Dreun der dreunen, maar hoe lang dan wel, voor wie en vooral hoe?

  • Gepost op maandag 8 juni 2009 om 15:18
  • door Diederik Visser
  • in Nederland

Iedereen had er rekening mee gehouden, maar niemand had het gehoopt of verwacht. Het politiek discours in NL gaat deze dagen over de partij van waterstofperoxidedespoot Wilders en zijn vereniging van gelijke doeners (denken is voorbehouden aan de grote leider). LET WEL vereniging, want een partijleider zijn wil Wilders niet. Dat is alleen maar lastig, democratie weet je wel, inspraak, stemrecht. Wilders zijn eigen staatstructuur is nog ondoorzichtiger en afstandelijker dan dat van Europa. Maar goed hij mag er naar toe. Veel zal hij er niet bereiken. Je afzijdig houden met 4 zetels levert weinig mogelijkheden op in een parlement van ruim 700 leden. (daar zit dus een adder onder het gras, zie verder)

Nu maar hopen dat dat verdrag er toch nog doorkomt. Anders wordt Europa nog steeds niet democratischer. Toch wel wrang: iets consequent willen wegstemmen omdat het dat biedt waar je omvraagt, uit rancune om wat je niet hebt. Het is in zich natuurlijk het probleem voor tenminste de beeldvorming over Europa en het zal de (gevestigde pro-)Europapartijen hier niet lukken daar de eerste jaren wat aan te doen. Europa verdient 365 dagen aandacht maar met verkiezingen voor gemeenteraden in aantocht zal dat wel teveel gevraagd zijn.

Dan nu de adder. Voorlopig heeft onze peroxide-demagoog maar twee doelen voor ogen. winnen om zijn eigen frustraties kwijt te kunnen en het raken van de gevestigde politieke elite omdat die hem de ruimte, het oor en mogelijkheden niet gun(d)(n)en. Hij heeft daarvoor een interessante kiezersmarkt aan weten te boren.

De PVV zal het EU-parlement gebruiken als platform voor de bestorming van de Haagse Veste in 2011. Hij riep dan wel dat dit kabinet (Balkenende-Bos) naar huis moet [hoezo EU-verkiezingen] maar niet eens diep in zijn hart zal hij die gedachte vervloekt hebben.

Want de Peroxide Vrienden Vereniging kan onvoldoende vuist maken. Wilders wil zijn eigen koppel kiezen. De teugels zelf in handen houden en een grote snel uitgerolde organisatie biedt teveel jonge (en oude) honden de mogelijkheid om uit de toon te blaffen. Dat staat de meester niet toe. Deze zondag gaf hij aan in een vijftal steden op te (kunnen) komen. Als daar al winst uit te halen is tijdens de verkiezingen voor de gemeenteraad in het voorjaar van 2010, zal het een probleem kunnen worden om daarvoor een serieus uitgebalanceerd programma met winnende ideeën neer te zetten. En als hem dat niet lukt maakt de partij zich kwetsbaar voor 2011. Voorlopig is de holle rethoriek op een beperkt aantal onderwerpen te lucratief om aan de tucht van de wispelturige kiezersmarkt te onderwerpen. Je zou bijna hopen dat er een undercover-journalist is die zich als 'deep throat' op een kandidatenljst weet te praten en daar vervolgens een mooi boek over weet te schrijven.

Dat ontslaat de oude partijen er niet van om even diep adem te halen en na te denken hoe zij dit fenomeen gaan tackelen in de politieke betekenis van het woord. In dat opzicht is de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen in 2010 al begonnen.

Er zullen goede ideeën moeten komen die zonder stroop en meel die in debat aan het oordeel van de kiezer kunnen worden gegeven. De kunst zal er in zitten dit te doen zonden te buigen of te knielen voor de demagogie en dialectiek van de peroxisten-brigade. Een echte strijd om de kiezersgunst en de kunst van het echte debat maar vooral de dialoog met de burger op basis van faire en heldere standpunten. IS dat eigenlijk niet wat democratie in essentie is.

Europese verkiezingen als loutering van de politieke NL ziel. Het zou een mooie opbrengst kunnen zijn. maar dan is het wel noodzakelijk dat de partijen snel en effectief aan zet gaan. slapen zal er niet bij zijn en de dreun zal snel geabsorbeerd moeten worden, en vooral niet genegeerd.


 

Reacties

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs