Vrijdag

Ik ben deze morgen om 8u10 begonnen met een oefeningen-workshop voor het 2° jaar; in plaats van de gewone theorieles heb ik ze deze morgen een opdracht gegeven waarover ze zich in groep konden bezinnen. Ik heb daarvoor het labo van een collega ingepalmd, zodat de studenten zich in groepjes kunnen organiseren. Ik had vooraf aan de studenten gevraagd dat iedereen die de software op zijn portable had die mee zou brengen, want in dat labo staat de benodigde software niet geïnstalleerd. Meer dan de helft van de studenten in het tweede jaar loopt reeds met een portable in hun boekentas of rugzak, hoewel dat niet echt nodig is voor de opleiding. Het eerste gedeelte van de opdracht was vrij scherp afgelijnd en ik zag de groepen evolueren naar de twee mogelijke oplossingen die ik in gedachten had. Het tweede gedeelte van de opdracht was minder afgelijnd en bijgevolg zijn er daar nog niet echt resultaten van. Ik heb de studenten opgedragen om daar in de paasvakantie verder over na te denken en verwacht ze de vrijdag erna terug voor het tweede gedeelte van de workshop. Een aantal groepen kwamen met een interessante alternatieve oplossing aandraven waar ik zelf nog niet aan gedacht had; die ga ik nog eens verder op het gemak bekijken.

Workshop op vrijdag Workshop op vrijdag

De rest van de vrijdag is het dan bandwerk. Ik moet twee keer hetzelfde labo van drie uur geven aan het 1° jaar elektronica. Vorige maandag had ik reeds de eerste groep van die klas en vandaag de andere twee. Tijdens dit labo moeten ze een aantal basisschakelingen maken en die moet ik dan stuk voor stuk controleren op correcte werking. Indien ze niet werken, dan geef ik tips waarmee ze dan weer een eindje verder kunnen. Je merkt toch een duidelijk onderscheid tussen de studenten en dat onderscheid is nogal dikwijls terug te voeren op de school waar ze vandaan komen. Je blijft studenten uit zwakke en sterke scholen hebben en die moeten op het einde van het eerste jaar indien mogelijk allemaal klaar zijn om verder te gaan; enig improvisatietalent van de docenten is daarvoor wel gewenst.

Vrijdag in het labo digitaaltechniek Vrijdag in het labo digitaaltechniek
Vrijdag in het labo digitaaltechniek Vrijdag in het labo digitaaltechniek

Nu zijn we vrijdagavond en dit is het einde van mijn blog-opdracht. Straks trekken we de deur toe voor een weekje rust. Ik moet nog twee grote labo-opdrachten klaarstomen voor na de paasvakantie, dus zal ik nog weten wat gedaan. En we moeten ook al eens gaan denken aan de voorbereiding van onze open-campus-dag van zaterdag 26 april.

Vechten En zoals Kris Peters het vorige woensdag liet verstaan: Vlaanderen heeft niet alleen nood aan goede (universitair) geschoolde denkers, maar ook aan goede techniekers. De industrie bij ons verdient al lang geen geld meer aan radio's en TV's, maar wel aan medische monitoren, regelapparatuur, telecommunicatiesystemen en software. Die worden nog altijd niet in China gemaakt, maar wel bij ons in Europa. Lernaut & Hauspie is dan wel failliet, maar de vele tientallen andere bedrijven in Vlaanderen smeken om goed opgeleide, creatieve, mensen die niet vies zijn om ook eens over de grens te kijken.

"Om onze studenten wordt gevochten" en daar zijn we niet weinig fier op.

Tot ziens, dr. ir. Piet Coussens


 

Donderdag

Op donderdag voormiddag is mijn lessenrooster het spiegelbeeld van woensdag namiddag. We beginnen waar we op woensdag gestopt zijn met het labo VHDL. De studenten van 2 elektronica zijn allemaal stipt op post deze morgen, dus kan er vlot gestart worden. Het gebeurt nogal eens dat er door file studenten te laat zijn ’s morgens; zelfs de student die al elke week te laat gekomen is, heeft het blijkbaar begrepen.

Les1 Om 10u was er dan ook dezelfde les “inleiding tot de digitaaltechniek” als op woensdag, maar dan aan de richting elektriciteit. Bij deze studenten, die meestal uit de technische richting “elektrotechniek” komen, heb je meer moeite om de cursus verkocht te krijgen. Tot voor kort was deze richting in het secondair een richting waarna je verondersteld werd om te gaan werken. Nu stromen deze studenten ook massaal door naar het hoger onderwijs, ondanks het feit dat hun vooropleiding aan de lichte kant is. Er is dan ook meestal een groot uitvalspercentage in het eerste jaar. De laatste paar jaar wordt er echter aan gewerkt vanuit de secondaire technische scholen om dat te verhelpen.

Microcontrollers Dan anderhalf uur lesvrij en dus tijd om wat inkopen te doen en te eten. Van 13u00 tot 16u10 is er dan opnieuw een labo microprocessoren aan de andere klas van 2 elektronica dan die van deze morgen. Ik schotel hen hetzelfde programma voor dat ik dinsdag namiddag al eens aan de andere groep gegeven heb en alles gaat vlot; ik weet ondertussen al waar de problemen zullen zitten en kan hier en daar anticiperen. Uiteindelijk geraken 5 van de 10 groepen volledig klaar, 3 behoorlijk ver en is er nog een groep die niet echt gestart geraakt is.

Curriculum Om 16u30 heb ik dan even tijd om laboverslagen te quoteren voor ik aan de laatste  vergadering van de week kan beginnen. Deze avond is het “curriculum-vergadering” voor de richting elektriciteit. Enige weken terug was het reeds opleidingsadviesraad van deze richting (zoals vorige dinsdag beschreven voor de richting elektronica) en vanavond gaan we kijken hoe we de gevraagde nieuwe cursusonderwerpen gaan invullen. Dat is altijd een beetje duw en trekwerk tussen de collega’s want er is altijd iemand die plaats moet afstaan. Er moeten twee nieuwe items opgenomen worden: een nieuwe richtlijn rond de veiligheid van machines en een nieuw stuk over automatisering van gebouwen (domotica). Rond 21 uur is de vergadering afgelopen en kan ik door de regen naar huis, om mijn oefeningensessie van morgenochtend af te werken en mijn blog aan te vullen.

Tot Morgen.


 

Woensdag

1eiOp woensdag moet ik pas om 14u30 beginnen op de hogeschool. Ik het dan ook van de voormiddag gebruik gemaakt om mijn lesvoorbereidingen voor woensdag en donderdag te maken. Met de resterende tijd heb ik de nog wachtende administratie van de laatste twee dagen, zoals laboverslagen quoteren, afgewerkt. Na het middageten ben ik dan naar de hogeschool gereden om nog enkele mensen te zien i.v.m. de cursusvergadering van donderdagavond.

In de namiddag had ik les in het 1° jaar elektronica over het vak “inleiding tot de digitaaltechniek”. Voor een deel van de studenten is dat in principe herhaling, doch een opfrissing blijkt echt geen luxe te zijn.

Labo VHDL, klik voor een videotje Daarna snel terug naar het labo voor de eerste helft van het labo VHDL in het 2° jaar. In dat labo werken de studenten in kleine groepen aan een reeks labo-opgaven die de vorm aannemen van een echt ontwerptraject. Gezien ze nog maar in het 2° jaar zitten is het traject van het ontwerp nog redelijk gedetailleerd uitgewerkt, maar de planning van de zaak moeten ze toch al zelf ter harte nemen. Dit labo vind ik het leukste van de week; de groep is gemotiveerd en enthousiast en behalve de te verwachten problemen loopt alles op wieltjes. Ik heb dus tijd om me meer bezig te houden met enkele van de tragere groepen.

Om 18u wordt het labo onderbroken, want de tweede helft is voor morgenochtend.

Snel naar het groot auditorium want het nieuwe gebouw op onze campus wordt officieel ingewijd door onze directeur, de voorzitter van de raad van bestuur van de vzw, de bisschop van Gent en als speciale gast minister-president Kris Peters. Die kwam te laat, want er was file op de autosnelweg. Geen nood echter, want het orkest vulde het gat zonder problemen.

Uiteindelijk kwam Kris Peters ons vertellen dat hij als minister van innovatie zeer veel belang hecht aan de uitbouw van de Hogescholen. Vlaanderen heeft in 2010 15% meer studenten technologie nodig en dat die toename vooral van de meisjes-studenten zal moeten komen. We moeten hem gelijk geven, want dat zeggen wij ook al jaren. Jammer genoeg kiezen er bijna geen meisjes voor technologie. En als ze dat al doen dan is het meestal voor chemie of bouwkunde en niet voor mechanica of elektronica. Hoe wij dat probleem moeten oplossen, daar heb ik geen idee van.

ReceptieEn dan was er natuurlijk het meest interessante gedeelte van de dag: de receptie en dat is dan ook de reden waarom ik deze blog een dag te laat schrijf. Op de receptie kwam mijn directe chef een onbekende aan mij voorstellen. Dat bleek een opleidings-coördinator te zijn uit het technisch secondair onderwijs die bezig was met het opstellen van het nieuwe leerplan over mijn vakgebied. Het werd een lange gedachtenwisseling die binnenkort vervolgd zal worden.

Tot later

Wegwijzer


 

Dinsdag 21 uur

De les op dinsdag voormiddag Vandaag was het een dag met zowel in de voor- als in de namiddag les in het tweede jaar elektronica, meerbepaald het vak microprocessoren. Dat is een vak dat ik in duo geeft met een collega omdat we twee fundamenteel verschillende methodes behandelen om hetzelfde te bereiken. Hij geeft het basisvak en ik leg er een laag bovenop, die erin bestaat om een algemeen bekende programmeertaal te nemen om sneller tot een toepassing te komen en zo de ontwikkeltijd te verkorten.

In de voormiddag heb ik daar eerst anderhalf uur theorieles over gegeven en in de namiddag was er dan een labo van 3 uur voor een van de beide groepen van het tweede jaar; volgende donderdag heb ik dan de andere groep. Eerst heb ik een zogenaamde “walk-trough” sessie gegeven, waarin ik een voorbeeld doorloop, in dit geval een “looplichtje” (wat je in het videotje hieronder aan de linkerkant ziet) en de studenten dat laat meevolgen vanachter hun computer. Daarna moesten ze een oefening zelf oplossen waarvan het resultaat een werkend digitaal klokje moest zijn, waarvan je een voorbeeldje ziet door te klikken op het fototje hieronder aan de rechterkant. Op het einde van de sessie waren drie van de tien groepen volledig klaar met hun oplossing, 4 zaten in de laatste rechte lijn en enkele groepen kwamen achter. Het is evident dat niet iedereen even snel vordert, dus dat was ongeveer het verwachtte resultaat.

Klik hier voor een domotje van het looplicht Klik hier voor een demotje van het klokje
Klik op de foto voor een video-demo Klik op de foto voor een video-demo

Om 18u30 begon dan de “opleidingsadviesraad”, waar ik nu net van terug ben. De opleidingsadviesraad is een commissie met mensen uit het bedrijfsleven, oud studenten en ook enkele studenten die op dit moment nog bij ons studeren en de bedoeling is om de inhoud van onze cursussen zo goed mogelijk af te stemmen op de wensen van en de evoluties in het bedrijfsleven. De evolutie van de elektronica is zodanig snel dat het moeilijk is om altijd up to date te blijven zonder regelmatig te overleggen met mensen die dagdagelijks in de praktijk staan. Via deze commissie bespreken we de inhoud van de cursussen en doen we jaarlijks bijsturing.

Oar Dit was de eerste vergadering van de commissie in een nieuwe samenstelling, want elke vier jaar zoeken we nieuwe mensen om ons te adviseren. Op die manier vermijden we dat we steeds naar dezelfde mensen luisteren en zo een eenzijdig programma zouden opbouwen. Gelukkig vinden we nog steeds goede zielen die dat pro-deo willen doen, want meer dan een etentje op het einde van de vierjarige periode zit er niet in. In de nieuwe commissie zit iemand die in een bedrijf werkt dat hifi-apparatuur repareert, een infrastructuurbeheerder van een mobilofoonbedrijf, iemand die elektronica ontwerpt voor grote industriële klanten (zoals die gloeilampenfabriek in het zuiden des lands) en iemand die in een bedrijf van aziatische consumentenelektronica werkt. Daarnaast zitten er nog twee oud-studenten in, omdat die nog weten wat ze bij ons geleerd hebben en hoe het er aan toe ging.

Het was een zeer constructieve vergadering waarin we het gehad hebben over twee lijnen van cursussen. Daarbij werd besloten dat we een nieuwe technologie van geluidsversterkers zouden moeten opnemen in de opleiding, wat we binnenkort met de betrokken collega zullen bespreken.

Tot morgen.

Morgen opening van de nieuwbouw op onze campus


 

Maandagavond

Na het werk om half zeven naar de kajakclub gereden voor de wekelijkse training en daarna wat gegeten. Om 22u ben ik nog wat aan mijn bureau gaan zitten om de voorbereiding voor morgen te doen en mijn blog aan te vullen.

Tijdens het labo van deze namiddag voor een klas van het eerste jaar heb ik nog een behoorlijke gesprek gehad met een van de studenten. Het is op dit moment van het jaar wat ik de “activatieperiode” voor de eerstejaars heet en dit soort gesprekken zijn heel belangrijk om in het vervolg een goede klas te krijgen.

Joachim soldeert Het overgrote deel van onze studenten komen uit het technisch onderwijs, meerbepaald uit elektriciteit-elektronica of elektrotechniek. Veel van hen zijn daar verzeild geraakt via het watervalsysteem, maar moeten nu onder invloed van thuis toch een hogere studie proberen. Bijgevolg is de motivatie niet altijd groot genoeg. Anderzijds mogen wij, omwille van de studenten uit minder technische richtingen, het niveau van het eerste semester niet te hoog leggen. Daardoor krijgen de mensen uit het technisch onderwijs nogal eens de indruk dat het een makkie wordt… tot de eerste examens eraan komen natuurlijk.

Tijdens de examenperiode van januari krijgen we dan de eerste desillusies. De examens waren toch niet zo goed als ze dachten en als ze dan in februari hun punten krijgen, dan zie je plots heel wat studenten verdwijnen; ze schrijven zich uit of ze stoppen gewoon met naar de les komen.

Bij die welke overblijven heb je dan nog drie categorieën:

  • De “goede” en de “gemotiveerde” studenten: daar moeten we mee vooruit en die moeten we stilaan klaarstomen voor het tweede jaar.
  • De “toeristen” komen als er de dag voordien geen fuif geweest is. Die moeten we doen kiezen: meer inspanning doen en regelmatig komen of stoppen.
  • De “twijfelaars” komen nog wel, maar bereiden bv. hun labo’s niet voor of leren hun cursussen niet, waardoor ze in de les niet kunnen volgen. Binnen een korte tijd zijn dat vogels voor de kat, dus daar moeten we snel ingrijpen. We moeten ze proberen aan boord te houden en hun inspanningen te doen opdrijven. Soms moeten we die ook hulp aanbieden onder de vorm van studiebegeleiding, het volgen van een cursus “uitstelgedrag” of zo, of hen aanmoedigen om meer samen te werken met anderen uit hun klas en niet op hun eilandje te blijven zitten.

Sst, niet storen a.u.b. Hoe dan ook een klas met veel toeristen of twijfelaars verzeilt binnen een korte tijd in een negatieve spiraal die ook de goede studenten naar beneden haalt en dat moeten we vermijden. Dit is een gevaarlijke periode want het kan hierbij behoorlijk mislopen. Als bv. een trekker van de klas tot de toeristen of de twijfelaars gaat behoren, dan is het risico reëel dat hij heel wat andere studenten meesleurt. Vorig jaar resulteerde dit bv. in een extreem hoge uitval in een bepaalde klas. Van de 60 studenten hebben we er in het 2° jaar nog 22 over, waar we normaal nog een kleine 40 studenten zouden moeten hebben.

Nu goed, wij (de student en ik) zijn het er over eens geworden dat hij op dit moment te weinig werkt, maar nog een goede kans maakt op een redelijk resultaat als hij zich herpakt en van de paasvakantie gebruik maakt om zijn achterstand in te lopen. Hij heeft me alvast beloofd dat hij het volgen¬de labo goed zal voorbereiden. Ik heb hem met stip op mijn studentenlijst gezet en zal hem na de vakantie aan zijn intentie herinneren.

Tot morgen

P.S. De student waarover ik het had, staat niet op de foto. Technologiecampus Gent: opening op 19 maart


 

Maandag 14 uur

Aankomst_2 Deze morgen om 8u10 begonnen. Mijn dag was grosso modo opgesplitst in twee delen; ik begon met een lesblok theorie en daarna waren er nog twee lesblokken labo voor de studenten van het derde jaar en straks komt er ook nog klas eerstejaars naar het labo voor twee lesblokken. Een lesblok bij ons staat voor anderhalf uur.

Tot vorig academiejaar waren onze derdejaars studenten op dit moment op stage; de stageperiode, waarbij onze studenten in een bedrijf werken, liep toen van 1 maart tot 31 mei. Na de hervormingen van het hoger onderwijs, moeten we echter nog een aantal vakken inrichten in het laatste semester van het derde jaar. Bijgevolg komen de stagestudenten nu nog een dag per week cursus volgen en de andere vier dagen werken ze in hun bedrijf aan hun stage. De stageperiode is echter langer, waardoor het aantal dagen stage blijft echter hetzelfde blijft.

3eoDat heeft als groot voordeel dat je niet van de ene dag op de andere het contact met je studenten verliest en dat je hen op een meer informele manier kan blijven opvolgen. De andere kant van de medaille is natuurlijk wel dat ze ook sneller met een technisch probleem uit hun stage bij jouw terecht komen, wat meestal niet altijd even snel-snel op te lossen is. Maar goed, ze moeten natuurlijk ergens een oplossing vinden voor de problemen die ze tegenkomen en de bekende kanalen zijn natuurlijk het eenvoudigst.

Een deel van de derdejaarsstudenten zijn op dit moment echter op buitenlandse stage en die zien we niet terug op maandag; dit jaar zijn dat 8 van de 60 laatstejaars. We hebben er twee in Warshau (PL), 3 in Valencia (SP), 1 in Terassa (SP), 1 in een bedrijf in Nederland en de laatste zit ergens in Afrika in een project voor ontwikkelingssamenwerking. Vorig jaar hadden we ook enkele stages in Rijsel (F), in Merseburg (D) en in Graz (A). Elk jaar trekken zowat 15% van onze studenten naar het buitenland.

Bouwwerf Ondertussen is onze campus plots weer een bouwwerf geworden. Woensdag wordt onze nieuwbouw voor de chemie plechtig geopend en plots moet ook nog de tuin voor het gebouw aangelegd worden, moet er nog een halve campus bestraat worden en blijken ook de gangen nog een laagje verf nodig te hebben. Alle hens aan dek dus voor de aannemers die plots tegen een harde deadline aankijken en het is verrassend hoe snel iets vooruit kan gaan als het moet.

Wegwijzer


 

Zondag 19 uur

Todozondag1 Na het middageten ben ik terug aan mijn bureau gaan zitten. Eerst nog wat rommeltjes opgelost en dan begonnen aan het puntje “opgaves VHDL vrijdag”. Ik ben nu net klaar met het voorbereiden van de drie oefeningen die ik volgende vrijdag wil gebruiken voor mijn nieuwe cursus VHDL, een programmeertaal om computercircuits te ontwerpen.

Oorspronkelijk had ik het idee om volgende vrijdag enkele voorbeelden te geven en daarna verder te gaan in het cursusboek dat ik gebruik. Ik was in de loop van vorige week dan ook begonnen met een voorbeeld uit te werken. Dat liep niet van een leien dakje en toen ik na een uur of vier nog steeds zat te knoeien, heb ik de telefoon genomen en eventjes naar een kennis in Leuven gebeld. Die had het probleem al snel gevon­den en uiteindelijk kreeg ik het aan het werk. Een stomme fout, waaruit ik alleen maar kan besluiten dat ik de techniek nog altijd niet voldoende onder de knie heb. Nu ja, het is de tweede keer dat ik die cursus geef en vorig jaar was ik niet aan dat punt geraakt.

Nu goed, als het mij nog niet lukt, dan kan ik niet verwachten dat de studenten het wel zullen oplossen. Ik heb mijn plannen dan maar overhoop gegooid. Volgende vrijdag zal ik een oefeningensessie inlassen rond de voorbeelden waarmee ik vorige week in de knoop zat. Met de nodige hints en begeleiding zullen ze uiteindelijk wel aan een oplossing geraken zonder in de valstrikken te trappen waar ik mee te maken had.

Modelsimresultaat_2  Ik heb een reeks transparanten gemaakt voor die oefensessie en voor mezelf een standaardoplossing, zodat ik de studenten relatief eenvoudig kan begeleiden. Zonder standaardoplossing om op terug te vallen ben je leeggelopen na een oefeningen-sessie van anderhalf uur. Je krijgt zodanig veel vragen te verwerken dat je hersenen warmlopen, want een klas van 40 gemoti-veerde studenten kan je met alle gemak leegzuigen.

Het laatste puntje op mijn ToDo-lijstje zal voor een andere keer zijn. Nu nog mijn boekentas klaarzetten en wat huishouden doen. Morgen moet ik al om 8u10 optreden.

Tot morgen.


 

Zondag 11 uur

Bureauzo_3 Een blog schrijven voor De Standaard, is puntje 4 op mijn ToDo-lijstje van vandaag. Ik ben deze morgen begonnen met mijn boekentas uit te mesten en de centimeter ongeklasseerd papier van de afgelopen week die er inzat te klasseren. Ik heb ondertussen het werkblad van mijn bureau teruggevonden en nu kan ik aan volgende week beginnen denken.

Het wordt behoorlijk druk deze week. Met de paassluiting in zicht moeten er nogal wat dingen afgewerkt worden en ik moet deze week ook extra veel les geven. Normaal heb ik op een week 6 lesuren theorie en 15 lesuren labo. Deze week worden dat er echter 7,5 en 21. Dat komt omdat er deze week een cursus is waar ik samen met een collega les geef. In die cursus worden twee verschillende technieken behandeld om microprocessoren te programmeren. Die schakelingen zitten tegenwoordig in zowat alles van uw microgolfoven tot uw I-pod en een docent kan moeilijk nog alle aspecten tegelijk beheersen.

28 “contacturen”, zoals dat bij ons heet, is behoorlijk veel. Een normale lesweek zou ergens tussen 14 en 18 contacturen moeten liggen, want er komt nog een behoorlijke hoeveelheid voorbereiding en nazorg bij kijken. Ik hou er rekening mee dat ik grosso-modo ongeveer de dubbele tijd bezig ben. De werkdruk stijgt jaar na jaar, want mensen die wegvallen worden meestal niet vervangen, maar dat verhaal hoor je elders ook.

Er zijn natuurlijk ook nog andere opdrachten deze week. Op dinsdagavond is er “Opleidingsadviesraad elektronica” en op donderdagavond is er “Curriculum-vergadering elektriciteit” over het cursusprogramma van onze richtingen Professionele Bacholor elektronica en elektriciteit. Beide vergaderingen hebben te maken met de inhoud van de cursussen die onze studenten voorgeschoteld zullen krijgen. Technologie evolueert continu en zeer snel en wij proberen op zijn minst te volgen met onze cursussen. Ik zal daar later deze week nog wel dieper op in gaan.

Todozondag_4 Daar tussendoor fietst ook nog het werk voor het “zelfevaluatierapport” dat we tegen eind dit jaar moeten schrijven. In 2009 krijgen we de Vlaams-Nederlandse visitatiecommissie over de vloer en die commissie komt controleren of we het Vlaamse onderwijsgeld wel omzetten in deugdelijk onderwijs. Van dat dossier hangt de accreditatie van onze opleiding af en een negatief rapport mag echt niet, dus zullen we er maar met ze’n alle twee manjaar werk insteken.

Gelukkig is er ook nog een leuke avondactiviteit deze week. Op woensdagavond wordt het nieuwe gebouw voor de opleidingen chemie op onze campus officieel geopend met o.a. een toespraak van Kris Peeters. Mijn stek is de “Technologiecampus Gent”, dat is sinds kort de nieuwe naam voor de “Campus Rabot” van onze hogeschool. Niettegenstaande ik op een middelgrote hogeschool werk, blijken wij toch de grootste concentratie studenten in technologische richtingen (Industriële Wetenschappen en Technologie) te hebben van heel Vlaanderen; naast de opleidingen elektriciteit en elektronica, waar ik les geef, hebben we ook nog mechanica, bouwkunde, chemie en voedings- en dieetleer (en dan vergeet ik er wellicht nog een paar). Er lopen hier op de technologiecampus meer dan 1500 studenten rond.

Goed we halen het einde van de week wel en dan kunnen we een weekje uitblazen. Dan zal ik wellicht tijd vinden om verder te werken aan de labo-oefeningen van mijn nieuwe cursus VHDL, wat de moderne standaardmethode is voor het ontwerpen van computercircuits. Vorige vrijdag had ik een student die reeds toe was aan mijn nieuwe opgaves; ik heb hem moeten teleurstellen want ik had er nog geen tijd voor gevonden. Voor mij is deze cursus immers een technologiesprong en dat is niet evident om daar les over te geven, laat staan relevante oefeningen over op te stellen. Deze techniek dateert immers van na mijn studentenperiode en bijgevolg moet je alles in zelfstudie leren voor je er les over kan geven.

Goed dat het regent, dan kan ik zonder wroeging een hele dag op mijn bureau zitten om wat voorsprong te nemen op het werk dat komt.


 


Dagboeken

Hoe verloopt het leven aan de universiteit tegenwoordig? Hebben studenten het nu makkelijker dan tien jaar geleden? Zijn professoren echt overwerkt of klagen ze te veel?
Een studente aan de universiteit en een docent aan een hogeschool houden een week lang een dagboek bij.

Wie zijn ze?

Piet Coussens is lector aan de Katholieke Hogeschool Sint-Lieven in Gent. Hij leert Bachelorstudenten Elektriciteit en Elektronica wat er vanbinnen in hun computer, gsm of i-pod zit, en hoe ze dat moeten ontwerpen en bouwen.

Miet Tiebout is studente en volgt haar 3de bachelor Taal- en Letterkunde aan de Universiteit van Gent. Ze koos een niet alledaagse combinatie: Frans en Grieks.

Hoger Onderwijs

Deze zomer studeren de eerste studenten af die hun volledige opleiding in het Bachelor-Mastersysteem volgden. Hoe staat het nu met het Hoger Onderwijs in Vlaanderen? Lees er alles over in ons dossier.

Uw mening

Wie in de middelbare school Latijn-Grieks of Latijn-wiskunde heeft gevolgd, heeft nog steeds meer slaagkansen in het hoger onderwijs dan anderen. Ook tussen scholen zijn er grote verschillen.

Bent u tevreden over uw studiekeuze? Geef uw mening.



Zoeken op deze blog





Vlaamse blogs