemand er zich nog mee bezig heeft gehouden.


Het is niet de bedoeling om deze demografische studie hier uitvoerig te bespreken. Hier volgt een summier overzicht van mijn bevindingen.


Een bevolking in demografisch evenwicht bestaat uit 25% kinderen, 60% volwassenen en 15% 65-plussers. Dit vertaalt zich in een bevolkingspiramide met een keurig driehoekige opbouw: brede basis, hoge top en rechtlijnige schuine zijden. Om dit evenwicht in stand te houden moet elke vrouw minstens twee kinderen ter wereld brengen.


Het hongaars demografisch beeld wijkt sterk af van de ideale piramide. Deze is niet driehoekig dan wel rechthoekig (zie boven): een smalle basis (zeer sterke daling van de geboortecijfers sedert 1980), een breed middenveld (de babyboom van de na-oorlogse jaren tot 1980), vervolgens een langzame versmalling (de vergrijzende bevolking), gevolgd door een abrupte afname, vooral bij de mannelijke ouderen (korte levensverwachting).
De hongaarse bevolkingspiramide is evenwel misleidend doordat het een algemeen gemiddelde is van zowel de Hongaren als van de Roma's.
De bevolkingspiramide van de Roma's afzonderlijk geeft een totaal ander beeld te zien: een driehoekige opbouw met een zeer brede basis (hoog geboortecijfer), een lage top (korte levensverwachting) en concave schuine lijnen (hoog sterftecijfer bij de volwassenen). Niettegenstaande de hoge sterfte bij de volwassenen blijft het saldo positief door de zeer hoge geboortecijfers.
De hongaarse vrouwen brengen gemiddeld 1,3 kinderen ter wereld tegenover de Romavrouwen 4,5 kinderen (3,5 maal meer!).
Dit betekent dat de bevolkingsafname volledig op rekening komt van de Hongaren, terwijl de Romabevolking in aantal snel toeneemt


Aan de hand van de gegevens over de jaren 1980 tot 2001 heb ik drie prognoses opgesteld: positief, stagnering, negatief.
Nu, 9 jaar later, blijkt de evolutie mijn negatieve prognose volledig te bevestigen.
 
 
Mijn negatieve prognose in 2001 was volgende:

leeftijd

2001

2006

2011

2021

2031

2041

2051

2061

2071

%

%

%

%

%

%

%

%

%

Oud

15,28

15,06

15,84

18,51

19,03

21,19

23,33

23,31

21,01

Volw.

61,47

62,98

63,52

62,35

62,17

60,03

57,46

56,04

56,16

Kind.

23,24

21,96

20,64

19,14

18,80

18,78

19,21

20,65

22,82

  Tot.

10.240

9.990

9.586

9.087

8.350

7.550

6.756

6.044

5.468

Oud = 65-plussers
Volw. = leeftijdsgroep 21 - 65 jaar
Kind. = kinderen 0 - 20 jaar
Tot. = totaal bevolking in duizendtallen
 
 
Wat valt hieruit te leren?

Niettegenstaande paradoxale fluctuaties in de cijfers is de trend duidelijk: de bevolking neemt snel en ongeremd af. Deze afname wordt wel gedeeltelijk gecompenseerd door inwijking die echter niet voldoende is om het tij te keren.
De afname is volledig toe te schrijven aan het sterk dalende geboortecijfer bij de Hongaren, terwijl de Romabevolking constant toeneemt. Het valt te verwachten dat binnen afzienbare tijd de ethnische minderheid de meerderheid zal uitmaken!
Vanaf het midden van de eeuw zal de verhouding tussen de leeftijdsgroepen dermate ontwricht zijn  dat daaruit onoplosbare sociale problemen zullen voortkomen: de arbeidenden zullen de zware kosten van de vergrijsde bevolking niet meer kunnen dragen (één werkende zal moeten opdraaien voor minstens één oudere), de beroepsgroep zal uit meer Roma's dan Hongaren bestaan, en dan rijst de vraag of zij tegen die tijd klaar zijn voor de vervanging.
 
 
Dit brengt ons rechtstreeks bij de sociale positie van de Roma's. Hoe leven zij, wat zijn hun toekomstmogelijkheden? Hoe staan de Hongaren tegenover deze minderheid?
 
 
2/3-en van de Roma's leven in mensonwaardige krotten-ghetto's, meestal zonder individuele (of helemaal geen) waterleiding of riolering, en met een totaal gebrek aan de meest elementaire hygiëne. In deze krotten leven gemiddeld twee tot drie complete generaties. Volwassenen hebben meestal slechts lage scholing. Vooral in het Oosten van het land zijn nog talrijke analfabeten. Minder dan één procent van de jongeren volgt een hogere opleiding.
De Hongaar walgt van deze "vieze zigeuners" want: ze zijn vuil (hoe kan het anders als men in dergelijke smerige ghetto's moet leven), ze zijn lui (inderdaad, weinigen werken: immers werkgevers nemen ze niet op omdat ze vuil zijn en geen vakkennis hebben), ze "stelen" het geld uit de zakken van de hardwerkende Hongaar (ze zijn inderdaad gedoemd om te leven van uitkeringen), ze stelen als eksters (niet goed te praten, maar wel begrijpelijk als men moet rondkomen met ontoereikende steun), ze zijn lawaaierig en zuipen zich te pletter(alcoholisme is inderdaad een plaag in dat milieu, zoals in elk milieu waar men in mensonterende toestanden moet leven).
 
 
 

 

Wildersmania

Wilders Caf__548    

5 zetels voor de partij van Wilders, evenveel als het christen-democratische CDA!

Nederland staat op zijn kop. Een nieuwe Pim Fortuyn is opgestaan. Wilders for President.

Hij zal in Brussel een onversneden PVV-geluid laten horen, en van zich laten horen, dat kan jij wel.

De opkomst was 40 %, de macht van de wakkere minderheid.

De Partij van de Arbeid, onder Wim Kok ooit de grootste van Nederland, is verschrompeld tot 12 %.


 

URGENT ELECTIONS

Urgent elections0001 

Très urgent, en effet,...deze envelop stak vandaag, donderdag, in onze brievenbus, en als ik het goed voor heb moeten we zondag onze stembriefjes in de urne glijden.

De stembriefjes in kwestie steken dan ook in deze envelop, vergezeld van evenveel verkiezingsprogramma's op A4 formaat. We hebben nog twee dagen de tijd om alle programma's te vergelijken en om uiteindelijk, in het geheim van het stemhokje, één enkel, uitverkoren lijstje in een envelopje te steken, zonder er één enkele markering op aan te brengen, geen voorkeursstemmen, geen doorhalingen. Gewoon de lijst, niets anders dan de lijst, lekker makkelijk om de stemmen te tellen daarna. 

Urgent20001 

Urgent30001

Negen stembriefjes, en toch staken er tien  A4-partijprogramma's bij: het stembriefje van Lutte Ouvrière is afwezig, niet op tijd gedrukt of door  de envelopvullers vergeten bijvoegen? Het getuigt in ieder geval van het gebrek aan "sérieux" waarmee verkiezingen hier georganiseerd worden (en dat heeft niets anti-Europees: lokale verkiezingen zijn ronduit folkloristisch).

Niet getreurd echter, voor wie zondag absoluut toch voor de ArbeidersStrijd wil stemmen, of voor wie zijn envelop verliest-vergeet-verbrandt zijn in het stemlokaal nog hopen lijstjes aanwezig, vrij bijeen te sprokkelen voor het afzonderen in het stemhokje. Dat sprokkelen van verschillende lijstjes is nodig voor wie zijn stemgeheim wil vrijwaren maar ostentatief met één enkel lijstje zwaaien voor het binnengaan van het hokje is niet verboden.

Door de partijen zelfgedrukte stembiljetten, in veelvoud aanwezig in het stemlokaal (tot in de sokken van de stemtellers toe), niet of laat gedrukte en verzonden documenten, inschrijving op de kieslijst met als bewijs van adres een factuur voor water of electriciteit, "controleren" van de identiteit van de kiezer met enkel een handdruk, een glimlach en een uitnodiging "pour l'apéro" achteraf,...in de ogen van een doodgenormeerde Belg lijkt dit hier nog een beetje de Far West, en de maandag na de verkiezingen verwachten we niet alleen een uitslag maar steevast ook enkele klachten voor fraude. Het schept natuurlijk ook wat sfeer: democratie als volksfeest als het ware... 

