Alles is cyclisch... maar niet in Oostenrijk!

  • Gepost op zondag 7 juni 2009 om 22:22
  • door Roel Verschueren
  • in Oostenrijk

De resultaten zijn gekend.

Verrassingen zijn:

- het grote verlies voor de socialisten,
- de quasi status quo voor de Christen-democraten,
- de verdere achteruitgang voor de Groenen,
- het succes voor de onafhankelijke partij van Martin


Geen verrassing is:

de bijna verdubbeling van het aantal stemmen voor uiterst rechts (zoals eerder in deze blog reeds voorspeld).



Met bijna 30% van de stemmen (en toch nog een verlies van 3%) is de ÖVP de grootste partij. De Christen-democraten in Oostenrijk zitten in de regering en ervaren deze uitslag als een bevestiging van hun nationale kiezers voor de gevolgde politiek.


Het zware verlies voor de tweede regeringspartij, de SPÖ van bondskanselier Werner Feyman, zou een herschikking van de regering voor gevolg kunnen hebben hoewel de afgevaardigden van beide partijen vanavond zweren dat dit niet zo zal zijn. De SPÖ verloor bijna 10% en eindigt op 23,8%.


Het verlies van de Groenen is onverwacht en brengt de partij op 9,5% (-4%) en is het zoveelste verlies in een lange rij sinds zes jaar. Het staat in contrast tot Groen in Europa dat volgens de eerste peilingen aan belang in het Europese Parlement wint.


Dat uiterst rechts met de FPÖ als belangrijkste partij (BZÖ haalt waarschijnlijk geen 5%) op 13,1% uitkomt lag niet noodzakelijk in de lijn van de verwachtingen maar wel in de lijn van de Oostenrijkse mentaliteit en moeilijke verhouding van haar burgers ten opzichte van Europa.
H.C. Strache roept zichzelf en zijn partij uit tot dé grote overwinnaar en kijkt al met grote ogen naar de verkiezingen voor de stad Wenen.

Oostenrijk werd nog maar een stuk rechtser, minder groen, nog christelijker en minder sociaal.

De Europese uitslagen voor België zijn nog niet binnen, maar ik vond de verklaring van De Winter wel grappig betreffende de Vlaamse verkiezingen. De versplintering van de rechtse partijen is oorzaak van het verlies van het Vlaams Belang. Ik ben zeker dat hij in de weken voor de verkiezingen, voor de 'afrekening' dus, in een woelige nacht is wakker geschoten en deze verklaring ergens op een klein papiertje naast zijn bed heeft opgeschreven, waarna hij tevreden eindelijk in slaap is gevallen. Dat er eventueel een reden zou kunnen zijn die niets met de andere partijen te maken heeft, maar met zijn eigen programmapunten, retoriek, lichaamstaal en populistische arrogantie komt natuurlijk bij hem niet op. Zou het kunnen dat de Vlamingen blij zijn dat er eindelijk alternatieven zijn die niet noodzakelijk de traditionele partijen moeten zijn?


Oostenrijk is en blijft een ander fenomeen. Hoe beter ik de politiek in dit kleine landje begrijp, hoe meer ik ook het onderscheid kan maken met wat in Vlaanderen aan de gang is.


De mate waarin het Vlaams Belang klaagt over een georganiseerd tekort aan mediabelangstelling, over het systematisch negeren van de electorale belangrijkheid van de partij omwille van het 'Cordon sanitair', het ondemocratisch behandelen van wat hij een democratische partij noemt, staat in schril contrast met de situatie van het FPÖ in Oostenrijk.

De FPÖ is een nationale partij en komt op in heel Oostenrijk. De partij heeft al een keer aan de nationale regering deelgenomen, er bestaat geen 'Cordon sanitair' tegen de partij en de Oostenrijkers hebben het pure nationalisme nooit afgeleerd. Het zit diep gebakken in hun cultuur, alle Oostenrijkers waren erbij betrokken en ze hebben hun verleden nog niet verwerkt. De partij speelt constant in op deze gevoelens en heeft een bredere voedingsbodem dan het Vlaams Belang. Ze wordt door de media opgevoerd omdat berichtgeving over de spectaculaire uitspraken van de partijleden en de aanstootgevende slogans tijdens de verkiezingen doen verkopen en de Oostenrijker erom vraagt. En populistische media rapporteren graag over populistische polici en politieke partijen.


Ik wacht nog tot morgen, tot de algemene trends in heel Europa beter zijn afgeleid uit de massa resultaten die te verwerken zijn.
Dan kunnen we afsluiten, afronden, en doorgaan.

Ik troost vanavond de vrienden, voor wie de uitslag voor hun land als catastrofaal wordt ervaren.
Die eindelijk ook willen doorgaan, wachten op de ommekeer. Misschien dat de uitslag van het Vlaams Belang wat hoop kan geven.


Roel Verschueren, Wenen 7 juni 2009





 

Reacties

Patrick Soetens zei op 8 juni 2009 om 15:01

Hallo Roel,
Ik heb je bijdragen met veel interesse gelezen. Ik heb zelf 5 jaar voor een Oostenrijkse bank gewerkt (weliswaar niet in Oostenrijk zelf) en met Oostenrijk te maken gehad. Ik vind dat je een heel juist beeld geeft. Zelf heb ik ook mijn best gedaan de Oostenrijkers sympathiek te vinden. Ik beschouw mezelf als open-minded en we wonen al de laatste 11 jaar in het buitenland maar voor de Oostenrijkers heb ik nooit echt kunnen warmlopen. Als boutade zeg ik altijd dat het me niet verbaast dat het me niet verbaast dat de nazi's van daar komen. Je voelt er dat je wel getolereerd wordt maar welkom zijn of erbij horen, nee dat niet echt. En dat is dan nog als blanke. En inderdaad is er geen enkel taboe op extreem rechts. Jorg Haider werd altijd zeer gerespecteerd.

 Roel zei op 8 juni 2009 om 15:13

Bedankt Patrick,

Misschien ontmoeten we elkaar weer op de andere blog van De Standaard.

De reacties op dit bericht zijn afgesloten.

Zoeken op deze blog






Vlaamse blogs