Zondag wordt er twintig kilometer verder nog een volksfeest gehouden: Grand Prix motorcross in Ernée. Laatste keer georganiseerd in 2006 en gewonnen door Stefan Everts, belgen zijn hier thuis!


 

Eindstrijd in Finland

De Finnen waren de eersten om te gaan stemmen voor de Europese verkiezingen: van 27 mei tot 2 juni kon men gaan stemmen in postbureau's, bibiliotheken en supermarkten. Ik heb geen deelnemerscijfers gevonden, maar gewoonlijk stemt ongeveer 30% op voorhand. Op zondag heeft de eigenlijke stemming plaats.

Volgens de laatste peilingen zouden de grootste partijen (Centrumpartij, Liberalen en Sociaal-Democraten) elk 3 zetels krijgen, de Groenen een, en het kartel Perussuomalaiset ("Basic Finns")- christelijke partij met 2 zetels, een voor Perussuomalaiset en een voor de christelijke partij.

De kandidaten zijn nu ook uitdrukkelijk aanwezig op het straatbeeld, en maken publiciteit op de radio.Kandidaten moeten de financiering van hun campagne 

Er is wel de vrees dat het stempercentage aan de lage kant zal zijn, tussen de 40 en 50 procent. Deze week is het de eerste zomerweek: vorige zaterdag was het de laatste schooldag. De kinderen hebben kunnen genieten van een paar heel mooie dagen met temperaturen boven de 25 graden, maar nu is het ineens 20 graden kouder. Volgende zondag wordt ongeveer 17 graden voorspeld, ideaal weer om te gaan stemmen.


 

Algarve Portugal

Het is hier nu zoals de folders beloven : zon - zee - strand en rust:

Vooral politieke stilte!

Het vakantieseizoen begint nu dan toch eindelijk een beetje op gang te komen. Maar de bezetting in de hotels en vakantiecentra ligt nog altijd 30-35 percent lager dan in dezelfde periode vorig jaar. De crisis begint de toeristen en dan voornamelijk de Britten en Ieren (grootste groep toeristen hier) dan toch in hun portemonnee te raken.

Die 30-35 percent is ook het aantal Portugezen dat denkt zondag te gaan kiezen, al zal dat aantal hier in de Algarve waarschijnlijk zelfs nog lager liggen.
Ook hier zijn vele politiekers betrokken in financiële schandalen, doch niettegenstaande dat worden er zondag niet massaal proteststemmen verwacht.
Grote verschuivingen in de situatie komen er dus niet aan.

Ook ik, als resident in Portugal, kreeg een mailtje van de Belgische ambassade dat ik "mocht" gaan kiezen voor een Portugese kandidaat. Hiervoor diende ik me te melden bij de lokale administratie (Junta de Fréguesia), hier in Alvor. Hoop papierwerk, dus maar blauw-blauw gelaten.
Toch nog eens even gaan vragen hoever ze vandaag, donderdag, al stonden met hun inschrijvingen.

Hier wonen ongeveer 10.000 mensen, waarvan 6.000 Portugezen.
Er zijn "slechts" 59 (negenenvijftig) personen uit de Europese Unie officieel ingeschreven als permanente bewoner, de rest heeft hier zogezegd een tijdelijke verblijfplaats. Doch velen (ook Belgen) wonen hier het jaar rond, maar genieten liever van de voordelen van hun thuisland (of ontwijken belastingen en de betaling voor de gezondheidszorg).

Van die 59 ingeschrevenen had nog niemand zich gemeld om zondag ook effectief te gaan stemmen!

Zou ik nog vergeten te vermelden, vandaag twee dagen voor de verkiezingen, een eerste politieke folder in handen gekregen!
En wel van de Socialistische Partij die aan de macht is, maar die ook het hardst onder druk staat wegens de betrokkenheid in de vele schandalen.
Zo worden deze Europese verkiezingen voor Portugal wel eens een graadmeter voor de nationale verkiezingen in september.

En nu terug naar zon - zee - strand en vooral rust!!


 

Votar se faz favor !

Krijgt u een uitnodiging om te stemmen in de bus? Ik niet. Niet van de Portugese overheid (al ben ik wel gedomicilieerd in Lissabon), niet van de ambassade (al ben ik wel officieel geregistreerd). Tenminste, als je het mailtje niet meerekent dat ik in februari kreeg van de ambassade, met enerzijds een link die verwees naar een site die niet bestond en anderzijds een link naar een site van de Vlaamse verkiezingen van 2007. Ter informatie over de Europese en Vlaamse verkiezingen was dat.


Como votar 


Ik ben gelukkig niet alleen: in Portugal is het niet de gewoonte om uitnodigingen te versturen. Niet om belastingen te betalen, niet om te stemmen. Je wordt verwacht op de hoogte te zijn en netjes je plicht te vervullen. Exacte dag van de verkiezingen (daar is nog wel wat verwarring rond gezien de lokale verkiezingen na de zomervakantie), plaats waar gestemd dient te worden (lokaal onbekend, zeker als je zoals velen in Lissabon wel al eens een paar keer verhuisde), exacte uren waar je kan stemmen.


Tel dat op bij het begin van een vakantieperiode voor vele Portugezen, een algemeen lage interesse en een grote onwetendheid over de electorale programma’s, en het zal niet verbazen dat de verwachtingen over de opkomst niet te hoog gespannen zijn.


Laat ons alleszins hopen dat het tegenovergestelde waar is, want Portugal zal zeer gebaat zijn bij een sterke en doordachte positie in Europa. Want hoe je het ook draait of keert, en al zijn de bedoelingen wel goed, het blijft toch vaak wat sukkelen.


 

Heb ik het u niet gezegd?

De eindstrijd nadert, ook hier in Spanje. Tijd, zo meende de PP, om even een hand in eigen boezem te steken en te leren uit eigen fouten en met last-minute veranderingen tóch nog de laatste twijfelaars over de streep te halen. Een opiniepeiling onder 1.700 stemgerechtigden, op vraag van de PP uitgevoerd door Ostos en Sola (die in 2008 ook al het befaamde / beruchte Niña de Rajoy uit hun hoed toverden) leert hen dat er dringend wat geschaafd moet worden aan het imago van hun kandidaat, Mayor Oreja. Die zou door het publiek namelijk als tè rechts worden gezien, terwijl de PSOE-kandidaat López Aguilar als dichter bij het volk staand wordt ervaren. Diezelfde opinie-peiling heeft de PP geleerd dat het geen goed idee is de Europese strijd te doen verzanden in een nationaal Rajoy-versus-Zapatero debat. Want, zo blijkt, Zapatero blijft beter scoren dan Rajoy, ondanks de crisis. Uit die crisis kan de PP wél profijt halen, zij het dan op een andere manier dan tot noch toe geprobeerd werd: in plaats van negatief Zapatero’s beleid te hekelen, zou de PP véél meer stemmen ronselen mochten ze positief spreken over het sámen zoeken naar oplossingen. Ook de abortuskwestie dient in een ander licht geplaatst te worden: abortus zou moeten worden voorgesteld als een maatschappelijk falen, als de behoefte aan meer steun voor de vrouw, als een andere vorm van geweld tegen vrouwen. Een lijn die Mayor Oreja tot noch toe niet gevolgd heeft: zijn aanvaarding van Kardinaal Cañizares’ stelling dat abortus erger is dan het misbruik van minderjarigen in religieuze instellingen deed heel wat stof opwaaien en heeft hem zeker stemmen gekost. (Wie zei ook weer dat de abortuskwestie niets de me Europese verkiezingen te maken had? López Aguilar zei het eerder al: “Vamos a defender en Europa lo que defendemos en España” – lema dat zowel de PSOE als de PP tot nu toe netjes opgevolgd hebben)

Algemene conclusies van de PP-strategen:

-         de Europese verkiezingen mogen niet voorgesteld worden als een motie van censuur noch als een strijd tussen Rajoy en Zapatero, want dan zou Zapatero opnieuw de overwinning in de macht slepen. Deze verkiezingsstrijd nationaliseren, speelt in de kaart van de PSOE.

-         Positieve noot: verwacht wordt dat de PSOE-kiezers zich dit keer niet massaal zullen mobiliseren om tégen de PP te stemmen, wat de partij wat meer ademruimte verleent.

-         De standpunten die de PP in Cataluña inneemt zorgen dat de PSOE daar stemmen wint.

Voor de criticasters onder het publiek:

De opiniepeiling werd uitgevoerd door Ostas&Sola, die al eerder door de PP onder de arm werden genomen om verkiezingsstrategiëen uit te dokteren, op vraag van de PP zelf. Het gaat dus geenzins om een door de PSOE-betaalde en / of beïnvloedde studie.


 

Verkiezingen vandaag ... en een bericht van "New Labour" (denk ik).

De Europese verkiezingen zijn begonnen in het Verenigd Koninkrijk. Hier wordt er gestemd tijdens een werkdag in tegenstelling tot Belgie. Mensen moeten geen vrije dag opofferen "om te zitten" en men kan stemmen onderweg naar het werk.

 

Ik heb nog steeds niet veel mensen gesproken die wensen te stemmen. Een persoon is lid van "New Labour" en is dus verplicht te gaan stemmen (waarom is hij anders lid van een partij?); een ander persoon zal "Green" stemmen (hij stemt voor hen omdat die partij voor het leefmilieu is en omdat hij niet weet waar de LibDem's voor staan, hij stemt zeker niet voor de anderen); verder stemt niemand van mijn vrienden. Dit wordt bevestigd in kranten waar ik lees dat heel wat mensen deze keer zeker NIET gaan stemmen, niemand wil die dieven (parlementariers) werk geven.

 

Verkiezingsdag! Eindelijk, een bericht van New Labour voor het algemene publiek. Ik vond het bericht deze morgen in de brievenbus.DSCF1221_s Hun bericht, in grote letters, roept op om te gaan stemmen. Positief, inderdaad belangrijk. Reden om te stemmen? Anders gaat de extreem rechtse partij BNP winnen. Slik. Kan het negatiever? Geen oproep om voor New Labour te stemmen, neen, een oproep om niet voor een andere bepaalde partij te stemmen. Niet EEN nieuw idee van New Labour. En de naam van de partij: "Labour": ik was eerst niet zeker dat het "New Labour" was, dus ik deed een Google-search, en inderdaad, het zou New Labour moeten zijn (ik zag een foto met de eerste minister Gordon Brown in betere dagen met een lach). Ze gebruiken de oude naam, hopen ze dat de herinnering aan de oude naam de mensen zal overtuigen voor New Labour te stemmen? De namen op het pamflet: klein en omwille van de slechte print bijna niet te lezen (misschien opdat de mensen niet weten wie de kandidaten zijn om aanvallen tegen deze personen te verkomen?); de kleur: zwart en wit. Neen, ik zou zeker niet op deze partij stemmen; zelfs hun pamfletten zien eruit als een doodsbericht.

 

Arme Gordon Brown, zolang moeten wachten om eerste minister te moeten worden, en wanneer hij eindelijk de job heeft gaat alles verkeerd en iedereen geeft hem de schuld.


 

In Oostenrijk is stemmen zoals spelen op de beurs. Letterlijk.



Op de website van de Oostenrijkse Der Standard kan met ‘bieden’, dus kopen en verkopen op politieke partijen. Dit heeft niets te maken met de bookmakers in London, waar je ook op de uitslagen kunt gokken, dit is een online, op de minuut te volgen handel in politieke partijen.

Verkiezingen


Dit zijn de waarden van deze morgen om 10:30 uur.


Dat het over een originele weergavevorm van kiesintenties gaat is duidelijk, maar de stijl is nieuw. À la minute een update van hoe de Oostenrijker zal kiezen.
Met deze stijl van onderzoek kan je natuurlijk nooit fout zitten.
Op zondag zal uiteindelijk duidelijk worden of de lezers van Der Standard het bij het rechte eind hadden.


We volgen het op de voet.


Roel Verschueren, Wenen 4 juni 2009


 

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs